အခန်း (၃၁) လက်ဗလာဖြင့် ကျည်ဆန်ဖမ်းခြင်း

လုယွမ်၏ အခန်းတံခါးအပြင်ဘက် ဧည့်ခန်းထဲတွင် လူရိပ်သုံးခုသည် ပြတင်းပေါက်မှ ဖြာကျလာသော လရောင်အောက်၌ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေကြသည်။

ထိုသုံးယောက်အနက် နှစ်ယောက်မှာ လုယွမ် ယခင်က ဆုံးမခဲ့ဖူးသည့် လူမိုက်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ လက်မောင်းများကို စက်မှုလက်တုများဖြင့် အစားထိုးထားရသော်လည်း မျက်နှာများမှာမူ သွေးမရှိသလို ဖြူဖျော့နေဆဲပင်။

ထိုနှစ်ယောက်သည် တစ်စုံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေသည့်အလား ဂနာမငြိမ်ဘဲ ဟိုကြည့်ဒီကြည့် လုပ်နေကြသည်။ ဆံပင်နီနှင့်လူမိုက်က အသံကိုနှိမ့်ကာ စကားစလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး ပိထ်... ကျွန်တော်တို့ စုံစမ်းပြီးပါပြီ။ အဲဒီကောင်က Rose အထက်တန်းကျောင်းက တတိယနှစ်ကျောင်းသားပဲ။ မိဘမဲ့တစ်ယောက်မို့လို့ ဒီမှာ အခန်းခွဲငှားနေတာ။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းကမှ သူက မျိုးဗီဇတိုက်ခိုက်ရေးသမားအဖြစ် နိုးထလာတာဆိုတော့ မကြာခင် သူ ချမ်းသာတော့မှာဗျ။"

ဆံပင်နီနှင့်လူမိုက်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုမှုများ အရိပ်ထင်နေသည်။ ၎င်းတို့ရှေ့တွင် ရှိနေသော ထွားကျိုင်းသည့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဆံပင်ညိုရှင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ပြီး အမူအရာမရှိဘဲ ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

"အင်း... အဲဒီကောင်က 'ဓားဟောင်းကြီး' သေတာကို ဒီလောက် စိတ်ဝင်စားနေပုံထောက်ရင် သူ တစ်ခုခု သိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူ့ကို ဖမ်းပြီး မေးကြည့်မယ်။ နောက်ပြီး သူက ငါတို့ 'ကြွက်နက်ဂိုဏ်း' အဖွဲ့ဝင်တွေကို လက်ပါရဲသေးတယ်။ ကျောင်းသားဖြစ်စေ၊ ဘာဖြစ်စေ... လုပ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်အတွက် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်ကို ခံစားဖို့ ပြင်ထားရမယ်!"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူမိုက်နှစ်ယောက်မှာ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွသွားပြီး ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ငြိမ့်ကြသည်။

"ဒီတိုက်ခန်းက အခန်းခွဲငှားနေကြတာဆိုတော့... ဘယ်အခန်းက အဲဒီကောင်ရဲ့ အခန်းလဲ?"

"အဲဒါတော့... ကျွန်တော်တို့ သေချာမသိဘူး။ တစ်ခန်းချင်းစီ လိုက်ရှာကြည့်မလား?"

"အေး... အဲဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။"

ပိထ်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏လက်ထဲတွင် သေနတ်တစ်လက် ပေါ်လာသည်။ ကျန်လူမိုက်နှစ်ယောက်လည်း သေနတ်တစ်လက်စီ ထုတ်လိုက်ကြပြီး သုံးယောက်စလုံးသည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် လုယွမ်၏ အခန်းကို တစ်ခန်းချင်းစီ လိုက်ရှာရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

လီချင်းဟဲ၏ အခန်းထဲတွင်...

ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေကာ မျက်လုံးမှိတ်ထိုင်နေသော လီချင်းဟဲသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်ခုံးတန်းများ တွန့်ချိုးသွားပြီး အေးစက်သော လူသတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီမြောင်းထဲက ကြွက်တွေက ငါ့နေရာကိုတောင် မျက်စိကျနေကြတာလား? သေချင်လို့ပဲ!"

