အခန်း (၃၂) ညစောင့်အဖွဲ့နှင့် အနှိမ်ခံ ပိုးဟပ်များ

လုယွမ်က ပိထ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မြန်မြန်ပြောစမ်း"

ပိထ်သည် အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် လက်ကိုချလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။ "ကျွန်တော်တို့ ကြွက်နက်ဂိုဏ်းက ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်တစ်ခုလုံးမှာ အဲဒီအရိပ်မည်းအကြောင်းကို လိုက်စုံစမ်းနေတာပါ။ တကယ်လည်း တစ်ချို့အချက်အလက်တွေ ရထားပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၄ နှစ်၊ ၅ နှစ်လောက်ကတည်းက အဲဒီအရိပ်မည်း လူတွေကို ဒုက္ခပေးနေတာကို မြင်ခဲ့တဲ့သူတွေ ရှိခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက သေတဲ့သူလည်း နည်းသလို တွေ့တဲ့သူလည်း သိပ်မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာတော့ သေဆုံးသူအရေအတွက်က သိသိသာသာ တိုးလာတယ်။ မနှစ်က တစ်နှစ်တည်းမှာတင် ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းက သိရသလောက် လူ ၁၀၀ ကျော် အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။ ဒီနှစ်ထဲမှာတော့ အဲဒီထက်တောင် ပိုများဦးမယ်ဗျ။"

"လူ ၁၀၀ ကျော်တောင်လား? အဲဒီလောက်တောင် များတာလား? ဒီနှစ်က ပိုတောင်များဦးမယ် ဟုတ်လား?!" လုယွမ်မှာ အံ့အားသင့်ကာ မျက်လုံးပြူးသွားမိသည်။

ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်တွင် နှစ်စဉ် သေဆုံးသူ အရေအတွက်မှာ ထိုမျှမကပေ။ သို့သော် အများစုမှာ ဂိုဏ်းစတားချင်း သတ်ဖြတ်မှု၊ ငတ်မွတ်မှု သို့မဟုတ် ရောဂါဘယများကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုကြောင့် လူ ၁၀၀ ကျော် အသတ်ခံရသည်ဆိုခြင်းမှာ အတော်လေး များပြားသည့် ပမာဏပင်။

"ဒီလို ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အခြေအနေကို ညစောင့်အဖွဲ့ (Night Watchers) ဆီ ဘယ်သူမှ သတင်းမပို့ကြဘူးလား?" ညစောင့်အဖွဲ့ဆိုသည်မှာ မျိုးဗီဇဖောက်ပြန်မှုများ၊ တစ်ပါးလူမျိုးစုမှ သူလျှိုများနှင့် အခြားသော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်ရန် အထူးဖွဲ့စည်းထားသော အစိုးရအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရက်ဒ်မေပယ်အင်ပါယာ (Red Maple Empire) တွင်သာမက အခြားနိုင်ငံများတွင်လည်း ၎င်းနှင့် ဆင်တူသော အဖွဲ့အစည်းများ ရှိကြသည်။ လုယွမ်၏ အမြင်တွင်မူ သူတို့သည် အထူးရဲတပ်ဖွဲ့ သို့မဟုတ် ထောက်လှမ်းရေး အေးဂျင့်များနှင့် တူညီသည်။

ဤမျှ ပြင်းထန်သော အခြေအနေမျိုးကို အဘယ်ကြောင့် ညစောင့်အဖွဲ့က လာရောက် မကိုင်တွယ်သနည်းဆိုသည်ကို လုယွမ် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

ပိထ်က ပခုံးတွန့်ပြသည်။ "အထက်က အထက်တန်းလွှာတွေရဲ့ မျက်စိထဲမှာတော့ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်က လူတွေဆိုတာ အနှိမ်ခံ ပိုးဟပ်တွေလိုပါပဲဗျာ။ ကျွန်တော်တို့ အသက်ရှင်တာ၊ သေတာကို သူတို့ ဘာလို့ ဂရုစိုက်မှာလဲ? ဒီမှာက နှစ်တိုင်း လူတွေ အများကြီး သေနေကြတာပဲ။ တစ်နှစ်မှာ လူ ၁၀၀ ကျော်လောက် သေတာက သူတို့ အာရုံစိုက်လောက်တဲ့အထိ မထူးခြားဘူးလေ။"

လုယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "ဒီလို ထူးခြားဖြစ်စဉ်တွေကို ညစောင့်အဖွဲ့ဆီ သတင်းမပို့ရင် ဒေသခံ အရာရှိတွေ အပြစ်ပေးခံရမှာ မဟုတ်ဘူးလား?"

