အပိုင်း (၂၂) - ဂိုဏ်းအမှတ်များ မည်သို့ရယူမလဲ

​တောင်ပံနီလင်းယုန်ကြီးသည် မြို့တံခါးကြီး၏ ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်ရာ အကြီးအကဲလုက ဘေးရှိ လူငယ်များကို လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ၊ မင်းတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းဝတ်စုံတွေနဲ့ သက်သေခံ ကျောက်စိမ်းပြားတွေကို သွားထုတ်ကြမယ်"

​ရွှန်လုံနှင့် ကျန်ရှိနေသောသူများမှာ တောင်ပံနီလင်းယုန်ကြီး၏ ကျောပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ကြသည်။ လင်းယုန်ကြီးသည် စူးရှစွာ အော်မြည်ရင်း ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

​ရွှန်လုံတို့အဖွဲ့သည် မြို့တံခါးကို ဖြတ်၍ လျှောက်လှမ်းလာသော အကြီးအကဲလု၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။ လမ်းခရီးတွင် အဝါရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ဂိုဏ်းသား တပည့်ပေါင်းများစွာကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ ဤမြို့တော်ကြီးသည် ကောင်းကင်ကံကြမ္မာနိုင်ငံ၏ မင်းနေပြည်တော်ထက်ပင် ပိုမိုကျယ်ဝန်းပြီး ပိုမိုစည်ကားပုံရသည်။

​အကြီးအကဲလုက ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်... မင်းတို့လေးတွေ လာခဲ့တဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းတည်းတင် တင် ငါတို့ 'လွင့်မျောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း' က ၃ နှစ်တစ်ကြိမ်ကို အပြင်စည်းတပည့် ၆ သောင်းနီးပါးလောက် အသစ်စုဆောင်းတယ်။ ပျမ်းမျှပါရမီရှိတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ဟာ မြေကမ္ဘာအဆင့်ရဲ့ အဆင့်မြင့်ပိုင်းကို ရောက်ဖို့ ပုံမှန်အားဖြင့် အနှစ် ၃၀ ကနေ ၄၀ လောက်အထိ အချိန်ယူရတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီတပည့်တွေထဲကမှ ထူးထူးခြားခြား ထွက်ပေါ်လာတဲ့သူမျိုး မဟုတ်ရင်... ဂိုဏ်းက သူတို့ကို အကြီးအကဲအဖြစ် ခန့်အပ်ဖို့ ကောင်းကင်အဆင့်ကို ရောက်ရှိတဲ့နေ့အထိ သူတို့ဟာ မြေကမ္ဘာအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေရင်တောင် အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ်ပဲ ဆက်ရှိနေကြရမှာ"

​"ဒါက မင်းတို့ကျွန်းတစ်ကျွန်းတည်းက လာတဲ့ တပည့်တွေကိုပဲ ပြောတာနော်။ ခြုံငုံကြည့်ရင်တော့ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးမှာ အပြင်စည်းတပည့် စုစုပေါင်း ၁ သန်းကျော် ရှိတယ်"

​ရွှန်လုံသည် စိတ်ထဲမှ အလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး 'ဒါက ဂိုဏ်းတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘူး၊ နိုင်ငံငယ်လေးတစ်နိုင်ငံ ဖြစ်နေပြီပဲ' ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

​အကြီးအကဲလုက သူတို့ကို မြို့အတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမိုခေါ်ဆောင်သွားရင်း ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။

"ဒီမြို့ကို 'လွင့်မျောတိမ်တိုက်မြို့တော်' လို့ ခေါ်ပြီး အပိုင်း ၂ ပိုင်း ခွဲထားတယ်။ မင်းတို့တပည့်တွေ နေထိုင်ရမယ့် 'အပြင်မြို့'  နဲ့ အတွင်းစည်းတပည့်တွေ၊ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတွေ နေထိုင်တဲ့ 'အတွင်းမြို့' ဆိုပြီးတော့ပဲ"

​"အတွင်းစည်းတပည့်တွေနဲ့ အကြီးအကဲတွေက မင်းတို့အပြင်စည်းတပည့်တွေရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေထဲ ဝင်မစွက်ဖက်ကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တခြားတပည့်တွေနဲ့ ပြဿနာဖြစ်ရင် မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ပဲ အားကိုးရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် 'လွင့်မျောတိမ်တိုက်မြို့တော်' အတွင်းမှာ လူသတ်တာကို လုံးဝ တားမြစ်ထားတယ်၊ စိန်ခေါ်ကွင်း ထဲမှာပဲ သတ်ခွင့်ရှိတာ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သာမန်ကိစ္စလေးတွေနဲ့ အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်မှာကိုတော့ မစိုးရိမ်ကြပါနဲ့"

