လုယွမ်ဟာ သူရလာတဲ့ ရလဒ်တွေကို ချက်ချင်းထုတ်ပြီး မစစ်ဆေးသေးပါဘူး။ သူဟာ ခေတ္တမျှ အနားယူပြီးနောက် ဒီခြောက်သွေ့တဲ့ လွင်ပြင်ပြင်ကျယ်ကြီးအတိုင်း ဆက်လက်ထွက်ခွာလာခဲ့တယ်။ ရလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို မစစ်ဆေးခင် လေဒဏ်ကွယ်နိုင်မယ့် နေရာတစ်ခုအရင်ရှာဖို့ သူ စီစဉ်ထားလို့ပါ။
...
လုယွမ် ထွက်ခွာသွားချိန်မှာပဲ ကျောက်ပြာတောအုပ်ရဲ့ အခြားတစ်နေရာမှာတော့ မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော် လေးဦးပါတဲ့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရှိနေပါတယ်။ သူတို့ဟာ ခေတ္တအနားယူနေကြတာဖြစ်ပြီး ဘေးနားမှာတော့ သူတို့သတ်ထားတဲ့ ကျောက်ပြာပိုးကောင် အလောင်းတစ်ဆယ်ကျော် ပြန့်ကျဲနေပါတယ်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး အမျိုးသားတစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တယ်။ "ဟေ့လူတွေ... ဟိုဘက်ကို ကြည့်လိုက်ကြဦး!"
ကျန်တဲ့ သုံးယောက်လည်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူညွှန်ပြတဲ့အရပ်မှာ ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်တက်နေတဲ့ မီးလျှံကြီးတွေကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ခဏအကြာမှာတော့ အားလုံး မျက်လုံးပြူးသွားကြပြီး အံ့သြတုန်လှုပ်တဲ့ အမူအရာတွေ ဖြစ်ကုန်ကြပါတယ်။
"ဟိုမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက် မီးအကြီးအကျယ် လောင်နေရတာလဲ" "ရတနာတစ်ခုခု ပေါ်လာတာများလား" "ဒါမှမဟုတ် ထူးဆန်းတဲ့ မျိုးဗီဇပြောင်း မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကောင် မွေးဖွားလာတာလား" "ငါတို့ သွားကြည့်ကြရင် မကောင်းဘူးလား"
အရပ်ရှည်ပိန်တဲ့ အမျိုးသားက သူ့သူငယ်ချင်းတွေကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်တယ်။ အဲဒီနောက် သူတို့အားလုံးဟာ အနက်ရောင် သံချပ်ကာဝတ်ထားပြီး ဓားကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ထားတဲ့ လူသန်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
"ခေါင်းဆောင်... ဘယ်လိုထင်လဲ"
လူသန်ကြီးဟာ ဝေးကွာတဲ့နေရာက မီးတောက်တွေကို စိုက်ကြည့်ရင်း အတွေးဝင်နေပုံပါပဲ။ သူ့မျက်လုံးတွေ ဝင်းခနဲဖြစ်သွားပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်ပါတယ်။ "သွားကြည့်ကြတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သတိတော့ ပိုထားရမယ်။ ဒီနယ်မြေထဲမှာ ငါတို့အဖွဲ့ပဲ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလောက် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားတဲ့ ကိစ္စမျိုးဆိုရင် အခြား သက်ရှိတွေလည်း သေချာပေါက် သတိထားမိကြမှာပဲ။ သူတို့လည်း ဟိုကို လာကြမှာ သေချာတယ်။ လက်ဦးတာ မခံရအောင် ငါတို့ နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေဖို့ လိုတယ်"
ကျန်တဲ့ သုံးယောက်လည်း ပြုံးလိုက်ကြပါတယ်။ "ခေါင်းဆောင် စိတ်မပူပါနဲ့! ငါတို့လည်း မူလအစနယ်မြေထဲ ရောက်နေတာ ကြာပြီပဲ၊ ဒီလောက်တော့ နားလည်ပါတယ်" "ဒါဆို သွားကြစို့!"
လူသန်ကြီးဟာ သူ့ရဲ့ ဓားကြီးကို အားပြုပြီး ထရပ်လိုက်တယ်။ ကျန်တဲ့လူတွေလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ မီးတောက်တွေရှိရာဆီ ဦးတည်ထွက်ခွာသွားကြပါတော့တယ်။
...
