အခန်း (၂၄)။ နူးနူးညံ့ညံ့ မရတော့ အကြမ်းနည်း သုံးရမယ် 

"အလျင်စလို မလုပ်ပါနဲ့ခင်ဗျာ။"

အူဟာရာနာရာကူသည် ကဒ်တစ်ချပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူကိုင်ထားသည့် ပါးလွှာသောကဒ်သည် မိုမိုချီဇာဘူဇာ၏ ခေါင်းဖြတ်ဓားကြီး (Decapitating Carving Knife) ကို ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်သည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် မိုမိုချီဇာဇာဘူဇာ၏ နှလုံးသားကို အေးစက်သွားစေသည်။ သာမန်ကဒ်တစ်ချပ်က ခေါင်းဖြတ်ဓားကြီး ကို တားဆီးနိုင်မည်ဟု မည်သူက ယုံကြည်ပါ့မလဲ။

အူဟာရာသည် ထိုကဒ်ကို မိုမိုချီဇာဘူဇာဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ မိုမိုချီဇာဇာဘူဇာသည် ခေါင်းဖြတ်ဓားကြီး ဖြင့် အလျင်အမြန် ခုခံလိုက်သော်လည်း ကဒ်သည် ဓားကို ဖောက်ထွင်းပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စိုက်ဝင်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အူဟာရာနာရာကူသည် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာဇာဘူဇာခင်ဗျာ၊ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို အလွန်အကျွံ သိထားသူတွေဟာ များသောအားဖြင့် သက်တမ်းမရှည်တတ်ကြပါဘူး..."

ဤစကားမှာ သာမန်လူတွေကို လှည့်စားရန်သာ ဖြစ်သည်။ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ကြည့်လိုက်လျှင် ဇတ်ဇုကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိလေလေ သက်တမ်းရှည်လေလေ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မိုမိုချီဇာဘူဇာကဲ့သို့သော သူများမှာမူ စောစီးစွာ သေဆုံးရန် ကံကြမ္မာပါလာသူများ ဖြစ်ပေသည်။

"ဟွန်း!" ဇာဘူဇာက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူများမှတ်နေသလဲ။ ကောင်လေး၊ မင်းရဲ့ အထောက်အထားနဲ့ ရေနိုင်ငံကို လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အခုချက်ချင်း ဝန်ခံလိုက်စမ်း။ ဒါဆိုရင် မင်းခံစားရမယ့် ဒုက္ခတွေ လျော့သွားလိမ့်မယ်!"

"ကျွန်တော့်ကို ဝန်ခံခိုင်းချင်တာ သေချာပါသလား။"

အူဟာရာနာရာကူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူက မိုမိုချီဇာဘူဇာကို လှောင်ပြောင်သလို ကြည့်ရင်း တစ်လုံးချင်းစီ ပြောလိုက်သည်။ "ရေနိုင်ငံကို ကျွန်တော်လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မြူပုန်းရွာရဲ့ ဓားသမားခုနစ်ဦးထဲက တစ်ဦးကို သူတို့ရဲ့ မီဇူကာဂဲကို လုပ်ကြံဖို့ လမ်းပြပေးမလို့ပါ။ အဲဒါကို ခင်ဗျား ကြားချင်နေတာ မဟုတ်လား။"

"..."

မိုမိုချီဇာဘူဇာတစ်ယောက် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် လူသတ်လိုစိတ်များ တောက်လောင်နေပြီး အူဟာရာနာရာကူကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့အကြည့်တို့မှာ ထိုကောင်လေးကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်တော့မည့် အတိုင်းပင်။ အကြောင်းမှာ အူဟာရာနာရာကူသည် သူ့နှလုံးသားထဲက အကြံအစည်ကို အမှန်တကယ် ထောက်ပြနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော မြူပုန်းရွာမှ နင်ဂျာတိုင်းသည် စတုတ္ထမြောက် မီဇူကာဂဲ ယဂူရာ၏ သွေးစွန်းသော မြူမှုန်မူဝါဒကြောင့် ရွာကြီး ပျက်စီးနေသည်ကို မြင်နေကြပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းလဲချင်နေကြသည်။ မိုမိုချီဇာဘူဇာသည်လည်း သူတို့ထဲက တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ နင်ဂျာသင်တန်းကျောင်းတက်စဉ်ကပင် သူသည် သွေးစွန်းသော မြူပုန်းရွာကို ပြောင်းလဲရန် စိတ်ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။ အဆုံးစွန်ထိတိုင်ပင် ကျောင်းဆင်းပွဲတွင် သူငယ်ချင်းများကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ကာ နင်ဂျာအရေအတွက်ကို လျှော့ချသည့် ထိုစနစ်ကို ဖျက်သိမ်းစေခဲ့သည်။

