အခန်း ၉၆ - မင်း သူမကို မထိတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်
"ဟင့်အင်း... မဖြစ်ရဘူး!"
လေရှန် သည် သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ ခန္ဓာကိုယ် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ကျရောက်ကာ သတိမေ့မြောသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။
သူမသည် လေဖုန်ကို ထူမရန် စိန်ခေါ်ကွင်းထဲသို့ အသည်းအသန် ပြေးဝင်သွားခဲ့ပြီးနောက်... ရွှန်လုံဆီသို့ အဆိပ်အတောက်ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်တစ်ချက် ပို့လွှတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ငါ မင်းကို သတ်မယ်! မင်း ဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိနေလို့ ငါ့အစ်ကို ကို နာကျင်အောင် လုပ်ဝံ့တာလဲ? မင်းကို ငါ သေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်လို့ ကျိန်ဆိုတယ်!"
သူမ၏ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံက စိန်ခေါ်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို နှိုးဆွလိုက်သည့်အလား... လူတိုင်းသည် ရွှန်လုံကို ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်ဆဲဆိုနေသည့် လေရှန်ဆီသို့ ၎င်းတို့၏ အကြည့်များကို လှည့်လိုက်ကြသည်။
ရွှန်လုံ၏ မျက်ဝန်းများမှာ နောက်ဆုံးတွင် အေးစက်သွားခဲ့ပြီးနောက် သူမ၏ ထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
လေရှန်သည် ရွှန်လုံ မိမိထံသို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ... နောက်ဆုံးတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းများ တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ဆုတ်လိုက်မိသည်။
ရွှန်လုံသည် သူမ၏ ရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး... သူ၏ ဒေါသများကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိသည့် အေးစက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်စဉ်၊ လူအုပ်ကြီးထဲမှ ဂရုမစိုက်ဟန်ရှိသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"မင်း သူမကို မထိတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"
ရွှန်လုံ သူ၏ မျက်ဝန်းများကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ... အပြာရောင်ဆံပင်နှင့် အဝါရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည့် အသက် ၂၀ ခန့်ရှိ ချောမောသော လူငယ်တစ်ယောက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုလူငယ်သည် ရွှန်လုံကို စူးစမ်းလေ့လာနေပုံရပြီးနောက်... အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"သူမကို ခြိမ်းခြောက်တာကတော့ အဆင်ပြေပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်း သူမကို ထိလိုက်ရင်တော့ မင်း တောင့်ခံနိုင်တာထက် ပိုပြီးတော့ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်"
ထိုအပြာရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်သည် ရွှန်လုံအား စေတနာကောင်းဖြင့် သတိပေးနေခြင်းဖြစ်ပုံရသော်လည်း... သူ၏ အသံနေအထားကမူ အကယ်၍ ရွှန်လုံ လေရှန်ကို ထိခိုက်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့ပါက ၎င်း၏ နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်များကို ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း အသေအချာ ဆိုလိုနေခဲ့သည်။
ရွှန်လုံသည် ထိုလူကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"သူမရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေလို့ ငါက သူမကို လွှတ်ပေးရမယ်လို့ မင်း ပြောနေတာလား"
ထိုလူငယ်က ပြုံးလိုက်ရင်း ခေါင်းငြိတ်ပြလိုက်သည်။
လေရှန်သည် အားကိုးရာအသစ်တစ်ခု ရရှိသွားခဲ့သည့်အလား သတ္တိများ ပြန်လည်ရှိလာခဲ့ပြီး... ရွှန်လုံကို ကြည့်ကာ အမိန့်ပေးသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အခုချက်ချင်း ဒူးထောက်စမ်း၊ ပြီးရင် ငါ့အစ်ကို သတိပြန်လည်လာတဲ့အထိ စောင့်နေ။ အဲဒီအချိန်ကျလို့ ငါ့ရဲ့ စိတ်အခြေအနေ ကောင်းနေရင်... မင်းကို လွှတ်ပေးဖို့ ငါ စဉ်းစားပေးနိုင်တယ်။ သို့မဟုတ်ရင်တော့... အစ်ကို ရန် (Ren) ဒီနေ့အကြောင်းကို ကြားသွားတဲ့အခါ၊ မင်း ပြင်ပမြို့တော်ရဲ့ ဘယ်နေရာမှာမှ ပုန်းစရာ နေရာရှိမှာမဟုတ်ဘူး!"
အပြာရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်သည် လေရှန်ကို စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်... ရွှန်လုံ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှာ လေထုထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မြင့်တက်လာသည်ကို သူ၏ မျက်ဝန်းများက သတိပြုမိလိုက်သည်။
ထိုလူငယ်သည် ဘာဖြစ်ပျက်တော့မည်ကို နားလည်လိုက်သဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားခဲ့သော်လည်း... ဝင်ရောက်တားဆီးရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် သူ ပြုလုပ်နိုင်သည်မှာ စောင့်ကြည့်နေရန်သာ ဖြစ်တော့သည်။
ဖြန်း
ရွှန်လုံ၏ လက်ဝါးချက်က လေရှန်၏ မျက်နှာဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး... သူမ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲပြိုသွားခဲ့စဉ် စိန်ခေါ်ကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် စူးရှသော ရိုက်ခတ်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။
လေရှန်၏ ညာဘက်ပါးပြင်ပေါ်တွင် ရဲရဲနီနေသော လက်ဝါးရာကြီးတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး... သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ လုံးဝ အသိစိတ်ကင်းမဲ့နေခဲ့ပုံရသည်။
စိန်ခေါ်ကွင်းတစ်ခုလုံးမှာ အပ်ကျသံပင် ကြားရလောက်အောင် ဆိတ်ငြိမ်သွားခဲ့ရပြီး... လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ လေရှန်၏ ရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေရင်း ပြောဆိုလိုက်သည့် ရွှန်လုံဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြသည်။
"မင်းက အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေရုံနဲ့... ငါက မင်းကို မရိုက်ဝံ့ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"
လေရှန် သူမ၏ ဦးခေါင်းကို မော့လိုက်သောအခါ... ရွှန်လုံသည် သူမ၏ မျက်ဝန်းများကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်းရှိ အေးစက်လှသော အကြည့်များက သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို တုန်ရင်သွားစေခဲ့ပြီးနောက် ရွှန်လုံက ဆက်လက်၍ ပြောလိုက်သည်။
"အကယ်၍ မင်း ငါ့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ခြိမ်းခြောက်ဝံ့မယ်ဆိုရင်... ငါ့ထံကနေ ဘယ်လို ကရုဏာတရားမှ ရလိမ့်မှာမဟုတ်ဘူး။
မင်းရဲ့ အရည်အချင်းကို မင်း သိထားစမ်း!"
ရွှန်လုံ စကားပြောဆိုပြီးဆုံးသွားသောအခါ... စိန်ခေါ်ကွင်း ကိုယ်စားလှယ်ထံမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀ ကို ယူဆောင်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဆွံ့အကြောင်အမ်းနေခဲ့ကြသည့် လူအုပ်ကြီးကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ရင်း လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။
အပြာရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်သည် ထွက်ခွာသွားသော ရွှန်လုံကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး... သူကိုယ်တိုင်လည်း လှည့်ဖြားတတ်သော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ရေရွတ်ရင်း စိန်ခေါ်ကွင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။
"ရန်ကွီ (Ren Gui) နဲ့ ဖူဖေကျီ (Fu Peizhi) နှစ်ယောက်လုံး... ဒီအကြောင်းကို ကြားရင် တကယ်ကို ဒေါသပေါက်ကွဲကြတော့မှာပဲ"
ရွှန်လုံ ‘ဆန်းကြယ်တဲ့ ရနံ့ဆောင်’ ဆီသို့ လမ်းလျှောက်ပြန်လာခဲ့စဉ်... နဂါးလေးနက်ပြာသည် ရွှန်လုံ လေရှန်၏ မျက်နှာကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်နှက်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် အလွန်အမင်း ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ရယ်မောနေခဲ့သည်။
"သခင်... အဲဒီ လက်ဝါးချက်က တကယ်ကို ကောင်းလှပါတယ်ဗျာ။ တကယ့်ကို အားရစရာ ကောင်းတဲ့ လက်ဝါးချက်ပဲ ဟားဟားဟား။ အဲဒီမိန်းကလေးက တကယ်ပဲ သခင်က ကြောက်လန့်ပြီး သူမရှေ့မှာ ဒူးထောက်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေခဲ့တာလား"
ရွှန်လုံသည်လည်း ပျော်ရွှင်မြူးထူးနေသော နဂါးနက်ကြီး၏ ရယ်မောသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြုံးလိုက်မိပြီး... ၁၀ မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် အဆောင်ဆောင်ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ အခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်... ရွှန်လုံသည် ကုတင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် ထိုင်လိုက်ကာ၊ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ‘အချိန်ကျောက်တုံး’ အတွင်းသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ပြီး ‘ကောင်းကင်မျိုနွယ်ပင်’ ထံသို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံး ‘ကျွေးမွေး’ လိုက်သည်။
