အခန်း (၂၉) - ဆုတ်ခွာခြင်းနှင့် အတန်းဖော်

"ခွေးမသား!!"

ကြောင်မျိုးနွယ် ဓားသမားသည် လုယွမ်ဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။

သူသည် ထူးဆန်းသော အသက်ရှူနှုန်းကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ၎င်း၏ ဓားရှည်ပေါ်တွင် လေစီးကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လုယွမ်ကို ပိုင်းချလိုက်သည်။ လုယွမ်ကလည်း သူ၏ စစ်သုံးဓားသိုင်းကို အသုံးပြုကာ တုံ့ပြန်ခုခံလိုက်သည်။

ခလွမ်း!!

ဓားနှစ်လက် ထိမှန်သွားသောအခါ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားပြီး နှစ်ယောက်စလုံး နောက်သို့ တစ်လှမ်းစီ ဆုတ်သွားကြသည်။ လုယွမ်၏ မျက်လုံးအိမ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဤလူသည် အတော်လေး သန်မာလှသည်။

လုယွမ်အနေဖြင့် သူသည် အထူးအဆင့် (Elite-grade) မျိုးဗီဇကို မှတ်တမ်းတင်ထားသူဖြစ်သော်လည်း ခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် ဤကြောင်မျိုးနွယ်ကို အပြတ်အသတ် မနိုင်သည်မှာ သူ၏ မျိုးဗီဇ သန့်စင်မှုနှုန်း (Refinement rate) မမြင့်မားသေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့သာ သူ၏ သန့်စင်မှုနှုန်းသည် $50\%$ သို့မဟုတ် ထိုထက်မက ရှိနေခဲ့လျှင် အခြေအနေမှာ ဤမျှ ခက်ခဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သန့်စင်မှုနှုန်းဆိုသည်မှာ အချိန်ပေး၍ တည်ဆောက်ရသော အရာဖြစ်သဖြင့် သူလည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ သူ၏ သန့်စင်မှုနှုန်းမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမတစ်ကြိမ် ဓားချင်းယှဉ်ပြီးနောက် ကြောင်မျိုးနွယ် ဓားသမားသည် ချက်ချင်းပင် ခြေလှမ်းပြောင်းကာ ဘေးဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ကြောင်မျိုးနွယ် ဓားသမား၏ နောက်ကွယ်မှ မီးလုံးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာပြီး လုယွမ်ဆီသို့ တိုးဝင်လာပြန်သည်။

ပူလောင်သော အပူရှိန်ကြောင့် လုယွမ်၏ မျက်လုံးများ ပြာသွားသည်။ သူသည် ဘာမှမတွေးဘဲ မြေပြင်ကို ခြေဖြင့် ကန်ထုတ်ကာ ဘယ်ဘက်သို့ အမြန်ရှောင်လိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် မီးလုံးသည် လုယွမ်၏ ဘေးမှ သီသီလေး ဖြတ်သွားပြီး ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကြောင့် သူ၏ဆံပင်များပင် တူးညှော်နံ့ ထွက်သွားသည်။

'အမှောင်သံမဏိခန္ဓာ' ၏ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တည့်တည့်ခံလိုက်ရလျှင် လုယွမ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားနိုင်သည်။

လုယွမ် ရှောင်တိမ်းနေစဉ်မှာပင် ကြောင်မျိုးနွယ် ဓားသမားက ထပ်မံတိုးဝင်လာပြီး ဓားဖြင့် ပိုင်းချပြန်သည်။ အနေအထား မတည်ငြိမ်သေးသော လုယွမ်သည် ဓားဖြင့် ကပျာကယာပင် ခုခံလိုက်ရသည်။

ခလွမ်း!!

