"ဒါပဲပေါ့... သဲကျောက် မြေအောက်နန်းတော်ဆိုတာ။"
လုယွမ်ဟာ အခုဆိုရင် ကျောက်ပြာတောအုပ်ထဲမှာ ရှိမနေတော့ဘဲ ခြောက်သွေ့အက်ကွဲနေတဲ့ လူသူမရှိရာ လွင်ပြင်တစ်ခုကို ရောက်ရှိနေပါပြီ။ သူ့ရဲ့ ရှေ့တည့်တည့်မှာတော့ မြေအောက်ထဲကို ထိုးဆင်းသွားတဲ့ တွင်းပေါက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပါတယ်။
အကျယ် လေးငါးမီတာခန့်ရှိတဲ့ အဲဒီတွင်းဝကနေ အောက်ဘက်ကို လှေကားထစ်တွေ သွယ်တန်းထားပါတယ်။ နံရံတွေပေါ်မှာလည်း အကွာအဝေးတစ်ခုစီခြားပြီး မီးရှူးတိုင်တွေကို ချိတ်ဆွဲထားပါတယ်။ ဒါဟာ သဲကျောက်မြို့ရဲ့ အကြီးဆုံး မြေအောက်ဝင်္ကပါကြီးဖြစ်တဲ့ 'သဲကျောက် မြေအောက်နန်းတော်' ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
အဲဒီထဲမှာတော့ အားနည်းတဲ့ကောင်ကနေ အားကောင်းတဲ့ကောင်အထိ သားရဲမျိုးစုံ ရှိနေပြီး အရေအတွက်ကလည်း မနည်းလှပါဘူး။ ဒါတင်မကသေးဘဲ ကံကောင်းခဲ့ရင် ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်တွေနဲ့ တန်ဖိုးကြီးရတနာတွေကိုတောင် တွေ့နိုင်ပါသေးတယ်။
ဒါပေမဲ့ လုယွမ် ဒီနေရာကို လာရတဲ့ အဓိကအကြောင်းရင်းကတော့ မြေအောက်နန်းတော်ရဲ့ လမ်းကြောင်းတွေက အလွန်ရှုပ်ထွေးနေလို့ပါပဲ။ သူဟာ ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးတစ်ခုကို စော်ကားထားမိသူဖြစ်လို့ မိမိကိုယ်မိမိ မသန်မာသေးခင်အချိန်မှာ ဒီလိုရှုပ်ထွေးတဲ့နေရာမျိုးက ထွက်ပြေးဖို့ လမ်းကြောင်းပိုများပါတယ်။ မြေအောက်နန်းတော်ဆီ ဦးတည်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းလောက်ရှိတဲ့အထဲမှာ ဒီနေရာက လမ်းကြောင်းတစ်ခုပေါ့။
မြေအောက်နန်းတော် အဝင်ဝမှာတော့ မျိုးဗီဇစစ်သည်တွေနဲ့ အတော်လေး စည်ကားနေပါတယ်။
"မြေအောက်နန်းတော် မြောက်ဘက်ခြမ်းကို သွားပြီး သောင်းကျန်းနေတဲ့ ပုတ်သင်ညိုတွေကို သတ်မယ်! ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ စစ်သည်တစ်ယောက် လိုနေတယ်! ရလာတာတွေကို အညီအမျှ ခွဲယူမယ်!"
"အဆိပ်ဖြေဆေး! အဆိပ်ဖြေဆေး ရောင်းမယ်! မြေအောက်က ကင်းမြီးကောက်နက်တွေရဲ့ အဆိပ်အကြောင်း အားလုံးသိကြမှာပါ။ အဆိပ်ဖြေဆေး ဆောင်ထားရင် စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး! လက်ကျန်နည်းနည်းပဲ ရှိတော့တယ်! ဝယ်ချင်တဲ့သူတွေ မြန်မြန်လာပါ!"
"သာမန်အဆင့် ဓားမြှောင်! လိုချင်ရင် မြန်မြန်လာ! ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲ ၁၈၀! ဈေးမဆစ်ရ!"