"ဘယ်သူက သတင်းမပို့ဘူးလို့ ပြောလို့လဲ? အစိုးရရုံးမှာ လုပ်နေတဲ့ ကျွန်တော်တို့လူတွေ ပြောပြချက်အရ မနှစ်ကတည်းက သတင်းပို့ထားပြီးသားတဲ့။ ဒါပေမဲ့ အထက်က ဘာအရေးယူမှုမှ မလုပ်တာ။ အဲဒါကြောင့် ပြောတာပေါ့... အဲဒီလူကြီးလူကောင်းတွေက ကျွန်တော်တို့ကို ဂရုမစိုက်ပါဘူးလို့။" ပိထ်က ဖြီးပြလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီအရာက သာမန်လူတွေကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားတာဗျ။ ကျွန်တော်တို့လို မျိုးဗီဇတိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေကိုတော့ ဘာမှလုပ်လေ့မရှိဘူး။ ကျွန်တော်တို့ကိုတော့ ဒုက္ခမပေးနိုင်လို့ ဖြစ်မှာပါ။ အဲဒါကြောင့် သူငယ်ချင်းလည်း သိပ်စိတ်ပူမနေပါနဲ့။"

"..." လုယွမ်က ခပ်အေးအေး ပြုံးလိုက်သည်။ "အဲဒီအရာက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကမှ ငါ့ဆီ လာသွားတာ။ ငါသာ အတော်လေး မသန်မာရင် အခုလောက်ဆို သေနေလောက်ပြီ။"

ပိထ် : "???" သူသည် အံ့အားသင့်ကာ လုယွမ်ကို ကြည့်နေမိသည်။ နှစ်ယောက်စလုံး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ပိထ်က တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချရင်း ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါဆိုရင်တော့ အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူးပဲ။"

သာမန်လူတွေကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားရာကနေ မျိုးဗီဇတိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေကိုပါ စတင် တိုက်ခိုက်လာပြီဆိုကတည်းက ဤအရာမှာ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း မည်သူမဆို သိနိုင်ပေသည်။

"တခြား သတင်းတွေကော ရှိသေးလား?" လုယွမ်က ဆက်မေးသည်။

ပိထ်က ခေါင်းခါပြသည်။ "မရှိတော့ဘူးဗျ။ ကျွန်တော်တို့ ကြွက်နက်ဂိုဏ်းကလည်း ဒီအရာကို စိတ်ဝင်စားလို့ တက်တက်ကြွကြွ စုံစမ်းနေတာ။ ဒီအချိန်အထိတော့ ဒါပဲ သိရသေးတယ်လေ။"

လုယွမ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ပြုံးလျက်ပြောသည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ မင်းကို သွားခွင့်ပြုရတော့မှာပေါ့ (သေတွင်းသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်နိုင်သည်)"

ပိထ်မှာ လန့်သွားပြီး နောက်သို့ နှစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။ "နေဦး! နေဦး! သူငယ်ချင်း! ဒါက ငါတို့ သဘောတူထားတာနဲ့ မတူဘူးလေ! ပြောပြီးရင် ငါ့ကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ မင်း ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား?"

လုယွမ်က ခေါင်းစောင်းပြီး ကြည့်သည်။ "ငါ ဘယ်တုန်းက အဲဒီလို ပြောခဲ့လို့လဲ? မင်းသာ မပြောရင် အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်မယ်လို့ပဲ ငါ ပြောခဲ့တာ။ အခု မင်း အသက် ပိုရှည်သွားတာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်သင့်နေပြီ။"

လုယွမ်က ပိထ်ရှိရာသို့ လျှောက်သွားသည်။ ပိထ်မှာ နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ထွက်လာပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ကာ တောင်းပန်တော့သည်။ "နေဦး! နေဦး! သူငယ်ချင်း! ငါတို့ ကောင်းကောင်း ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ်။ ငါက မင်းအတွက် အသုံးဝင်နေသေးတယ်ဗျ!"

လုယွမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ဘာ အသုံးဝင်တာလဲ?"

