အခန်း ၁၀ - သဲကျောက်မြို့တော်နှင့် ကျောက်ပြာတောအုပ်

ထို့နောက်တွင် လုယွမ်နှင့် ဖူလန်မင်းတို့သည် မျိုးရိုးဗီဇစစ်သည်တော်များအကြောင်းကို ဆက်လက်နှီးနှောဖြစ်ကြသည်။ စကားကောင်းနေစဉ်အတွင်း အချိန်များမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ညဥ့်နက်လာခဲ့သည်။

လုယွမ်သည် ဖူလန်မင်းကို နှုတ်ဆက်ကာ သူ၏ အခန်းကျဉ်းလေးဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ကုတင်ပေါ်တွင် ဝင်ထိုင်ရင်း ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိရာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ညကောင်းကင်ယံအောက်တွင် ဝေးလံသောဆီမှ နီယွန်မီးရောင်များမှာ တဖျတ်ဖျတ်လင်းလက်နေပြီး ရှီလီမြို့တော်၏ စည်ကားဝပြောမှုကို လှစ်ဟပြနေသယောင် ရှိ၏။

သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ကာ ရင်ထဲရှိ စိုးရိမ်စိတ်တို့ကို မောင်းထုတ်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

စတင်ရန် အချိန်ကျပြီ။

သူ၏ အသိစိတ်အာရုံကို မျိုးရိုးဗီဇတိုက်ပွဲတက်တူး (Gene Battle Tattoo) ထဲသို့ စူးစိုက်ပေါင်းစည်းလိုက်ရာ တက်တူးပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အမှတ်အသားများမှာ မှိန်ပျပျအလင်းရောင်ဖြင့် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်လာခဲ့သည်။

လုယွမ်၏ အသိစိတ်ထဲတွင် မြူဖြူများမှာ လှိုင်းထသလို လှုပ်ရှားရုန်းကြွလာပြီး မျိုးရိုးဗီဇကွင်းဆက်၏ အစွန်းဘက်တွင် အလင်းတံခါးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဤတံခါးထဲသို့ တစ်ခါမျှ မဝင်ဖူးသေးသော်လည်း ၎င်းသည် "မူလအစနယ်မြေ" (Land of Origins) သို့ ဦးတည်သည့် တံခါးဖြစ်ကြောင်း သူ၏ ဗီဇစိတ်က အလိုလို သိနေသည်။

လုယွမ်သည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ သူ၏အသိစိတ်ကို ထိုအလင်းတံခါးဆီသို့ တိုးကပ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏အသိစိတ်မှာ မှောင်အတိကျသွားပြီး ပြန်လည်မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ နီရဲတောက်လောင်နေသော နေမင်းကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပူပြင်းလှသော အပူရှိန်နှင့် ခြောက်သွေ့သောလေထုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် အဝါရောင် အဆောက်အအုံများ ဝန်းရံထားသည့် ကြီးမားလှသော ရင်ပြင်တစ်ခုအလယ်သို့ ရောက်ရှိနေ၏။ ကောင်းကင်ယံမှာ သဲမှုန်များဖုံးလွှမ်းလျက် မှိုင်းညို့သောအဝါရောင် သန်းနေသည်။

လုယွမ်၏မျက်ဝန်းတွင် အံ့သြရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ဤ "မူလအစနယ်မြေ" မှာ တကယ့်ကို ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ လူတစ်ယောက်ကို လုံးဝစိမ်းသက်သော နေရာတစ်ခုဆီသို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

စကြဝဠာတစ်ခုလုံးရှိ အသိဉာဏ်ရှိမျိုးနွယ်စုအားလုံးသည် ဤနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်ဟု သူ ကြားဖူးသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ "မူလအစနယ်မြေ" သည် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို ချိတ်ဆက်ပေးထားသည့် ဗဟိုချက်မကြီးပင် ဖြစ်ရမည်။ သို့သော် ၎င်းသည် စကြဝဠာ၏ မည်သည့်နေရာတွင် တည်ရှိနေပြီး အဘယ်ကြောင့် မျိုးနွယ်စုအားလုံးကို ချိတ်ဆက်ပေးထားနိုင်သည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ဆူညံသံများကြောင့် လုယွမ် သတိပြန်ဝင်လာသည်။

"သဲဝါပိုးကောင်နက်ကို သွားဖို့ ကာကွယ်ရေးစစ်သည် (Guard-type) လိုချင်တယ်! အက်ဖ် (Elf) မျိုးနွယ်ပဲ လိုတယ်ဟေ့!"

