အပိုင်း (၁၉) - အဆက်အသွယ်ကောင်းများ

​'စီနီယာလု' ၏ အမည်ရင်းမှာ လုချန် ဖြစ်ပြီး အခြေအနေအရ သူသည် လုဝမ်နှင့် အလွန်နီးစပ်သော ဆက်ဆံရေး ရှိပုံရသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း လုဝမ်က သူ့ကို ဦးလေးဟု ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

​လုချန်သည် ခန်းမအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး လုဝမ်၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လိမ္မာတယ် ငါ့တူ... မင်း အိမ်ပြန်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

​ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြသည်။ သို့သော် အံ့သြဆုံးသူများမှာ လုချန်၏ နောက်တွင် ပါလာသော တပည့် ၃ ဦးပင် ဖြစ်သည်။ လုချန်သည် ကောင်းကင်ကံကြမ္မာနိုင်ငံကဲ့သို့ ခေတ်နောက်ကျသော နေရာမျိုးတွင် မည်သို့ကြောင့် ရင်းနှီးသူ ရှိနေသနည်းဆိုသည်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင်ကြချေ။

​သူတို့ ၃ ဦးစလုံးမှာ 'လွင့်မျောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း' ၏ အပြင်စည်းတပည့်များ ဖြစ်ကြပြီး အချင်းချင်း တိတ်တဆိတ် မျက်ရိပ်ပြလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် အမျိုးသမီးငယ်က ရိုသေသေဖြင့် ရှေ့သို့တိုးကာ သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲလု... အကြီးအကဲက ကောင်းကင်ကံကြမ္မာနိုင်ငံက ဒီလူငယ်ကို သိနေတာလားရှင်?"

​ထိုအခါမှသာ ခန်းမအတွင်းရှိ လူများမှာ ဤ 'စီနီယာလု' သည် တကယ်တော့ 'လွင့်မျောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း' ၏ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အပြင်စည်းတပည့်များမှာ ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများကို လွတ်လပ်စွာ စကားပြောဆိုခွင့် မရှိကြချေ။ အထူးသဖြင့် ဤအမျိုးသမီးကဲ့သို့ အကြီးအကဲလုနှင့် ထိုလူငယ်၏ ပတ်သက်မှုကို တိုက်ရိုက်မေးမြန်းရန် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် အကြီးအကဲလုသည် လုဝမ်နှင့် တွေ့ရသဖြင့် အလွန်ဝမ်းသာနေသည်ကို မြင်ရသောကြောင့် ထိုတပည့် ၃ ဦးမှာလည်း မနေနိုင်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​အကြီးအကဲလုက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ရင်ဘတ်ကို မတ်လိုက်ပြီး သူတို့ကို ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား... ဒါက ငါ လုချန်ရဲ့ တူအရင်း၊ လုဝမ် ပဲ။"

​အကြီးအကဲလု၏ စကားကြောင့် နောက်မှ ပါလာသော တပည့် ၃ ဦးမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဤလူငယ်မှာ အကြီးအကဲလုနှင့် တိုက်ရိုက်သွေးသားတော်စပ်သူ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

​သူတို့သည် အမြန်ပင် ရှေ့သို့တိုးကာ လက်အုပ်ချီ ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီး -

"နှုတ်ဆက်ပါတယ်... စီနီယာအစ်ကိုလု" ဟု ဆိုကြသည်။

​လုဝမ်က သူတို့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် အကြီးအကဲလုဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဦးလေး... ဒါက ကျွန်တော် အရမ်းသဘောကျတဲ့ ပါရမီရှင် ညီအစ်ကိုတစ်ယောက်ပါ၊ သူ့နာမည်က ရွှန်လုံ တဲ့။"

​လုဝမ်က ရွှန်လုံကို အကြီးအကဲလုနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သောအခါ လုချန်သည် သူ၏ တူဖြစ်သူ ဘေးမှ လူငယ်ကို မနေနိုင်ဘဲ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်မိသည်။