သူမသည် အပြင်သို့ ထွက်ရန် ထရပ်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် အမူအရာပြောင်းကာ စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်ခုခုကို တွေ့သွားသည့်အလား ရပ်တန့်သွားသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ လုယွမ်သည် တံခါးပွင့်သံကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဤကဲ့သို့ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်တွင် သန်းခေါင်ယံအချိန်၌ တံခါးပွင့်လာသည်ဆိုခြင်းမှာ ဓားပြဝင်လာခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ဓားပြများက စိတ်မရှည်လျှင် လူသတ်သွားတတ်ကြောင်းလည်း သူ ကြားဖူးနားဝရှိသည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် သူ ထိတ်လန့်မိမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ...

လုယွမ်၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။ သူသည် တံခါးကိုဖွင့်ကာ အပြင်သို့ အေးအေးလူလူ ထွက်ခဲ့လိုက်သည်။ ဧည့်ခန်းထဲတွင် ရှာဖွေရန် ပြင်နေကြသော ပိထ်နှင့် လူမိုက်နှစ်ယောက်သည် အသံကြားသဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လုယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လူမိုက်နှစ်ယောက်မှာ အလိုအလျောက် မျက်လုံးပြူးသွားပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ အသစ်တပ်ထားသော စက်မှုလက်တုများပင် နာကျင်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆံပင်နီနှင့်လူမိုက်က လုယွမ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး အော်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး ပိထ်! သူပဲ! အဲဒီကောင်က သူပဲ!"

လုယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကိုး? ငါ အခွင့်အရေးပေးပြီး လွှတ်ပေးလိုက်တာတောင်... တန်ဖိုးမထားတတ်ကြဘူးပဲ။"

"ဟမ့်! ကောင်လေး၊ ငါတို့က ဒီနေ့မနက်ကလို ပုံစံမျိုးပဲလို့ မထင်နဲ့ဦး!"

"မင်း သေဖို့သာ ပြင်ထားတော့! ငါတို့ ကြွက်နက်ဂိုဏ်းကို ရန်စတဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ အလွတ်မပေးဘူး!"

သို့သော် ပိထ်ကမူ ထိုလူမိုက်နှစ်ယောက်၏ စကားကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သေနတ်ကို မြှောက်ကာ အေးစက်စွာ ကြည့်သည်။

"ကောင်လေး၊ ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့စမ်း။"

လုယွမ်က ပိထ်၏ သေနတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါက မလိုက်ဘူးလို့ ပြောရင်ကော?"

ပိထ်က မျက်ခုံးစုလိုက်သည်။ "ဒါက တောင်းဆိုတာမဟုတ်ဘူး၊ အမိန့်ပေးတာ။ မင်းက မျိုးဗီဇတိုက်ခိုက်ရေးသမား ဖြစ်လာပြီဆိုပေမဲ့ အခုမှ နိုးထခါစမလား? သေနတ်ဆိုတာ မင်း ခုခံနိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး။"

လုယွမ်က ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်ဆန်လှသဖြင့် ပိထ်ဆီသို့ လျှပ်တပြက် ပြေးဝင်သွားသည်။ ပိထ်သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး မောင်းကို ဆွဲညှစ်လိုက်သည်။

ဒိုင်း!

ညအမှောင်ထဲတွင် သေနတ်သံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပိထ်သည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မျက်လုံးပြူးသွားရသည်။

လုယွမ်၏ လက်ဖဝါးမှာ မည်းနက်သောအရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သေနတ်ပြောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထွက်ပေါ်လာသော ကျည်ဆန်ကို လုယွမ်က လက်ဗလာဖြင့် တားဆီးလိုက်နိုင်သည်။ ပိထ် အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင် လုယွမ်က အားစိုက်ညှစ်လိုက်ရာ သေနတ်ပြောင်းမှာ ပြားချပ်သွားပြီး သေနတ်လည်း ပျက်စီးသွားတော့သည်။

လုယွမ်က လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်သောအခါ ပြားချပ်သွားသော ကျည်ဆန်တစ်ခုသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ 'တိန်' ကနဲ အသံမြည်ကာ ကျသွားသည်။

"ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်တာ! အခုမှ နိုးထလာတဲ့သူက လက်ဗလာနဲ့ ကျည်ဆန်ကို ဘယ်လိုလုပ် ဖမ်းနိုင်မှာလဲ?!"

