အခန်း ၈၀ - အနက်လေးကို ဆေးကုသပေးခြင်း
ဂူအတွင်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်၊ ရွှန်လုံသည် နောက်ဆုံးတွင် တောင်ခြေဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကြယ်တာရာများ စုံလင်နေသည့် ကောင်းကင်ယံကြီးက သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလင်းရောင်အနည်းငယ် ပေးဆောင်နေစဉ်၊ ရွှန်လုံသည် အနက်လေး၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"သခင်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘယ်ဘက်က တောအုပ်ထဲကရော၊ ညာဘက်က တောင်ပေါ်ကပါ မိစ္ဆာသားရဲတွေ အများကြီး ထွက်လာနေကြတယ်ဗျ။ အဆင့် (၄) သားရဲတွေအားလုံးက ဗဟိုတောင်တန်းထဲကို ရောက်နေကြတာဆိုတော့... ဒါက ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးအချိန်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
ရွှန်လုံက ခေါင်းငြိတ်ပြလိုက်ရင်း၊ အလယ်ဗဟိုတွင်ရှိသော ရေကန်ကြီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။ မိစ္ဆာသားရဲများအားလုံးသည် ယခုအခါတွင် ဗဟိုတောင်တန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြပြီဖြစ်ရာ၊ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန်အတွက် အကောင်းဆုံးသော အခွင့်အရေး ဖြစ်ပေသည်။
သူ၏ အရှိန်အဟုန်အပြည့်ဖြင့် ပြေးလွှားခဲ့ပြီးနောက်၊ ရွှန်လုံသည် ရေကန်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ၎င်း၏အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
ဤရေကန်ကြီးသည် အဆင့် (၄) အထွတ်အထိပ်သို့ အနီးစပ်ဆုံး ရောက်ရှိနေသည့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်၏ နယ်မြေဖြစ်ခဲ့သောကြောင့်၊ အခြားသော မည်သည့်သားရဲမျှ ဤနေရာတွင် ရှင်သန်နေထိုင်ခြင်း မရှိကြချေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းမှာ ရွှန်လုံအတွက် ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် အကောင်းဆုံးသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှန်လုံသည် ရေကန်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကူးခတ်နေစဉ်အတွင်း၊ ဗဟိုဒေသရှိ မိစ္ဆာသားရဲများသည် စိမ်းလန်းစိုပြည်လှသော တောအုပ်ကြီးအတွင်း၌ အုပ်စုလိုက် သောင်းသောင်းဖျဖျ ဖြစ်နေခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဗဟိုတောင်တန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားနေခဲ့ကြသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ၊ အတွင်းပိုင်းဒေသရှိ မိစ္ဆာသားရဲများရော... ဒေမွန်နီကာတောင်တန်း၏ အဝင်ဝတွင်ရှိနေကြသည့် ဂိုဏ်းကြီး ၄ ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲကြီးများပါ တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ သတိမပြုမိကြသေးချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ဗဟိုတောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ‘ကောင်းကင်မျိုနွယ်ပင်’ တည်ရှိနေသည်ဟူသောအချက်မှာ လူသားများကို မည်သည့်အခါမျှ အသိပေးခြင်းမရှိဘဲ မိစ္ဆာသားရဲများကသာ တင်းကျပ်စွာ လျှို့ဝှက်ထားခဲ့သည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဂိုဏ်းကြီး ၄ ဂိုဏ်းသည် ဗဟိုတောင်တန်း၏ နှလုံးသားဒေသတွင် ထိုဒေသ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မြှင့်တင်ပေးနေသည့် ဆန်းကြယ်သော ရတနာတစ်ခု ရှိနေနိုင်ကြောင်း သံသယဝင်ခဲ့ကြသော်လည်း... ၎င်းတို့၏ အသက်ကိုပါ ရင်းပြီး ထိုနွယ်ပင်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နေကြသည့် ‘ငွေရောင်အတောင်ပံရှိတဲ့ လင်းတကြီး’ နှင့် အခြားသော အားကောင်းလှသည့် အဆင့် (၄) မိစ္ဆာသားရဲကြီးများကြောင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။
တပည့်ပေါင်းများစွာမှာ ဒေမွန်နီကာတောင်တန်း၏ အဝင်ဝဆီသို့ ပိုမို၍ ပြန်လည်စုစည်းလာနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာများသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကြသည့် ယုံရု (Yong Ru) နှင့် သူ၏အဖွဲ့ သို့မဟုတ် ပါရမီရှင် ၃ ဦးနှင့် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အဖွဲ့များမှာမူ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် အနည်းဆုံး ရက်အနည်းငယ်ခန့် အချိန်ယူရဦးမည် ဖြစ်သည်။
