အခန်း (၂) - လူငယ်တို့၏ အခြေအမြစ်မရှိသော ယုံကြည်ချက်
လုယွမ်၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်နေသည်။ ဤအပြာရောင်ကုဗတုံးသည် တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်။
အကန့်အသတ်မဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း!
အချိန်သာ ရမည်ဆိုပါက လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေမည့် အဆင့်အတန်းတစ်ခုအထိ သူ အသေအချာ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်။ လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှာ အသန်မာဆုံးလား? စကြာဝဠာထဲမှာ အစွမ်းထက်ဆုံးလား? အရာအားလုံးအတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေပြီ!
သို့သော်လည်း ဤကုဗတုံးက အတိအကျဆိုလျှင် ဘာကြီးလဲ? သူ နိုးထလာချိန်မှာ ဒါက ဘာလို့ ပေါ်လာရတာလဲ?
လုယွမ် တွေးတောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကောက်ဝတ်၌ စူးခနဲ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ နိုးထခြင်းပုံဆောင်ခဲမှ အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့ပြင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကောက်ဝတ်တွင် ရစ်ပတ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံး၌ ရွှေရောင်လက်စွပ် (Ring) ပုံသဏ္ဌာန် အမှတ်အသားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။
'မျိုးရိုးဗီဇ တိုက်ခိုက်ရေးတက်တူး' (Gene Battle Tattoo)။
ဒါဟာ နိုးထသူတိုင်းရဲ့ အမှတ်အသားဖြစ်သလို 'မူလအစနယ်မြေ' ထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့အတွက် 'သော့ချက်' လည်း ဖြစ်သည်။ ဤတက်တူး ပေါ်လာခြင်းသည် လုယွမ်အနေဖြင့် မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော်တစ်ဦးအဖြစ် အောင်မြင်စွာ နိုးထသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပင်ဖြစ်သည်။
"မျိုးရိုးဗီဇ တိုက်ခိုက်ရေးတက်တူးလား?! လုယွမ်... မင်း နိုးထသွားပြီပဲ!"
ဆရာဖြစ်သူ၏ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အောက်မှ ကျောင်းသားများမှာလည်း အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြသည်။
"လုယွမ်က တကယ်ပဲ နိုးထသွားတာလား!"
"သူက အမြဲတမ်း တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နဲ့ လူအေးကြီးပါ၊ သူ နိုးထနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ?"
"ဟွန်း... နိုးထတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ? မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော်တွေအတွက် အန္တရာယ်က အရမ်းများတာ၊ တစ်ခုခု အမှားအယွင်းဖြစ်သွားရင် သူလည်း ခံရမှာပဲကို"
ကျောင်းသားများ၏ အကြည့်များတွင် မနာလိုမှုနှင့် မရှုစိမ့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အချို့မိန်းကလေးများမှာမူ လုယွမ်ကို ထူးခြားသော အကြည့်များဖြင့် ငေးကြည့်နေကြသည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် လုယွမ်မှာ အတော်အတန် ရုပ်ချောသူဖြစ်သည်။ သူ၏ စရိုက်မှာ အုံ့ပုန်းဆန်ပြီး လူမှုဆက်ဆံရေးမရှိခြင်းကြောင့်သာ လူမသိသူမသိ ဖြစ်နေရခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မျိုးရိုးဗီဇဖောက်ပြန်မှုဖြစ်ရပ်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသူ ဖြစ်သောကြောင့် မည်သူမျှ သူ့အနားသို့ မကပ်ရဲကြချေ။