ပိထ်မှာ ကြောက်လန့်တကြား မျက်လုံးပြူးနေမိသည်။ လုယွမ်က သူ၏ လက်ဖဝါးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ လက်ဖဝါးအလယ်တွင် အရေပြား အနည်းငယ် ပွန်းသွားပြီး သွေးစို့နေသော်လည်း အရေပြားပွန်းရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

အမှောင်သံမဏိခန္ဓာ၏ ခုခံအားက သူ့ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ပေ။ ဤသေနတ်၏ ဖျက်ဆီးအားမှာ အမှောင်သံမဏိခန္ဓာကို ဖောက်ထွက်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လုယွမ်က ခေါင်းမော့ကာ အံ့အားသင့်နေသော ပိထ်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ? မင်းကိုယ်တိုင် မြင်နေရတာပဲ မဟုတ်လား?" သူက ဆက်ပြီး "ငါ့ရှေ့မှာ နောက်တစ်ခါ မျက်နှာလာမပြနဲ့လို့ ပြောခဲ့တာကို မင်းတို့ မှတ်မိသေးလား?"

လူမိုက်နှစ်ယောက်သည် လုယွမ်၏ စကားကြောင့် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သေနတ်များကို မြှောက်ကာ တုန်တုန်ယင်ယင်နှင့် ချိန်လိုက်ကြသည်။

"မင်း... မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ?! အနားမလာနဲ့!"

လုယွမ်က ချက်ချင်း လက်ဆန့်ထုတ်ပြီး လူမိုက်နှစ်ယောက်၏ သေနတ်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထိုအခါ လူမိုက်နှစ်ယောက်မှာ ကြောက်စိတ်ကို ဖုံးကာ မောင်းကို ဆွဲညှစ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် လုယွမ်၏ အရှိန်မှာ သာမန်လူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။

သူသည် သေနတ်ပြောင်းများကို အပေါ်သို့ မော့ပစ်လိုက်သည်။

ဒိုင်း! ဒိုင်း! ဒိုင်း!

ကျည်ဆန်များမှာ မျက်နှာကြက်ကို သွားမှန်ကုန်ပြီး မကြာမီ သေနတ်သံများ ရပ်သွားသည်။ ကျည်ကုန်သွားသဖြင့် မောင်းကို အဆက်မပြတ် ဆွဲနေသော်လည်း ဘာသံမှ ထွက်မလာတော့ပေ။

ထို့နောက် လုယွမ်က လက်နှစ်ဖက်ကို အားစိုက်ညှစ်လိုက်ရာ သတ္တုချင်း ပွတ်တိုက်သံနှင့်အတူ သေနတ်ပြောင်းများမှာ ပြားချပ်သွားတော့သည်။ သူသည် သေနတ်ပျက်များကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ထိုအပြုံးကို မြင်သောအခါ လူမိုက်နှစ်ယောက်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ် တုန်သွားကြသည်။ ဆံပင်စိမ်းနှင့်လူမိုက်က ပျက်စီးနေသော သေနတ်ကို လုယွမ်ဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။

