အပိုင်း (၂၇) - မိတ်ဆွေများ

​ဝတ်စုံဖြူနှင့် လူငယ်မှာမူ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ လုဝမ် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

​"အယ်... ဝတုတ်ဖူ၊ မင်းက ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ?"

​"ငါကလည်း မင်းကို အဲဒီအတိုင်း ပြန်မေးမလို့ပဲ။ မင်းကကော ညီလေးရွှန်လုံနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် သိနေတာလဲ?" ဟု ဝတုတ်ဖူက မေးလိုက်သည်။

​"အော်... ဟုတ်သားပဲ" ဝတုတ်ဖူက ဆက်လက်၍ - "ညီလေးရွှန်လုံ... ငါတို့ 'မွှေးရနံ့ဆန်းဆောင်' ကို သွားကြစို့။ စောစောက လုဝမ် ငါတို့ကို ဖိတ်နေတာဆိုတော့ သူပဲ ပိုက်ဆံရှင်းမှာ သေချာတယ်။ ငါတို့ အကောင်းဆုံး အစားအစာတွေနဲ့ အရက်တွေကို မှာရမယ်။ အထူးသဖြင့် 'မွှေးရနံ့ဆန်းအရက်' ကတော့ အရသာက တကယ့်ကို နတ်သက်စစ်စစ်ပဲ ဟေ့" ဟု ပြောရင်း ဝတုတ်ဖူသည် 'မွှေးရနံ့ဆန်းဆောင်' မှ အစားအသောက်များကို တွေးကာ သွားရည်တမြှားမြှား ကျလာတော့သည်။

​"ဟေး... ဝတုတ်၊ ဘယ်သူက မင်းကို ဖိတ်လို့လဲ? ငါက ညီလေးရွှန်ကိုပဲ ဖိတ်တာ၊ မင်းကတော့ လမ်းဘေးဖယ်နေလိုက်။ ငါ့ကို ပိုက်ဆံစိုက်ရှင်းခိုင်းဖို့ ဟောဒီအိပ်မက်ထဲမှာတောင် မက်မနေနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ငါ ဒေဝါလီခံရလိမ့်မယ်"

​သူတို့နှစ်ဦးမှာ လမ်းလျှောက်ရင်း သူငယ်ချင်းဟောင်းကြီးများကဲ့သို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကလိထိုး စနောက်နေကြသည်ကို ကြည့်ပြီး ရွှန်လုံ ပြုံးမိသွားသည်။

​ဝတုတ်ဖူသည် ရွှန်လုံနှင့် အသက်အရွယ်ချင်း ပိုမိုနီးစပ်ပုံရသော်လည်း သူသည် လုဝမ်နှင့်လည်း ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းကောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အသက် ၁၀ နှစ် ကွာခြားချက်ဆိုသည်မှာ ဘာမှမဟုတ်ချေ။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် မြေကမ္ဘာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက အသက် ၅၀၀ အထိပင် အသက်ရှည်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​သူတို့အဖွဲ့သည် မိနစ် ၃၀ ခန့် လမ်းလျှောက်လာခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အလွန်ကြီးမား၍ သားနားထည်ဝါလှသော အဆောက်အဦးကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုအဆောက်အဦးသည် 'စီမံခန့်ခွဲရေးဆောင်' သို့မဟုတ် 'ဆေးဆရာများအသင်း' လောက် မကြီးမားသော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ခုလုံးထက် ပိုမိုခမ်းနားထည်ဝါသည်မှာတော့ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ စောစောက နေရာနှစ်ခုမှာ ဆေးလုံးများနှင့် မြို့တော်စီမံခန့်ခွဲမှုတို့နှင့် သက်ဆိုင်သော်လည်း ယခုနေရာမှာမူ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် အလှပဆုံးနှင့် အခမ်းနားဆုံး အဆောက်အဦးဖြစ်သည့် 'မွှေးရနံ့ဆန်းဆောင်'  ဖြစ်ပေသည်။

​ရွှန်လုံ၊ လုဝမ်နှင့် ဝတုတ်ဖူတို့သည် ၎င်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြရာ ရွှန်လုံသည် ထိုအဆောင်၏ တံခါးကြီးများမှာ ရွှေစင်စစ်စစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အတွင်း၌ စီရင်ထုံးအက္ခရာ လိုင်းများစွာ ထွင်းထုထားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