သူ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် နောက်ထပ် မီးလုံးတစ်လုံး ပျံသန်းလာပြန်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ ထပ်မံရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။ ကြောင်မျိုးနွယ် ဓားသမားနှင့် စွမ်းအင်သုံးစစ်သည်တို့၏ လက်တွဲမှုမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသဖြင့် လုယွမ်မှာ ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ခုခံစစ်စစ်သည်သည် အင်အားအနည်းငယ် ပြန်ပြည့်လာသဖြင့် ရှေ့သို့ အရှိန်ဖြင့် တက်လာပြီး အဝေးရှိ ကြောင်မျိုးနွယ် စွမ်းအင်သုံးစစ်သည်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ ခုခံစစ်စစ်သည် ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စွမ်းအင်သုံးစစ်သည်၏ မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး ၎င်းဆီသို့ မီးလုံးတစ်လုံး ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ခုခံစစ်စစ်သည်က ဒိုင်းလွှားကို မြှောက်ကာ ကာကွယ်လိုက်သည်။

ဘုန်း!!

မီးလုံးက ဒိုင်းလွှားပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ခုခံစစ်စစ်သည်မှာ ညည်းညူသံနှင့်အတူ နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်သွားရသော်လည်း ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘာစောင့်နေကြတာလဲ?! အားလုံးပဲ ဒီစွမ်းအင်သုံးစစ်သည်ကို ဝိုင်းတိုက်ကြ!"

ကျန်သည့် လူသားသုံးယောက်လည်း သတိပြန်ဝင်လာကာ ကြောင်မျိုးနွယ် စွမ်းအင်သုံးစစ်သည်ဆီသို့ ဝိုင်း၍ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ ဒါကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စွမ်းအင်သုံးစစ်သည်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ရှီးရဲ (Xiye)!"

လုယွမ်ကို တိုက်ခိုက်နေသော ဓားသမား ရှီးရဲ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။

"ဟား!!"

သူ ဟိန်းဟောက်လိုက်သောအခါ လက်မောင်းများ ဖောင်းကားလာပြီး ခန္ဓာကိုယ် အရေပြားတစ်ခုလုံး နီမြန်းလာသည်။ ထို့နောက် ဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်၍ အားကုန် ပိုင်းချလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော ဓားလေဟုန်ကြောင့် လုယွမ်၏ ဆံပင်များပင် လွင့်ထွက်သွားသည်။

လုယွမ်လည်း ဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ကာ အမှောင်သံမဏိခန္ဓာကို အစွမ်းကုန် ဖွင့်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းလာပြီး ဓားကို ခန္ဓာကိုယ်ရှေ့တွင် ကာထားလိုက်သည်။

ခလွမ်း!!

စောစောကထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော အရှိန်ကြောင့် လုယွမ် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ရသည်။ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ကြောင်မျိုးနွယ် ဓားသမားသည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး လဲကျနေသော လေးသမားမလေး မိုလီကို ပွေ့ချီကာ ထွက်ပြေးပါတော့သည်။

စွမ်းအင်သုံးစစ်သည်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းမှာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မီးလုံးများကို အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်ကာ အားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားပြီး ဓားသမားနှင့်အတူ အမြန်ဆုတ်ခွာသွားသည်။ သူတို့ သုံးယောက်စလုံး မြေအောက်လမ်းကြောင်း၏ အမှောင်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

လုယွမ်၏ အရှိန်မှာ ကြောင်မျိုးနွယ်ကို မမီသည့်အပြင် စွမ်းအင်သုံးစစ်သည်၏ မီးလုံးများကြောင့် ရှေ့သို့ မတိုးရဲဘဲ သူတို့ ထွက်ပြေးသွားသည်ကိုသာ မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ကြည့်နေလိုက်ရသည်။

ကျန်သည့် လူသားစစ်သည် လေးယောက်မှာမူ မုဆိုးများ ထွက်ပြေးသွားသည်ကို မြင်သောအခါမှ အသက်ဝဝ ရှူနိုင်ပါတော့သည်။ အထူးသဖြင့် ခုခံစစ်စစ်သည်မှာ ဒိုင်းလွှားကို မြေကြီးထဲ စိုက်ထူကာ ထောက်ထားရင်း အသည်းအသန် မောဟိုက်နေရှာသည်။ လုယွမ် သူတို့ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ခုခံစစ်သမားမှာ သွေးချင်းချင်းနီနေပြီး မျက်နှာမှာ အလွန်ဖြူဖျော့နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အမောဖြေပြီးနောက် ခုခံစစ်သမားက အိတ်ထဲမှ အနီရောင် အရည်များပါသည့် ဖန်ပုလင်းငယ် တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ပုလင်းအဖုံးကို ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ဖွင့်ကာ အတွင်းမှ အရည်များကို သောက်ချလိုက်သည်။ ခေတ္တအကြာတွင် ထိုလူ၏ မျက်နှာမှာ သွေးရောင် ပြန်လည်စိုပြည်လာပြီး အမောလည်း ပြေသွားသည်။ သွေးထွက်နေသော ဒဏ်ရာများမှာလည်း ခဏအတွင်း သွေးတိတ်သွားသည်။