အော်ဟစ်ရောင်းချနေတဲ့ အသံမျိုးစုံနဲ့ အဝင်ဝနေရာဟာ ဈေးငယ်လေးတစ်ခုလိုတောင် ဖြစ်နေပါတယ်။ လုယွမ်ကတော့ ဒါကို နားလည်ပါတယ်။ သဲကျောက် မြေအောက်နန်းတော်ဟာ မျိုးဗီဇစစ်သည်တွေ အများဆုံး လာရောက်တဲ့နေရာ တစ်ခုဖြစ်လို့ လူရှိတဲ့နေရာမှာ စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းတွေ ရှိနေတာက သဘာဝပါပဲ။
လုယွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အထဲကို ဝင်ဖို့ပြင်နေတဲ့ စစ်သည်အများစုက အဖွဲ့လိုက်တွေ ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ သူ့လိုမျိုး တစ်ယောက်တည်း သွားတဲ့သူက သုံးလေးယောက်လောက်ပဲ ရှိပါတယ်။ တစ်ယောက်တည်း သွားလာနေတဲ့ အဲဒီလူတွေဟာ သားရေ ဒါမှမဟုတ် တခြားပစ္စည်းတွေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ သံချပ်ကာတွေကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်နက်အပြည့်အစုံနဲ့ ကြည့်ရတာ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်ပုံ ရပါတယ်။
သဲကျောက် မြေအောက်နန်းတော်ဟာ ကျောက်ပြာတောအုပ်နဲ့ မတူပါဘူး။ ဒီနေရာရဲ့ အန္တရာယ်က ကျောက်ပြာတောအုပ်ထက် အများကြီး ပိုပြင်းထန်ပါတယ်။ တစ်ယောက်တည်း သွားလာနိုင်တဲ့သူတွေဟာ အတော်လေး သန်မာတဲ့သူတွေပဲ ဖြစ်ရပါမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ အသက်ကို အလကား လာပေးသလို ဖြစ်နေပါလိမ့်မယ်။
လုယွမ်က တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေတာကြောင့် လူအချို့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရပေမဲ့ သူကတော့ ဂရုမစိုက်ဘဲ လှေကားထစ်တွေအတိုင်း အောက်ကို ဆင်းလာခဲ့ပါတယ်။ သူ့အပြင် တခြားအဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့လည်း ပါလာပါသေးတယ်။ တစ်ဖွဲ့က ကြောင်မျိုးနွယ် လေးယောက်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဖွဲ့ကတော့ အက်လ်ဖ် (Elf) နှစ်ယောက်နဲ့ ကြောင်မျိုးနွယ် နှစ်ယောက်တို့ ပါဝင်တဲ့ အဖွဲ့ဖြစ်ပါတယ်။
လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အားလုံးက တိတ်ဆိတ်နေကြပါတယ်။ လုယွမ်က အဲဒီအဖွဲ့တွေကို ရံဖန်ရံခါ အကဲခတ်ကြည့်တဲ့အခါ သူတို့တွေကလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သံသယမျက်လုံးတွေနဲ့ အပြန်အလှန် ကြည့်နေကြတာကို တွေ့ရပါတယ်။ အားလုံးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ အစွမ်းကုန် သတိထားနေကြတာပါ။
အောက်ကို အတန်ငယ် ရောက်သွားတဲ့အခါ အပြင်က အော်ဟစ်သံတွေ မကြားရတော့ဘဲ သံချပ်ကာတွေ လှုပ်ရှားသံနဲ့ ဖိနပ်သံတွေပဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ပေါ်နေပါတယ်။ ခဏအကြာမှာတော့ လှေကားအဆုံးက ကွင်းပြင်ငယ်လေးတစ်ခုကို ရောက်သွားပါတယ်။ အဲဒီကွင်းပြင်ရဲ့ ဘေးတစ်ဖက်မှာ လမ်းကြောင်း လေးခု ရှိနေပါတယ်။ လုယွမ်က တခြားသူတွေ ဘာတွေးမလဲဆိုတာ ဂရုမစိုက်ဘဲ အစွန်ဆုံးက ညာဘက်လမ်းကြောင်းထဲကို တန်းဝင်သွားပါတယ်။
လုယွမ် လမ်းကြောင်းထဲ ရောက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ လမ်းခွဲတွေ ထပ်တွေ့ရပြန်ပါတယ်။ သူကတော့ လမ်းမကျွမ်းတာကြောင့် စိတ်ကြိုက် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကိုပဲ ရွေးလိုက်ပါတယ်။ မြေအောက်နန်းတော်ထဲ ပိုနက်လေ လမ်းတွေက ပိုကျယ်လာလေပါပဲ။
အစပိုင်းမှာ မီတာအနည်းငယ်သာ ကျယ်တဲ့ လမ်းကြောင်းတွေကနေ အခုဆိုရင် မီတာ ၂၀ ကျော်လောက်အထိ ကျယ်ဝန်းလာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အတော်ကြာ လမ်းလျှောက်လာတာတောင် သားရဲတစ်ကောင်မှ မတွေ့ရသေးပါဘူး။ ဒါဟာ အဝင်ဝနဲ့ နီးတဲ့နေရာဖြစ်လို့ တခြားသူတွေ ရှင်းလင်းထားပြီးသား ဖြစ်နိုင်တာကြောင့် လုယွမ်ကတော့ သိပ်ပြီး မအံ့သြပါဘူး။
သူကတော့ အလျင်မလိုဘဲ ဆက်သွားနေရင်း လမ်းကြောင်းအကျယ်က မီတာ ၃၀ လောက်အထိ ရှိလာပါတယ်။ အနီးအနားမှာ သားရဲအရိပ်အယောင်လည်း မတွေ့ရသေးပါဘူး။
သူ ကျောက်ခဲပုံကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်အသွားမှာပဲ လူ့ဦးခေါင်းလောက်ရှိတဲ့ ကျောက်ခဲတစ်လုံးက လုယွမ်ရဲ့ ခေါင်းနောက်ဘက်ကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပျံသန်းလာပါတယ်။ လုယွမ်က နောက်ကနေ တိုးဝင်လာတဲ့ လေဟုန်သံကြောင့် ထိတ်ခန့်သွားပြီး မြေပြင်ကို ခြေထောက်နဲ့ ကန်ထုတ်ကာ ဘေးဘက်ကို အမြန်ရှောင်လိုက်ပါတယ်။
ကျောက်ခဲက လုယွမ်ရဲ့ ခေါင်းနားကနေ သီသီလေး ဖြတ်သွားပါတယ်။ လုယွမ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး "ဒီကျောက်ခဲက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ?!"