​အကြီးအကဲလု စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူတို့သည် စာလုံးကြီးနှစ်လုံး ရေးသားထားသော ဧရာမ အဆောက်အဦးကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

​'စီမံခန့်ခွဲရေးဆောင်' 

​အကြီးအကဲလုက အဆောက်အဦးအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းရင်း ရှင်းပြသည်။

"ဒါက 'စီမံခန့်ခွဲရေးဆောင်' ပဲ၊ ပြီးတော့ အပြင်မြို့တစ်ခုလုံးမှာ အရေးအကြီးဆုံး နေရာလည်း ဖြစ်တယ်။ ဤနေရာမှာ မင်းတို့ရဲ့ တပည့်ဝတ်စုံတွေနဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့ သက်သေခံ ကျောက်စိမ်းပြားတွေကို ထုတ်ယူရမှာ။ ကျန်တဲ့အကြောင်းအရာတွေကိုတော့ 'မန်နေဂျာဖုန်း' က ဆက်ပြီး ရှင်းပြလိမ့်မယ်"

​'စီမံခန့်ခွဲရေးဆောင်' သည် ၅ ထပ် ရှိပြီး အထပ်တစ်ခုချင်းစီမှာ ဘောလုံးကွင်းတစ်ကွင်းစာခန့် ကျယ်ဝန်းသည်ကို ရွှန်လုံ သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူတို့ ၃ ထပ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ အကြီးအကဲလုကဲ့သို့ အနက်ရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးက သူတို့အဖွဲ့ကို ကြိုဆိုရန် ထွက်လာခဲ့သည်။

​အကြီးအကဲလုက မန်နေဂျာဖုန်းကို လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မန်နေဂျာဖုန်း... ဒါကတော့ ကျွန်တော် တာဝန်ယူခေါ်လာခဲ့တဲ့ တပည့်အသစ်တွေပါပဲ။ အခု သူတို့ကို အပ်နှံပြီးပြီဆိုတော့ ဒီအဘိုးကြီးလည်း နှုတ်ဆက်ပြီး ပြန်ပါရစေဦး၊ အားမနာပါနဲ့နဲ့တော့"

​ထို့နောက် အကြီးအကဲလုသည် လုဝမ်၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ -

"ကောင်လေး... မင်း ငါ့နောက်ကို အခု လိုက်ခဲ့တော့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

​သူသည် ကောင်းကင်ကံကြမ္မာနိုင်ငံသို့ ဆင်းစဉ်က လိုက်ပါလာခဲ့သော တပည့် ၃ ဦးကိုလည်း လှည့်ကြည့်ကာ -

"မင်းတို့ ၃ ယောက်လည်း ဒီတာဝန်အတွက် ရစရာရှိတဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို သွားထုတ်ကြတော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

​ထို့နောက် သူသည် လုဝမ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ လေပြင်းတစ်ချက်အလား အခန်းအတွင်းမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

​မန်နေဂျာဖုန်းကမူ အကြီးအကဲလု ထွက်ခွာသွားသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရွှန်လုံနှင့် ကျန်ရှိနေသောသူများကို ကြည့်ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲလုက မြို့တော်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ အရေးကြီးဆုံး အချက်အလက်တွေကို မင်းတို့ကို ရှင်းပြခဲ့ပြီးပြီလို့ ငါ ယူဆပါတယ်"

