"ကဲ... ဒီက ငါ့သူဌေးက အကျိုးအမြတ်ကို ကြည့်တတ်တဲ့သူမျိုးဆိုတော့" မယ်လိုက ရွှင်လန်းသော လေသံဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းဘက်က ဘယ်လို ကမ်းလှမ်းမှုမျိုး လုပ်ချင်တာလဲ။"

လူကာ တံတွေးကို ခပ်မှန်မှန် မျိုချလိုက်သည်။ သူ ဒီကိုရောက်လာရသည့် အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြနေစဉ် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှိနေစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေရသဖြင့် ခြေဖဝါးများ၌ပင် ချွေးစေးများ ပျံလာသည်။ သူထိုင်နေသော ဆိုဖာကုလားထိုင်၏ နောက်မှီက သက်တောင့်သက်သာရှိလှသည်ကို သတိပြုမိသွားတော့မှ ကိုယ်ကို ခပ်လျှော့လျှော့ထားလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ပေါင်ပေါ်တင်ကာ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့လည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကျွန်တော့်အမေက ခင်ဗျားတို့ရယ်၊ ကျွန်တော့်ကို ဝင်တိုက်သွားတဲ့ ယာဉ်မောင်းရယ်ကို တရားစွဲဖို့ တော်တော်လေး တေးထားတာ။ ဒါပေမဲ့ အဖွဲ့ချုပ်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအရဆိုရင် ဒီလို မတော်တဆမှုမျိုးအတွက် သက်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းမှာပဲ တာဝန်ရှိတာလေ" ဟု လူကာက ပြောလိုက်ပြီး "ယာဉ်မောင်းက ကျွန်တော့်ကို တမင်တကာ ဝင်တိုက်တာ မဟုတ်ဘူးဆိုပေမဲ့၊ ဒါဟာ တာဝန်မဲ့ အပြိုင်မောင်းရာကနေ ဖြစ်လာတဲ့ ရလဒ်ဆိုတာကိုတော့ ဒီအခန်းထဲက ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်စလုံး အသိဆုံးပါပဲ။ ဒါက တရားစွဲဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ အကြောင်းပြချက်ကောင်း တစ်ခုဆိုတော့"

မစ္စတာဗန့်စ်က စားပွဲကို လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်ရာ စာရွက်စာတမ်းများမှာ လေထဲသို့ တစ်ခဏမျှ လွင့်စင်သွားပြီးနောက် တဖျပ်ဖျပ်မြည်ကာ ပြန်ကျလာသည်။ လူကာ၏ စကားသံများလည်း ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ဘရိတ်အုပ်လိုက်ရသကဲ့သို့ စကားလုံးများမှာ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့သွားတော့သည်။

မစ္စတာဗန့်စ်က ခေါင်းကိုခါယမ်းရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "မင်းက ငတုံးလား ကောင်လေး။ ငါ ဘာသိတယ်၊ ဘာမသိဘူးဆိုတာကို လာသင်ပေးနေရအောင် မင်းက ဘယ်လောက်များ သတ္တိတွေ ကောင်းနေလို့လဲ။ မင်းဘာသာ သတိလက်လွတ်နဲ့ လုံခြုံရေးဇုန်ထဲကနေ ထွက်ပြီး ပြိုင်ကွင်းထဲ ရောက်နေခဲ့တာလေ။ အခုတော့ မင်းလို အောက်ခြေလူတန်းစားကောင်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပိုက်ဆံရှာခွင့်ပေးလိုက်မိတဲ့ စတက်ဒ်ဟေဗင် ကုမ္ပဏီက ဒဏ်ရိုက်ခံရတော့မယ့် အဖြစ်ရောက်နေပြီ"