​လုဝမ်သည် ရွှန်လုံအနေဖြင့် 'မွှေးရနံ့ဆန်းဆောင်' သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာဖူးခြင်းဖြစ်၍ စိတ်ဝင်စားနေမည်ကို သိသဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒီသတ္တုက ရွှေမဟုတ်ဘူးညီလေး၊ ဒါက အဆင့်မြင့် စီရင်ထုံးဆရာကြီးတွေသာ ဖန်တီးနိုင်တဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ အရည်တစ်မျိုးပဲ။ အဲဒါကို အရင်ဆုံး အရည်အခြေအနေအတိုင်း ပုံဖော်ပြီးတာနဲ့ စီရင်ထုံးဆရာကြီးတွေက ၎င်း လုံးဝ မခဲသွားခင်မှာ စီရင်ထုံးအက္ခရာတွေကို အတွင်းထဲအထိ တူနဲ့ထုပြီး ထွင်းထုရတာ ဖြစ်တယ်"

​ဝတုတ်ဖူက လုဝမ်၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ 'မွှေးရနံ့ဆန်းဆောင်' ရဲ့ တံခါးကြီးတွေ အားလုံးကို ဒီသတ္တုနဲ့ပဲ လုပ်ထားတာ။ မြေကမ္ဘာအဆင့် ၉ အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ရဲ့ အားပြင်းတဲ့ လက်သီးချက်နဲ့ ဆောင့်ထိုးရင်တောင် ဒါကို ဖျက်ဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတံခါးကို ဖန်တီးဖို့ အနည်းဆုံး ငွေအဆင့်ရှိတဲ့ စီရင်ထုံးဆရာတစ်ယောက် လိုအပ်တာကိုး..."

​"တော်စမ်း ဝတုတ်ရာ... ငါပဲ ရှင်းပြပါ့မယ်၊ ငါတို့ ဝိုင်းကို ရောက်တဲ့အထိ ခဏစောင့်ပါဦး"

​သူတို့အဖွဲ့မှာ 'မွှေးရနံ့ဆန်းဆောင်' အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ဝတုတ်ဖူမှာ သတိမထားမိဘဲ ဆက်တိုက် ပေါက်ကရ လျှောက်ပြောနေဆဲ ဖြစ်သည်။

​လုဝမ်က စားပွဲထိုးကို -

"ငါတို့ကို တတိယထပ်ကို ခေါ်သွားပေးပါ၊ ပြီးတော့ 'မွှေးရနံ့ဆန်းအရက်' သုံးအိုး ယူလာခဲ့ပါ" ဟု မှာကြားလိုက်သည်။

​စားပွဲထိုးက ဦးညွှတ်လျက် သူတို့ကို တတိယထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး အရက်များကို အမြန်ယူဆောင်လာပေးသည်။ ထိုအခါ ဝတုတ်ဖူက လုဝမ်ကို ကြည့်ကာ -

"ဝိုး... အစ်ကိုကြီးလု၊ ဒီနေ့တော့ တကယ် အကုန်အကျခံတာပဲဗျာ။ အရက်သုံးအိုးကို ဂိုဏ်းအမှတ် ၆၀၀၀ တောင် ကျတာကိုး၊ အထင်ကြီးစရာပဲ။ နောက်နောင်လည်း ဒီညီငယ်လေးကို စောင့်ရှောက်ပါဦးနော်"

​"ဖယ်စမ်းပါ ဝတုတ်ရာ၊ နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင် မင်း ပိုက်ဆံရှင်းရမှာနော်။ ဒီနေ့ကတော့ ငါ အိမ်ပြန်ခဲ့ရလို့ စိတ်တွေ အရမ်းမွန်းကြပ်နေတာကြောင့် အကောင်းစားအရက်လေး သောက်ပြီး အမောဖြေချင်လို့ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးထားတာ"

​ထို့နောက် ဝတုတ်ဖူက - "ဒါနဲ့ အစ်ကိုကြီးလု... ညီလေးရွှန်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

​လုဝမ်နှင့် ဝတုတ်ဖူတို့သည် ရွှန်လုံနှင့် မည်သို့ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြပုံကို အပြန်အလှန် ရှင်းပြကြသည်။ ဝတုတ်ဖူက ထိုသို့သော သာမန်အခြေအနေမျိုးကို မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း လုဝမ်မှာမူ အလွန်အံ့သြသွားခဲ့ရသည်။

​"မင်း တကယ်ပဲ ဘုဒုယိနဲ့ တိုက်ခဲ့တာလား?" လုဝမ်က မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ရွှန်လုံကို မေးလိုက်သည်။

