အခန်း ၇၄ - ဗဟိုဒေသ

​အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ရွှန်လုံသည် လေထုထဲရှိ အတွင်းအားများ၏ အရည်အသွေး ပိုမိုမြင့်မားလာမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ဗဟိုဒေသတွင် နေထိုင်ကြသည့် မိစ္ဆာသားရဲများက စုပ်ယူနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

​"သခင်... အတွင်းထဲမှာ သတိထားရမယ်နော်။ ကျွန်တော် မိစ္ဆာသားရဲ တော်တော်များများကို အာရုံခံမိနေတယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒါတွေထဲမှာ အဆင့် (၃) အောက် ရောက်နေတဲ့ကောင် တစ်ကောင်မှ မရှိဘူးဗျ"

​အနက်လေးက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ပတ်ပတ်လည် မိုင် ၃၀ အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို စူးစမ်းအာရုံခံရင်း ရွှန်လုံကို သတိပေးလိုက်သည်။

​ရွှန်လုံက ခေါင်းငြိတ်ပြရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

​'အနက်လေး... မင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံဖို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အမြဲတမ်း သုံးနေရင်၊ ဒီက မိစ္ဆာသားရဲတွေ ငါတို့ကို ရိပ်မိသွားနိုင်မလား'

​"စိတ်မပူပါနဲ့ သခင်၊ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်က အဆင့် (၅) ကို မရောက်သေးသရွေ့တော့... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံခံမှုကို သတိပြုမိဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

​ရွှန်လုံသည် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားခဲ့ရသော်လည်း၊ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အတွင်းပိုင်းဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းလျှောက်သွားစဉ် အလွန်အမင်း သတိထားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဗဟိုဒေသရှိ မိစ္ဆာသားရဲများအားလုံးသည် အဆင့် (၃) သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ မြင့်မားကြရာ၊ ၎င်းတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်မိပါက အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။

​ဗဟိုဒေသသည် ဤနေရာရှိ မိစ္ဆာသားရဲများအတွက် အမြဲတမ်း စစ်တလင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပုံရသဖြင့်၊ ရွှန်လုံ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် သားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများကို နေရာအနှံ့ ကြားနေရသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ ဤနေရာသည် ဒေမွန်နီကာတောင်တန်းတစ်ခုလုံးတွင် အသန့်စင်ဆုံး အတွင်းအားများ ရှိသည့်နေရာ ဖြစ်ရာ၊ ဤနေရာ၌ တိုက်ပွဲများကို မည်သို့လျှင် ရှောင်လွှဲနိုင်ပါမည်နည်း။

​သို့သော်လည်း၊ အနက်လေး၏ လမ်းညွှန်မှုများကြောင့် ရွှန်လုံသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာစဉ် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပုန်းကွယ်နေသော အန္တရာယ်များကို အလွယ်တကူ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

​ဗဟိုဒေသသို့ ဝင်ရောက်ရန် သတ္တိရှိသူ မည်သူမဆိုသည် အဆင့် (၃) မိစ္ဆာသားရဲများ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်နေကြသည့် မြင်ကွင်းများကို အမြောက်အမြား မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

​သို့သော် ရွှန်လုံသည် ဒေသတွင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုမြင်ကွင်းများမှာ စတင်နည်းပါးလာခဲ့ပြီး၊ သူသည် ဗဟိုတောင်တန်းဆီသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာလေလေ၊ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ခွန်အားမှာ ပိုမိုသန်မာလာလေလေ ဖြစ်သည်။

​၈ နာရီကြာအောင် ဂရုတစိုက် လမ်းလျှောက်ပြီး လမ်းလွှဲခဲ့ပြီးနောက်၊ ရွှန်လုံသည် ဗဟိုတောင်တန်းနှင့် မိုင် ၁၅၀ အကွာတွင်ရှိသော ကြီးမားလှသည့် ရေကန်ကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုရေကန်မှာ မိုင် ၁၀ ကျော် ကျယ်ဝန်းလှပြီး၊ ရွှန်လုံအနေဖြင့် ဗဟိုတောင်တန်းဆီသို့ ရောက်ရှိလိုပါက၊ ၎င်းကို ဖြတ်သန်းသွားရမည် သို့မဟုတ် ပတ်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

​ရေကန်၏ လက်ဝဲဘက်တွင် တောင်ကြီးတစ်လုံး ရှိနေပြီး၊ ၎င်း၏ လက်ယာဘက်တွင်မူ စိမ်းစိုဝေဆာနေသော တောအုပ်ကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

​'အနက်လေး... မင်း တစ်ခုခု အာရုံခံမိလား'