ဒါဟာ 'ကုသရေးဆေးရည်' (Recovery Potion) ဆိုတာကို လုယွမ် သိလိုက်သည်။ ဒါဟာ ဒဏ်ရာတွေကို လျင်မြန်စွာ သက်သာစေတဲ့ မျိုးဗီဇဆေးရည် တစ်မျိုးပါ။ သူလည်း အစက တစ်ပုလင်းလောက် ဝယ်ထားချင်ပေမဲ့ အလုပ်သင်စစ်သည်တွေ သုံးတဲ့ ဆေးရည်တောင် တစ်ပုလင်းကို $8,000$ လောက် ပေးရသဖြင့် သူ မဝယ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ခုခံစစ်စစ်သည်သည် ဆေးရည်သောက်ပြီးနောက် လုယွမ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"သူငယ်ချင်း... ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကြောင့်ပဲ။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ လေးယောက်လုံး လွတ်ဖို့ မလွယ်ဘူး။"

လုယွမ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "မင်းတို့ မရှိရင်တောင် အဲဒီမုဆိုးတွေက ငါ့ကို တွေ့ရင် လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် လုယွမ်တစ်ယောက်တည်းသာ ထိုကြောင်မျိုးနွယ် သုံးယောက်နှင့် တိုးခဲ့လျှင် ဤလူများ၏ အကူအညီမပါဘဲ လွတ်မြောက်ရန် အတော်လေး အားစိုက်ရပေလိမ့်မည်။ ထိုကြောင်မျိုးနွယ် ဓားသမားနှင့် စွမ်းအင်သုံးစစ်သည်တို့၏ လက်တွဲမှုမှာ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။ ထို့အပြင် တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ စွမ်းအားမှာလည်း လုယွမ်ထက် မနိမ့်ပါးသဖြင့် သုံးယောက်လုံးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရန်မှာ ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

သူ့ကိုယ်သူ အားနည်းနေသေးသည်ဟု လုယွမ် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ပိုမိုကြိုးစားရဦးမည်။ ဒီနေ့ ကိစ္စမှာမူ သူ ကံမကောင်းဟုသာ မှတ်ယူလိုက်ရမည်။

လုယွမ် သူ၏ ပုခုံးတွင် စိုက်နေသော မြှားကို အားဖြင့် ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။ နာကျင်မှုကြောင့် သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ စီးကျလာသော သွေးများကို ကြည့်ရင်း သူလည်း ဆေးဝါးအချို့ ပြင်ဆင်ထားရန် လိုအပ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ကုသရေးဆေးရည်တင် မကဘဲ အရှိန်မြှင့်ဆေးရည်နှင့် ခွန်အားမြှင့်ဆေးရည်များကိုပါ အရေးပေါ်အတွက် ပြင်ဆင်ထားရမည်။ သို့သော် ထိုအရာများ အားလုံးမှာ ပိုက်ဆံလိုသည်။ လုယွမ် တစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။ သူ... ပြာကျလုမတတ် ဆင်းရဲနေခြင်းပင်။

ထိုအချိန်မှာပင် မဝံ့မရဲ လေသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်း... လုယွမ် မဟုတ်လား?"

လုယွမ်ရော ခုခံစစ်သမားပါ အံ့သြသွားပြီး ထိုအသံလာရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ဓားကိုင်ထားသော လူငယ် တိုက်စစ်စစ်သည် ဖြစ်သည်။ သူသည် အတော်လေး သန့်ပြန့်သော လူငယ်လေး တစ်ဦးပါ။ ယခုတွင် ထိုလူငယ်သည် လုယွမ်ကို မသေချာသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။ လုယွမ်လည်း ထိုလူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ရင်းနှီးသလို ရှိသော်လည်း မည်သူဖြစ်သည်ကို မမှတ်မိပေ။

"မင်းက...?"