သိပ်မကြာခင်မှာပဲ လေထဲက သဲဖုန်တွေ မြေပေါ်ကျသွားပြီး မီးတောက်တွေလည်း စတင်ငြိမ်းသွားပါတယ်။ မီးအရှိန် လျော့သွားတာနဲ့ အနက်ရောင်အက္ခရာ ကျောက်ပြာပိုးကောင် နှစ်ကောင်ဟာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ပြီး မီးတံတိုင်းကြီးကို ဖြတ်ကျော်လာကြတယ်။ သူတို့ဟာ သစ်သားရတနာသေတ္တာ ရှိခဲ့တဲ့နေရာကို အပြင်းအထန် ပြေးသွားကြပေမဲ့...
သူတို့ မြင်လိုက်ရတာကတော့ ပွင့်ဟနေတဲ့ သစ်သားသေတ္တာနဲ့ ဗလာကျင်းနေတဲ့ အတွင်းပိုင်းပါပဲ။
ကျိ... ကျိ... ကျိ!
အနက်ရောင်အက္ခရာ ကျောက်ပြာပိုးကောင် နှစ်ကောင်ဟာ ဒေါသတကြီးနဲ့ မြေပြင်ကို ခြေသည်းတွေနဲ့ ကုတ်ခြစ်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ဖြူဖွေးတဲ့ အလင်းတန်းတွေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။ အဲဒီနောက် သူတို့ ရတနာကို ခိုးသွားတဲ့သူကို ရှာဖို့ နေရာအနှံ့ကို စိတ်ရူးပေါက်သလို ပြေးထွက်သွားကြပါတော့တယ်။
ဒါပေမဲ့ လုယွမ်က သူ့ရဲ့ ခြေရာလက်ရာရော ကိုယ်နံ့ကိုပါ အကုန်ဖျောက်ထားခဲ့တာဆိုတော့ ပိုးကောင်တွေ သူ့ကို ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပါ။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ လူသားမျိုးနွယ် စစ်သည်တော် လေးဦးဟာ ဒီနေရာကို တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာပါတယ်။ ခေါင်းဆောင် လူသန်ကြီးက ရှေ့ဆုံးကနေ နိုးနိုးကြားကြား ဦးဆောင်လာပြီး ကျန်တဲ့သူတွေက နောက်ကလိုက်လာကြတယ်။ လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုကို ဖြတ်တဲ့အချိန်မှာတော့ သူတို့ ခြေလှမ်းတွေကို ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ကြရပါတယ်။
အကြောင်းကတော့ သူတို့နဲ့ မလှမ်းမကမ်းမှာ အက်ဖ် (Elf) သုံးဦး (အမျိုးသားနှစ်ဦး၊ အမျိုးသမီးတစ်ဦး) နဲ့ ထိပ်တိုက်ဆုံသွားလို့ပါပဲ။ နှစ်ဖက်စလုံး အပြန်အလှန် သတိထားနေကြတုန်းမှာပဲ နောက်ထပ် လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုကနေ ကိုးဘိုး (Kobold) သုံးကောင် ထွက်လာပြန်ပါတယ်။
အဖွဲ့သုံးဖွဲ့စလုံး တစ်နေရာတည်းမှာ ဆုံမိသွားပြီး အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်နေကြပါတယ်။ အဲဒီနောက် လေးကိုင်ထားတဲ့ အက်ဖ်တစ်ယောက်က လေသံအေးအေးနဲ့ စပြောလိုက်တယ်။ "အားလုံးလည်း ဒီမီးတောက်တွေကြောင့် ရောက်လာကြတာ ထင်တယ်။ ဟိုမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာ ငါတို့လည်း မသိသေးဘူး။ ဒါကြောင့် ဘာလုပ်မလဲ မဆုံးဖြတ်ခင် အခြေအနေကို အတူတူ သွားကြည့်ဖို့ ခဏလောက် မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားကြမလား"
လူသားတွေနဲ့ ကိုးဘိုးတွေ အချင်းချင်း တိုင်ပင်လိုက်ကြပါတယ်။ အရပ်နှစ်မီတာလောက်ရှိတဲ့ အမွေးနက် ကိုးဘိုးတစ်ကောင်က ယုတ်မာတဲ့ အမူအရာနဲ့ ရယ်လိုက်ရင်း- "ဟဲဟဲ... ငါ့မှာတော့ ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘူး"
လူသားခေါင်းဆောင်ကလည်း အေးစက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ "ငါတို့လည်း သဘောတူတယ်"
အဖွဲ့သုံးဖွဲ့ဟာ အကွာအဝေးတစ်ခု ခြားပြီး ရှေ့ဆက်တိုးလာကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့ နေရာမှာပဲ အနက်ရောင်အရိပ်နှစ်ခုက သူတို့ဆီ ပြေးဝင်လာတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
"အနက်ရောင်အက္ခရာ ကျောက်ပြာပိုးကောင်တွေလား?!" "တောက်... နှစ်ကောင်တောင်ပဲ!" "အားလုံး သတိထား!"