အရွယ်ရောက်ပြီးနောက် မိုမိုချီဇာဘူဇာသည် မြူပုန်းရွာ၏ အန်ဘူတွင် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး 'မြူပုန်းရွာ၏ နတ်ဆိုး' ဟု နာမည်ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။ မကြာသေးမီကပင် ခေါင်းဖြတ်ဓားကြီး ကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး ဒုတိယမျိုးဆက် ဓားသမားခုနစ်ဦးတွင် ပါဝင်လာခဲ့သည်။ ဓားကြီးကို ရရှိပြီးနောက် သူ့စိတ်ထဲတွင် အကြံအစည်သစ်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် စတုတ္ထမြောက် မီဇူကာဂဲ ယဂူရာကို လုပ်ကြံကာ မြူပုန်းရွာတစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် လျှို့ဝှက်ကြံစည်နေခဲ့သည်။

အစီအစဉ် အောင်မြင်လျှင် အရာအားလုံး ချောမွေ့သွားမည်။ မအောင်မြင်လျှင် ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်ထားရမည်။ ယခုတစ်ကြိမ် ရေနိုင်ငံ သို့ ရောက်လာခြင်းမှာ ထွက်ပြေးလမ်းကြောင်း ရှာရန် ဖြစ်သည်။ ပြန်ရောက်လျှင် မီဇူကာဂဲကို လုပ်ကြံရန် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းမည်ဖြစ်သည်။ သူ့ရှေ့က ကောင်လေးမှာမူ သူ့စိတ်ကို ဖတ်နိုင်နေသယောင် ရှိသည်။ ဤအကြံအစည်ကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပြဘဲ ရင်ထဲမှာပဲ ဖိထားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

မိုမိုချီဇာဘူဇာသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး အူဟာရာနာရာကူကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ချင်သလို၊ သူနှင့်အတူ လုပ်ကြံရန် မည်သူ့ကို လှုံ့ဆော်မလဲဆိုသည်ကိုလည်း သိချင်နေသည်။ အကယ်၍ အူဟာရာက သူ့နာမည်ကို ပြောလိုက်ပါက သူသည် အသက်စွန့်ပြီး ထိုကောင်လေး၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်မည်။ အကယ်၍ အခြားသူ၏ နာမည်ကို ပြောလျှင် ထိုသူနှင့် တိုင်ပင်၍ လုပ်ကြံရန် စဉ်းစားမည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ မီဇူကာဂဲကို လုပ်ကြံသည်ဖြစ်စေ၊ မလုပ်ကြံသည်ဖြစ်စေ အူဟာရာနာရာကူကိုတော့ သတ်ပစ်ရမည်ဟု သူဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် အလွန်ရက်စက်ပြီး လက်တုံ့ပြန်တတ်သော နင်ဂျာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရင်း မိုမိုချီဇာဘူဇာသည် အူဟာရာကို အထင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ဟွန်း၊ ဓားသမားခုနစ်ဦးဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ရွာရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး ဓားသမားတွေ၊ မီဇူကာဂဲဆာမအတွက် အသစ္စာအရှိဆုံး နင်ဂျာတွေပဲ။ မင်းလို ကောင်လေးစကားကို နားယောင်ပြီး မီဇူကာဂဲကို လုပ်ကြံလိမ့်မည်ဟု ထင်နေသလား။"

စကားအဆုံးတွင် မိုမိုချီဇာဇာဘူဇာ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်လာသည်။ "ဒါမှမဟုတ် မင်းက သူတို့ထဲက သူပုန်တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ကြိုတင်လက်ဝါးရိုက်ထားတာလား... ကောင်လေး၊ သူ့နာမည်ကို ပြောလိုက်စမ်း၊ ငါမင်းကို အသက်ချမ်းသာပေးကောင်း ပေးလိမ့်မယ်!"

"အခုတော့ ကျွန်တော် ဆရာဇာဘူဇာကို နာမည်မပြောနိုင်သေးပါဘူး။" အူဟာရာနာရာကူသည် သင်္ဘောခန်းကို မှီထားရင်း ခေါင်းကို အသာခါလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာတွင် လှောင်ပြောင်သည့် အပြုံးက ပြန်ပေါ်လာသည်။ "ဓားသမားခုနစ်ဦးဟာ သစ္စာရှိတယ်ဆိုတာကို ဆရာဇာဘူဇာ ကိုယ်တိုင်တောင် အဖြေသိနေတာ မဟုတ်ပါလား။"

ပထမမျိုးဆက် ဓားသမားခုနစ်ဦးမှာ ကိုနိုဟာမှ ဂျီနင်တစ်ဦးကြောင့် အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။ ကူရိုဆူကီ ရိုင်ဂါနှင့် ဘီဝါဂျူဇိုတို့မှာ ရွာမှ ထွက်ပြေးသွားကြပြီး ဆူအီကာဇန် ဖူဂူကီမှာလည်း အခြားအကြံအစည်များ ရှိနေသည်။ ဒုတိယမျိုးဆက်တွင်မူ ဟိုဇုကီ မန်ဂက်ဆုနှင့် ရင်ဂို အာမေယူရီတို့မှာ နာမကျန်းဖြစ်ပြီး စောစီးစွာ ကွယ်လွန်သွားကြသည်။ ဟိုရှီဂါကီ ကီဆာမဲနှင့် မိုမိုချီဇာဇာဘူဇာတို့မှာလည်း ရွာမှ ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။ မြူပုန်းရွာ၏ ဓားသမားခုနစ်ဦးမှာ ထွက်ပြေးသည့်နှုန်း အလွန်များပြားသည်။