"Elite အဆင့်ဗီဇရှိတဲ့ အခြေခံဓာတ်စွမ်းအင်သုံးစစ်သည် (Elemental-type) ဦးဆောင်တဲ့အဖွဲ့၊ ကျောက်တံတိုင်းမှာ သဲကင်းမြီးကောက် သွားနှိမ်နင်းမယ်! ခွေးခေါင်းလူ (Kobold) ကလွဲရင် ကျန်တဲ့မျိုးနွယ်စုအားလုံး လက်ခံတယ်!"

"လူသားမျိုးနွယ် လူသစ်တစ်ယောက် အဖွဲ့ထဲ ဝင်ချင်ပါတယ်၊ ခေါ်သွားပေးမယ့် အစ်ကိုကြီးတွေ ရှိလားဗျို့?"

စျေးတန်းတစ်ခုပမာ ဆူညံအော်ဟစ်နေကြသည့် အသံများကြောင့် လုယွမ်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။ ရင်ပြင်ထဲတွင် မျိုးနွယ်စုအဖုံဖုံမှ သက်ရှိများစွာ စုဝေးနေကြပြီး အဖွဲ့ဖွဲ့ရန် အပြိုင်အဆိုင် အော်ဟစ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လူသားမျိုးနွယ်အပြင် အခြားသော မျိုးနွယ်စုများကိုလည်း ဤနေရာတွင် တွေ့နိုင်သည်ကို လုယွမ် သတိထားမိလိုက်သည်။ ပုံပြင်များထဲမှအတိုင်း အရပ်ရှည်ရှည်၊ ကိုယ်လုံးသွယ်သွယ်၊ နားရွက်ချွန်ချွန်နှင့် လှပသောမျက်နှာရှိသည့် အက်ဖ် (Elf) များ၊ ခွေးခေါင်းနှင့် လူကိုယ်လုံးရှိသော ခွေးခေါင်းလူ (Kobold) များသာမက ကြောင်နားရွက်တစ်စုံနှင့် တဖျတ်ဖျတ်လှုပ်နေသော အမြီးပါသည့် လှပသော ကြောင်မလေး (Cat girl) တစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုယွမ်မှာ မျက်လုံးပြူးသွားရသည်။

(တကယ့် ကြောင်နားရွက်မလေးတွေပါလား! ဒီလို ကြောင်နားရွက်နဲ့ အမြီးလေးတွေကို မြင်ရင် ဘယ်ယောက်ျားက ခံနိုင်ရည်ရှိမှာလဲ!)

လုယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် မြူးကြွသွားသည်။ ဤကမ္ဘာကြီးက တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားလွန်းလှသည်။ ဤရင်ပြင်ထဲတွင် လူသား၊ အက်ဖ်၊ ခွေးခေါင်းလူနှင့် ကြောင်မျိုးနွယ် ဟူသည့် မျိုးနွယ်စု လေးစုသာ ရှိသဖြင့် ဤမြို့သည် ထိုမျိုးနွယ်စု လေးစုအတွက် စတင်ရာမြို့ (Initial City) တစ်မြို့ ဖြစ်ရမည်ဟု လုယွမ် ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ပူပြင်းသောအပူရှိန်၊ လေထဲရှိ သဲမှုန်များနှင့် မွန်းကြပ်သောလေထု... ဤလက္ခဏာများမှာ သဲကန္တာရထဲရှိ ကျောက်တံတိုင်းနယ်မြေရှိ "သဲကျောက်မြို့တော်" (Sandstone City) ပင် ဖြစ်သည်။ လုယွမ်သည် သူဖတ်ဖူးသည့် အချက်အလက်များကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိလိုက်ရာ ဤမြို့တော်သည် သဲကန္တာရဒေသတွင် တည်ရှိပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် သဲများနှင့် ကျောက်တံတိုင်းများ ဝန်းရံထားကြောင်း၊ ဤဒေသရှိ မိစ္ဆာအများစုမှာ ကျောက်သား၊ အဆိပ်နှင့် လေအမျိုးအစားများ ဖြစ်ကြကြောင်း ပြန်လည်အမှတ်ရလာသည်။

လုယွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေစဉ် လူတစ်ယောက်က သူ၏ပုခုံးကို လာပုတ်လိုက်သည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အဝါရောင် သားရေဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရုပ်ချောချော အက်ဖ် (Elf) အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"လူသားသူငယ်ချင်း၊ မင်း တစ်ယောက်တည်းလား?"

လုယွမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး "ကိစ္စရှိလို့လား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟားဟား... ငါတို့ ကျောက်ပြာပိုးကောင်တွေကို သွားအမဲလိုက်မလို့၊ မင်း ငါတို့နဲ့ လိုက်မလား? ရလာတဲ့ပစ္စည်းတွေကို လုပ်အားအလိုက် ခွဲဝေကြတာပေါ့" ထိုအက်ဖ်အမျိုးသားက ပြောရင်းနှင့် သူ၏နောက်ဘက်ရှိ အရပ်ရှည်ရှည်အက်ဖ်၊ ခွေးခေါင်းလူနှင့် လူသားတစ်ဦးပါဝင်သော အဖွဲ့ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

လုယွမ်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခောင်းခါလိုက်သည်။ "မလိုက်တော့ဘူး၊ ကျေးဇူးပဲ"

လုယွမ်သည် လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုအက်ဖ်အမျိုးသားက တားဆီးလိုက်ပြန်သည်။

"ဟေ့ သူငယ်ချင်း၊ မသွားပါနဲ့ဦး။ အပြင်မှာ တစ်ယောက်တည်း စွန့်စားရတာ သိပ်အန္တရာယ်များတယ်။ ငါတို့နဲ့ အတူသွားတာ ပိုမစိတ်ချရဘူးလား?"

လုယွမ်က သူ့ကိုကြည့်ပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဘယ်သူက တစ်ယောက်တည်းလို့ ပြောလဲ? ငါ့သူငယ်ချင်းက အပြင်မှာ စောင့်နေပြီ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အက်ဖ်အမျိုးသား၏ အပြုံးများမှာ တင်းခဲသွားပြီး "ဪ... မင်းမှာ အဖော်ရှိပြီးသားကိုး။ ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆိုရင် မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး" ဟု ဆိုကာ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်သည်။

လုယွမ် ဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားသည်နှင့် အက်ဖ်အမျိုးသား၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားပြီး "ကံဆိုးလိုက်တာ" ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

မလှမ်းမကမ်းမှ လူသုံးယောက် ရောက်လာပြီး ခွေးခေါင်းလူက "ခေါင်းဆောင်... ဘယ်လိုလဲ?" ဟု မေးလိုက်ရာ -

"အဲဒီကောင်မှာ အပြင်မှာ အဖော်ရှိနေတယ်တဲ့" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သုံးယောက်စလုံး၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်ရိပ်များ ပေါ်လာသည်။

"နှမြောစရာပဲ။ သူ့ပုံစံကြည့်ရတာ လူသစ်စစ်စစ်ပဲ။ လမ်းပြပေးမယ့်သူ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

"နောက်တစ်ယောက် ပြောင်းရှာကြတာပေါ့"

အက်ဖ်အမျိုးသားက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ "ဒီဘက်ခေတ် လူသစ်တွေကို လိမ်ရတာ ပိုပိုခက်လာပြီ။ ငါတို့ လိမ်နည်းတွေကို နည်းနည်း မွမ်းမံရမလား မသိဘူး"

"အဲဒါထက် ငါတို့ လူစုပြီး လိမ်နည်းပညာတွေကို ထိုင်ဆွေးနွေးကြရင် မကောင်းဘူးလား?"

"အင်း... အဲဒါမှ မအောင်မြင်ရင်တော့ တကယ်ပဲ ကျောက်ပြာပိုးကောင်တွေ သွားသတ်ကြတာပေါ့"

...

လုယွမ်သည် ရင်ပြင်မှ ထွက်လာပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်ရာ လမ်းမများပေါ်တွင် သဲများဖုံးလွှမ်းနေပြီး လမ်းဘေးဝဲယာတွင် အဝါရောင်ကျောက်တုံး အဆောက်အအုံများ ရှိနေသည်။ ကျောက်ဘီလူး (Rock Giants) များစွာ လမ်းပေါ်တွင် သွားလာနေကြသည်ကို တွေ့ရ၏။

ဤကျောက်ဘီလူးများသည် သဲကျောက်မြို့တော်၏ လုံခြုံရေးကို ထိန်းသိမ်းပေးသော စက်ရုပ်သဖွယ်အရာများ (Constructs) ဖြစ်ပြီး မြို့ထဲတွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။ လုယွမ်သည် အချိန်ကို ချွေတာရန်အတွက် မြို့ရိုးဆီသို့ ခပ်သွက်သွက် ပြေးထွက်လာခဲ့ရာ နှစ်နာရီခန့်အကြာတွင် အမြင့် မီတာ ၃၀ ခန့်ရှိသော မြို့ရိုးကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။