ပြန်မပြောနဲ့၊ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပဲ နေ။ သူ့ဆီက သဘောတူညီချက်ရဖို့ လိုတယ်။ လူကာ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်စကားတွေက ခင်ဗျားကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့ရင် တောင်းပန်ပါတယ် ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော်က စကားစဖို့လောက်ပဲ ပြောလိုက်တာပါ" ဟု ဒေါသထွက်နေသော အမျိုးသားကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဘော့စ်... ဒီကောင်လေး ဘာပြောချင်သလဲဆိုတာကို အရင်ဆုံး နားထောင်ကြည့်ရအောင်လား။ အဆုံးသတ်သွားလို့မှ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေဖြစ်နေရင် သူ့ကို ကန်ထုတ်လိုက်ပေါ့" မယ်လိုက လက်တစ်ဖက်ကို မေးတွင်ထောက်ကာ ပခုံးတစ်ချက်တွန့်၍ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။

မစ္စတာဗန့်စ်ထံမှ ခွင့်ပြုချက်ရရန် မစောင့်တော့ဘဲ လူကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ဒီကိုလာတာက တရားစွဲမယ့် အမေ့ရဲ့အစီအစဉ်ကို သဘောမတူလို့ပါ။ တကယ်တော့၊ ဒီပဋိပက္ခလေးကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ အဆုံးသတ်ချင်ပါတယ်။"

မယ်လိုသည် သူ၏အားကစားဝတ်စုံကို ဆွဲဆန့်ပြင်ဆင်လိုက်ရင်း မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ကာ သူ၏အကြည့်များက ဗန့်စ်နှင့် လူကာကြားတွင် ကူးလူးသွားလာနေသည်။ ကောင်လေး၏စကားကို သူ သိပ်မသေချာသလို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "မင်းက တရားမစွဲစေချင်ဘူးပေါ့လေ" မစ္စတာဗန့်စ်က မေးလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူ၏လေသံက သိသိသာသာ ငြိမ်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်" မိမိဆုံးဖြတ်ချက်၏ ကြီးလေးမှုကို ခံစားရရင်း လူကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ဒီကိစ္စတစ်ခုလုံးကို သုံးသပ်ကြည့်ပြီးပါပြီ။ ဒီအတိုင်းသာဆိုရင် သုံးဦးသုံးဖက်စလုံး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရတာတွေ၊ အများပြည်သူရှေ့မှာ အရှက်ကွဲရတာတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ငွေကြေးအမြောက်အမြား ဆုံးရှုံးရတာတွေနဲ့ပဲ အဆုံးသတ်သွားနိုင်တယ်။ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုချင်တာပါ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဝင်တိုက်ခံရတဲ့သူက ကျွန်တော်ဖြစ်နေပြီး အခုချက်ချင်း တရားစွဲတာကို ရပ်တန့်ဖို့ ရွေးချယ်နိုင်ခွင့် ကျွန်တော့်မှာ ရှိနေလို့ပါပဲ။"

မယ်လိုက တွေးတွေးဆဆဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လူကာကို ဆက်ပြောရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ "ဒီပြဿနာကြီး တစ်ခုလုံးကို ရပ်တန့်သွားစေနိုင်တဲ့ မင်းရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုက ဘာများလဲ" ဟု သူက ကိုယ်ကို ရှေ့သို့ အနည်းငယ်ကိုင်းကာ မေးလိုက်သည်။

အတန်ကြာသည်အထိ ဆိုဖာခုံအတွင်းသို့ နစ်ဝင်နေခဲ့မိမှန်း သတိထားမိသွားကာ လူကာ ကိုယ်ကိုမတ်မတ် ပြင်ထိုင်လိုက်သည်။ လည်ပင်းက ယားကျိကျိဖြစ်လာသော်လည်း ကုတ်ချင်စိတ်ကို အောင့်အည်းထားလိုက်ရသည်။ ငါ ရူးနေပြီလား။ ဒါ အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား အဆိုပါအချိန်လေးအတွင်းမှာပင် လက်တွေ့ဘဝ၏ ဖိအားများက သူ၏အပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့ရာတွင် ခိုင်မာပြတ်သားစွာ ရပ်တည်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည့်အတိုင်း လူကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ဖော်မြူလာဝမ်း ပြိုင်ကားမောင်းသမား တစ်ယောက်ဖြစ်ချင်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို အခွင့်ထူးတွေ၊ အခွင့်အရေးတွေဆိုတာ အလွယ်တကူ မရနိုင်တဲ့ ဘဝရဲ့ အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုမှာ ကျွန်တော် ရောက်နေပါတယ်။ ဒါကြောင့် အမှုမဖွင့်ဘဲ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို နေပေးမယ့်ကိစ္စအတွက် အလဲအလှယ်အနေနဲ့ ပြည်တွင်းက ဘယ် ဂို-ကတ် (ပြိုင်ကားအသေးစား) ပြိုင်ကားအသင်းမှာမဆို ကျွန်တော့်ကို အသင်းဝင်ခိုင်းဖို့ အဆိုပြုချင်ပါတယ်။ အဲဒီကနေတစ်ဆင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံး စာချုပ်ကို လက်မှတ်ထိုးခွင့်ရချင်ပါတယ်။"

အခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ စားပွဲပေါ်တွင် စည်းချက်ကျကျ ခေါက်နေသော မစ္စတာဗန့်စ်၏ လက်ချောင်းများလည်း ရပ်တန့်သွားကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ခံစားချက်ပေါင်းစုံတို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူ၏စကားလုံးများက လေထုထဲတွင် လေးလံစွာ တွဲခိုနေပြီး သူ့ကိုပင် မွန်းကျပ်လာစေသလို ခံစားရချိန်တွင် မယ်လို တစ်ယောက် မယုံနိုင်လောက်အောင် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်ကို လူကာ မျက်မှောင်ထောင့်မှ မြင်လိုက်ရသည်။ "သောက်ကျိုးနည်း" အလုပ်မဖြစ်ဘူးထင်တယ်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် မစ္စတာဗန့်စ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရယ်သွမ်းသွေးချင်စရာကောင်းသော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး တခစ်ခစ် ရယ်မောလာရာမှ ဗီလိန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ မိုးဟိန်းသံကြီးအလား အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ ထိုရယ်သံကြီးက အခန်းနံရံများကို ရိုက်ခတ်သွားရာ တံခါးအပြင်ဘက်မှ ဆာရာပင် ကြားနိုင်လိမ့်မည်ဟု လူကာ သေချာပေါက် သိလိုက်သည်။ သူ ဘာလို့ ရယ်နေတာလဲ။ ငါ ပြောတာတွေက ရယ်စရာမှ မဟုတ်တာ။

"ခွေးကောင်လေး" ရယ်မောလွန်းသဖြင့် မျက်ရည်များပင် ကျလာကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြုံးဖြီးလျက် ဗန့်စ်က အော်ပြောလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် အမူအကျင့်များ ပြောင်းလဲသွားသော သူ့ကို လူကာပင် ကောင်းကောင်း မမှတ်မိချင်တော့ပေ။ "မယ်လိုရေ... ဒီအကောင်ပေါက်လေးကို ကြည့်စမ်းပါဦး! မင်းက ဒါကို ဘာမှတ်နေလဲ။ ပရိုနပန်းပွဲလား။ ဆပ်ကပ်ပွဲလား။" အား... ငါတော့ သွားပါပြီ။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အတည်ပြောနေတာပါ ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ စာချုပ်ချုပ်ချင်တာပါ" လူကာက စိတ်ဓာတ်မကျခံဘဲ အတင်းအားယူ၍ ပြောလိုက်သည်။ သူ မယ်လိုဘက်သို့ အကဲခတ်လိုက်ရာ မယ်လိုသည် ခေါင်းငုံ့ထားသဖြင့် ဤကမ်းလှမ်းမှုနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏သဘောထားကို တိတိကျကျ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း" မစ္စတာဗန့်စ်က ငေါက်လိုက်သည်။ သူ၏ ရယ်သွမ်းသွေးနေသော မျက်နှာထားသည် ပေါ်လာစဉ်ကလိုပင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ "မင်းက ဘာသဘောနဲ့ ပြောတာလဲ။ ဖော်မြူလာဝမ်း စူးစမ်းရှာဖွေရေးသမားတွေနဲ့ အသင်းတွေဆီကို ငါက မင်းကို ထောက်ခံပေးရမယ်ပေါ့လေ၊ ဟုတ်လား။"