"ကြည့်လေ... အဲဒီအရိပ်မည်းက မင်းကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ မဟုတ်လား? ငါသိသလောက် အဲဒီအရိပ်မည်းရဲ့ ပစ်မှတ်ဖြစ်ခဲ့တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ အသက်မရှင်ဖူးဘူး။ မင်းလည်း အဲဒီလို အဖြစ်မခံချင်ဘူး မဟုတ်လား?!"

လုယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူလည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိသည်။ ထိုအရာက အလွန် ထူးဆန်းနေပြီး သူ့ကို ထပ်ပြီး ပစ်မှတ်ထားဦးမလားဆိုသည်ကို မသိနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့်သာ သူက ထိုအရိပ်မည်းအကြောင်းကို အသည်းအသန် စုံစမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လုယွမ် ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ပိထ်က အားတက်သွားပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ငါတို့ ကြွက်နက်ဂိုဏ်းမှာ မင်းဆီမှာ မရှိတဲ့ အင်အားနဲ့ သတင်းကွန်ရက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ငါ့ကိုသာ လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် ငါတို့ဂိုဏ်းကနေ သတင်းအသစ်ရတာနဲ့ မင်းကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပေးပါ့မယ်! ဒါက မင်းအတွက် အကျိုးအများကြီး ရှိတယ် မဟုတ်လား?!"

လုယွမ်က ပိထ်ကို ကြည့်ကာ ခဏတာ စဉ်းစားနေမိသည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ သူက သာမန်ကျောင်းသား တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ဒေသခံဂိုဏ်းတစ်ခု၏ သတင်းအင်အားကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

ပိထ်က ဆက်ပြီး မြှောက်ပင့်သည်။ "ဒါတင်မကဘူး သူငယ်ချင်းရာ... ကြည့်လေ၊ ငါတို့ ကြွက်နက်ဂိုဏ်းက ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှာ သြဇာအတော်ရှိတယ်။ တကယ်လို့ မင်း နောင်ကျရင် ဂိုဏ်းတစ်ခုခု ဝင်ချင်ရင်တောင်..."

"တော်စမ်း!" လုယွမ်က ပိထ်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ထိုကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းစတားအဖွဲ့အစည်းများထဲ ဝင်ရန် စိတ်မကူးပေ။

ထို့နောက် သူက ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခါတော့ ငါ မင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအရိပ်မည်းအကြောင်း သတင်းရတာနဲ့ ငါ့ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ မင်း သိတယ်နော်။"

ပိထ်က အားတက်သရော ခေါင်းငြိမ့်သည်။ "စိတ်ချပါ! ရတာနဲ့ ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပါ့မယ်!"

လုယွမ်က ဖုန်းထုတ်လိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ ဆက်သွယ်ရန် လိပ်စာ ပေးစမ်း" ဟု ပြောသည်။ သူတို့နှစ်ယောက် QR Code ကို စကန်ဖတ်ပြီး သူငယ်ချင်းအဖြစ် အက် (add) လိုက်ကြသည်။ ထိုအခါမှ လုယွမ်သည် သူ့ဖုန်းထဲတွင် တခြား Friend Request တစ်ခု ရောက်နေသည်ကို သတိထားမိသည်။

မှတ်ချက်တွင် ကျွဲမင် (Zhuo Ming) ဟု ရေးထားသည်။ သဲကျောက် မြေအောက်နန်းတော်တွင် တွေ့ခဲ့သော အတန်းဖော် ဖြစ်သည်။ လုယွမ်က Approve နှိပ်လိုက်သည်။

ပိထ်ကို အက်ပြီးနောက် လုယွမ်က ဖုန်းကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ ပိထ်က သက်ပြင်းချကာ လုယွမ်ကို ဖော်လံဖား ပြုံးပြနေသည်။

"အပေါ်က လူနှစ်ယောက်ကိုတော့ မင်းပဲ ရှင်းလိုက်တော့မယ် မဟုတ်လား?" ပိထ်က ချက်ချင်း ခေါင်းငြိမ့်သည်။ "စိတ်ချပါ! ကျွန်တော့်ကိုပဲ လွှဲထားလိုက်၊ ကျွန်တော် ရှင်းပစ်ပါ့မယ်။"

လုယွမ်က ပိထ်ကို တိုက်ခန်းဆီ ပြန်ခေါ်လာသည်။ တစ်တိုက်လုံးမှာ တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေသည်။ အစောပိုင်းက သေနတ်သံတွေကို မကြားကြဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်၏ ရှင်သန်မှု နိယာမအရ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဘာမှမသိသလို ငြိမ်နေခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

လုယွမ် တံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ လီချင်းဟဲက အခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမက ရိုးရှင်းသော အဖြူရောင် ညဝတ်ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်က လူမိုက်နှစ်ယောက်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် ဖုန်းကို ကိုင်ထားပြီး ထိတ်လန့်နေပုံရသည်။

"မမဟဲ၊ ဘာလို့ ထွက်လာတာလဲ?"