သူ စောစောက ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးတုန်းက ဘာသားရဲမှ မတွေ့ခဲ့ရပါဘူး။ သူ ကျောက်ခဲလာရာဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ကျောက်ပုံထဲက ကျောက်စအနတွေက လေထဲမှာ ဝဲပျံလာပြီး ၁.၈ မီတာလောက် မြင့်တဲ့ 'ကျောက်သားလူသား' (Stoneman) တစ်ကောင်အဖြစ် စုစည်းသွားတာကို အံ့သြစွာ မြင်လိုက်ရပါတယ်။
"ဒီလို သက်ရှိမျိုးလည်း ရှိတာပဲလား?!"
လုယွမ် အံ့သြနေတုန်းမှာပဲ နောက်ထပ် လေတိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်ပါတယ်။ သူ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ရှောင်လိုက်ရပါတယ်။ ကျောက်ခဲတစ်လုံးက လွင့်လာပြီး ကျောက်သားလူသားရဲ့ ညာလက်ထဲကို ရောက်သွားပါတယ်။ အဲဒီ ကျောက်သားလူသားက သဲအိတ်လောက်ရှိတဲ့ လက်သီးကြီးတွေကို မြှောက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ်။
ဒီကျောက်သားလူသားက ဘယ်လိုအသံထွက်တာလဲဆိုတာ လုယွမ် နားမလည်နိုင်ပေမဲ့ အများကြီးတွေးဖို့ အချိန်မရပါဘူး။ ကျောက်သားလူသားက သူ့ဆီကို ပြေးဝင်လာပါပြီ။ ၎င်းရဲ့ ခြေလှမ်းတိုင်းက မြေပြင်ကို တုန်ခါသွားစေပါတယ်။ လုယွမ်က ဓားကို ထုတ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာနဲ့ပဲ ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်လိုက်ပါတယ်။
ကျောက်သားလူသားက လုယွမ်ရှေ့ကို ရောက်လာပြီး ညာလက်သီးနဲ့ ထိုးနှက်လိုက်ပါတယ်။ လက်သီးချက်က ပြင်းထန်ပေမဲ့ လုယွမ်ထက်တော့ အနည်းငယ် နှေးနေပါသေးတယ်။ လုယွမ်က ရှောင်လိုက်ပြီး ၎င်းရဲ့လည်ပင်းကို ဓားနဲ့ ပိုင်းချလိုက်ပါတယ်။
ဂလွမ်း!