"မဟုတ်ပါဘူး ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော် ပထမတန်းစားအတွက် မလုံလောက်သေးဘူးဆိုတာ သိပါတယ်။ ဖော်မြူလာ-၄ ဒါမှမဟုတ် ၃ လောက်ဆိုရင်ပဲ လုံလောက်နေပါပြီ ခင်ဗျာ။ အစပြုနိုင်ဖို့ကပဲ အရေးကြီးတာပါ" ဟု လူကာက ပြန်ဖြေသည်။

ကူးစက်ရောဂါဆိုးကြီး တစ်ခု သယ်ဆောင်လာသူကို ကြည့်သကဲ့သို့ မစ္စတာဗန့်စ်က သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ "ဒီရုံးခန်းထဲကို ဝင်လာပြီး ဒီလို သောက်ရူးစကားတွေ လာပြောရအောင် မင်းက တော်တော် သတ္တိကောင်းနေတာပဲ" ဟု သူက လေသံဖြင့် ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။ "ဖော်မြူလာ-၄ ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ၃ ပဲဖြစ်ဖြစ်... ကောင်လေးရေ... ငါကတော့ မင်းကို ပေးလုပ်မယ့်အစား ပူလောင်နေတဲ့ ကတ္တရာလမ်းကိုပဲ လျှာနဲ့လျက်လိုက်မယ်"

"ဒါဆိုရင်လည်း တရားစွဲတဲ့ကိစ္စကိုပဲ ဆက်လုပ်ရမှာပေါ့" လူကာက အမျိုးသားကြီး၏ အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခါတော့ စတက်ဒ်ဟေဗင် ကုမ္ပဏီက တရားရုံးရဲ့ ဒဏ်ရိုက်တာကို ထပ်ခံရနိုင်တယ်"

မစ္စတာဗန့်စ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်မှ အရာများကို လက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဆွဲပစ်လိုက်ရာ စာရွက်စာတမ်းများမှာ မုန်တိုင်းထဲမှ သစ်ရွက်များအလား ဖရိုဖရဲ လွင့်စင်သွားသည်။ သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လူကာ့ထံသို့ လက်ညှိုးထိုးကာ အပြစ်တင်လိုက်သည်။ "ငါ အဲဒါတွေကို ဂရုမစိုက်ဘူးကွ၊ ကြားလား!" သူက မိုးခြိမ်းသံကြီးအလား ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ခင်ဗျား ကြိုက်သလောက်သာ ဒေါသထွက်လိုက်စမ်းပါ။

"ကဲ... အားလုံးပဲ စိတ်အေးအေးထားပြီး ငြိမ်ငြိမ်လေး နေကြရအောင်လား" လူကာနှင့် မစ္စတာဗန့်စ်တို့ကြားမှ အခြေအနေ တင်းမာလာမှုကို ရိပ်မိသော မယ်လိုက ဝင်တားလိုက်သည်။ သူလည်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ စားပွဲစွန်းတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ကာ ဒေါသထွက်နေသော စီမံခန့်ခွဲရေးမန်နေဂျာကြီးကို ကျောပေးပြီး လူကာ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"မင်းက ပြိုင်ကားမောင်းသမားအဖြစ် လျှောက်ချင်တယ်လို့ ပြောတာလား" သူက လူကာကို မေးလိုက်သည်။ "ဘာလို့ ရိုးရိုးလမ်းကြောင်းကနေ မသွားတာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလိုကမ်းလှမ်းရတာလဲ။"

တစ်သီးပုဂ္ဂလ လျှောက်ထားခြင်းထက် ချိတ်ဆက်ထားသော ပြိုင်ကားအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုမှတစ်ဆင့် ပြိုင်ကားမောင်းသင်တန်းကျောင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းက မိမိအတွက် များစွာ ပို၍ အခွင့်အရေးသာမည်ကို လူကာ ကောင်းကောင်းသိပါသည်။ တစ်သီးပုဂ္ဂလ လျှောက်ထားခြင်းသည် လက်ခံမည်ဟူသော အာမခံချက်မရှိဘဲ အချိန်အကန့်အသတ်မရှိ ကြန့်ကြာသွားနိုင်သည်။ ယင်းနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ယခုနည်းလမ်းအရဆိုလျှင် သူတို့အနေဖြင့် မိမိကို လက်ခံရမည် သို့မဟုတ် မိမိက တရားစွဲမည်သာ ဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့အတွက် အနိုင်ပဲ။