ပြည့်လုနီးပါး ၂ နာရီခန့် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက်တွင်မူ၊ ရွှန်လုံသည် ကြီးမားလှသော ရေကန်ကြီး၏ အခြားတစ်ဖက်ကမ်းဆီသို့ ကူးခတ်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရေများဖြင့် စိုရွှဲနေခဲ့သည့် သူ၏ အဝတ်အစားများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ သူသည် အတွင်းပိုင်းဒေသဆီသို့ ဆက်လက် အပြင်းနှင်ခဲ့တော့သည်။
မကြာမီမှာပင် နေမင်းကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ရွှန်လုံ ဗဟိုတောင်တန်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ ၆ နာရီထက်မက အချိန် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မရပ်မနား နာရီပေါင်းများစွာ ပြေးလွှားခဲ့ရပြီးနောက်နှင့် မိစ္ဆာသားရဲလှိုင်းများကို ရှောင်ကွင်းရန်အတွက် လမ်းလွှဲပေါင်းများစွာကို အသုံးပြုခဲ့ရပြီးနောက်၊ သူသည် အတွင်းပိုင်းဒေသဆီသို့ အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း၊ ရွှန်လုံသည် ယခုအခါတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ လုံးဝ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
အချိန်အတော်ကြာအောင် အိပ်စက်ခြင်းမရှိခဲ့ရမှုနှင့်အတူ... ဗဟိုဒေသရှိ ပရမ်းပတာ အခြေအနေများမှ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သီသီလေး လွတ်မြောက်လာခဲ့ရသည့် စိတ်ဖိစီးမှုများက ရွှန်လုံကို အမှန်တကယ်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဆိတ်ငြိမ်သော ဂူတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက်၊ သူသည် ဂူဝကို ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုဖြင့် ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ ချက်ချင်းပင် အိပ်ပျော်သွားခဲ့တော့သည်။
၁၀ နာရီခန့် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက်မှသာ ရွှန်လုံသည် နိုးထလာခဲ့သည်။
နိုးနိုးချင်းမှာပင်၊ သူ ပထမဆုံး စစ်ဆေးလိုက်သည့်အရာမှာ အနက်လေး၏ အခြေအနေဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ဒဏ်ရာများ ပြန်လည်ပွင့်ထွက်လာခြင်း မရှိစေရန်အတွက် သေချာအောင် ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ အဆင်ပြေနေကြောင်း သေချာသွားခဲ့ပြီးနောက်မှသာ၊ ရွှန်လုံသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာချလိုက်ရင်း ‘အချိန်ကျောက်တုံး’ အတွင်းမှ သူ၏ ဆေးဖိုကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။
အဆင့် (၃) ‘လူသားစားအပင်’ (Man-eating tree) ၏ သားရဲအူတိုင်နှင့်အတူ အခြားသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်အချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက်၊ ရွှန်လုံသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို ဆေးဖိုအတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ရင်း မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်။
"‘လူသားစားအပင်’ က သစ်သားဓာတ်စွမ်းအင် (Wood element) ရှိတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ပဲ။ သူ့ရဲ့ သားရဲအူတိုင်ထဲမှာ သစ်သားစွမ်းအင်တွေ အများကြီး ရှိနေပြီးတော့... မင်းရဲ့ဒဏ်ရာတွေကို အပြည့်အဝ ပျောက်ကင်းအောင် ကုသပေးနိုင်မယ့် သက်စောင့်အားအင်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာ။ အဆင့် (၂) ‘ရေခဲမြက်’ (Ice grass) တစ်ပင်နဲ့အတူ ‘ခရမ်းရောင်မီးတောက်အသီး’ (Purple fire fruit) ကိုပါ ထည့်သွင်းလိုက်တာက ဆေးလုံးရဲ့ အာနိသင်ကို ပိုပြီးတော့ မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မယ်။ ငါ့လက်ထဲမှာ ဒီထက်ပိုကောင်းတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေ မရှိသေးတာမို့လို့... မင်းကို အပြည့်အဝ ကုသပေးနိုင်ဖို့အတွက် အနည်းဆုံးတော့ အဆင့်မြင့် အဆင့် (၂) ဆေးလုံးတစ်လုံး ဖြစ်လာအောင် ငါ ဖော်စပ်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ၎င်းရဲ့ အာနိသင်က မလောက်မင ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"
ရွှန်လုံ မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်နေစဉ်အတွင်း၊ သူ၏ လက်များမှာလည်း မရပ်မနား လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို ဆေးဖိုအတွင်းသို့ ဆက်တိုက် ထည့်သွင်းနေခဲ့သည်။