ပိုးကောင်နှစ်ကောင်ဟာလည်း လူတွေကို မြင်တာနဲ့ မျက်လုံးတွေ နီရဲလာပါတော့တယ်။ (မင်းတို့တွေက ငါတို့ပစ္စည်းတွေကို ခိုးတဲ့သူတွေ သေချာတယ်!!) (သေဖို့သာ ပြင်ထားကြတော့!!)
ဖြူဖွေးတဲ့ အလင်းတန်းတွေ ဝင်းခနဲဖြစ်သွားပြီး ကျောက်သားသံချပ်ကာတွေ ဖုံးလွှမ်းသွားပါတယ်။ ဒါဟာ တိုက်ပွဲနည်းပညာ - ကျောက်သားအရေခွံ (Stoneskin) ပါပဲ။
အဖွဲ့သုံးဖွဲ့လုံး ကြောင်သွားကြတယ်။ "ငါတို့ကို မြင်မြင်ချင်း တိုက်ပွဲနည်းပညာ သုံးတယ်လား? ဒီပိုးကောင်တွေ ရူးနေတာလား?!" "ဒါဆိုရင်တော့ တိုက်ရုံပဲရှိတော့တာပေါ့၊ အဝေးပစ် စစ်သည်တွေ တိုက်ခိုက်တော့!"
လေးသမားတွေ ပစ်ခတ်လိုက်ပေမဲ့ မြားတွေက ကျောက်သားအခွံတွေကို ထိပြီး ကန်ထွက်ကုန်ပါတယ်။ အက်ဖ်အမျိုးသမီးက မီးလုံးတစ်လုံးနဲ့ ပစ်လိုက်ပေမဲ့လည်း ပိုးကောင်တွေရဲ့ အရှိန်က လျော့မသွားပါဘူး။
"တောက်... ခံစစ်က တကယ် အစွမ်းထက်တာပဲ! အနောက်က လူတွေဆီ အရောက်မခံနဲ့၊ အားလုံး ဝိုင်းတားကြ!" တစ်ခဏချင်းမှာပဲ တစ်နယ်လုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲနဲ့ တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်ကုန်ပါတော့တယ်။
...