​ရွှန်လုံကမူ မိမိကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း -

"တိုက်တယ် ဟုတ်လား? အဲဒီအရှက်မရှိတဲ့ အဘိုးကြီးက ငါ့ကို လက်သီးတစ်ချက်ပဲ ထိုးခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ သူ့ကို ဘာမှ ပြန်မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘဲ အဲဒီလက်သီးချက်ကြောင့် သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်နောင်ကျရင်တော့ သူ့ကို ဆယ်ဆပြန်ဆပ်ဖို့ ငါ သေချာပေါက် လုပ်မှာပါ"

​သူ၏ အတွင်းဒဏ်ရာများမှာ ယခုအချိန်တွင် ကောင်းမွန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ရင်ဘတ်တွင် ဒဏ်ရာများ မရှိတော့သော်လည်း သူ၏ ချီစွမ်းအင်များမှာမူ လုံးဝ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သို့သော်လည်း ရွှန်လုံ စိတ်ပူနေသည်မှာ ယခုအချိန်အထိပင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဟင်းလင်းပြင်ထဲရှိ တြိဂံပုံစံ ကျောက်တုံးမှာ ဆက်လက်တုန်ခါနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​"ဒါက တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။ ချီစုစည်းမှု အဆင့် ၆ ရှိတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်က မြေကမ္ဘာအဆင့်နှောင်းပိုင်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်သီးချက်ကနေ ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တာလဲ? ဒါက တကယ့်ကို အံ့ဖွယ်ပဲ၊ ညီလေးရွှန်... မင်းက တကယ့်ကို အံ့သြစရာကောင်းတယ်" လုဝမ်က ရွှန်လုံ၏ အစွမ်းကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုသည့်အနေဖြင့် လက်သီးဆုပ် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့အားလုံး အရက်အိုးများကို ဖွင့်ကာ သောက်ကြတော့သည်။

​သူတို့အားလုံး အရက်သောက်နေကြစဉ် စားပွဲဝိုင်း၏ လေထုမှာ ပိုမိုရင်းနှီးပွင့်လင်းလာပြီး ယခုအချိန်တွင် သူတို့သုံးဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စစ်မှန်သော သူငယ်ချင်းများအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ရှေးရိုးစကားပုံတစ်ခု ရှိသည်မဟုတ်ပါလား - 'အမျိုးသားများသည် ဆုံတွေ့ပြီးနောက် အကျွမ်းတဝင်ရှိသူများ ဖြစ်လာကြသည်၊ အတူတူ အရက်သောက်ပြီးနောက် သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်လာကြသည်၊ သေရေးရှင်ရေးကို အတူတူ မျှဝေခံစားပြီးနောက်တွင်မူ စစ်မှန်သော ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်လာကြသည်' တဲ့။

​ထို့နောက် လုဝမ်က ရွှန်လုံကို စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ညီလေးရွှန်... မင်း အသင်းကို ဘာလို့ သွားတာလဲ? မင်း ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ခဲ့တာ ၂ လတောင် မပြည့်သေးဘူးလို့ ငါ မှတ်မိနေတယ်။ မင်း ဆေးဖော်စပ်နည်းကို လေ့လာဖို့ စိတ်ဝင်စားနေတာလား?"

​"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်?"

​ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဝတုတ်ဖူ အံ့သြသွားရမည့် အလှည့်ဖြစ်ပြီး၊ ရွှန်လုံအနေဖြင့် ယခုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ၂ လပင် မလိုခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

​"ဟားဟားဟား... ငါ ဖူလီရဲ့ ညီအစ်ကိုက ချီစုစည်းမှု အဆင့် ၆ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ဖို့ ဇာတ်တိုက် ၂ လတောင် မလိုတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပေါ့လေ? ညီလေး... မင်း ငါ့အဘိုးနဲ့ သွားတွေ့ရမယ်။ အကယ်၍ သူသာ ငါ့မှာ ဒီလောက် ကျင့်ကြံခြင်း မြန်ဆန်တဲ့ ညီအစ်ကိုတစ်ယောက် ရှိတယ်ဆိုတာ သိရင်... ငါ့ကို မြင်တိုင်း ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုကြိုးစားစမ်းဆိုပြီး ရိုက်နှက်နေတာမျိုး လုပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

​ဝတုတ်ဖူက ခဏမျှ တွေးတောပြီးမှ -

"ဟုတ်တယ်... အဲဒါပဲ! ငါ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှု နှေးကွေးနေတာက ငါ့အပြစ်မဟုတ်ဘူး၊ ငါက ပါရမီရှင် မဟုတ်လို့ပဲ" ဟု ပြောလိုက်တော့သည်။