အပိုင်း (၂၈) - အခြားရွေးချယ်စရာတစ်ခု

​"ဟုတ်တယ်... အဲဒါပဲ! ငါ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှု နှေးကွေးနေတာက ငါ့အပြစ်မဟုတ်ဘူး၊ ငါက ပါရမီရှင် မဟုတ်လို့ပဲ"

​ရွှန်လုံနှင့် လုဝမ်တို့သည် ထိုဝတုတ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်ကြပြီးနောက် ရွှန်လုံက လုဝမ်ကို ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

"အမှန်အတိုင်းပြောရရင်... ငါ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို လေ့ကျင့်ဖို့ စာအုပ်အချို့ လိုအပ်နေတာ။ ငါ အခြေခံ သီအိုရီအချို့ကို လေ့လာထားပြီးပြီ ဆိုပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အမြင်ကို ပိုပြီး ကျယ်ပြန့်အောင် လုပ်ဖို့ လိုသေးတယ်၊ အဲဒါကြောင့် ငါ အသင်းကို သွားပြီး အဆင့် ၁ ဆေးဆရာ စာမေးပွဲကို ဖြေဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ"

​လုဝမ်က ချက်ချင်းပင် -

"ငါ့မှာရှိတဲ့ အဆင့် ၁ နဲ့ အဆင့် ၂ ဆေးဆရာ သင်ခန်းစာ စာအုပ်တွေကို မင်းကို ပေးနိုင်ပါတယ် ညီလေး။ ငါ အဲဒီစာအုပ်တွေကို မလိုတော့ဘူး၊ ပြီးတော့ ငါလည်း မကြာခင်မှာ အဆင့် ၃ ဆေးဆရာ ဖြစ်လာတော့မှာပါ။ ဒီစာအုပ်တွေထဲက ငါ လိုအပ်သမျှကို အကုန် လေ့လာပြီးပြီ ဖြစ်လို့ အခုလောလောဆယ် ငါ့ကို အဆင့် ၃ ဆေးဆရာ မဖြစ်အောင် တားဆီးထားတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

​ရွှန်လုံသည် ဤကဲ့သို့သော အကြောင်းအရာမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို ဆေးဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ အဆင့်တက်ဖို့ဆိုရင် ကိုယ်တိုင်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းကို အရင် မြှင့်တင်ရမှာလား?" ရွှန်လုံက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

​"ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းကို မဖြစ်မနေ မြှင့်တင်ရမယ်ဆိုတာထက်... ပိုပြီး မှန်ကန်အောင် ပြောရရင် ကိုယ့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က အရင် တက်မလာဘူးဆိုရင် ဆေးဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ ရှေ့ဆက်ပြီး အဆင့်တက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပါ"

​လုဝမ်၏ အဖြေက အနည်းငယ် နားလည်ရခက်သဖြင့် သူက ဆက်လက် ရှင်းပြခဲ့သည်။

"ဆေးဆရာတွေက ဆေးလုံးတွေကို ဖော်စပ်တဲ့နေရာမှာ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို အဓိက အားကိုးကြရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ ဆေးလုံးတွေကို ဖော်စပ်ဖို့ဆိုရင် ဆေးလုံးဖော်စပ်မှု အောင်မြင်ဖို့အတွက် ဆေးဆရာဆီကနေ ပိုပြီးတော့ ကြီးမားတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လိုအပ်တာကိုး"

​လုဝမ် စကားဆက်ပြောနေသည်ကို နားထောင်ရင်း ရွှန်လုံသည် ဤစကားဝိုင်း၏ ဦးတည်ချက်ကို သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

"သီအိုရီအရဆိုရင် လူတစ်ယောက်က ချီစုစည်းမှု အဆင့် ၁ အစောပိုင်းမှာတင် အဆင့် ၁ ဆေးဆရာ ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ ဆိုပေမဲ့... လက်တွေ့မှာတော့ အဲဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ချီစုစည်းမှု အဆင့် ၁ ရှိတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်မှာ အဆင့် ၁ ဆေးဆရာ ဖြစ်လာနိုင်လောက်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပမာဏမျိုး ရှိဖို့ဆိုတာ လုံးဝ အလှမ်းဝေးလွန်းပါတယ်"

​ရွှန်လုံသည် လုဝမ် ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ရွှေရောင်စာအုပ်ထံမှ ကောင်းကင်အရှိန်အဝါများကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် တိုးတက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားက မည်မျှအထိ ရောက်ရှိနေပြီလဲဆိုသည်ကိုမူ သူကိုယ်တိုင် ဆေးလုံးဖော်စပ်ကြည့်မှသာ သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