​"သခင်... အဲဒီရေကန်က အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များတယ်။ ရေကန်ထဲမှာ အဆင့် (၄) အထွတ်အထိပ်နဲ့ အရမ်းကို နီးစပ်နေတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေတာကို ကျွန်တော် အာရုံခံမိနေတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ လမ်းလွှဲသွားရလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ယာဘက်က တောအုပ်ထဲမှာတော့ အဆင့် (၄) အလယ်ပိုင်း ကောင်းကင်ပျံ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်အပြင်၊ အဆင့် (၃) သားရဲ အတော်များများကိုပါ အာရုံခံမိနေတယ်ဗျ။ နောက်ပြီး လက်ဝဲဘက်က တောင်ပေါ်မှာတော့ အဆင့် (၄) ဦးပိုင်း မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ အရှိန်အဝါကိုပဲ အာရုံခံမိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါ ဘယ်လိုသားရဲမျိုးလဲဆိုတာတော့ ကျွန်တော် အတိအကျ မခွဲခြားနိုင်သေးဘူး"

​"ဒါကြောင့် သခင်အနေနဲ့ တောင်ပေါ်လမ်းကနေ ဖြတ်သွားတာက အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

​ရွှန်လုံသည် ခေတ္တမျှ သေချာစွာ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက်၊ ခေါင်းခါယမ်းလျက် ပြောလိုက်သည်။

​'ငါတို့ တောအုပ်ထဲကနေ ဖြတ်သွားကြမယ်'

​အနက်လေးသည် မိစ္ဆာသားရဲ အများဆုံးရှိသည့် လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်၍ ဖြတ်သန်းသွားမည်ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ထိုတောအုပ်မှာ ရေကန်ထက်ပင် ပိုမိုအသက်အန္တရာယ်များလှသည်ဟု ငြင်းခုံနိုင်ပေသည်။ နဂါးနက်ကြီး၏ မိန်းမောတွေဝေမှုကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့်၊ ရွှန်လုံက ခပ်ဖွဖွရယ်မောရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

​'အကယ်၍ ငါတို့ အပေါ်ကနေ ပျံမသွားဘူးဆိုရင် ရေကန်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့က လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး၊ အဲဒါကြောင့် ငါတို့အတွက် တောင်နဲ့ စိမ်းစိုတဲ့ တောအုပ်ပဲ ရွေးချယ်စရာ ကျန်တော့တယ်။'

​'ဒါပေမဲ့... တောအုပ်က ပထမဆုံးကြည့်လိုက်ရင် ပိုပြီးအန္တရာယ်များပုံရပေမဲ့၊ တကယ်တမ်းတော့ ဒါက ငါတို့အတွက် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုပဲ။ တောအုပ်ထဲမှာရှိတဲ့ အဆင့် (၄) အလယ်ပိုင်း သားရဲက ကောင်းကင်ပျံသတ္တဝါအမျိုးအစား ဖြစ်တဲ့အတွက်၊ သူက အနံ့ခံအာရုံပိုင်းမှာ အားနည်းဖို့ အလားအလာ အများကြီးရှိတယ်'

​‘အချိန်ကျောက်တုံး’ အတွင်းရှိ အနက်လေး၏ မျက်လုံးများမှာ ရွှန်လုံ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် တောက်ပသွားခဲ့သည်။

​'တစ်ဖက်မှာကျတော့... တောင်ပေါ်မှာ နေထိုင်တဲ့ အဆင့် (၄) ဦးပိုင်း မိစ္ဆာသားရဲက ဘယ်လိုအမျိုးအစားလဲဆိုတာ ငါတို့ မသိရသေးဘူး။'

​'အကယ်၍ အဲဒါက ကောင်းကင်ပျံသတ္တဝါ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်၊ ငါ ငါ့ရဲ့အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားရင်တောင် အဲဒီသားရဲက ငါ့ရဲ့အနံ့ကနေတစ်ဆင့် ငါ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိနေသေးတယ်။'

​'ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ကောင်းကင်ပျံ မိစ္ဆာသားရဲ ဖြစ်နေရင်တောင်မှ၊ ငါ တောအုပ်ထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ဖို့ သစ်ပင်တွေရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အသုံးပြုနိုင်ပေမဲ့၊ တောင်ပေါ်မှာကျတော့ ပုန်းကွယ်စရာ နေရာတစ်ခုမှ တကယ်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး'

​အနက်လေးမှာ အတန်ကြာအောင် မိန်းမောသွားခဲ့ရသည်။ နဂါးတစ်ကောင်အနေဖြင့်၊ သူသည် အခြားမိစ္ဆာသားရဲများ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းချက်၊ အားသာချက်များကို မည်သည့်အခါမျှ ထည့်သွင်းစဉ်းစားလေ့မရှိချေ။ သူသည် သူအလိုရှိသမျှအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ရန် သူ၏အင်အားကိုသာ ရိုးရှင်းစွာ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။

