ဂရေး-ဟတ်ဆန်စခန်း၌ ညရှစ်နာရီတိတိ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စရာကောင်းလှသော နေ့တစ်နေ့အပြီးတွင် လူတိုင်းသည် အနားယူအိပ်စက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သည်။ လူကာသည် သူ၏တင်းကျပ်သော အစားအသောက်စနစ်နှင့်အညီ ပြင်ဆင်ထားသည့် ညစာကို အဝစားလိုက်ပြီးနောက် ရေပူဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရေချိုးရင်း တစ်နေ့တာဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည်တွေးတောနေခဲ့သည်။ ရေချိုးပြီးနောက် လူကာသည် ဟယ်ရီနှင့်အတူ နေထိုင်သော အခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ ဟယ်ရီကမူ သူရေချိုးရမည့်အလှည့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလျက်ရှိသည်။

ညအိပ်ဝတ်စုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် လူကာသည် ကုတင်ပေါ်သို့ ပစ်လှဲချလိုက်ပြီး ခြေချိတ်လျက်သားဖြင့် မျက်နှာကြက်ကိုသာ ငေးမောနေခဲ့သည်။ ဟယ်ရီ ရေချိုးနေသည့်အသံ၊ ကြွေပြားများပေါ်သို့ ရေကျနေသည့် မှန်ကန်သောစည်းချက်သံတို့က နောက်ခံတေးဂီတပမာ ထွက်ပေါ်နေပြီး လူကာမှာမူ အတွေးရေယာဉ်ကြောထဲ၌ ပို၍နစ်မျောသွားခဲ့သည်။

"စနစ်ပြကွက်၊" ရုတ်တရက်ဆိုသလို လူကာက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏အသံမှာ တိုးညင်းကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေဟန် ပေါက်နေ၏။ "ငါ့ရဲ့ အခြေအနေကို ပြစမ်း—ကိုယ်ခန္ဓာ အချက်အလက်နဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည်တွေကို အဓိကထားပြီး ပြပေးပါ။" ဟု သူက ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

[စနစ်ပိုင်ရှင်၏ အခြေအနေကို ဖော်ပြရန် လုပ်ဆောင်နေပါသည်.... [..... လုပ်ဆောင်မှု ပြီးစီးပါပြီ]

[ကိုယ်ခန္ဓာ အချက်အလက်-

ကိုယ်အလေးချိန် - ၇၁ ကီလိုဂရမ် / ၁၅၄ ပေါင်

အရပ်အမြင့် - ၆ ပေ ၁ လက်မ

ခန္ဓာကိုယ် အဆီရာခိုင်နှုန်း - ၁၁%

ကြွက်သားထုထည် - ၃၃%

ခွန်အား - ၈

ကိုယ်ခံစွမ်းအား - ၁၁

ခံနိုင်ရည် - ၁၆

သွက်လက်မှု - ၇

ဉာဏ်ရည် - ၁၀ ]

ထိုကိန်းဂဏန်းများကို ကြည့်ရင်း လူကာသည် နှုတ်ခမ်းကိုစေ့ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည့်အတွက် ဝမ်းသာကျေနပ်မိပြီး ယခုထက်ပို၍ တိုးတက်လာစေရန်လည်း သန္နိဋ္ဌာန်ချလိုက်သည်။

[ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် နည်းစနစ်များ-

(လက်ရှိ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် နည်းစနစ်များကို ပုံသေသတ်မှတ်ပေးထားပါသည်)

စုစုပေါင်း အဆင့် - D

တုံ့ပြန်မှုစွမ်းရည် - ၁၆

ကျော်တက်နိုင်စွမ်း - ၁၇

ပြိုင်ကွင်း အခြေအနေသိမြင်မှု - ၁၃

အခြားစွမ်းရည်များ (သော့ခတ်ထားပါသည်) ]

"စနစ်... မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ၊ ငါ့ရဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုနေလဲ။"