​'ငါ အဆင့် ၃ ဆေးလုံးတွေကို မဖော်စပ်နိုင်သေးရင်တောင်မှ အဆင့် ၂ ဆေးလုံးတွေကိုတော့ သေချာပေါက် အောင်မြင်အောင် ဖော်စပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ လုဝမ်ကိုယ်တိုင်တောင် အဆင့် ၂ ကြေးဝါအဆင့် ဆေးဆရာပဲ ရှိသေးတာဆိုတော့... ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ခဲ့ရင် ငါက အနည်းဆုံးတော့ သူနဲ့ အဆင့်တူလောက် ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်လား'

​လုဝမ်က ဆက်လက်၍ -

"ပုံမှန်အားဖြင့် ဆေးဆရာတစ်ယောက်ဟာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ၆ ဆင့် တက်တိုင်းမှာ ဆေးဆရာအဆင့် ၁ ဆင့် တက်လေ့ရှိတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် လူတစ်ယောက်ဟာ အဆင့် ၁ ကြေးဝါအဆင့် ဆေးဆရာ ဖြစ်လာဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရှိလာဖို့ ချီစုစည်းမှု အဆင့် ၆ ကို အရင် ရောက်ရမယ်။ အဲဒီလူကပဲ အဆင့် ၂ ကြေးဝါအဆင့် ဆေးဆရာ ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုရင် မြေကမ္ဘာအဆင့် ၃ အထိ အရောက် ကျင့်ကြံရမယ်။ အဆင့် ၃ ကြေးဝါအဆင့် ဆေးဆရာ ဖြစ်ဖို့အတွက်ဆိုရင်တော့ ထိုသူက မြေကမ္ဘာအဆင့် ၉ ရှိတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ လိုအပ်ပါတယ်"

​"အခု လောလောဆယ် ငါက မြေကမ္ဘာအဆင့် ၃ အထွတ်အထိပ်မှာပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့အဖေက ပြောတယ်... အကယ်၍ ငါသာ ၃ လမပြည့်ခင်မှာ မြေကမ္ဘာအဆင့်လယ်ကို ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ရင် ငါ့ကို 'ရွှေလင်းတ စိတ်ဝိညာဉ်အာဟာရဖြည့်ဆေးလုံး' တစ်လုံး ပေးမယ်တဲ့"

​ဝတုတ်ဖူ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သောက်လက်စ အရက်ပင် သီးမလိုဖြစ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် လုဝမ်ကို မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါ... အဆင့် ၃ အထွတ်အထိပ်မှာရှိတဲ့ ရွှေလင်းတရဲ့ အတွင်းအူတိုင် လိုအပ်တဲ့ အဲဒီ 'ရွှေလင်းတ အာဟာရဖြည့်ဆေးလုံး' ကို ပြောတာလား? အဲဒီမှော်သားရဲက ကောင်းကင်အဆင့်အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်တောင် တစ်ယောက်ချင်း မယှဉ်နိုင်တဲ့ အကောင်လေ။ ပြီးတော့ အဲဒါကို ဖော်စပ်ဖို့ အနည်းဆုံး ငွေအဆင့် ၂ ရှိတဲ့ ဆေးဆရာတစ်ယောက် လိုအပ်တာ။ မင်းတို့မိသားစုက တကယ်ပဲ အဲဒီလို အရာမျိုးကို မင်းကို ပေးမှာလား? ပေးဖို့ နေနေသာသာ... မင်းတို့ အဲဒါကို ဘယ်ကနေ သွားရှာလာကြတာလဲ?"

​ရွှန်လုံသည်လည်း ထိုဆေးလုံး၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို ကြားသိရသောအခါ အံ့သြသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဝတုတ်ဖူကမူ ဤဆေးလုံးက မည်မျှအထိ ရှားပါးသည်ကို သိထားသဖြင့် ပို၍ပင် ထိတ်လန့်နေခဲ့သည်။ မြို့ထဲရှိ 'ရတနာဆောင်'  မှာပင် ဤကဲ့သို့သော ဆေးလုံးမျိုးကို နှစ်ပေါင်း ၁၀ နှစ်၊ ၂၀ နှစ် ရှာဖွေလျှင်ပင် တွေ့နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။

