အပိုင်း (၁၈) - ဧကရာဇ်၏ နယ်ပယ်
ရွှန်လုံ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ခန်းမအတွင်းရှိ လူအများစုမှာ ချက်ချင်းပင် အသက်ရှူရကျပ်သွားကြသည်။ ထိုဒဏ်ကို အဆိုးရွားဆုံး ခံစားလိုက်ရသူမှာ ရွှန်လုံ၏ ဖိအားကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်နေရသည့် ရှောင်ရှီထု ဖြစ်သည်။
ရွှန်လုံ၏ ချီစွမ်းအင်မှာ ရှောင်ရှီထုထက် များစွာ ပိုမိုစင်ကြယ်နေပြီး ၎င်းက သဘာဝအလျောက် ဖိနှိပ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သူသည် လက်ရှိရှိနေသော ချီလုံး ၅၅ လုံးအနက် ၈ လုံးကို ပိုမိုသန့်စင်ထားပြီးဖြစ်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအင်များမှာ အဆမတန် စင်ကြယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ပြုလုပ်ပေးနေသည့် အဓိကအချက်မှာ ရွှေရောင်စာအုပ်ကြီးဆီမှ စုပ်ယူထားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအင် အရိပ်အယောင်များကြောင့်ပင်။
မြေကမ္ဘာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် လုဝမ်အပါအဝင် လူ ၃ ဦးပင်လျှင် ဤဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်ကို သိရှိနိုင်သော်လည်း သူတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်များကို လည်ပတ်စေရုံဖြင့် ဤဖိအားကို လွယ်ကူစွာ ခုခံနိုင်ကြသည်။
ရှောင်ရှီထုသည် ယခုအချိန်တွင် ရွှန်လုံကို အလွန်မုန်းတီးနေသော်လည်း ပြိုင်ဘက်၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားရပြီးနောက် ကြောက်ရွံ့မိသွားသည့် မိမိကိုယ်ကိုယ်ကို ပို၍ပင် မုန်းတီးမိသည်။ ပြိုင်ဘက်မှာ အဆင့် ၆ အလယ်အလတ်သာ ရှိသေးပြီး မိမိက အဆင့် ၆ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိရမိသောအခါ ရှောင်ရှီထု၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသနှင့် အရှက်ရမှုများက အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူသည် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်အားလုံးကို လည်ပတ်စေပြီး အပြင်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်စေကာ သူ့ကို နှောက်ယှက်နေသော ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဖိနှိပ်မှုကြီးကို အတင်းအကြပ် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။
ရှောင်ရှီထုက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း -
"ဟားဟားဟား... ရွှန်လုံ၊ မင်းမှာ ရှိတာ ဒါအကုန်ပဲလား? ဒါဆိုရင် ပြင်ဆင်ထားလိုက်တော့၊ ငါ မင်းကို..."
ထိုစဉ် အခန်းတွင်းရှိ အရာအားလုံးနှင့် လူတိုင်းသည် တစ်စက္ကန့်အတွင်း ငြိမ်သက်တောင့်တင်းသွားကြသည်။
မြေကမ္ဘာအဆင့် အစောပိုင်းရှိ ကျွမ်းကျင်သူ ၃ ဦးသာ လှုပ်ရှားနိုင်သော်လည်း ယခင်ကထက် များစွာ နှေးကွေးသွားပြီး လှုပ်ရှားနိုင်ရန်အတွက် သူတို့၏ စွမ်းအင်များကို အတော်လေး အသုံးပြုနေရသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ဤနည်းစနစ်သည် လွန်ခဲ့သော ၂ ရက်က ရွှန်လုံ ၅၅ လုံးမြောက် ချီလုံးကို ဖန်တီးပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသော နည်းစနစ်ဖြစ်သည်။ ရွှန်လုံသည် ဤနည်းစနစ်ကို စစ်မှန်သော တိုက်ပွဲတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းကို စတင်လိုက်သည်နှင့် စကားစုတစ်ခု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။
"ဧကရာဇ်၏ နယ်ပယ်"
ဤအမည်မှာ တကယ့်ကို တိကျလှသည်။ ရွှန်လုံသည် ဤနည်းစနစ်ကို စတင်လိုက်သည်နှင့် မိမိကိုယ်တိုင်သာ မြင်နိုင်သော ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် အချိန်တိုင်းနာရီ ပုံရိပ်ကြီး တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာပြီး နန်းတွင်းခန်းမတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤမမြင်နိုင်သော အချိန်တိုင်းနာရီအတွင်း၌ အချိန်သည် ရွှန်လုံ၏ အမိန့်ကို နာခံရသည်။