​သူက ဘယ်ဘက်လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာဖြင့် အဝါရောင်ဝတ်စုံ ၃၀ ခန့် ပေါ်ထွက်လာပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ဒါတွေကတော့ မင်းတို့ရဲ့ အပြင်စည်းတပည့် ဝတ်စုံတွေပဲ။ ဂိုဏ်းအတွင်းမှာ ရှိနေစဉ် အချိန်ပြည့် ဝတ်ဆင်ထားဖို့ လိုအပ်တယ်။ မှတ်ထားပါ... ဂိုဏ်းဝတ်စုံတွေဟာ ဂိုဏ်းအတွင်းမှာ မင်းတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ခွဲခြားသတ်မှတ်တာပဲ။ အဝါရောင်ဝတ်စုံက အပြင်စည်းတပည့်၊ အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံက အတွင်းစည်းတပည့်၊ အနက်ရောင်ဝတ်စုံကတော့ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတွေ ဖြစ်တယ်။ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ တစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် အတွင်းစည်းတပည့် တစ်ယောက်ဟာ အပြင်မြို့ကို လာခဲလှသလို၊ အပြင်စည်းတပည့်တွေအနေနဲ့လည်း အတွင်းမြို့ထဲကို ဝင်ရောက်ခွင့် လုံးဝ မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့... ငါ့ရဲ့ 'စီမံခန့်ခွဲရေးဆောင်' လိုမျိုး ခြွင်းချက်တချို့တော့ ရှိတာပေါ့"

​"ကဲ... အားလုံး ရှေ့ကိုလာပြီး သက်သေခံ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ပြားစီ ယူကြစမ်း"

​ထို့နောက် မန်နေဂျာဖုန်းသည် သူ၏ဘေးရှိ စားပွဲတစ်ခုပေါ်တွင် စီရီထားသော ကြက်သွေးရောင် ကျောက်စိမ်းပြားပုံကြီးကို လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။

​ရွှန်လုံသည် အခြားသူများနှင့်အတူ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး သူ၏လက်က နီရဲသော ဂိုဏ်းကျောက်စိမ်းပြားကို ထိမိလိုက်သောအခါ အေးမြသော ခံစားချက်တစ်ခု ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

​မန်နေဂျာဖုန်းက -

"မင်းတို့ရဲ့ ချီစွမ်းအင်ကို လည်ပတ်စေပြီး ကျောက်စိမ်းပြားထဲကို စွမ်းအင်တစ်မျှင် ပို့လွှတ်ကာ ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြ" ဟု ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

​ရွှန်လုံသည် သူ၏ ကျောက်စိမ်းပြားကို ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီးသည်နှင့် ၎င်းကို စစ်ဆေးရန် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အတွင်းသို့ ပို့လွှတ်ကြည့်လိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းပြားအတွင်း၌ ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

​'၃၀'

​"မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ကျောက်စိမ်းပြားထဲ ပို့လွှတ်ကြည့်ရင် ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုကို မြင်ရလိမ့်မယ်။ အဲဒါကတော့ ဂိုဏ်းက တပည့်အသစ်တွေအားလုံးကို အခမဲ့ ပေးအပ်တဲ့ ဂိုဏ်းအမှတ် အရေအတွက်ပဲ"

​မန်နေဂျာဖုန်း၏ အသံက ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှင်းပြသည်။

"ဒါဟာ ဂိုဏ်းက မင်းတို့ကို ဂိုဏ်းအမှတ်တွေ အလကားပေးမယ့် တစ်ခုတည်းသော အကြိမ်ပဲ။ မှတ်ထားပါ... ဂိုဏ်းအမှတ်တွေဟာ ဂိုဏ်းအတွင်းမှာ မင်းတို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေပဲ။ ဂိုဏ်းအမှတ် မရှိရင် မင်းတို့ ဘာမှ လုပ်လို့မရဘူး"

​"မန်နေဂျာခင်ဗျာ... ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းအမှတ်တွေကို ပိုပြီး ဘယ်လိုရနိုင်မလဲ?"

ရွှေရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူသည် အဖွဲ့ထဲတွင် စိတ်အပျက်ဆုံး ဖြစ်နေသော လူငယ်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ အဆင်သင့် ပြင်ဆင်လာသော ရွှေဒင်္ဂါးပြား ထောင်ပေါင်းများစွာမှာ အသုံးမဝင်တော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤလူငယ်များအတွက် အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ ဂိုဏ်းအမှတ်များ ပိုမိုရရှိရန်နှင့် ဂိုဏ်းထံမှ အရာဝတ္ထုများကို ပိုမိုရယူနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

​မန်နေဂျာဖုန်းသည် ဤမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်နှာတွင် ပါးနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

​"ဂိုဏ်းအတွင်းမှာ ဂိုဏ်းအမှတ်တွေ ရရှိနိုင်တဲ့ မတူညီတဲ့ နည်းလမ်း ၄ ခု ရှိတယ်..."