​သို့သော် ရွှန်လုံကမူ အရာအားလုံးကို သေချာစွာ စဉ်းစားတွေးခေါ်ထားပြီး ဖြစ်ကာ၊ သွားရောက်ရန် အကောင်းဆုံးလမ်းကြောင်းကိုပင် တွက်ချက်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

​တောအုပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာစဉ်၊ ရွှန်လုံသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေသည့် အဆင့် (၂) ဆေးဖက်ဝင်အပင် အနည်းဆုံး တစ်ဒါဇင်ခန့်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း၊ အဆင့် (၃) ဆေးဖက်ဝင်အပင် တစ်ပင်မျှကိုမူ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ရှိရချေ။

​'ဒီက မိစ္ဆာသားရဲတွေက ကောင်းမွန်တဲ့ အရာတွေကို အကုန်လုံး သိမ်းဆည်းထားကြပြီ ထင်တယ်' ရွှန်လုံက သက်ပြင်းချရင်း ရှေ့သို့ ဆက်လက်လှမ်းလျှောက်သွားခဲ့သည်။

​တောအုပ်အတွင်း၌ မိစ္ဆာသားရဲ အကောင်ရေ ၁၀ ကျော်ခန့်မှာ ပုန်းအောင်းစောင့်ဆိုင်းနေကြသော်လည်း၊ ရွှန်လုံသည် အနက်လေး၏ ဝိညာဉ်အာရုံခံမှုဖြင့် ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

​နီးပါး ၂ နာရီခန့်အကြာတွင်၊ ရွှန်လုံသည် စမ်းချောင်းငယ်တစ်ခု၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ကမ်းပါး၏ အခြားတစ်ဖက်ရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေသည့် အမြင့် ၅ မီတာ (၁၆ ပေ) ကျော်ရှိသော ငှက်ကြီးတစ်ကောင်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

​'ဒါက ‘အတောင်လေးဖက်ပါ ရေခဲငှက်’ (4-winged ice bird) ပဲ' ရွှန်လုံက မြင့်မားသော သစ်ပင်ထိပ်တွင် အိပ်ပျော်နေသည့် ငှက်ကြီးကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

​ထိုငှက်တွင် ၎င်း၏ညိုမှိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နီရဲသော နှုတ်သီးတို့နှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားခြားနားနေသည့် ရေခဲပြာရောင် အတောင်ပံလေးဖက်ကို ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပတ်ထုပ်ထားသည်။

​တောအုပ်ကို ဖြတ်သန်းသွားရန်အတွက် ရွှန်လုံသည် ကမ်းပါး၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ စမ်းချောင်းကို ဖြတ်၍ ရေကူးမည် သို့မဟုတ် တစ်ဖက်ကမ်းသို့ လှမ်းခုန်မည်ဆိုပါက၊ သူသည် ထိုမိစ္ဆာသားရဲကို သေချာပေါက် နှိုးမိသွားပေလိမ့်မည်။

​သို့သော်လည်း၊ ရွှန်လုံကမူ ရိုးရှင်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုငှက်ကြီး အိပ်ပျော်နေခြင်းအတွက် မိမိ၏ ကံကောင်းခြင်းကို ကျေးဇူးတင်လိုက်ရင်း၊ သူ၏ လက်ယာဘက်လက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ လေထုကို လှမ်း၍ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

​သူ၏လက်သီးက လေထုကို ထိမှန်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ လူတစ်ယောက် ဝင်ဆံ့နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည့် အာကာသဟာကွက် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ရွှန်လုံက ၎င်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကမ်းပါး၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

​ရွှန်လုံ အာကာသဟာကွက် အက်ကွဲကြောင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည့်အလား၊ ‘အတောင်လေးဖက်ပါ ရေခဲငှက်’ သည် ၎င်း၏မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ပြီး စမ်းချောင်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်တော့သည်။

​၎င်းသည် မည်သူ့ကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ထိုမိစ္ဆာသားရဲသည် မိမိ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို နိုးနိုးကြားကြားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အဆင့် (၄) အလယ်ပိုင်း သားရဲတစ်ကောင်အနေဖြင့်၊ ‘အတောင်လေးဖက်ပါ ရေခဲငှက်’ ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းနှင့် ဉာဏ်ပညာမှာ လျှော့တွက်၍မရနိုင်ပေ။

​ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရွှန်လုံသည် တောအုပ်၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာဆီသို့ ထွက်ပြေးရန် အခြားအာကာသဟာကွက်တစ်ခုကို မဖွင့်မီ၊ သစ်ပင်တစ်ပင်၏ အောက်ခြေတွင် ချက်ချင်းပင် ခိုလှုံပုန်းကွယ်လိုက်နိုင်သည်။