ဤနည်းစနစ်မှာ ရွှန်လုံ ကျင့်ကြံစဉ်က အချိန်တိုင်းနာရီပုံရိပ်ကို ဖန်တီးပုံနှင့် တူသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ စွမ်းအင်များကို သိမ်းဆည်းရန် ချီလုံးများ ဖန်တီးခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရှိပြီးသား ချီလုံးများဆီမှ စွမ်းအင်များကို ထုတ်ယူကာ ဤ
"ဧကရာဇ်၏ နယ်ပယ်" ကို ထိန်းသိမ်းရန် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။
သူကိုယ်တိုင်မှာ ချီစုစည်းမှု အဆင့် ၆ မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း မြေကမ္ဘာအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုပင် သက်ရောက်မှုရှိစေသဖြင့် ဤနည်းစနစ်မှာ တကယ့်ကို နတ်ဘုရားဆန်လှသည်။ သို့သော် ရွှန်လုံသည် ဤနည်းစနစ်၏ ကြီးမားသော အားနည်းချက်ကိုလည်း ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။
"ဧကရာဇ်၏ နယ်ပယ်" ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရန် သူ၏ ချီစွမ်းအင်များမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ် နှုန်းထားဖြင့် ကုန်ဆုံးနေသည်။ စွမ်းအင်အားလုံး မကုန်ဆုံးမီ ဤနည်းစနစ်ကို အသက်ရှူအကြိမ် ၆ ကြိမ်စာ ခန့်သာ ထိန်းထားနိုင်မည်ဟု ရွှန်လုံ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
ရွှန်လုံသည် အချိန်ကို ဖြုန်းတီးမနေဘဲ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် မျက်နှာတွင် ရယ်မောသံ အေးခဲနေဆဲဖြစ်သော ရှောင်ရှီထု၏ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ရွှန်လုံသည် သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ရှောင်ရှီထု၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ထိတ်လန့်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အားအပြည့်ဖြင့် လွှဲရိုက်ချလိုက်သည်။
ဖြောင်း
သူ၏ ညာလက်ဝါးက ရှောင်ရှီထု၏ ဘယ်ဘက်ပါးပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်သွားပြီး သူ့ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ထွက်သွားစေသည်။ ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျလာပြီး ဘယ်ဘက်ပါးနှင့် နှုတ်ခမ်းများမှာ ချက်ချင်းပင် ဖူးရောင်လာတော့သည်။
ဤရိုက်ချက်တွင် ရွှန်လုံ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြွက်သားခွန်အားသာ ပါဝင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် "ဧကရာဇ်၏ နယ်ပယ်" ကို ထိန်းသိမ်းထားစဉ် ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ မရသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ အသုံးပြုပါက ရှောင်ရှီထုကို မရိုက်ရသေးခင်မှာပင် နည်းစနစ် ပျက်ပြယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။
ရွှန်လုံ၏ လက်မှာပင် ရိုက်ချက်အရှိန်ကြောင့် အနည်းငယ် စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်း ဖြစ်သွားသည်။ "ဒီကောင်က တကယ်ပဲ မျက်နှာအသား ထူတာပဲ" ဟု သူက တွေးလိုက်မိသည်။
ရွှန်လုံသည် "ဧကရာဇ်၏ နယ်ပယ်" နည်းစနစ်ကို ရပ်တန့်လိုက်သောအခါ ခန်းမအတွင်းရှိ လူများ ပြန်လည်လှုပ်ရှားနိုင်ကြပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် လူတိုင်းမှာ နည်းစနစ်၏ အာနိသင်အောက်တွင် ရှိနေဆဲကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေကြသည်။ သူတို့ ရရှိလိုက်သော တုန်လှုပ်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများကြောင့် မည်သူမျှ သတိပြန်မဝင်နိုင်ကြသေးပေ။ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်သည့် ထိုခံစားချက်မှာ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
"ငါက ခြိမ်းခြောက်တာတွေကို မကြိုက်ဘူး၊ ပြီးတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ၊ ဘယ်အရာကိုမှ ဒူးထောက်ဦးညွှတ်ရမလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး။ မင်းက ငါ့ထက် သန်မာရင်တောင် ငါမလုပ်ချင်တဲ့အရာကို အတင်းအကြပ် ခိုင်းလို့မရဘူး။ မင်းလို ငါ့ထက် အများကြီး အားနည်းပြီး လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ကြမ်းပြင်ပေါ် လိမ့်သွားတဲ့ကောင်ဆိုရင် ပိုတောင် မရသေးတာပေါ့။"