[စနစ်ပိုင်ရှင်... သင် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နေပါတယ်။ သင့်ရဲ့ တိုးတက်မှုပြမျဉ်းက အထူးပဲ အလားအလာကောင်းနေပါတယ်။]

အဲဒီလိုကြားရတာ ကောင်းလိုက်တာဟု တွေးရင်း လူကာသည် တစ်ဖက်သို့လှည့်ကာ ကုတင်ဘေးစားပွဲပေါ်ရှိ တယ်လီဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ ကံကြမ္မာက အခြားတစ်မျိုး မဖန်တီးမချင်း မိခင်ဖြစ်သူနှင့် တွေ့ခွင့်ရမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိထားလေရာ ယခုအချိန်သည် မိခင်ထံ ဖုန်းခေါ်ဆိုရန် အချိန်ကျရောက်လာပြီဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ရွေးချယ်ခံရသူ ခုနစ်ဦးစာရင်းတွင် သူ ပါဝင်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် ကင်းထောက်များထံမှ ကမ်းလှမ်းမှုများကိုသာ စောင့်ဆိုင်းရန် လိုအပ်တော့သည်။ မကြာမီအချိန်အတွင်း စာချုပ်တစ်ရပ် လက်မှတ်ရေးထိုးနိုင်တော့မည်မှာ သေချာနေပြီဖြစ်သည်။

ဟယ်ရီ၏ ပြီးနိုင်မည့်မထင်သော ရေချိုးချိန်ကြီးကဲ့သို့ပင် ထိုဖုန်းပြောချိန်သည်လည်း ရှည်လျားစွာ ကြာမြင့်နေခဲ့သည်။ မစ္စစ်ရင်းနစ်သည် ဖုန်းချရန် ဆန္ဒမရှိသကဲ့သို့ ဆိုဖီယာသည်လည်း လူကာနှင့် သီးသန့်စကားပြောလိုကြောင်း အတင်းအကြပ် တောင်းဆိုနေခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်ချိန်က သူ့အတွက် နှစ်သိမ့်မှုပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သော ထိုအသံများသည် ယခုအခါ သူ၏ခွန်အားများကို စုပ်ယူနေသကဲ့သို့ ခံစားလာရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိခင်ဖြစ်သူ လိုလားသည်ထက် ပိုမိုစောစီးစွာ ဖုန်းမြန်မြန်ချနိုင်ရန် အလျင်စလို ပြောဆိုခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဖုန်းလိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့လေသည်။

အခိုက်အတန့်အကြာတွင် တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာရာ လူကာက အထဲသို့ဝင်လာရန် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

မယ်လိုသည် အပြာရောင်အားကစားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး မှိန်ပျပျလင်းနေသော အခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ လူကာ၏ သပ်ရပ်လှသော နေရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည့် ရှုပ်ပွနေသော ဟယ်ရီ၏နေရာကို သူ၏မျက်လုံးများက အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် လူကာ၏ကုတင်ဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

"ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေ ဘယ်လိုနေလဲ။ ဒီနေ့ တော်တော် ပင်ပန်းသွားတယ် မဟုတ်လား။"

"တကယ်ပြောတာပါ၊" လူကာက တိုးတိုးလေး ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သမ်းဝေကာ အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေသော မျက်လုံးများကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်ပြီး "သုံးဆယ့်လေးပတ် ပတ်ရတာ ကလေးကစားစရာမှ မဟုတ်တာ။"

"ဒါပေါ့၊ မဟုတ်တာတော့ အသေအချာပဲ၊" မယ်လိုက သဘောတူလိုက်ရင်း လူကာ့ကုတင်ဘေးရှိ ထိုင်ခုံငယ်လေးပေါ်သို့ ခြေတစ်ဖက် တင်လိုက်သည်။ သူသည် ဒူးပေါ်သို့ လက်ထောက်ကာ ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အညိုရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်လေးကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ပြီးတော့ သုံးဆယ့်လေးပတ် အပြေးပြိုင်ပွဲမှာ အနိုင်ရတယ်ဆိုတာကလည်း ကလေးကစားစရာ မဟုတ်ဘူးလေ။"