မြို့တံခါးဝတွင် ကျောက်ဘီလူးနှစ်ကောင် စောင့်ကြပ်နေသော်လည်း စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း မရှိသဖြင့် လုယွမ်သည် မြို့ပြင်သို့ လွတ်လပ်စွာ ထွက်လာခဲ့သည်။ မြို့ပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် မြင်လိုက်ရသည်မှာ ကျောက်တံတိုင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လူသူကင်းမဲ့သည့် ဒေသပင် ဖြစ်၏။ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေပြီး သဲမှုန်များမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့လွင့်နေသဖြင့် လုယွမ် နှာခေါင်းကို အုပ်လိုက်မိသည်။

သဲကျောက်မြို့တော်၏ လေထုညစ်ညမ်းမှုမှာ အလွန်ဆိုးရွားလှသည်။ အသက်တစ်ချက်ရှူတိုင်း သဲမှုန်များစွာ ပါဝင်သွားသဖြင့် အသားကျရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲလှပေသည်။ လမ်းကြောင်းကို သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် လုယွမ်သည် မြို့၏ ညာဘက်သို့ ဦးတည်ကာ "ကျောက်ပြာတောအုပ်" (Graystone Forest) ဆီသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ထိုဒေသရှိ "ကျောက်ပြာပိုးကောင်" များသည် အဆင့်မရှိသေးသော သားရဲများထဲတွင်ပင် အလွန်အားနည်းသဖြင့် လုယွမ်အတွက် ဘေးကင်းပြီး စိတ်ချရသော လမ်းစဉ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ခြေထောက်ကိုသာ အားကိုးပြီး သွားရခြင်းဖြစ်ရာ နှစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်မှသာ ကျောက်တိုင်ပြာများ ဖုံးလွှမ်းနေသော "ကျောက်ပြာတောအုပ်" သို့ ရောက်ရှိတော့သည်။

ဤတောအုပ်မှာ အချင်း ကီလိုမီတာ ၁၀၀ နီးပါးရှိသဖြင့် တကယ့်ကို ကျယ်ပြောလှသည်။ လုယွမ်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ရေကို အဝသောက်လိုက်ပြီး အားဖြည့်မုန့်အချို့ကို စားကာ ခေတ္တအနားယူပြီးမှ တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ပြီး မကြာမီမှာပင် ရှေ့ဘက်မှ တိုက်ခိုက်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ ကြောင်မျိုးနွယ် နှစ်ဦးသည် ခွေးငယ်တစ်ကောင်ခန့် အရွယ်အစားရှိသော ကျောက်ပြာပိုးကောင်တစ်ကောင်ကို တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။ လေးသမား ကြောင်မလေးမှာ လက်ဖြောင့်လွန်းလှပြီး သူမပစ်လိုက်သော မြှားများမှာ အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပိုးကောင်၏ မျက်လုံးထဲသို့ တည့်တည့် စိုက်ဝင်သွားကာ ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားတော့သည်။

လုယွမ်သည် ထိုလေးသမား၏ လက်စွမ်းကိုကြည့်ကာ မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်နှိုင်းယှဉ်မိသည်။

(ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါက လူသစ်ပဲ ရှိသေးတာမို့ ဆက်ပြီး ကြိုးစားရဦးမယ်!)

လုယွမ်သည် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ဤနေရာမှာ မြို့ပြင်ဖြစ်သဖြင့် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်မှုကို တားမြစ်ထားခြင်း မရှိရာ ဘေးကင်းစေရန်အတွက် တိုက်ခိုက်သံများ မကြားရသောဘက်သို့ ဦးတည်ရွှေ့လျားခဲ့သည်။ မိနစ် ၂၀ ခန့်အကြာတွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွန်တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ကျောက်တိုင်အောက်တွင် ကျောက်တုံးများကို တဂျွတ်ဂျွတ် ဝါးစားနေသော ကျောက်ပြာပိုးကောင်တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး လုယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ တစ်ကောင်တည်းရှိသော ပိုးကောင်နှင့် တွေ့ရသည်မှာ တကယ့် အခွင့်အရေးပင်။

"တိုက်ခိုက်လိုက်စမ်း!"