သို့သော် ယခု နိုးထသွားပြီဖြစ်ရာ လုယွမ်၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ ချက်ချင်းပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်သွားပြီး အချို့မိန်းကလေးများမှာ စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်လာကြသည်။ လူသားမျိုးနွယ်၏ အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားစု ဖြစ်သောကြောင့် မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော်များမှာ အလွန်မြင့်မားသော ဂုဏ်ဒြပ်ရှိသည်ဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။
အောက်မှ ကျောင်းသားများ၏ ပြောဆိုချက်များကို လုယွမ် လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပါ။ အမှန်တရားမှာ လူအများစုသည် မိမိထက် ဘဝသာသွားမည့်သူကို မြင်လိုလေ့မရှိကြပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လုယွမ်သည် ကလေးကလား ငြင်းခုံရမည့် အရွယ်ကို ကျော်လွန်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မိမိအလုပ်ကို မိမိအေးအေးဆေးဆေး လုပ်နိုင်လျှင်ပင် ကျေနပ်လှပြီဖြစ်သည်။
လုယွမ် နိုးထသွားပြီးနောက် ဆရာဖြစ်သူ၏ တင်းမာနေသော မျက်နှာမှာလည်း ပြုံးရွှင်သွားသည်။ သူက လုယွမ်ကို ကြည့်ကာ နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျောင်းသား လုယွမ်... ဂုဏ်ယူပါတယ်။ အနာဂတ်မှာ မင်းဟာ မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်လာတော့မယ်။ ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲအတွက် နှစ်လပဲ လိုတော့တာမို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး ထိပ်တန်း အကယ်ဒမီတွေကို ဝင်နိုင်အောင် လုပ်ပါ။ ဒါဟာ မင်းရဲ့ အနာဂတ်အတွက် အများကြီး အကျိုးရှိလိမ့်မယ်... ဪ ဒါနဲ့ မင်း အခုမှ နိုးထတာဆိုတော့ 'မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော်အသင်း' မှာ သွားပြီး မှတ်ပုံတင်ရမယ်။ မှတ်ပုံတင်ပြီးရင်တော့ ထောက်ပံ့ကြေးအဖြစ် လစဉ် ဒေါ်လာ ၅,၀၀၀ ထုတ်ယူနိုင်လိမ့်မယ်"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုယွမ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
ဒေါ်လာ ၅,၀၀၀ တောင်လား?!
အင်ပါယာဆီက ကလေးသူငယ်စောင့်ရှောက်ရေး အထောက်အပံ့ ရနေသော်လည်း တစ်လလျှင် ဒေါ်လာ ၈၀၀ သာ ရရှိပြီး ၎င်းမှာ အခြေခံနေထိုင်စရိတ်အတွက်သာ လုံလောက်သည်။ ကျောင်းလခနှင့် အထွေထွေကုန်ကျစရိတ်များမှာ အခမဲ့ ဖြစ်သည်။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် သာမန်တက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရသူတစ်ဦးမှာ တစ်လလျှင် ဒေါ်လာ ၃,၀၀၀ ခန့်သာ ရရှိကြသည် မဟုတ်ပါလား။
သို့သော် ယခုမူ လုယွမ်မှာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ တစ်လလျှင် ဒေါ်လာ ၅,၀၀၀ ရတော့မည်။ သူသည် ဘဝရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အလကားရမည့် ပိုက်ဆံကို မည်သူက မလိုချင်ဘဲ နေမည်နည်း?
သို့သော် လုယွမ် ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူသည် စကြာဝဠာတွင် အသန်မာဆုံးလူသား ဖြစ်လာမည့်သူ မဟုတ်ပါလား! ဤမျှ အသေးအဖွဲလေးနှင့် သူ မတင်းတိမ်နိုင်ပါ။ အနည်းဆုံး တစ်လ ဒေါ်လာ တစ်သောင်းလောက် ပေးရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့!
လုယွမ် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဟုတ်ကဲ့... သိပါပြီ။ ဆရာ့ရဲ့ သတိပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ဆရာ၏ သဘောထား ပြောင်းလဲသွားမှုအပေါ် လုယွမ် မအံ့သြပါ။ နိုးထသူ အရေအတွက်မှာ ဆရာများ၏ လုပ်ဆောင်ချက်အမှတ် (KPI) တွင် ပါဝင်ပြီး ဆရာများအတွက်လည်း ငွေသားဆုလာဘ် အမြောက်အမြား ရရှိနိုင်ကြောင်း သူ ကြားဖူးသည်။
ထိုစဉ် ဆရာက အောက်မှ ကျောင်းသားများကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက်...