ဤအကြောင်းကို မယ်လိုအား ရှင်းပြလိုက်ရာ ထိုအမျိုးသားမှာ လူကာ၏ စကားလုံးများကို နားလည်အောင် ဘာသာပြန်ဆိုပေးနေသူတစ်ဦး ရှိနေသည့်အလား ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မယ်လို... မင်းက ဒီကောင်လေးကို တကယ် ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးနေတာလို့တော့ ငါ့ကို မပြောနဲ့နော်" မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဒေါသမီးလျှံများ တောက်လောင်နေလျက် ဗန့်စ်က အနောက်မှနေ၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

မယ်လိုက လက်ပိုက်လျက် ဗန့်စ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့ မစဉ်းစားပေးရမှာလဲ။ သူက အသက် ၁၈ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ငယ်ရွယ်တယ်။ အဝလွန်မနေဘူး။ ပြိုင်ကားမောင်းသမား တစ်ယောက်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံလည်း ရှိတယ်။ ဒါကို ငါတို့ ထည့်မစဉ်းစားရမယ့် အကြောင်းပြချက် မတွေ့မိပါဘူး" ဟု သူက ပြန်ဖြေသည်။

"မင်း သိပ်လွန်လာပြီ" ဗန့်စ်က မယ်လိုကို လက်ညှိုးထိုးကာ ငေါက်လိုက်သည်။ "မင်းကော... အခုချက်ချင်း စတက်ဒ်ဟေဗင် ထဲကနေ ထွက်သွားစမ်း" ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်သော လူကာ့ထံသို့ လက်ညှိုးပြောင်းထိုးရင်း သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ဘော့စ်... ခင်ဗျားနဲ့ အပြင်မှာ ခဏလောက် စကားပြောလို့ရမလား။" မယ်လိုက နေရာမှ မတ်တတ်ထရပ်ကာ အကြံပြုလိုက်သည်။ သူက တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားကာ တံခါးကို ဖွင့်ထားလိုက်ရာ ဗန့်စ်အတွက် ငြင်းဆန်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။ ဗန့်စ်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အခန်းအပြင်သို့ မထွက်ခွာမီ လူကာ့ကို ရွံရှာစက်ဆုပ်ဖွယ် အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်သွားသည်။

တံခါးပိတ်သွားသံ ကြားလိုက်ရသည်နှင့် တပြိုင်နက် လူကာတစ်ယောက် သက်ပြင်းကြီးကြီး ချလိုက်နိုင်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူတစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ပြီမို့ ချွေးပြန်နေသော လက်ဖဝါးများကို ဘောင်းဘီတွင် သုတ်ရန် အချိန်ရသွားပြီဖြစ်သည်။ ငါ့လက်တွေကို တကယ် မုန်းတာပဲ။ စတီယာရင်ကို ဘယ်လိုများ ဆုပ်ကိုင်ရပါ့မလဲ။

"မယ်လို... မင်း ငါ့ကို အပြင်ခေါ်လာတာ အဲဒီကိစ္စ ပြောမလို့လား။" ဆာရာ့ရှေ့နား ရုံးခန်းအပြင်ဘက်သို့ ရောက်သည်နှင့် ဗန့်စ်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒီမယ် ဘော့စ်..." မယ်လိုက လက်ကို ရင်ဘတ်လောက်အထိ မြှောက်ထားကာ ချော့မော့သော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ "အထဲက ကောင်လေးက ဒီကိစ္စကို အစအဆုံး သေချာတွေးထားနိုင်လောက်အောင် ပါးနပ်တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားလည်း သိပါတယ်။ အခုအခြေအနေရဲ့ ကြီးလေးမှုက ကျွန်တော်တို့ဘက်မှာ အလေးသာမနေဘူး။ သူ့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံလိုက်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်တော်တို့ဘက်က အထိနာတာကို လျှော့ချနိုင်လိမ့်မယ်။"