​ရွှန်လုံက ဒုတိယမြောက် အာကာသဟာကွက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် အချိန်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ‘အတောင်လေးဖက်ပါ ရေခဲငှက်’ သည် အစောပိုင်းက သူပုန်းကွယ်ခဲ့သည့် သစ်ပင်ဆီသို့ ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ရာ ထိုသစ်ပင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ အတောင်ပံလေးဖက်စလုံးတွင် ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပလာခဲ့ပြီး ရေခဲစိုင်ချွန်များ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

​အတောင်ပံများကို ထပ်မံခတ်လိုက်ရင်း၊ ‘အတောင်လေးဖက်ပါ ရေခဲငှက်’ သည် ထိုသစ်ပင်ထံသို့ ရေခဲစိုင်ချွန်များစွာကို ပစ်ခတ်လိုက်ရာ၊ ၎င်းကို မရေမတွက်နိုင်သော အပေါက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့သည်။

​ထိုနေရာတွင် မည်သူမျှမရှိသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီးမှသာ၊ ထိုငှက်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

​ရွှန်လုံသည် မီတာအနည်းငယ်အကွာမှနေ၍ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ရသည်။

​'ဒီ ‘အတောင်လေးဖက်ပါ ရေခဲငှက်’ က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။ ငါ အနည်းငယ်မျှသော အသံကိုပင် မပြုလုပ်ခဲ့ဘဲနဲ့... သူက ငါ့ရဲ့တည်ရှိမှုကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ ခံစားမိနေတုန်းပဲ!'

​"သခင်အနေနဲ့ အာကာသခုန်ပျံမှုအပြီးမှာ ဘာခြေရာလက်ရာမှ ချန်မထားခဲ့တာ သေချာပါတယ်။ အဲဒါက သူ့ကို သတိပေးလိုက်တဲ့ ထိုငှက်ရဲ့ အလိုလိုသိစိတ်ကြောင့်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

​အနက်လေးက ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

​အစောပိုင်းက၊ အကယ်၍ ထိုငှက်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ရွှန်လုံ၏အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်လာတော့မည်ဆိုပါက၊ သူသည် ‘အချိန်ကျောက်တုံး’ အတွင်းမှ ချက်ချင်းခုန်ထွက်ကာ ‘အတောင်လေးဖက်ပါ ရေခဲငှက်’ ကို တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​နောက်ထပ် နာရီအနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ညအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့စဉ်၊ ရွှန်လုံသည် ကြီးမားလှသော တောအုပ်ကြီး၏ အဆုံးသတ်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

​ယခုအခါ သူသည် မိုင်အနည်းငယ်မျှသာ ကွာဝေးတော့သည့် ကြီးမားလှသော ဗဟိုတောင်တန်းကြီးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုတောင်ကြီးတွင် ဂူများစွာ ရှိနေပြီး၊ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ၎င်းတွင် မည်သည့်အပင်မျှ ပေါက်ရောက်ခြင်းမရှိချေ။ သစ်ပင်များကို ထားလိုက်ပါဦး၊ တောင်ပေါ်တွင် အပင်ငယ်တစ်ပင်မျှပင် တည်ရှိခြင်းမရှိပေ။

​"သခင်... ကျွန်တော် အဲဒီတောင်ထဲမှာ တည်ရှိမှု နှစ်ခုကို အာရုံခံမိနေတယ်" အနက်လေးက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စေလွှတ်၍ တောင်တစ်ခုလုံးကို စကင်ဖတ်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

​'နှစ်ခု ဟုတ်လား' ရွှန်လုံက ဇဝေဇဝါဖြစ်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ ဗဟိုတောင်တန်းတွင် မိစ္ဆာသားရဲ ၁ ကောင်တည်း မဟုတ်ဘဲ ၂ ကောင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလား။

​အနက်လေးက ရွှန်လုံ၏ မေးခွန်းကို ခေါင်းငြိတ်ပြရင်း ဆက်ပြောသည်။

​"သခင်... အမှန်အတိုင်းပြောရရင်၊ ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်တော်လည်း နားမလည်ဘူးဗျ။ တည်ရှိမှု ၂ ခု ရှိနေပုံရပေမဲ့... အဲဒါတွေထဲက တစ်ခုကပဲ တကယ် အသက်ရှင်နေပုံရတယ်"

​နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်ခဲ့သည့် အနက်လေးပင်လျှင် ယခင်က ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် တစ်ကြိမ်မျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

​ရွှန်လုံသည် ထိုအကြောင်းကို ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက်၊ ယနေ့ညအတွက် အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏အင်အားများ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာမည့် မနက်ဖြန်ကျမှ ဗဟိုတောင်တန်းဆီသို့ ခရီးဆက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်... ဗဟိုတောင်တန်းဆီမှ မုန်းတီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ဗဟိုဒေသတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေခဲ့တော့သည်။