လူငယ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်လိုက်သည်။

"မင်း တကယ်ပဲ လုယွမ်ပဲလား?! ငါ ကျွဲမင် (Zhuo Ming) လေ! ကျွဲမင်! မင်းနဲ့ တစ်ခန်းတည်းကလေ! ဒုတိယနှစ်မှာ မျိုးဗီဇ နိုးထခဲ့တဲ့ ကျွဲမင်လေ!"

ထိုအခါမှ လုယွမ် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည်။

"ကျွဲမင်? မင်းကိုး။"

မျိုးဗီဇ နိုးထမှု အခမ်းအနားကို တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ်၊ အထက်တန်းကျောင်း သုံးနှစ်အတွင်း စုစုပေါင်း သုံးကြိမ် ကျင်းပလေ့ရှိသည်။ ဤကျွဲမင်မှာ သူနှင့် တစ်ခန်းတည်းနေပြီး ဒုတိယနှစ်တွင် နိုးထခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ မျိုးဗီဇစစ်သည်များသည် လေ့ကျင့်ရန်နှင့် မူလအစနယ်မြေသို့ ဝင်ရန် လိုအပ်သဖြင့် အတန်းတက်ချိန် အလွန်နည်းပါးလှသည်။

ထို့ကြောင့် ကျွဲမင် အတန်းနောက်ဆုံး တက်ခဲ့သည်မှာ လွန်ခဲ့သော လေးလခန့်က ဖြစ်သည်။ မူလလုယွမ်မှာ ထိုအချိန်က မျိုးဗီဇ မနိုးထသေးသဖြင့် ကျွဲမင်နှင့် သူမှာ ကမ္ဘာနှစ်ခုလို ခြားနားနေခဲ့သောကြောင့် လုယွမ် သေချာမမှတ်မိခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့အတန်းဖော် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ခုခံစစ်စစ်သည်က ဝင်မေးလိုက်သည်။ "ကျွဲလေး... မင်းတို့ သိကြတာလား?"

ကျွဲမင်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ သူက ကျွန်တော့်အတန်းဖော်ပါ။"

ထို့နောက် သူက လုယွမ်ကို အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

"အတန်းဖော်တွေရဲ့ Group Chat ထဲမှာ မင်း ဒီတစ်ခါ နိုးထတယ်လို့ တွေ့လိုက်ပါတယ်။ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတာကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သန်မာနေရတာလဲ?"

"ဘာ!!"

ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်တဲ့သူတွေလည်း အံ့သြတကြီး အော်လိုက်ကြသည်။ အားလုံးက လုယွမ်ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ခုခံစစ်စစ်သည်လည်း မှင်တက်သွားသည်။

"သူငယ်ချင်း... မင်း နိုးထတာ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတာလား?!"

ဓားမြှောင်နှစ်လက်ကို ကိုင်ထားသော ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်လေးမှာမူ အားကျသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။

"ငါ နိုးထတာ သုံးနှစ်ရှိပြီ၊ Tier-1 တောင် မရောက်သေးဘူး။ မင်းကတော့ အားကြီးလွန်းတာပဲ။"

နောက်ထပ် လေးကိုင်ထားသော အမျိုးသမီးကလည်း လုယွမ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"လုယွမ်... မင်း တကယ်တော်တာပဲ။ ပိုသန်မာအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ ငါ့ကို သင်ပေးပါလား?"