လီချင်းဟဲသည် လုယွမ်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ဝမ်းသာအားရ ပြုံးပြသည်။ "မောင်လေးယွမ်၊ သေနတ်သံတွေ ကြားလို့ နိုးလာတာ။ အကြာကြီး ဘာသံမှ ထပ်မကြားရတော့လို့ မောင်လေး ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ ကြည့်မလို့ ထွက်လာတာပါ။ ရဲကိုလည်း ဖုန်းဆက်ထားတယ်လေ။"

လုယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားသည်။ ဘယ်သူကများ မိမိအသက်ကို ရင်းပြီး လာကြည့်ပေးပါ့မည်နည်း။ ကျန်သည့် အခန်းနှစ်ခန်းကမူ လူမရှိသလို တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။

"ကျွန်တော် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး မမဟဲ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ခဏလောက် စောင့်ပါဦး၊ ဒါတွေကို အရင် ရှင်းလိုက်ပါရစေ။" လီချင်းဟဲက ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ပိထ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အခန်းထဲ ပြန်ဝင်သွားသည်။

လုယွမ်က ပိထ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း အလုပ် မင်း လုပ်တော့။"

ပိထ်က လူမိုက်နှစ်ယောက်ရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်သည်။ ဆံပင်နီက သတိမေ့နေသော်လည်း ဆံပင်စိမ်းမှာမူ အရိုးတွေကျိုးနေသော်လည်း သတိရနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ပိထ် လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် "အစ်ကိုကြီး ပိထ်!" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

ပိထ်က သူ့ကို အမူအရာမရှိဘဲ ကြည့်ကာ ဆံပင်စိမ်း၏ လည်ပင်းကို လက်ဖြင့် ဖိချလိုက်သည်။ ထိုလူမိုက်၏ မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများရှေ့မှာပင် ပိထ်က အားစိုက်လိုက်ရာ 'ကနတ်' ကနဲ အသံနှင့်အတူ ဆံပင်စိမ်းမှာ ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားတော့သည်။ ထို့နောက် သတိမေ့နေသော ဆံပင်နီကိုလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် အဆုံးစီရင်လိုက်သည်။

သူက လုယွမ်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ မေးသည်။ "မစ္စတာလု၊ ဒီအလောင်းတွေကို ကျွန်တော် ယူသွားလိုက်ရမလား?" လုယွမ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

ပိထ်က အလောင်းနှစ်ခုကို လက်တစ်ဖက်စီဖြင့် မကာ ထွက်သွားရန် ပြင်စဉ် လုယွမ်က လှမ်းပြောလိုက်သည်။ "ဩော်... နေဦး၊ ပြတင်းပေါက်ပြင်ဖို့ ပိုက်ဆံကော?" သူ့မှာ အခုလောက်ဆို ပိုက်ဆံက ပြတ်နေပြီဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် ပြင်ပေးပါ့မယ်! ကျွန်တော် အိမ်ရှင်ဆီကို ပိုက်ဆံ လွှဲပေးလိုက်ပါ့မယ်!" လုယွမ် စိတ်ကျေနပ်သွားသည်။ "ဒါဆိုလည်း သွားတော့။ သတင်းရရင် အကြောင်းကြားဖို့ မမေ့နဲ့ဦး။"

ပိထ် ထွက်သွားပြီးနောက် လုယွမ် တံခါးကို ညင်သာစွာ ပိတ်လိုက်သည်။ သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ မိုးမလင်းခင် အချိန်က အမှောင်ဆုံးပင်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် လီချင်းဟဲ၏ အခန်းတံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။ သူမက တံခါးဝမှာ စောင့်နေပုံရသည်။ ခေါက်လိုက်သည်နှင့် တံခါးပွင့်လာ

ပြီး... "မောင်လေးယွမ်၊ ခုနက ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ?"