အဆင့် (၂) ‘ရေခဲမြက်’ သည် ရွှန်လုံအနေဖြင့် ဆေးဖို၏ အပူချိန်ကို အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်ရန် လိုအပ်ပြီး၊ မဟုတ်ပါက ၎င်းမှာ လွယ်ကူစွာ ပျက်စီးသွားနိုင်ကာ ၎င်း၏ ဆေးဖက်ဝင် အာနိသင်များအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ‘ခရမ်းရောင်မီးတောက်အသီး’ ကမူ ၎င်း၏ ဆေးဖက်ဝင် အဆီအနှစ်များအဖြစ် ကောင်းမွန်စွာ သန့်စင်နိုင်ရန်အတွက် အလွန်မြင့်မားသော အပူချိန်ကို လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အနက်လေးအတွက် အဆင့်မြင့် အဆင့် (၂) ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ဖန်တီးရန် ရည်ရွယ်ထားသော ရွှန်လုံသည် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို ဆေးဖိုအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်စဉ် သူ၏ စိတ်အာရုံကို ၃ ပိုင်းအထိ လုံးဝ ခွဲခြားထားခဲ့ရသည်။
‘လူသားစားအပင်’ ၏ သားရဲအူတိုင်၊ ‘ရေခဲမြက်’ နှင့် ‘ခရမ်းရောင်မီးတောက်အသီး’ တို့ကို ရွှန်လုံက ၎င်းတို့၏ အဆီအနှစ်များကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်နေစဉ်အတွင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း သန့်စင်ရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ပါက... ဆေးသန့်စင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ၎င်းတို့၏ ဆေးဖက်ဝင်အဆီအနှစ် အစိတ်အပိုင်းအချို့ ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပြီး၊ သူသည် အများဆုံးမှ အဆင့် (၂) အလယ်အလတ်အဆင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးကိုသာ ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သူ၏ နဖူးပြင်မှ ချွေးစက်များမှာ တလိမ့်လိမ့် စီးကျလာခဲ့ပြီး၊ မိနစ် ၃၀ ခန့် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက်တွင်မူ၊ ရွှန်လုံသည် ဆေးသန့်စင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်၏ အရေးအကြီးဆုံးသော အစိတ်အပိုင်းဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှန်လုံ ဆေးဖိုအတွင်းရှိ ဆေးဖက်ဝင်အဆီအနှစ်များကို ရောနှောနေစဉ်အတွင်း ဆေးဖိုကြီးမှာ စတင်တုန်ခါလာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း၊ ‘ဧကရာဇ်၏နယ်ပယ်’ ဖြင့် သူသည် ဆေးသန့်စင်ခြင်းကို အောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့တော့သည်။
ဆေးဖို၏ အဖုံးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သောအခါ၊ ရွှန်လုံသည် ၎င်း၏အတွင်း၌ တောက်ပသော အစိမ်းရောင် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုဆေးလုံးပေါ်တွင် အနီရောင်နှင့် အဖြူရောင် လိုင်းများ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ လန်းဆန်းစေသော ရနံ့တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။
ရွှန်လုံသည် သူ၏လက်ထဲရှိ အဆင့်မြင့် အဆင့် (၂) ဆေးလုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ပြုံးလိုက်မိပြီး၊ ၎င်းကို အနက်လေးထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
အနက်လေး ဆေးလုံးကို စားသုံးလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူ၏ အတွင်းဒဏ်ရာများမှာ စတင်ပျောက်ကင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပြင်ပဒဏ်ရာများမှာလည်း ထို့နောက်တွင် ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး... နာရီအနည်းငယ်မျှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြီးပြည့်စုံသော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့တော့သည်။
ရယ်မောလိုက်ရင်း၊ နဂါးနက်လေးသည် ‘ကောင်းကင်မျိုနွယ်ပင်’ ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပျံသန်းနေခဲ့ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"သခင်... ကျွန်တော် တကယ်ကို နေလို့ကောင်းသွားပြီဗျ။ တကယ်တော့ အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီးတော့ ကောင်းနေသလိုပဲ။ အခု ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ဒီ ‘ကောင်းကင်မျိုနွယ်ပင်’ ရှိနေပြီဆိုတော့... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက သေချာပေါက် အများကြီး တိုးတက်လာတော့မှာပါ"
ရွှန်လုံသည် အနက်လေးက ‘ကောင်းကင်မျိုနွယ်ပင်’ ကို ရတနာတစ်ခုကို ခုမှတွေ့ရှိသွားသည့် ကလေးငယ်တစ်ယောက်အလား လောဘတကြီး စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။
သို့သော်လည်း၊ အနက်လေးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည့်အလား ဖြစ်သွားခဲ့ပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"သခင်... သခင်က တကယ်ပဲ ဒီ ‘မိုးပျံတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း’ ကို ပြန်သွားဖို့ လိုလို့လားဗျ"