ဒီအချိန်မှာတော့ အဓိက တရားခံဖြစ်တဲ့၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အမာခံဒေါက်တိုင်ကြီး ဖြစ်လာမယ့် လုယွမ်ကတော့ ကျောက်နံရံထိပ်က လေကွယ်တဲ့နေရာမှာ သီချင်းတညည်းညည်းနဲ့ ရလဒ်တွေကို စစ်ဆေးနေပါတယ်။
သူဟာ အစိမ်းနုရောင် အလင်းလုံးကို အရင်ထုတ်လိုက်တယ်။ အဲဒီထဲမှာ ဓားကြီးတစ်လက် ရှိနေတာပါ။ လုယွမ် အားစိုက်ညှစ်လိုက်တာနဲ့ အလင်းလုံးကွဲသွားပြီး ဓားက မြေပေါ်ကျလာတယ်။ မှင်လိုနက်မှောင်တဲ့ ကိုယ်ထည်နဲ့ ၁.၅ မီတာလောက် ရှည်တဲ့ ဒီဓားကြီးဟာ ကျောက်ပြာပိုးကောင်တွေရဲ့ အဆစ်တွေလို နေရာနှစ်ခုမှာ ထူနေပါတယ်။
လုယွမ် ဓားရိုးကို ကိုင်လိုက်တာနဲ့ ဓားနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေ သူ့စိတ်ထဲ စီးဝင်လာတယ်။ ဒါဟာ မူလအစနယ်မြေရဲ့ အံ့ဖွယ်ထူးခြားချက်တွေထဲက တစ်ခုပါပဲ။ အဲဒီသတင်းအချက်အလက်တွေကို ဖတ်ပြီးနောက် လုယွမ် ပြုံးလိုက်မိတယ်။
ဒီဓားနာမည်က 'ပိုးခြေသည်းဓား' (Bugclaw Sword) ဖြစ်ပြီး အထူးအဆင့် မျိုးရိုးဗီဇလက်နက် တစ်ခုပါ။ မျိုးရိုးဗီဇလက်နက်တွေက သာမန်လက်နက်တွေနဲ့မတူဘဲ အသုံးပြုသူကို စွမ်းအားမြှင့်တင်ပေးနိုင်ပါတယ်။
လုယွမ် ဒီဓားကို ကိုင်လိုက်တာနဲ့ သူ့ခွန်အားက သိသိသာသာ တိုးလာပြီး တစ်ဆလောက်တောင် ပိုသန်မာလာသလို ခံစားရတယ်။ သူ့ရဲ့ လက်ရှိခွန်အားက အားနည်းနေသေးလို့ ဒီလက်နက်ရဲ့ အာနိသင်ကို ဒီလောက်အထိ ခံစားရတာပါ။ သူ့အတွက်တော့ ဒါဟာ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုလိုပါပဲ။
သူ ဓားဦးနဲ့ မြေပြင်ကို စမ်းထိုးကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ကျောက်တုံးတွေကို ဒိန်ခဲလှီးသလို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွက်သွားတယ်။ အရင်သုံးနေတဲ့ အနက်ရောင်အလင်း အလွိုင်းဓားနဲ့ဆိုရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို ကွာခြားတာပါ။ "ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ဓား ရှိမှတော့ ဟိုဓားဟောင်းကို လွှင့်ပစ်လိုက်ရုံပဲပေါ့!"
လုယွမ်ဟာ 'ပိုးခြေသည်းဓား' ကို အသည်းယားစွာ ပွတ်သပ်နေမိတယ်။ ဒီလက်နက်ရှိရင် ကျောက်ပြာပိုးကောင်တွေကို သတ်ဖို့က အေးဆေးဖြစ်သွားပြီလေ။ သူ စိတ်နဲ့ ခိုင်းစေလိုက်တာနဲ့ ဓားဟာ အလင်းလုံးအဖြစ် ပြောင်းပြီး သူ့ကိုယ်ထဲက မျိုးရိုးဗီဇကွင်းဆက် ပတ်ပတ်လည်မှာ ရစ်ပတ်နေတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ် ကိန်းဝပ်သွားပါတယ်။
ဒါက မျိုးရိုးဗီဇလက်နက်တွေရဲ့ အာနိသင်ဖြစ်ပေမဲ့ တစ်ခုသတိထားရမှာက ခန္ဓာကိုယ်က လက်ခံနိုင်တဲ့ ဝန်ထက် ပိုသွားရင် ပြိုလဲသွားနိုင်တာပါပဲ။ အခုတောင် လုယွမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အတော်လေး တင်းကားနေပြီမို့ နောက်ထပ် လက်နက်တစ်ခုသာ ထပ်တိုးရင် သူ ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
နောက်ဆုံးအနေနဲ့ သူ အစောင့်မျှော်ဆုံး ပစ္စည်းကို ထုတ်လိုက်တယ်။ အဲဒါကတော့ အဖြူရောင် အလင်းလုံးပါပဲ။ အဲဒီထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ချည်မျှင်တွေက စည်းချက်တစ်ခုအတိုင်း လှုပ်ရှားနေပါတယ်။
ထူးခြားမျိုးရိုးဗီဇ (Extraordinary gene) ဆိုတာ မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော် တိုင်းရဲ့ အသက်သွေးကြောပါပဲ။ ဒါဟာ လုယွမ် ပထမဆုံးအကြိမ် ရရှိလိုက်တဲ့ ထူးခြားမျိုးရိုးဗီဇပဲ ဖြစ်ပါတော့တယ်။