"နည်းလမ်းတစ်ခုခု သုံးဖို့ လိုလာပြီထင်တယ်..." မိုမိုချီဇာဇာဘူဇာသည် လက်ချောင်းများကို ပူးလိုက်သည်။ လက်ရှိ ဒုတိယမျိုးဆက်တွင် ဟိုဇုကီ မန်ဂက်ဆု၊ ဟိုရှီဂါကီ ကီဆာမဲနှင့် သူတို့သုံးဦးသာ ကျန်ရှိသည်။ ပြဿနာမှာ သူမှလွဲပြီး ကျန်နှစ်ဦးမှာ မီဇူကာဂဲအပေါ် သစ္စာရှိသည်ဟု သူထင်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"နင်ဂျာအတတ် - မြူပုန်းဂျူဆု"

ပင်လယ်ပြင်တွင် မြူများ ဖုံးလွှမ်းလာပြီး သင်္ဘောငယ်လေးကို ဝါးမြိုသွားသည်။ မိုမိုချီဇာဇာဘူဇာသည် နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီး မြူခိုးများထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ့အသံမှာ မြူခိုးများထဲမှ နေရာအနှံ့ ကြားနေရသည်။ "ကောင်လေး၊ မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲက မလိုချင်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေ ဘာတွေရှိလဲ။ ငါဖြတ်ထုတ်ပေးရမလား..."

"အရူး..." အူဟာရာနာရာကူသည် တိုးတိုးလေး ဆဲဆိုလိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပူးလိုက်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဇာဘူဇာ၊ နင်ဂျာကမ္ဘာမှာ မင်းမထိသင့်တဲ့လူတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အဲဒီလူတွေကိုပဲ ရန်စချင်နေတာပဲ!"

သူ့ကဲ့သို့ စည်းကမ်းဖောက်သူ (Cheater)၊ ကိုနိုဟာမှ အနာဂတ်ဂျီနင် စည်းကမ်းဖောက်သူများကဲ့သို့ပေါ့။

"လျှပ်စီးစနစ် - ကောင်းကင်မိုးကြိုးထောင်ချောက်ဂျူဆု!"

ပင်လယ်ပြင်ပေါ်ရှိ မြူခိုးများကြားတွင် ဧရာမ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်ကြီး ပေါ်လာပြီး မိုးကြိုးစက်ကွင်းများ ဇာဘူဇာရှိရာသို့ တည့်တည့်ကျရောက်လာသည်။ ဇာဘူဇာသည် မြူခိုးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း (Mist Instant Body) ဖြင့် ကံကောင်းစွာ ရှောင်လိုက်နိုင်သော်လည်း စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း နောက်ထပ် မိုးကြိုးနှစ်ချက် ထပ်မံကျရောက်လာပြန်သည်။

"ဒီကောင်လေးက လျှပ်စီးစနစ် နင်ဂျူဆုကိုပါ ကျွမ်းကျင်နေတာလား..." ဇာဘူဇာသည် သွားကို ကြိတ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို အမြန်ပူးလိုက်သည်။ မိုးကြိုးဒဏ်ကို ခံလိုက်ရရင်း ဂျူဆုတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ "ရေစနစ် - ရေထောင်ချောက်ဂျူဆု!"

ပင်လယ်ရေများ လှိုင်းထကာ စက်လုံးပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်လာပြီး မိုမိုချီဇာဇာဘူဇာကို ဝိုင်းရံထားလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် မိုးကြိုးတစ်ချက် ကျလာပြီး ရေစက်လုံးတစ်လျှောက် လျှပ်စစ်ဓာတ်များ ပင်လယ်ပြင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ရေထောင်ချောက်ထဲ ရောက်သွားမှ ဇာဘူဇာတစ်ယောက် အသက်ရှူချောင်သွားသော်လည်း သူ့မျက်နှာမှာမူ အလွန်ဆိုးရွားနေသည်။ ကောင်လေးက သူ့နေရာကို နင်ဂျူဆုတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖော်ထုတ်လိုက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အူဟာရာနာရာကူသည် ပင်လယ်ရေပြင်ပေါ်တွင် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်း လျှောက်ရင်း ဇာဘူဇာရှိရာသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူ့အသံမှာ နုပျိုနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လေသံမှာမူ အေးစက်နေသည်။

"နူးနူးညံ့ညံ့ မရတော့ အကြမ်းနည်း သုံးရတော့မှာပေါ့ ."