​"ဒီဆေးလုံးက တကယ်တော့ ငါ့အဘိုးရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာ။ မိသားစုထဲမှာ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ ဆေးဆရာဖြစ်လို့ ငါပဲ ရသင့်တယ်လို့ သူက ပြောထားတာကြောင့် ငါ့အစ်ကိုနှစ်ယောက်လုံးကလည်း မကန့်ကွက်ရဲကြဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါ့အဘိုးက မိသားစုခေါင်းဆောင် ရာထူးကို တခြားသူကို တိုက်ရိုက် ပေးပစ်မှာကိုး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ငါ့အဘိုးရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်တာကြောင့် သူက ငါ့ကို ပေးချင်တယ်ဆိုရင် မိသားစုထဲက ဘယ်သူ့မှာ ကန့်ကွက်ပိုင်ခွင့် ရှိမှာလဲ။ ငါ အခုလို 'သာမန်လူသားကမ္ဘာ' ကနေ မြို့တော်ကို ပြန်လာခဲ့တာကလည်း ငါ့အဘိုးရဲ့ ဆန္ဒကြောင့်ပဲ"

​"အကယ်၍ ငါသာ ဒီ 'ရွှေလင်းတ အာဟာရဖြည့်ဆေးလုံး' ကို သောက်သုံးပြီး မြေကမ္ဘာအဆင့်လယ်ကို ရောက်သွားရင် ငါက အဆင့် ၃ ကြေးဝါအဆင့် ဆေးလုံးတွေကို ဖော်စပ်နိုင်စွမ်း ရှိလာပြီ။ ဒါကြောင့် ညီလေးရွှန်... မင်း ဒီစာအုပ်တွေကို အားမနာတမ်း လက်ခံလိုက်ပါ၊ ဒါတွေက ငါ့အတွက်တော့ အသုံးမလိုတော့ဘူး" လုဝမ်က စကားအဆုံးတွင် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှနေ၍ မတူညီသော စာအုပ် ၅ အုပ် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

​ရွှန်လုံသည် မန်နေဂျာဖုန်း စတင်အသုံးပြုစဉ်ကတည်းက ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်  များ၏ အသုံးဝင်ပုံကို မြင်တွေ့ဖူးထားပြီး ဖြစ်သည်။

​"အမလေး... တကယ့်ကို အဆင်ပြေလိုက်တာ" ဝတုတ်ဖူက ရေရွတ်လိုက်ပြီး ရွှန်လုံကလည်း သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

​ထို့နောက် ရွှန်လုံသည် ထိုစာအုပ်များကို လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် -

"အစ်ကိုကြီးလု... ဒီမြို့ထဲမှာ ဆေးဖက်ဝင် အမယ်တွေကို ဘယ်နေရာမှာ ရှာလို့ရမလဲ? မူလကတော့ ငါ 'ဆေးဆရာများအသင်း' ကနေ ဝယ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ 'လွင့်မျောတိမ်တိုက်မြို့တော်' ထဲမှာ တခြားနေရာတွေလည်း ရှိဦးမှာပဲ မဟုတ်လား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

​လုဝမ်က ရွှန်လုံ၏ မေးခွန်းကို ပြန်မဖြေဘဲ ဝတုတ်ဖူဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ဝတုတ်ဖူသည် သူ၏ ထိုင်ခုံမှ ထရပ်ကာ ရင်ဘတ်ကို မာန်ပါပါဖြင့် ပင့်မြှောက်လိုက်တော့သည်။

​ထို့နောက် ဝတုတ်ဖူသည် အလွန်ကျေနပ်အားရသော အပြုံးကြီးဖြင့် ရွှန်လုံကို ကြည့်ကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်... မင်းတို့ရှေ့က ဒီအစ်ကိုကြီးက 'လွင့်မျောတိမ်တိုက်မြို့တော်' ရဲ့ အကြီးဆုံး လေလံရုံဖြစ်တဲ့ 'ရတနာဆောင်'  မှာ အလုပ်လုပ်နေတာဗျ။ ငါတို့ ရတနာဆောင်က လတိုင်း လေလံပွဲတွေ ကျင်းပရုံတင်မကဘဲ ဆေးဖက်ဝင်အမယ် အမြောက်အမြားကိုလည်း ရရှိပိုင်ဆိုင်ထားသေးတယ်။ မင်း ဘာလိုအပ်လဲဆိုတာကိုသာ ငါ့ကို ပြောလိုက်စမ်းပါ၊ ငါ့ရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့် အာဏာအတွင်းမှာ ရှိသရွေ့တော့ ဒီအစ်ကိုကြီးက မင်းအတွက် သေချာပေါက် ရှာပေးမယ်"

​ထို့နောက် ဝတုတ်ဖူသည် ခေတ္တမျှ နှုတ်ဆိတ်သွားပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို တွက်ချက်နေခဲ့သည်။ ပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် လက်ညှိုး ၃ ချောင်းကို ထောင်ပြကာ ရွှန်လုံကို ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့... အခုလောလောဆယ်တော့ ငါ မင်းကို ဒီပမာဏလောက်ပဲ ကူညီပေးနိုင်ဦးမယ် ညီလေးရယ်..."