"ကျောင်းသား လုယွမ် အောင်မြင်စွာ နိုးထနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် အားလုံးက ဂုဏ်ပြုပေးကြရအောင်"
ကျောင်းသားများမှာ စိတ်ပါသည်ဖြစ်စေ၊ မပါသည်ဖြစ်စေ ဆရာနှင့်အတူ လက်ခုပ်တီးကာ ဂုဏ်ပြုပေးကြရသည်။ ထို့နောက် ဆရာက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ကာ လုယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ကဲ... မင်း နေရာကို ပြန်သွားလို့ရပြီ"
လူတိုင်း၏ အကြည့်များအောက်တွင် လုယွမ် သူ၏ ခုံသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
"နိုးထခြင်း အခမ်းအနားကို ဆက်မယ်။ နောက်တစ်ယောက်... ဝမ်မင် (Wang Ming)"
အခမ်းအနား ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသော်လည်း လုယွမ် ဂရုမစိုက်တော့ပါ။ ယခု သူသည် မျိုးရိုးဗီဇတိုက်ခိုက်ရေးတက်တူးကို စစ်ဆေးနေသည်။ ဤတက်တူးမှာ ခလုတ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်ကို သူ ခံစားမိသည်။ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ဖွင့်ခြင်း၊ ပိတ်ခြင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ ဤခလုတ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ဒဏ္ဍာရီလာ 'မူလအစနယ်မြေ' ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။ သို့သော် လောလောဆယ်တွင် သူသည် ထိုနေရာအကြောင်းကို အသေအချာ မသိသေးပေ။ မဝင်ရောက်မီ လိုအပ်သော ပြင်ဆင်မှုများကို လုပ်ဆောင်ရပေဦးမည်။
ယခု ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲဖြေဆိုရန် နှစ်လသာ လိုတော့သည်။ မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော်များအတွက် စာမေးပွဲမှာ သာမန်စာမေးပွဲနှင့် ကွဲပြားမည်မှာ သေချာသည်။ အသက် ၁၆ နှစ်ကတည်းက နိုးထခဲ့သော ရွယ်တူများထက် သူသည် နှစ်နှစ်ခန့် နောက်ကျနေပြီဖြစ်သည်။ နှစ်လအတွင်း သူတို့ကို အမှီလိုက်ကာ ကျောင်းကောင်းကောင်း ဝင်နိုင်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ ကံကောင်းသည်မှာ သူ့တွင် မျိုးရိုးဗီဇကို အကန့်အသတ်မဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲစေနိုင်သော 'ကုဗတုံး' ရှိနေခြင်းပင်။ မျှော်လင့်ချက် ရှိသေးသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။
ယခင်ဘဝက တက္ကသိုလ်တက်ခဲ့ဖူးသော လုယွမ်သည် တက္ကသိုလ်ကောင်းတစ်ခုမှာ ဘဝအတွက် မည်မျှအရေးကြီးကြောင်း ကောင်းစွာနားလည်သည်။ ထိုအရာက အနာဂတ်လမ်းကြောင်းကို ပိုမိုချောမွေ့စေမည့် အခွင့်အလမ်းကောင်း ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် အကောင်းဆုံး မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော် အကယ်ဒမီသို့ ဝင်နိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမည်။
အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် 'မူလအစနယ်မြေ' နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို အရင်လေ့လာရမည်။ အဆိုပါ ကုဗတုံးကိုမူ လုယွမ်က 'ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း ကုဗတုံး' (Evolution Cube) ဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။ နားထောင်လို့ကောင်းပြီး အဓိပ္ပာယ်နှင့်လည်း လိုက်ဖက်သည်ဟု သူ ခံစားရသည်။
...