လူကာသည် သူ၏မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အရိပ်ကျနေသော မယ်လို၏ မျက်နှာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "နေပါဦး၊ ကျွန်တော် ပထမရတယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်နေတာလား။" ဟု သူက မေးလိုက်သည်။

"မင်း ပထမရတယ်ဆိုတာကို ငါသိတာပေါ့ ကောင်လေးရာ။ သူတို့တွေ ဘယ်လောက်ပဲ လှည့်စားချယ်လှယ်ပါစေ... အမှန်တရားဆိုတာကတော့ အမြဲတမ်း ပေါ်ထွက်လာစမြဲပဲလေ၊" မယ်လိုက ပခုံးတွန့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီကိစ္စကိုချည်းပဲ အာရုံစိုက်မနေပါနဲ့။ စီးပွားရေးလောကနဲ့ ဖော်မြူလာဝမ်း ပြိုင်ပွဲလောကတွေမှာလည်း ဒီလိုမျိုး အခက်အခဲ စိန်ခေါ်မှုတွေနဲ့ မင်း ကြုံတွေ့ရဦးမှာပဲ။ အစကတည်းက ပြောခဲ့သလိုပဲလေ... ဒါတွေက ကလေးကစားစရာမှ မဟုတ်တာ။"

အာဏာရှင် ကောင်တွေပါလား... ဟု လူကာသည် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ငါ ပထမရတယ်ဆိုတာကို သူတို့သိနေမှန်း ငါ သိသားပဲ။ ဘာလို့များ အဲဒီလို လုပ်ရတာလဲ... ဟက်!

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်၊" ဟု နားလည်ဟန်ဆောင်ကာ လူကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ကားအားလုံးက စွမ်းဆောင်ရည် တူညီမှုမရှိဘူးဆိုတာကိုသာ ကျွန်တော် သတိထားမိခဲ့ရင် ပထမနေရာကို သေချာပေါက် ရယူနိုင်မှာပါ။ ခင်ဗျား အဲဒါကို သိခဲ့လား။"

မယ်လိုသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ရှုပ်ထွေးဝေခွဲမရသည့်ဟန်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ ကားအားလုံးသည် ဖော်မြူလာ-၂ ဌာနခွဲကဲ့သို့ပင် ပျမ်းမျှစွမ်းဆောင်ရည်အဆင့် တူညီသည့် ကားအမျိုးအစားများကိုသာ ရွေးချယ်ထားမည်ဟု သူ ယူဆထားခဲ့မိသည်။

"ငါ လုံးဝ မသိခဲ့ဘူး။ အဲဒီလို မမျှမတ ဖြစ်နေတဲ့တိုင်အောင် မင်းက နံပါတ်တစ်နေရာကနေ ထွက်ပေါ်လာနိုင်သေးတယ်ပေါ့လေ..."

လူကာသည် တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။ အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေမှုကြောင့် သူသည် အနည်းငယ် အရက်မူးပြီး ရီဝေဝေဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

မယ်လိုက ပို၍နီးကပ်စွာ တိုးလာပြီးနောက် လူကာ၏ အညိုရောင်ဆံပင်များကို သေချာကြည့်ရင်း အသံကိုနှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ပြိုင်ကားမောင်းတဲ့ဟန်ကို ငါ မြင်ခဲ့တယ် ကောင်လေး။ မင်းက မွေးရာပါ ပါရမီရှင်ပဲ၊ မင်းက အံ့မခန်းနိုင်လွန်းတယ်၊ ပြီးတော့ မင်းဆီမှာ အလားအလာကောင်းတွေ ပြည့်လျှံနေတယ်၊" ဟု သူက တိုးညင်းစွာ ပြောသည်။ "ဒါနဲ့များ... မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးနာမည် 'ရင်းနစ်' ဆိုတာက ငါသိထားတဲ့ 'ရင်းနစ်' နဲ့များ အတူတူပဲလား။ အယ်လ်ဒို ရင်းနစ် လေ..."

လူကာသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော့်အဖေက အယ်လ်ဒို ရင်းနစ် ပါ။ ခင်ဗျား သူ့ကို သိမှာပါ၊ သူက အရမ်းတော်တဲ့ ဖော်မြူလာဝမ်း ပြိုင်ကားသမားတစ်ယောက်လေ။" ဟု သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင် မယ်လို ခေါင်းခါယမ်းမိသွားသည်။ အယ်လ်ဒို ရင်းနစ်၏ သားသည် လူကာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။ အယ်လ်ဒို ရင်းနစ်သည် ထိုအချိန်က အလွန်တော်ရုံသာမက ချမ်းသာကြွယ်ဝသူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူ၏သားသည် ဤလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် မည်သို့များ ရုန်းကန်နေရပါသနည်း။

"မင်းမှာ ဒေါ်လာသန်းချီတဲ့ အမွေတွေ ရထားသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းအမေကရော... သူမလည်း ရှိရမှာပေါ့..." ဟု မယ်လိုက စောဒကတက်လိုက်သည်။ "အယ်လ်ဒို ရင်းနစ်ရဲ့ မိသားစုက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တိုက်ခန်းငယ်လေးထဲမှာ နေနေရတာလဲ။"

လူကာသည် ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ခြေထောက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ကုတင်ပေါ်သို့ ပို၍ နစ်ဝင်သွားခဲ့သည်။ "ကျွန်တော် မသိဘူးလေ၊ ခင်ဗျားရော သိလို့လား။ အဖေ ဆုံးပါးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ သူ့မိသားစုကို ဘယ်သူကမှ သေချာ အသိအမှတ် မပြုကြတော့ဘူး ထင်ပါတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ပဲ ကျွန်တော်တို့ ဆင်းရဲသွားခဲ့တာပါပဲ၊" ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။

အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်သေးသည့်ဟန်ဖြင့် မယ်လိုသည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ သူ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားခန်းဝင်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့ကို မည်သူကမျှ အလွယ်တကူ လျစ်လျူရှုထားခဲ့မည် မဟုတ်ကြောင်း ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ "မင်းအဖေရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တွေက တာဝန်မကျေခဲ့တာ၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ မင်းနဲ့ မင်းမိသားစုဆီကနေ ငွေကြေးတွေကို သိမ်းဆည်းဝှက်ကွယ်ထားခဲ့ကြတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

လူကာသည် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး မယ်လို၏စကားများက သူ၏စိတ်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိမ့်ဝင်ကာ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ယနေ့ထွက်ပေါ်လာသည့် ရလဒ်များနှင့်ပတ်သက်၍ မယ်လိုပြောခဲ့သည့်စကားများကို ပြန်သတိရမိသောအခါ သူသည် ခါးသက်သက် ရယ်မောလိုက်မိသည်။ အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် "အကယ်၍ အဲဒီလိုသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် အံ့သြမှာမဟုတ်ပါဘူး၊" ဟု နောက်ဆုံးတွင် သူ ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

မယ်လိုသည် ထိုင်ခုံပေါ်မှ ခြေထောက်ကို မချမီ ကောင်လေးအား ခေတ္တမျှ စူးစမ်းလေ့လာလိုက်သည်။ ဤကိစ္စကို သေချာစုံစမ်းမည်ဟု သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကတိပြုလိုက်သည်။ "ဟယ်ရီ တစ်ယောက် ရေချိုးခန်းထဲမှာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာနေဦးမှာလဲ။ ထွက်ခဲ့တော့ ဟယ်ရီ။ မင်းတို့ကောင်တွေကို ငါ ပြောစရာရှိတယ်။"

