"ကျွန်မတို့ရဲ့ နောက်ထပ် လေလံတင်မယ့် ပစ္စည်းကတော့... အလွန်အမင်း ရှားပါးလှတဲ့ အဆင့် ၂ ဆေးဖက်ဝင် အပင်တစ်ပင် ဖြစ်တဲ့ 'ရေဓာတ်မြက်' ပဲ ဖြစ်ပါတယ်ရှင်"
လန်ကျင်းကျင်း စကားပြော၍ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရွှန်လုံ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်တောက်သွားခဲ့ပြီး... သူ၏ အာရုံအားလုံးကို အပြင်စည်းတပည့် နှစ်ဦးက အပြာရောင်မြက်ပင် ထည့်ထားသည့် ဖန်ပုလင်းကို သယ်ဆောင်လာသည့် စင်မြင့်ထက်ဆီသို့သာ စုစည်းထားလိုက်တော့သည်။
"ဒီ 'ရေဓာတ်မြက်' ရဲ့ အနိမ့်ဆုံး စျေးပြိုင်ခေါ်ဆိုမှုကတော့ ဂိုဏ်းအမှတ် ၅၀၀ ဖြစ်ပြီး၊ စျေးပြိုင်ခေါ်ဆိုမှု တစ်ကြိမ်တိုင်းဟာ အနည်းဆုံး ဂိုဏ်းအမှတ် ၅၀ စီ မြင့်တက်သွားရပါမယ်ရှင်"
"၆၀၀"
"၇၀၀"
"ဂိုဏ်းအမှတ် ၁၀၀၀!" ရွှန်လုံ၏ လေးလံလှသော အသံကြီးသည် သီးသန့်အခန်းထဲမှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"၁၁၀၀" မမျှော်လင့်ဘဲ အောက်ဘက်ရှိ အများသုံးခုံများဆီမှ လူငယ်တစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ထိုလူငယ်သည် ရွှန်လုံနှင့်အတူ 'ရေဓာတ်မြက်' အတွက် စျေးပြိုင်လုလာခဲ့သည်။
"၂၀၀၀" ရွှန်လုံက ယခင်အတိုင်း တည်ငြိမ်လေးနက်သော လေသံဖြင့် ထပ်မံခေါ်ဆိုလိုက်သည်။ ဤ 'ရေဓာတ်မြက်' ဆိုသည်မှာ... အဆင့် ၂ 'အတွင်းပိုင်းဖျက်ဆီးခြင်းဆေးလုံး' ကို ဖော်စပ်ရန်အတွက် သူ့အတွက် အလွန်အမင်း အရေးကြီးလှသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
အောက်ဘက်ရှိ လူငယ်သည် ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ထပ်မံအော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းအမှတ် ၂,၂၀၀!"
ဤလူငယ်သည်လည်း ထို 'ရေဓာတ်မြက်' ကို အသည်းအသန် လိုအပ်နေပုံရသည်မှာ သိသာလှပေသည်။
"၃၀၀၀" ရွှန်လုံက ထပ်မံ၍ စျေးခေါ်လိုက်ရာ အောက်ဘက် အများသုံးခုံရှိ လူငယ်မှာ လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျသွားခဲ့ရတော့သည်။
လေလံခန်းမတစ်ခုလုံးရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ 'ရေဓာတ်မြက်' ၏ စျေးနှုန်းမှာ ပုံမှန်ပေါက်စျေးထက် နှစ်ဆခန့်အထိ မြင့်တက်သွားခဲ့ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ရေဓာတ်မြက် တစ်ပင်လျှင် ဂိုဏ်းအမှတ် ၁,၃၀၀ ခန့်သာ ပေါက်စျေးရှိတတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
စျေးနှုန်း မြင့်တက်သွားခဲ့လျှင်ပင် ဂိုဏ်းအမှတ် ၁,၅၀၀ ထက် မကျော်လွန်နိုင်သော်လည်း၊ ရွှန်လုံကမူ ၎င်းအတွက် ဂိုဏ်းအမှတ် ၃,၀၀၀ အထိ ပေးချေကာ လေလံဆွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှန်လုံက ဂိုဏ်းအမှတ် ၃,၀၀၀ ခေါ်ဆိုပြီးနောက်တွင်မူ မည်သူမျှ သူနှင့် စျေးပြိုင်မလုဝံ့ကြတော့ချေ။ ထို့ကြောင့် 'ရတနာဆောင်' ၏ တာဝန်ခံများက လူတစ်ဦးကို စေလွှတ်ကာ ထိုရေဓာတ်မြက်ကို ရွှန်လုံ၏ သီးသန့်အခန်းသို့ သွားရောက်ပို့ဆောင်စေပြီး ဂိုဏ်းအမှတ် ၃,၀၀0 ကို သိမ်းဆည်းစေခဲ့သည်။
ရွှန်လုံသည် 'ရေဓာတ်မြက်' ကို မိမိ၏ လက်ထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ရရှိပြီးနောက် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။
"အခု ငါ လိုအပ်တာဆိုလို့ 'မီးလျှံစိတ်ဝိညာဉ်သီး' ပဲ ကျန်တော့တယ်"
ယင်ရှင်းသည် တစ်ခုခုကို ပြောချင်နေပုံရသော်လည်း မည်သို့စတင်ရမည်ကို မသိဘဲ ဖြစ်နေသည်။ ရွှန်လုံက သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။
"မင်း ပြောစရာရှိရင်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ပြောစမ်းပါ"
ယင်ရှင်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ရင်း ပြန်လည်လျှောက်တင်ခဲ့သည်။