လုယွမ် နိုးထသွားပြီးနောက် ကျန်ရှိသော ကျောင်းသားများမှာလည်း မျှော်လင့်ချက်များ ပိုမိုကြီးစိုးလာကြသည်။ သူတို့လည်း အောင်မြင်စွာ နိုးထနိုင်မည်လား? သို့သော် လက်တွေ့လောကမှာ ရက်စက်လှသည်။ နောက်ဆုံးကျောင်းသား အခမ်းအနားပြီးဆုံးသည်အထိ အတန်းထဲရှိ ကျောင်းသား ၄၁ ယောက်တွင် လုယွမ်တစ်ဦးတည်းသာ မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော်အဖြစ် နိုးထနိုင်ခဲ့သည်။
အခမ်းအနား ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ဆရာသည် ပုံဆောင်ခဲလုံးကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်ပျက်နေသော ကျောင်းသားများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"နိုးထမှု မအောင်မြင်တာဟာ သဘာဝကျပါတယ်။ မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော် မဖြစ်နိုင်တဲ့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ပြီး တက္ကသိုလ်ကောင်းကောင်းဝင်နိုင်ဖို့ စာကို သေချာကြိုးစားကြပါ။ ဒါဟာ မင်းတို့ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တာဝန်ယူတာပဲ"
ကျောင်းသားများအနေဖြင့် ဆရာ၏ စကားကို နားလည်ကြမလား လုယွမ် မသိပါ။ သူကတော့ ယခင်ဘဝက ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲ မဖြေခင်က ခံစားချက်မျိုးကို ပြန်ရနေသည်။ ဝမ်းနည်းစရာမှာ ယခင်ဘဝက ထိုစကားများကို နားလည်သော ကျောင်းသားမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့ခြင်းပင်။ နားလည်သွားချိန်တွင်မူ အရာအားလုံးက နောက်ကျနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
အနာဂတ်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အသိတရားမဝင်သေးသော လူငယ်တိုင်းမှာ အခြေအမြစ်မရှိသော ယုံကြည်ချက် မျိုး ရှိတတ်ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဇာတ်လိုက်များဟု ထင်မှတ်နေတတ်ကြသည်။ လူမှုပတ်ဝန်းကျင်ထဲ ရောက်သွားသည်နှင့် ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင် (CEO) ဖြစ်လာမည်၊ ချမ်းသာပြီး လှပသည့် မိန်းကလေးနှင့် လက်ထပ်ကာ ဘဝရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို ရောက်လိမ့်မည်ဟု အိမ်မက်ယဉ်နေတတ်ကြသည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်မူ အများစုမှာ လစာစားဝန်ထမ်းများသာ ဖြစ်လာကြသည်။ ဟုတ်ပါသည်... လုယွမ်သည်လည်း ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။ ခဏတာအတွင်း လုယွမ်သည် ထိုကဲ့သို့ အခြေအမြစ်မရှိ ယုံကြည်မှုလွန်ကဲခဲ့သည့် ယခင်က သူ့ကိုယ်သူပင် လွမ်းမိသွားသည်။ ထိုစဉ်က အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ ယုံကြည်နေခဲ့သနည်း?
ယခု သူနှင့်တော့ မတူတော့ပါ။ ယခု သူသည် လက်တွေ့ကို ပို၍ နားလည်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
(အင်း... ငါ့ကိုယ်ငါ တကယ်ကို ဂုဏ်ယူမိတယ်!)
ဆရာ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျောင်းသားများမှာ နှစ်ယောက်တစ်တွဲ၊ သုံးယောက်တစ်တွဲ စုဖွဲ့ကာ စားပွဲများကို ရိုက်၍ ညည်းတွားကြတော့သည်။
"ငါ တကယ်ကြီး မနိုးထနိုင်ဘူးလား! ဒီတစ်ခါတော့ သေချာပေါက် နိုးထမယ်လို့ ထင်ထားတာ!"
"ဟူး... အနာဂတ်မှာတော့ ငါတို့ စာကိုပဲ ကြိုးစားပြီး သာမန်လူတွေအဖြစ်ပဲ နေရတော့မှာပေါ့"
"ငါကတော့ အိမ်ပြန်ပြီး မိသားစုလုပ်ငန်းကိုပဲ ဆက်ခံရတော့မယ်ထင်တယ်။ ကံကောင်းတာက ငါ့မိသားစုမှာ ကုမ္ပဏီအသေးလေးတစ်ခုရှိတော့ စားဝတ်နေရေးအတွက်တော့ မပူရဘူး"
"...လူချမ်းသာကောင်!"