ဓားနဲ့ ကျောက်သား ထိမှန်သွားတဲ့ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်ခဲပေါ်မှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ အက်ကြောင်းတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။ ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်ကြောင့် ကျောက်သားလူသား နောက်ကို အနည်းငယ် လွင့်သွားပါတယ်။ ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဒီကျောက်သားလူသားဟာ ကျောက်ပြာပိုးကောင်ထက် အများကြီး သန်မာပေမဲ့ ကျောက်နက်ပိုးကောင်လောက်တော့ မပြင်းထန်တာကို လုယွမ် သဘောပေါက်လိုက်ပါတယ်။ မျိုးဗီဇစစ်သည်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်တော့ သန့်စင်မှုနှုန်း ၄၀% လောက်ရှိတဲ့ စစ်သည်လောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ အဆင့်အတန်းပါပဲ။
လုယွမ်အတွက်တော့ ဒါဟာ သိပ်ပြီး ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိပါဘူး။ အခက်အခဲဆုံးကတော့ ဒီကောင်က ကျောက်ပုံတွေလို ဟန်ဆောင်ပြီး ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တတ်တာပါပဲ။ လုယွမ်က ၎င်းရဲ့ ခွန်အားကို ခန့်မှန်းပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ပြင်းထန်တဲ့ ဓားချက်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ မကြာခင်မှာပဲ ကျောက်သားလူသားရဲ့ ခေါင်းကို ရိုက်ခွဲလိုက်နိုင်ပါတယ်။
ခေါင်းကွဲသွားတဲ့အခါမှာတော့ ၎င်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်မဆက်နိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်မှာ ကျောက်စအနတွေအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲ သုံးခု ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။ ကျောက်ပြာပိုးကောင်တွေထက် ပိုရတာပေါ့။
လုယွမ်က အပြုံးလေးနဲ့ အဲဒါတွေကို ကောက်ယူလိုက်ပါတယ်။ ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲတွေအပြင် အဖြူရောင် လုံးဝိုင်းတဲ့ ကျောက်ခဲလေးတစ်လုံးကိုလည်း တွေ့ရပါတယ်။ အဲဒါကတော့ 'ကျောက်သားလူသားငယ်ရဲ့ နှလုံးသား' ဖြစ်ပြီး မျိုးဗီဇလက်နက်တွေနဲ့ မျိုးဗီဇဆေးရည်တွေ ဖော်စပ်ရာမှာ သုံးတဲ့ သာမန်အဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခုပါပဲ။
လုယွမ်က အရင်တုန်းက ဒီမြေအောက်နန်းတော်အကြောင်း ဖတ်ဖူးလို့ ဒီကျောက်သားလူသားငယ်တွေအကြောင်း သိပေမဲ့ သူတို့က ဒီလောက်အထိ ပါးနပ်လိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။ ကံကောင်းလို့ သူက သန်မာနေလို့ပေါ့၊ မဟုတ်ရင် ဒုက္ခရောက်နိုင်ပါတယ်။
ဒီသင်ခန်းစာကို ရလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ လုယွမ်ဟာ နောက်ထပ်ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံးမှာ 'အမှောင်သံမဏိခန္ဓာ' ကို အမြဲတမ်း ဖွင့်ထားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ ဒါမှသာ ဘယ်ကမှန်းမသိ ထွက်လာမယ့် သားရဲတွေရဲ့ အန္တရာယ်ကနေ ကာကွယ်နိုင်မှာပါ။ တခြားသူတွေအတွက်တော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းမှာဖြစ်လို့ ဒါက မဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲတွေကို မြန်မြန်စုပ်ယူနိုင်တဲ့ လုယွမ်အတွက်ကတော့ ဒါဟာ အေးဆေးပါပဲ။
လုယွမ် မြေအောက်နန်းတော်ထဲကို ပိုနက်အောင် ဆက်သွားနေရင်း လမ်းဘေးက ကျောက်ပုံတွေကို သတိထားကြည့်လာပါတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ ကျောက်ပုံနှစ်ပုံကို တွေ့ရပြီး သူအနားရောက်တဲ့အခါ ကျောက်ခဲတွေက လွင့်ထွက်လာပါတယ်။
"ဟမ်! ငါ့ကို ချောင်းတိုက်ချင်နေသေးတာလား?"
လုယွမ်က ရှောင်တိမ်းပြီး သူတို့ကို အလွယ်တကူပဲ သတ်ပစ်လိုက်ပါတယ်။ ကျောက်သားလူသားငယ်တိုင်းက ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲ ၃ ခုစီ ချပေးပေမဲ့ 'ကျောက်သားလူသားငယ်ရဲ့ နှလုံးသား' ကိုတော့ တစ်ကောင်ပဲ ချပေးပါတယ်။ ဒီလိုပစ္စည်းမျိုးက အမြဲတမ်းတော့ မရနိုင်ဘူးပေါ့။
လုယွမ် ရှေ့ကို ဆက်သွားနေတုန်းမှာပဲ ရှေ့က လမ်းကြောင်းဆီကနေ တိုက်ခိုက်သံတွေကို ကြားလိုက်ရပါတယ်။ သူကတော့ တခြားသူတွေရဲ့ ကိစ္စထဲမှာ မပါချင်ပါဘူး၊ တကယ်လို့ အင်အားကြီးတဲ့သူတွေနဲ့ တိုးရင် ဒုက္ခများနိုင်လို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလမ်းကလွဲရင် တခြားလမ်းမရှိတာကြောင့် လုယွမ်လည်း အခြေအနေကို သွားကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတော့တယ်။