"စီနီယာ... စီနီယာအနေနဲ့ ပထမဆုံး ဆေးပုလင်း ၃ ပုလင်းရဲ့ စျေးနှုန်းကို အနည်းငယ် ခြယ်လှယ်ကစားခဲ့တာကို ကျွန်တော်တို့ ရတနာဆောင်ရဲ့ အထက်လူကြီးတွေက သိရင်တောင်မှ ဂရုစိုက်ကြမှာ မဟုတ်ပေမဲ့လည်း... ဆေးဆရာကြီး လီဝေရဲ့ အဆင့်အတန်းကြောင့် ပြဿနာအချို့ ပေါ်ပေါက်လာမှာကိုတော့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိပါတယ်ခင်ဗျာ။
ဆေးဆရာကြီး လီဝေက ကျွန်တော်တို့ 'မိုးပျံတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း' ထဲမှာ အဆင့်မြင့်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်တာမို့လို့... စီနီယာ ကျွန်တော်တို့ 'ရတနာဆောင်' ကနေ ထွက်ခွာသွားတဲ့အခါ သူက စီနီယာ့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ကြိုးစားလာမှာကို စိုးရိမ်လို့ပါခင်ဗျာ"
ရွှန်လုံသည် ယင်ရှင်း၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သော်လည်း... သူသည် လီဝေကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေသည့် ပုံစံမျိုးကို လုံးဝ ပြသ၍မရချေ၊ မဟုတ်ပါက သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အမှတ်သက္ကရာဇ် ပေါက်ကြားသွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှန်လုံကိုယ်တိုင်ကလည်း အခြားသူများ၏ အမြင်တွင် အဆင့်မြင့် ဆေးဆရာကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့အနေနဲ့ အဲဒီ လီဝေဆိုတဲ့လူက ငါ့ကို ပေးလာမယ့် ဒုက္ခတွေကို အနည်းငယ်မျှ မကြောက်ရွံ့ပေမဲ့လည်း... အဲဒီလိုလူစားမျိုးနဲ့ အချိန်ကုန်ခံပြီး အလုပ်ရှုပ်မခံချင်ဘူး"
ရွှန်လုံ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှု လုံးဝမရှိဘဲ တည်ငြိမ်အေးဆေးလွန်းလှသော စကားပြောပုံစံမှာ ယင်ရှင်းကို အောင်မြင်စွာ လှည့်စားနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ယင်ရှင်းက ချက်ချင်းပင် အကြံပြုလာခဲ့သည်။
"အဲဒါဆိုရင်... စီနီယာအနေနဲ့ မကန့်ကွက်ဘူးဆိုရင်တော့၊ စီနီယာ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို ရရှိပြီးတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်... ကျွန်တော်တို့ ရတနာဆောင်ရဲ့ သီးသန့်လျှို့ဝှက်လမ်းကနေ အခြားသူတွေမသိအောင် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်ခင်ဗျာ"
ရွှန်လုံသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ရင်း -
"မဆိုးပါဘူး... ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့" ဟု သူ၏ ဂရုမစိုက်သော်လည်း လေးနက်လှသော အသံကြီးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
ယင်ရှင်းသည် သူ၏ နဖူးပေါ်မှ ချွေးစေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း စိတ်ထဲမှ ကျေးဇူးတင်မိနေသည်။
'တော်ပါသေးရဲ့... ဒီစီနီယာကြီးက အလွန်အမင်း အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်ပြီး တခြားသူတွေနဲ့ အသေးအဖွဲ ကိစ္စတွေအတွက် အငြင်းပွားရတာကို စိတ်မဝင်စားလို့ပဲ။ မဟုတ်ရင် သူနဲ့ ဆေးဆရာကြီး လီဝေတို့ ကြားထဲမှာ ငါသာ ကြားညှပ်ပြီး ဖြေရှင်းပေးရမယ်ဆိုရင်... ငါ့မှာ အသက်ရှင်ဖို့ အရေခွံ ဘယ်နှစ်လွှာတောင် ကျန်ပါဦးမလဲ'
သို့သော်လည်း ယင်ရှင်း မသိရှိခဲ့သည့် အရာမှာ... ရွှန်လုံသည်လည်း လီဝေနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်းကို မည်သို့ရှောင်ရှားရမည်နည်းဟု နည်းလမ်းရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်ကာ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ ၎င်းတို့ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ကြမည်ဆိုပါက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အမှန် ပေါက်ကြားသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အရှိကိုအရှိအတိုင်း ပြောရလျှင် လီဝေသည် ငွေရောင်အဆင့် ဆေးဆရာတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် သေချာပေါက် ကောင်းကင်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိထားပြီးဖြစ်ရာ... အကယ်၍ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ကြရလျှင် ရွှန်လုံသည် သူ၏ရှေ့တွင် ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