သူ့ကို အားလုံးက ပညာရှင်တစ်ယောက်လို ကြည့်နေသည်ကို လုယွမ် သိလိုက်သည်။ သူက ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါ ကံကောင်းလို့ ရတနာသေတ္တာတစ်ခု တွေ့ခဲ့တယ်၊ အဲဒီကနေ ရတာတွေနဲ့ ဒီလောက် ဖြစ်လာတာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒါကို ကြားသောအခါ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ရတနာသေတ္တာဆိုသည်မှာ ကံတရားအပေါ်၌သာ မူတည်သည်။ လုယွမ်၏ ကံကောင်းမှုကို အားလုံးက အားကျနေကြရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။ လုယွမ် ဤကိစ္စကို ဆက်မပြောလိုသဖြင့် "မင်းတို့ အခြေအနေ သိပ်မကောင်းဘူးနော်၊ ပြန်ကြတော့မလို့လား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

အားလုံး သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခေါင်းဆောင်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် မြေအောက်နန်းတော် ခရီးစဉ်ကတော့ အရှုံးကြီး ရှုံးတာပဲ။ ဘာမှမရတဲ့အပြင် ဆေးဝါးတွေလည်း အကုန်ကုန်သွားတယ်။ အဖွဲ့ဝင် သုံးယောက်တောင် ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်၊ ဒါကြောင့် ပြန်ပြီး အင်အားပြန်ဖြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။"

ကျွဲမင်က လုယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "လုယွမ်... မင်းကော ဘယ်လိုလဲ?"

"ငါက အခုမှ ဝင်လာတာဆိုတော့ ဆက်ပြီး စူးစမ်းဦးမယ်။"

ဒါကို ကြားသောအခါ ခုခံစစ်ခေါင်းဆောင်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို သတိထားဦး။ အဲဒီကြောင်မျိုးနွယ် မုဆိုးနှစ်ယောက် လွတ်သွားတယ်။ မင်းကို တစ်ယောက်တည်း တွေ့ရင် သူတို့ ဒုက္ခပေးလာနိုင်တယ်။ နောက်ပြီး... အဲဒီ လေးသမားမလေးလည်း သေပုံမရဘူး။ သူတို့မှာ ဆေးဝါးရှိရင် ပြန်ကောင်းလာနိုင်တယ်။"

လုယွမ် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သိပါတယ်။"

ခေါင်းဆောင် ကုသရေးဆေးရည် သောက်သည်ကို မြင်ကတည်းက ဤကိစ္စကို သူ သတိထားမိခဲ့သည်။ မိုလီကို နောက်တစ်ချက် ထပ်ထိုးခဲ့သင့်သည်။ မုဆိုးတွေမှာလည်း ဆေးဝါးပါနိုင်သည်ကို သူ မစဉ်းစားမိခဲ့ပေ။ သူ စိတ်ညစ်သွားမိသည်။ သူ မြေအောက်နန်းတော်ကို လာရခြင်းမှာ ဗိုင်းမီးကော်ပိုရေးရှင်း၏ ရန်မှ ရှောင်ရှားရန် မဟုတ်ပါလား? ယခုမူ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် နောက်ထပ် ရန်သူအသစ်တွေ ထပ်တိုးလိုက်ပြန်ပြီ။

(ငါ့ဘဝက ဘာလို့ ဒီလောက် ခက်ခဲနေရတာလဲ? ငါက အေးအေးဆေးဆေးပဲ စွမ်းအားမြှင့်ချင်တာပါ။)

"မင်း သိတယ်ဆိုရင်လည်း ငါ အများကြီး မပြောတော့ဘူး။ သတိထားနော်!"

"ဟုတ်ကဲ့။"

"မင်းမှာ ဆက်သွယ်ရေး ပုံဆောင်ခဲ ရှိလား? တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် Add ထားမလားလို့?"

"မဝယ်ရသေးဘူးဗျ။"

လုယွမ် သဲကျောက်မြို့သို့ မပြန်ရသေးသဖြင့် ဤပစ္စည်းကို ဝယ်ရန် ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲ မရှိသေးပေ။ ခေါင်းဆောင်က နှမြောတသသော အမူအရာဖြင့် "ဒါဆိုလည်း ငါတို့ သွားတော့မယ်" ဟု နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ကျွဲမင်က လုယွမ်ကို ပြုံးပြကာ "လုယွမ်... ငါတို့ သွားပြီနော်။ သတိထားဦး။ အပြင်ရောက်ရင် ငါ မင်းကို Add လိုက်မယ်၊ Lightchat ကနေ အဆက်အသွယ် လုပ်ကြတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။ လုယွမ်လည်း ငြင်းမနေတော့ဘဲ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပါတော့သည်။