မစ္စတာဗန့်စ်က ခေါင်းခါပြပြီး ပြန်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် မယ်လိုက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ဘက်က အကူအညီလေးတစ်ခုပေးပြီး သူ့ကို ပြည်တွင်းက အသင်းတစ်ခုခုမှာ သွင်းပေးလိုက်လို့ ရပါတယ်။ အကယ်၍ သူသာ ကန်ထုတ်ခံရရင်လည်း ပြီးတာပဲလေ၊ ကျွန်တော်တို့ တာဝန်ကျေသွားပြီပဲ။ သူကသာ တကယ်တော်တဲ့ ပြိုင်ကားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီး အောင်မြင်သွားမယ်ဆိုရင်တော့ ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်။ ဒီအထဲမှာ ဘာအပြစ်အနာအဆာမှ ကျွန်တော် မမြင်မိဘူး။ အားလုံးအတွက် အကျိုးရှိတဲ့ ကိစ္စပဲလေ။ ခင်ဗျားကများ အဲဒီကောင်လေးအပေါ်မှာ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး မကျေနပ်ချက်တွေ ရှိနေလို့လား။"

ဗန့်စ်၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်သွားပြီး သူ၏ဒေါသမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားသည်။ သူက မေးကြောများထောင်ကာ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားရင်း မယ်လိုကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုလည်း မင်းသဘောပဲ" စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် စကားကို လိမ်ယှက်ကာ သူက ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအကောင်ပေါက်လေးကိစ္စမှာ ငါ့ကို လာမပတ်သက်စေနဲ့။"

ထိုမျှဆိုလျှင် လုံလောက်ပြီဟု ယုံကြည်ကာ မယ်လို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ့တွင် လူကာ့အတွက် သင်တန်းကျောင်း အများအပြား၌ နေရာရစေရန် စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ဂရေးဟတ်ဆန် သို့ပင် သွင်းပေးနိုင်ကောင်း သွင်းပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ "ဒီလောက်ဆို ရပါပြီ" လှေကားပေါ်မှ ဒေါသတကြီး ဆင်းသွားသော ဗန့်စ်ကို ကြည့်ရင်း သူက ပြောလိုက်သည်။ ဗန့်စ်၏ လေးလံသော ခြေသံများက ကြွေပြားများထက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သပ်ရပ်သန့်စင်လှသော အဆောက်အအုံ၏ ထောင့်ချိုးတစ်ခုတွင် ဗန့်စ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ မယ်လို လိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေသော ဆာရာ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူက ဆာရာ့ကို ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်ပြပြီးနောက် ရုံးခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

တံခါးပေါက်ဝတွင် ရပ်နေစဉ် လူကာကို လေ့လာရန် အချိန်ခဏယူလိုက်သည်။ လူကာကို ဖော်မြူလာဝမ်း ပြိုင်ကားသမားတစ်ယောက်အဖြစ် သူ မြင်ယောင်ကြည့်လိုက်သည်။ ဖော်မြူလာ-၄ မဟုတ်၊ ၃ မဟုတ်၊ ၂ ပင် မဟုတ်ဘဲ အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင် ဖြစ်သည်။ သူ၌ ပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ ရှိပြီး ပြိုင်ကားမောင်းဝတ်စုံနှင့်ဆိုလျှင် ကျွမ်းကျင်ဝါရင့် ဖော်မြူလာဝမ်း ချန်ပီယံတစ်ယောက်အဖြစ်ပင် ထင်မှတ်ရနိုင်သည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားသော သက်ပြင်းတစ်ချက်နှင့်အတူ သူသည် လူကာ့ထံသို့ လျှောက်သွားကာ စားပွဲစွန်းတွင် ပြန်လည်နေရာယူလိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကို ယှက်ထားလိုက်သည်။ လူကာက သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်များ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေသည်။ လက်ခံတယ်လို့ ပြောလိုက်စမ်းပါ။ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။

"ကဲ... ငါက မင်းရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကိုတော့ မင်း သိထားရမယ်" ဟု မယ်လိုက ပြောလိုက်သည်။

လူကာ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် သိသာလုမတတ် အပြုံးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ အလုပ်ဖြစ်သွားပြီ...