လူကာ၏ အကြည့်များက မယ်လို၏ ပုံရိပ်ဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။ "ဘာများလဲ ခင်ဗျာ။"

"ကဲ... မင်းရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေက အရာထင်ခဲ့ပြီ လူကာ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးအတွက် ကမ်းလှမ်းမှုတွေ ရထားတယ်။"

ချက်ချင်းပင် လူကာသည် ကုတင်ပေါ်မှ ငေါက်ခနဲ ထထိုင်လိုက်ရာ သူ၏ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ သူ၏အသံတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ အထင်းသားပေါ်လွင်နေလျက် "ခင်ဗျား တကယ်ပြောနေတာလား။" ဟု မေးလိုက်သည်။

"တကယ်ပြောတာပေါ့။ မင်းနဲ့ ဟိုဘက်က ရေချိုးနေတဲ့ မစ္စတာကြီးအတွက် ကောင်းမွန်မြန်ဆန်တဲ့ သဘောတူညီမှုတွေ ကမ်းလှမ်းဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတဲ့ ဖော်မြူလာ-၂ အသင်း လေးသင်းတောင် ရှိတယ်၊" ဟု မယ်လိုက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရှေ့ဆက်ရမယ့် အစီအစဉ်တွေကို ဆွေးနွေးဖို့အတွက် မနက်ဖြန် သူတို့နဲ့ တွေ့ဆုံကြမယ်။"

လူကာ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ဖြစ်နိုင်ခြေပေါင်းများစွာက ချာချာလည်သွားခဲ့ပြီး သူ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု ကပ်ငြိလာခဲ့သည်။ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ "ကျွန်... ကျွန်တော် ဘာပြောရမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး၊" ဟု သူက ရေရွတ်လိုက်သည်။

မယ်လိုသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး စာရွက်တစ်ရွက်ကို သူ၏ အားကစားဝတ်စုံအိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ "အိပ်ရာဝင်တော့ ကောင်လေး။ ဒီနေ့ မင်းလုပ်ပြသွားနိုင်ခဲ့တဲ့ အရာက ငါတောင် တစ်ခါမှ စိတ်ကူးမယဉ်ဖူးတဲ့ အရာမျိုးပဲ။ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနားပေးပြီး အိပ်လိုက်တော့။ မနက်ဖြန် မနက်စောစော မင်းတို့ဆီ ငါ လာခဲ့မယ်။"

လူကာသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းအုံးပေါ်သို့ ပြန်လှဲချလိုက်ချိန်တွင် သူ၏အကြည့်တို့မှာ လေဟာနယ်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ အခန်းထဲမှ မထွက်ခွာမီ ရေချိုးခန်းတံခါးကို ထုရိုက်သွားသော မယ်လိုအား နှုတ်ဆက်စကားအဖြစ် 'ကောင်းသောညပါ' ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ငါက ပြိုင်ကားမောင်းသမားတစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မှာလား...။ ဖော်မြူလာ-၂ အသင်းတွေက ငါ့အတွက် လာကြမှာ...။ ဟီးဟီး...။

သူ၏ ကြွက်သားများထဲမှ နာကျင်ကိုက်ခဲမှုများနှင့် မျက်ခွံများ လေးလံကျဆင်းနေသည့်တိုင်အောင် လူကာသည် အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ လှည့်လည်စီးဆင်းနေသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ဖယ်ရှားပစ်၍ မရနိုင်တော့ပါ။ အောင်မြင်သော မော်တော်စပေါ့ ပြိုင်ကားမောင်းသမားတစ်ဦး ဖြစ်လာရေးဟူသည့် သူ၏အိပ်မက်ဆီသို့ နောက်တစ်လှမ်း ပို၍ နီးကပ်လာခဲ့ပြီဖြစ်လေသည်။