​သူသည် စောစောပိုင်းက ခန်းမအနီးတွင် မရှိခဲ့သဖြင့် ရွှန်လုံနှင့် ရှောင်ရှီထုတို့၏ တိုက်ပွဲကို မမြင်ခဲ့ရပေ။ မဟုတ်လျှင်မူ လုဝမ်က မိတ်မဆက်ပေးခင်ကတည်းက ရွှန်လုံကို သူ သတိထားမိနေမည် ဖြစ်သည်။

​ရွှန်လုံက လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုကာ -

"ဂါရဝပြုပါတယ်... အကြီးအကဲလု" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

​လုချန်က ရယ်မောရင်း ရွှန်လုံ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လိမ္မာတဲ့ ကောင်လေး။ မင်း ဂိုဏ်းထဲရောက်လို့ ဘာပဲလိုလို ငါ့ဆီ တိုက်ရိုက်လာခဲ့လို့ ရတယ်။ ဝမ်အာနဲ့ မင်းက ရင်းနှီးတဲ့သူငယ်ချင်းတွေဆိုတော့ ငါ့ကို အားနာနေစရာ မလိုဘူး။"

​အကြီးအကဲလု စကားအဆုံးတွင် လူ ၃ ဦး၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် ပုံစံအမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရှောင်ရှီထုနှင့် လင်းဝူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားပြီး အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ မျက်နှာမှာမူ တဖြည်းဖြည်း ပြာနှမ်းလာတော့သည်။

​အပြာရောင်သစ်တောမြို့တွင် လုဝမ်အမည်ရှိ ပါရမီရှင် ဆေးဆရာတစ်ဦး ရှိကြောင်း အိမ်ရှေ့မင်းသား သိထားသော်လည်း သူ ဘယ်တုန်းကမှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ဤဆေးဆရာသည် 'လွင့်မျောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း' ၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်နေမှန်း သာ သိခဲ့ပါက သူနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်အောင် နည်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားခဲ့မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ လုဝမ်မှာ ကောင်းကင်ကံကြမ္မာနိုင်ငံမှ ထွက်ခွာတော့မည် ဖြစ်ရာ အရာအားလုံး နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

​ဂိုဏ်းထဲရောက်လျှင် ဘာမဆို လာရောက်အကူအညီတောင်းနိုင်ကြောင်း အကြီးအကဲလုက ပြောခဲ့သော်လည်း ရွှန်လုံက ထိုစကားကို စိတ်ထဲ သိပ်မထားခဲ့ပေ။

​လုချန်သည် လုဝမ်ကြောင့်သာ သူ့အပေါ် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ဆံနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။ မဟုတ်လျှင်မူ တစ်ခါမျှ မဆုံဖူးသော ရွှန်လုံကို လုချန်က ဤမျှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ဆက်ဆံစရာ အကြောင်းမရှိချေ။ ရွှန်လုံကိုယ်တိုင်ကလည်း 'လွင့်မျောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း' တွင် သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်နိုင်ရန် အခြားသူ၏ အကူအညီကို အားကိုးရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။

​သို့သော်လည်း သူက အကြီးအကဲလုကို လက်အုပ်ချီကာ -

"အကြီးအကဲလုကို အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

​အကြီးအကဲလုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခန်းမအတွင်းရှိ ကျန်ရှိနေသော လူများကို စစ်ဆေးသည့်အလား ဝေ့ဝဲကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

​"မင်းတို့ကို အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်... မင်းတို့အဖွဲ့ရဲ့ အရည်အသွေးက ဒီနှစ် ဂိုဏ်းထဲဝင်မယ့် တခြားအဖွဲ့တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ပျမ်းမျှအဆင့်ပဲ ရှိတယ်။ မင်းတို့ထဲမှာ ငါ့မျက်စိကျလောက်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်မှ မပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းထဲရောက်ရင် မင်းတို့အားလုံး အောက်ခြေအဆင့်မှာပဲ ရှိနေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းထဲမဝင်ခင် မင်းတို့ ကျိန်းသေသိထားရမယ့် အရေးကြီးတဲ့ အချက်တစ်ချက် ရှိတယ်။"

​အကြီးအကဲလု၏ လေသံမှာ စောစောပိုင်းက အေးစက်နေသော်လည်း ယခုမူ ရုတ်တရက် တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။