ကျောင်းသားများ စကားပြောနေစဉ်တွင် လုယွမ်ကို ရံဖန်ရံခါ လှမ်းကြည့်တတ်ကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အတန်းထဲမှာ တစ်ဦးတည်းသော နိုးထသူ မဟုတ်ပါလား။ ထိုစဉ် အတော်အတန် လှပသော ကျောင်းသူတစ်ဦးသည် ထရပ်ကာ လုယွမ်၏ စားပွဲဆီသို့ လျှောက်လာသည်။ သူမက ပြုံးပြကာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျောင်းသား လုယွမ်... ငါတို့အိမ်တွေက တော်တော်နီးတယ်လို့ ထင်တယ်။ ခဏနေရင် အတူတူ ပြန်ကြမလား?"
လုယွမ်က သူမကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"မပြန်တော့ဘူး... ငါ တစ်ယောက်တည်းပဲ နေတတ်လို့"
မိန်းကလေး၏ အပြုံးမှာ တောင့်ခဲသွားသည်။ သူမက အားနာနာဖြင့် ရယ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဪ... အင်းပါ" ထို့နောက် သူမ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။ စိတ်ဝင်စားနေကြသော အခြားမိန်းကလေးများမှာလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီးနောက် သူတို့၏ အကြံအစည်များကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြရသည်။
လုယွမ်လည်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူ၏ စရိုက်မှာ ယခင်ကထက် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သော်လည်း လူမှုဆက်ဆံရေး လုံးဝမရှိသူတော့ မဟုတ်ပါ။ သို့သော် အနာဂတ်လမ်းကြောင်းချင်း မတူတော့မည့် ကျောင်းသားများနှင့် စကားအများကြီး ပြောနေရန် မလိုအပ်ဟု သူ ယူဆသည်။ သူ၏ မူလပိုင်ရှင်သည် အထက်တန်းကျောင်း သုံးနှစ်ပတ်လုံး သူတို့နှင့် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ဖူးပေ။ ထို့ကြောင့် ယခုမှ စကားပြောနေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။
လုယွမ် နိုးထသွားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲမှာလည်း မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် ငြိမ်သက်သွားသည်။ မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော် ဖြစ်သွားသော်လည်း အခြေခံဘာသာရပ်များကို ဆက်လက်သင်ယူရပေဦးမည်။ မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော်များမှာ စာမတတ်သူများ မဟုတ်သလို ကျောင်းတွင် ပိုမိုလေ့လာခြင်းက သူတို့၏ စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုနှင့် ယုတ္တိဗေဒစွမ်းရည်များကို တိုးတက်စေနိုင်သည်။
ညနေ ကျောင်းဆင်းချိန်တွင် လုယွမ်သည် ကျောင်းမှထွက်ကာ 'မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော်အသင်း' သို့ လမ်းလျှောက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ စောစောက မြေပုံကို စစ်ဆေးခဲ့ရာ ထိုအသင်းမှာ ကျောင်းနှင့် တော်တော်ဝေးပြီး တစ်နာရီကျော် လမ်းလျှောက်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဘာလို့ ကားမစီးတာလဲဟု မေးလျှင်... ဆင်းရဲတာကလွဲလို့ တခြားဘာအကြောင်းပြချက် ရှိဦးမှာလဲ?
ဤခန္ဓာကိုယ်၏ မှတ်ဉာဏ်များမှတစ်ဆင့် မြို့၏ ပုံစံကို မြင်ဖူးသော်လည်း ယခု လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မိုးမျှော်တိုက်ကြီးများ ရှိနေပြီး နီယွန်မီးရောင်များ လင်းလက်နေသည်။ လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသော ကားများကို တွေ့ရသည်။ ထို့ပြင် ဧရာမ ဖန်သားပြင်ကြီးများပေါ်တွင် ကြော်ငြာများ ပြသနေပြီး လှပသော အမျိုးသမီး အနုပညာရှင်များမှာ ပြုံးရွှင်စွာ ကခုန်သီဆိုနေကြသည်။
လမ်းပေါ်တွင် လူအများအပြား ရှိနေသည်။ အချို့မှာ စက်ရုပ်လက်တု၊ ခြေတုများ တပ်ဆင်ထားကြပြီး စက်ရုပ်များကိုလည်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ဤအချိန်တွင် လုယွမ်၏ ရင်ထဲ၌ တုန်လှုပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
သူသည် အနာဂတ်ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရတော့သည်။