အခန်းတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်လွန်းသဖြင့် ရွှန်လုံ၏ အသံမှာ ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူက ရှောင်ရှီထုကို အထင်သေးစွာ ကြည့်ရင်း ဆက်ပြောသည်။
"မင်းအဖေက မားကွစ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေရုံနဲ့ ငါက စိတ်ကောင်းရှိပြီး မင်းရဲ့ ခြေလက်တွေကို မရိုက်ချိုးရဲဘူးလို့ တစ်စက္ကန့်လေးတောင် မတွေးနဲ့။ မင်းက ငါ့ရဲ့ 'လွင့်မျောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း' ဝင်ခွင့်နေရာကို အန္တရာယ် ဖြစ် ရလောက်အောင် တန်ဖိုးမရှိဘူး။"
ရွှန်လုံ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း ပြတ်သားနေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ လေသံက ရုတ်တရက် အေးစက်သွားကာ -
"ဒါပေမဲ့... မင်း ငါ့ကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး လာရန်စရဲရင်တော့ အဲဒီအချိန်ကျရင် လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနဲ့တင် ပြီးသွားဖို့ မမျော်လင့် နဲ့တော့။"
ခန်းမအတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ ရွှန်လုံ၏ အံ့မခန်း လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းကို ကြည့်ပြီး ဆွံ့အသွားကြသည်။ မြေကမ္ဘာအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ၃ ဦးပင်လျှင် ဤမျှ အစွမ်းပြပြီးနောက် သူ့ကို ရန်မရှာလိုကြတော့ပေ။ သူတို့သည် ရွှန်လုံကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း မည်သည့်ပတ်သက်မှုမျှမရှိသည့် ရှောင်ရှီထုအတွက်ကြောင့်နှင့် ရွှန်လုံကဲ့သို့ နဂါးတစ်ကောင်ကို အဘယ်ကြောင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့ရမည်နည်း။
မမျှော်လင့်ဘဲ ရွှန်လုံ စကားပြောပြီး လှည့်ထွက်သွားပြီးနောက် ပထမဆုံး လှုပ်ရှားလာသူမှာ လင်းဝူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရှောင်ရှီထုကို တွဲထူရန် သူ့အနားသို့ အမြန်ပြေးသွားသည်။ အကယ်၍ သူမအနေဖြင့် ရှောင်ရှီထု၏ အားကိုးမှုကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပါက ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်နိုင်ရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမ သိနေသည်။
ထိုစဉ် နန်းတွင်းခန်းမ၏ တံခါးကြီး ပွင့်သွားပြီး အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့်အတူ ရင်ဘတ်တွင် တံဆိပ်တစ်ခုတည်း တပ်ဆင်ထားသည့် အဝါရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသား ၂ ဦး၊ အမျိုးသမီး ၁ ဦးတို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။
သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ကောင်းကင်ကံကြမ္မာနိုင်ငံ၏ အိမ်ရှေ့မင်းသား ပါလာပြီး အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသော အဘိုးအိုကို ဖားယားသောအမူအရာဖြင့် ဦးညွှတ်ကာ ခန်းမအတွင်းသို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
"စီနီယာလု... သူတို့ကတော့ စီနီယာ့ရဲ့ သတ်မှတ်ချက်တွေကို အောင်မြင်ပြီး 'လွင့်မျောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း' ကို ဝင်ချင်ကြတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကောင်းကင်ကံကြမ္မာနိုင်ငံက လူငယ်တွေပါပဲ။"
ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သော 'စီနီယာလု' ၏ ရှေ့တွင် မည်သူမျှ စကားမပြောရဲကြပေ။ ခန်းမအတွင်းရှိ လူတိုင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး ဂိုဏ်းမှ ရောက်လာသော ဤစီနီယာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မည်သူမျှ ထိုင်မနေရဲကြချေ။
'စီနီယာလု' ၏ အကြည့်က လုဝမ်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ လုဝမ်က ရှားရှားပါးပါး ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ဦးညွှတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။
"ဂါရဝပြုပါတယ်... ဦးလေးချန်။"