​"ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတဲ့သူတွေ သတိထားပါ။ မင်းတို့ မြေကမ္ဘာအဆင့်ရဲ့ အဆင့်မြင့်ပိုင်းကို မရောက်မချင်း ဘယ်သူမှ ဂိုဏ်းအပြင်ကို သဘောအလျောက် ထွက်ခွင့်မရှိဘူး။ တစ်ခုတည်းသော ခြွင်းချက်ကတော့ ဂိုဏ်းရဲ့ တာဝန်တစ်ခုခုကို တရားဝင် လက်ခံဆောင်ရွက်တာမျိုးပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါက ဂိုဏ်းရဲ့ သံမဏိစည်းကမ်းပဲ။ တာဝန်ထမ်းဆောင်တာကလွဲရင် တပည့်တွေ ဂိုဏ်းအပြင်ထွက်ခွင့် လုံးဝမရှိဘူး။"

​"ကဲ... ဂိုဏ်းထဲဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိသေးတဲ့သူတွေ ရှေ့ကို တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ကြ။"

​"မှတ်ထားပါ၊ 'လွင့်မျောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း' က မင်းတို့ကို အတင်းအကြပ် ဝင်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဝင်ပြီးရင်တော့ ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်။"

​ပထမဆုံး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သူမှာ စည်းကမ်းချက်များကို ကြိုတင်သိရှိထားသည့် လုဝမ် ဖြစ်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ လုဝမ်နှင့်အတူ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှန်လုံနှင့် ရှောင်ရှီထုတို့လည်း ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ခန်းမအတွင်းရှိ လူငယ်အားလုံး 'လွင့်မျောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း' သို့ ဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်ကာ ရှေ့သို့ တက်လာခဲ့ကြသည်။

​အကြီးအကဲလုက သာယာစွာ ပြုံးရင်း ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို အားလုံး နန်းတော်အပြင်ဘက်ကို ထွက်ခဲ့ကြ၊ ထွက်ခွာရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။"

​"အကြီးအကဲ... ကျွန်တော်တို့ 'လွင့်မျောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း' ကို ဘယ်လိုသွားကြမှာလဲခင်ဗျာ?"

​ဆံပင်တိုတို ထောင်ထောင်နှင့် ခါးတွင် ဓားတစ်လက် ချိတ်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက လူတိုင်း သိချင်နေသော မေးခွန်းကို မနေနိုင်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာတွင် သူတို့လူငယ် ၂၄ ဦး ရှိပြီး အားလုံးတွင် ကိုယ်စီအထုပ်အပိုးများ ပါရှိကြသည်။ အကြီးအကဲလုနှင့် တပည့် ၃ ဦးအပါအဝင် ဆိုပါက စုစုပေါင်း ၂၈ ဦး ရှိသည်။ သူတို့အားလုံး 'လွင့်မျောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း' သို့ မည်သို့ ခရီးနှင်ကြမည်နည်း။

​အကြီးအကဲလုက ပြန်မဖြေဘဲ သူနှင့်အတူ ပါလာသော အဝါရောင်ဝတ်စုံဝတ် တပည့် ၃ ဦးကမူ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"တောသားတွေကျနေတာပဲ။"

​ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာမှာ ရှက်စိတ်ကြောင့် နီမြန်းသွားသည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံး နန်းတော်၏ ပန်းခြံအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ထိုလူငယ်အပါအဝင် ခန်းမထဲမှ ပါလာသူအားလုံး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

​ပေ ၆၀ ကျော် (မီတာ ၂၀ ကျော်) ရှည်လျားသော အနီရောင် ငှက်မင်းကြီးတစ်ကောင်သည် ပန်းခြံအတွင်းရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​အကြီးအကဲလုသည် လူတိုင်း၏ မှင်တက်နေသော အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ငှက်မင်းကြီးအနားသို့ လျှောက်သွားကာ ၎င်း၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

​"ဒါကတော့ ငါတို့ 'လွင့်မျောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း' ကို သွားမယ့် ယာဉ်ပဲ။ အားလုံး... ပေါ်ကို တက်ကြ။"