နွယ်ပင်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများထံမှ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... ချက်ချင်းပင် လန်းဆန်းတက်ကြွသွားခဲ့ပြီး၊ ယခင်အကြိမ်ထက်ပင် ပိုမိုသန့်စင်ပုံရသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ချက်ချင်း ထုတ်လုပ်ပေးခဲ့သည်။
သို့သော် ရွှန်လုံအနေဖြင့် စိတ်ပျက်သွားခဲ့ရသည်မှာ... နွယ်ပင်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ အရည်အသွေးပိုင်းမှာ ပိုမိုမြင့်မားလာပြီး ပိုမိုသန့်စင်လာခဲ့သည်ဆိုသော်လည်း၊ ပမာဏပိုင်းမှာမူ တကယ်ကို သေးငယ်လွန်းလှခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက... ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေအားလုံးကို ‘ကောင်းကင်မျိုနွယ်ပင်’ ဆီ ကျွေးမွေးပြီးရင် ဘယ်လောက်အထိ တက်လှမ်းနိုင်မလဲဆိုတာ သိချင်မိပါရဲ့"
ထို့နောက် ရွှန်လုံသည် နွယ်ပင်ဆီသို့ နောက်ထပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၉၀ ကို ထပ်မံ၍ ‘ကျွေးမွေး’ လိုက်ပြီးနောက်... ၎င်းမှ ထုတ်လုပ်ပေးသော သန့်စင်ပြီးသား ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စတင်၍ စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။
ရွှန်လုံ ‘ကောင်းကင်မျိုနွယ်ပင်’ ကို အသုံးပြု၍ ကျင့်ကြံနေခဲ့စဉ်အတွင်း... ပြင်ပစည်းဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးသည် ယနေ့ စိန်ခေါ်ကွင်းအတွင်း၌ ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ဆိုသည့် သတင်းများကို သိရှိသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
ပြင်ပစည်းဂိုဏ်း စာမေးပွဲတုန်းက ပထမဆု ရရှိခဲ့သည်ဟု ကောလာဟလထွက်ပေါ်နေခဲ့သည့် ရွှန်လုံဟု အမည်ရသော လူတစ်ယောက်သည်... စိန်ခေါ်ကွင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်၏ ထိပ်ဆုံး အဆင့် ၇၀၀ အတွင်းသို့ မကြာသေးမီကမှ တက်လှမ်းထားခဲ့သည့် ကွမ်ဟုန်ကို အရင်ဆုံး အနိုင်ယူခဲ့ပြီးနောက်၊ ၎င်း၏နောက်တွင် လေဖုန်ကိုပါ ဆက်လက်၍ အလဲထိုးခဲ့သည်။ ဒါတင်မကသေးဘဲ... သူ လေရှန်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်နှက်ခဲ့သည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုလည်း ချန်လှပ်ထားခဲ့ခြင်း မရှိချေ။
ရှောင်ကျူရန် (Xiao Juyan) နှင့် ရှောင်ရှီတို (Xiao Shitou) တို့သည် ‘ရတနာခန်းမ’ အတွင်း၌ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြစဉ်... ဤသတင်းများကို ကြားသိလိုက်ရသည်။
ရှောင်ကျူရန်သည် မျက်နှာသစ် တပည့်တစ်ယောက်က လေဖုန်ကို အနိုင်ယူလိုက်သည်ဟူသော သတင်းကြောင့် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရပြီး... သူ၏ ညီဖြစ်သူကို သံသယဖြစ်ဖွယ် အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"လင်ဝူ (Lin Wu) ရဲ့ ယခင် စေ့စပ်ထားတဲ့သူရဲ့ နာမည်ကလည်း ရွှန်လုံ မဟုတ်ဘူးလား? လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်လောက်က မင်းနဲ့အတူ ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခဲ့တဲ့သူလေ"
သို့သော်ငြားလည်း ရှောင်ရှီတိုက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒါ အမှန်ပဲဆိုပေမယ့် အစ်ကိုကြီး... လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်ခန့်က ကျွန်တော်နဲ့အတူ ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခဲ့တဲ့ ရွှန်လုံက အားဖြည့်အဆင့် (ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုစည်းမှုအဆင့်) ရဲ့ အဆင့် ၆ ပဲ ရှိသေးတာဗျ။ အဲဒီလူကပဲ... လဝက်အတွင်းမှာ ကမ္ဘာမြေအဆင့်ရဲ့ အလယ်အလတ် ဒါမှမဟုတ် နောက်ဆုံးအဆင့်တွေကို တက်လှမ်းနိုင်မယ်လို့ အစ်ကိုကြီး ယုံကြည်လား"
ရှောင်ကျူရန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ရင်း သူ၏ အတွေးအပေါ် မိမိကိုယ်ကို ရယ်မောလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ စကားက အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ် ညီလေး။ ငါကပဲ အတွေးတိုသွားခဲ့တာပါ။ ပြင်ပစည်းတပည့် သန်းပေါင်းများစွာထဲမှာ... လူနှစ်ယောက် နာမည်တူနေတာမျိုးက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ကိစ္စရပ်တော့ မဟုတ်ပါဘူးလေ"
ရှောင်ရှီတိုနှင့် ရှောင်ကျူရန်တို့သည် ဤကိစ္စရပ်အပေါ် ရယ်မောနေခဲ့ကြစဉ်... ‘အတွင်းစည်းမြို့တော်’ ၏ အဝင်ဝအနီးရှိ သီးသန့် အိမ်တော်ကြီးတစ်ခု၏ အဓိက ခန်းမဆောင်အတွင်း၌မူ၊ လူငယ်တစ်ယောက်သည် သူ၏ ရှေ့တွင် ရှိနေသောသူကို စိုက်ကြည့်ရင်း သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ကာ ဒေါသတကြီး မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။
"မင်း... အခု ဘာပြောလိုက်တာလဲ?!!"