'ငါ ဒီထက်မက ပိုပြီး သန်မာလာအောင် လုပ်ရမယ်။ အခု ငါ တိုးတက်နေတဲ့ နှုန်းက လုံးဝ မလုံလောက်သေးဘူး။ လီဝေလိုမျိုး လူတွေ... ပြီးတော့ ယင်ရှင်းလိုမျိုး လူတွေကတောင် ငါ့ထက် အဆမတန် ပိုပြီး သန်မာနေကြတုန်းပဲ။ အကယ်၍ ငါ့အနေနဲ့ ဒီ 'ကျင့်ကြံခြင်းလောက' ထဲမှာ ခြေကုပ်ယူချင်တယ်ဆိုရင်တော့... ဒီလူတွေအားလုံးထက် ပိုပြီး သန်မာလာအောင် လုပ်ရမယ်။ ကောင်းကင်အဆင့်ကို ရောက်ရှိနိုင်ဖို့အတွက် ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်ရမယ်၊ အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်မှသာ လီဝေလိုမျိုး လူတွေကို ငါ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်မှာ ဖြစ်တယ်'
ရွှန်လုံသည် ကောင်းကင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်ဟူသည့် ပန်းတိုင်ဖြင့် သူ၏ စိတ်ကူးအတွေးများကို ပြန်လည်စုစည်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်... သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲရှိ တြိဂံပုံစံ ကျောက်တုံးကြီးသည် သူ၏ အသိစိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆွဲစုပ်ယူလိုက်ပြီးနောက်၊ ရွှန်လုံ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ဝုန်းခနဲ လွှင့်စင်ထွက်သွားစေမည့် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသော တွန်းကန်အားကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။
အခန်းတွင်းရှိ တန်ဖိုးကြီး အလှဆင်ပစ္စည်းများနှင့် အဆင့် ၂ မိစ္ဆာသားရဲ၏ သားမွေးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဆိုဖာကြီးမှာပင်... စိစိညက်ညက် ကြေမွ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊ အခန်းတံခါးဝတွင် ရပ်နေခဲ့သော ယင်ရှင်းမှာမူ အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ လွင့်စင်ထွက်ခွာသွားခဲ့ရတော့သည်။
ရွှန်လုံ၏ ပတ်ဝန်းကျင် ရာဒီယပ် ၁၀ မီတာအတွင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ ဘေးဘက်သို့ လွှင့်စင်ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီမှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာသည့် မဟာကောင်းကင်ဖိအားဆိုးကြီးကိုမူ 'လေလံခန်းမ' တစ်ခုလုံးရှိ လူတိုင်း ထင်ရှားစွာ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။
ထိုထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖိအားကြောင့် လူတိုင်းသည် အသက်ပင် ကောင်းကောင်းမရှူနိုင်တော့ဘဲ... မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားတော့မကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။ ဆေးဆရာကြီး လီဝေပင်လျှင် ထိုထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖိအားကြီးကြောင့် သူ၏ သီးသန့်အခန်းထဲတွင် ဒူးထောက်ကျသွားခဲ့ရပြီး... သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်လျက် ရွှန်လုံရှိရာ အခန်းဘက်သို့ စိုက်ကြည့်ရင်း... မိမိ ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်ပြီး ကလဲ့စားချေရန် ကြံစည်နေခဲ့သည့် ဝတ်ရုံနက်နှင့်လူမှာ ဤကဲ့သို့သော မဟာဖိအားကြီးကို ထုတ်ဖော်နိုင်လိမ့်မည်ဟု အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့မိချေ။