လုယွမ်က သေနတ်ကို ဖမ်းလိုက်ပြီး ပြန်လည် ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ ဆံပင်စိမ်းနှင့်လူမိုက်၏ ကျောကုန်းကို သွားမှန်ကာ အရိုးကျိုးသံနှင့်အတူ ထိုလူမိုက်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် မှောက်ခုံလဲကာ တုန်လှုပ်နေတော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ပိထ်ပင်လျှင် ချွေးစေးများ ထွက်လာပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ဆံပင်နီနှင့်လူမိုက်ကို လုယွမ်ဆီသို့ တွန်းပို့လိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အောက်သို့ ခုန်ချထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ဆံပင်နီနှင့်လူမိုက်မှာ ပိထ်၏ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့် ကြောင်အမ်းနေစဉ် လုယွမ်က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ အရိုးကျိုးသံနှင့်အတူ ထိုလူမိုက်မှာ နံရံကို ဆောင့်မိပြီး လဲကျသွားသည်။

လုယွမ်သည် သူ့ကို လှည့်ပင်မကြည့်ဘဲ ပြတင်းပေါက်မှ ခုန်ချကာ ထွက်ပြေးနေသော ပိထ်နောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လိုက်လေသည်။ တတိယထပ်မှ ခုန်ချခြင်းဖြစ်သော်လည်း လုယွမ်အတွက်မူ ကလေးကစားစရာမျှသာ ဖြစ်သည်။

ပိထ်သည် လိုက်လာသော လုယွမ်ကို မြင်သောအခါ ဓားမြှောင်အသေးတစ်ချောင်းဖြင့် လှည့်ပစ်လိုက်သည်။ လုယွမ်က ဓားကို ဖမ်းလိုက်ပြီး ပြန်ပစ်လိုက်ရာ ဓားမြှောင်သည် ပိထ်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ လျှပ်တပြက် ပျံသန်းသွားသည်။ ရုတ်တရက် ပိထ်၏ မျက်လုံးများမှာ ကြောင်မျက်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ဘေးသို့ လိမ့်၍ ရှောင်လိုက်နိုင်သည်။

လုယွမ်၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့သွားသည်။ ဤလူမှာလည်း မျိုးဗီဇတိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ယောက် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ သို့သော် သူသည် သိပ်မသန်မာလှပေ။

လုယွမ်က အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး ပိထ်ကို မှီသွားကာ ကျောကုန်းကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ ပိထ်က လှည့်ကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကာလိုက်သော်လည်း လုယွမ်၏ အားကြောင့် သွေးများအန်ထွက်ကာ နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားသည်။

လုယွမ်က နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်စဉ်...

"နေဦး! ငါ လက်နက်ချပါပြီ! ငါ့မှာ ပြောစရာရှိတယ်!" ပိထ်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လုယွမ်က လက်သီးကို ပိထ်၏ မျက်နှာရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ ပိထ်သည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ရကာ မျက်နှာပေါ်တွင် ချွေးစေးများ စီးကျနေသည်။

"ဘာလဲ? မင်းပြောမယ့်အရာက မင်းအသက်ကို ကယ်နိုင်မလား ကြည့်ရတာပေါ့။"

ပိထ်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"သူငယ်ချင်း... မင်း အဲဒီ 'အရိပ်မည်း' အကြောင်း သတင်းသိချင်တာ မဟုတ်လား?"

လုယွမ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။ "မင်း အဲဒါကို သိနေတာလား?"

"ငါတို့ 'ကြွက်နက်ဂိုဏ်း' က ဒီရပ်ကွက်မှာ သတင်းအတော်စုံပါတယ်။ ငါတို့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ချို့လည်း အဲဒီအရာရဲ့ သားကောင်ဖြစ်ခဲ့ဖူးတော့ ငါတို့လည်း လိုက်စုံစမ်းနေတာ။"

"အင်း... မင်း သိတာတွေ ပြောပြစမ်း။"

"ငါ ပြောပြပြီးရင် ငါ့ကို လွှတ်ပေးမှာလား?"

"မင်းကို အခုချက်ချင်း သတ်လိုက်ဖို့ ပိုလွယ်မယ်ဆိုတာ မင်း ယုံလား?"

"ပြောပါ့မယ်! အခုချက်ချင်း ပြောပါ့မယ်!" ပိထ်က လက်နှစ်

ဖက်ကို အမြန်မြှောက်ကာ ဖော်လံဖားအပြုံးဖြင့် စကားကို ဆက်လိုက်တော့သည်။