အပိုင်း (၁၄) - အဆင့် ၇ သို့ တက်လှမ်းမည့် နည်းလမ်း
ရွှန်ဖန်းက သားဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့ သား... အရင်နှစ်တွေက အခြေအနေအရဆိုရင် သား စာမေးပွဲအောင်ဖို့ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာပါတယ်။"
ရွှန်လုံက စူးစမ်းလိုသော မျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်နေသဖြင့် ရွှန်ဖန်းက ဆက်ပြောသည်။
"ကဲပါ... အဖေ သိသမျှကို မနက်ဖြန်ကျရင် အားလုံး ပြောပြမယ်။ အဲဒီလိုကြီး ကြည့်မနေပါနဲ့ဦး။ တကယ်တော့ အဖေတို့ နန်းမြို့တော်ကို လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကတည်းက သွားချင်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ သားက အခန်းထဲက ထွက်မလာတော့ သားကျင့်စဉ်ပြီးဆုံးတဲ့အထိ စောင့်နေရတာပေါ့။"
ရွှန်လုံက အံ့သြသွားပြီး ပြန်မေးလိုက်သည်။
"နန်းတော်က စမ်းသပ်ပွဲအတွက် အချိန်အများကြီး လိုသေးတာ မဟုတ်ဘူးလားအဖေ? နန်းမြို့တော်က ကျွန်တော်တို့ အပြာရောင်သစ်တောမြို့ကနေ သွားရင် တစ်ရက်တောင် မကြာဘူးဆိုတော့ သိပ်ပြီး အလောတကြီး သွားစရာ မလိုဘူးမလား?"
ရွှန်ဖန်းက 'လွင့်မျောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း' အကြောင်း ဘာမှမသိသေးသော သားဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ ရယ်မောရင်း -
"သားပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ သိပ်တော့ အလောတကြီး မလိုပါဘူး။ သွားပြီး ပြင်ဆင်စရာရှိတာ ပြင်ဆင်ချေဦး။ လိုချင်တာရှိရင်လည်း အဖေ့ကို ပြောပါ၊ အဖေ အကုန်ကူညီပေးမယ်။ စိတ်မပူနဲ့နော်။"
ရွှန်လုံသည် ဖခင်ဖြစ်သူကို ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းများ စိုစွတ်လာရသည်။ ဤကမ္ဘာသို့ သူ စတင်ရောက်ရှိလာစဉ်က ယခင်ဘဝကဲ့သို့ပင် အရာရာကို တစ်ကိုယ်တည်း ရုန်းကန်ရမည်ဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ မည်သူ့ကိုမျှ အားမကိုးဘဲ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးသည့် စိတ်ဓာတ်မှာ သူ၏ ကျင့်ဝတ်တစ်ခုလို ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ယခု 'မိဘအသစ်' များ၏ မေတ္တာနှင့် ဂရုစိုက်မှုများက 'မိသားစု' ဆိုသည့် စကားလုံး၏ အစစ်အမှန် အဓိပ္ပာယ်ကို သူ့အား သင်ကြားပေးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။
လင်းမိသားစုက စေ့စပ်ပွဲဖျက်ရန် လာစဉ်က ဖခင်ဖြစ်သူမှာ သူ့အတွက် ဒေါသတကြီး ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။ မိခင်ဖြစ်သူမှာလည်း သူ့ကို အမြဲတမ်း စိတ်ပူနေပြီး အစားအသောက်များ ပို့ခိုင်းကာ အခြေအနေကို စုံစမ်းခိုင်းနေတတ်သည်။ လွန်ခဲ့သော မိနစ်ပိုင်းကပင် သူ အရိုးပေါ် အရေတင် ဖြစ်နေကြောင်း ကြားသည်နှင့် ညသန်းခေါင်ယံမှာပင် ပြေးလာခဲ့ကြပြီး၊ သူ အသားများစွာ စားသောက်ကာ အားပြန်ပြည့်လာသည်ကို မြင်မှသာ စိတ်အေးသွားကြသည်။ သူ့ကို မည်သည့်မေးခွန်းမျှ မေးမြန်းကာ စိတ်အနှောင့်အယှက် မပေးခဲ့ကြပေ။
အခြားသူများအတွက် ဤအပြုအမူမှာ မိဘတိုင်း လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာဟု ထင်ရသော်လည်း၊ မိဘမေတ္တာ တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ဖူးသော ရွှန်လုံအတွက်မူ ဤအရာများမှာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုလှိုင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ မိဘများက သူတို့၏ ဝင်းအတွင်းသို့ ပြန်သွားကြသည်ကို ကြည့်ကာ၊ ရွှန်လုံသည်လည်း သူ၏ အခန်းသို့ ပြန်လာပြီး ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ကျင့်စဉ်အဆင့်တစ်ခု၏ အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ ရွှန်လုံသည် အဆင့် ၇ သို့ မတက်လှမ်းနိုင်ဘဲ တစ်နေရသည့် ပြဿနာကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။
"ဧကရာဇ်၏ အချိန်တိုင်းနာရီ" ကျင့်စဉ်အရ အဆင့်တိုင်းတွင် ချီစွမ်းအင်လုံး ၃ လုံးစီကို အစောပိုင်း၊ အလယ်ပိုင်းနှင့် အထွတ်အထိပ် အဆင့်များအတွက် ဖန်တီးရသည်။ ထို့ကြောင့် အဆင့်တစ်ခုစီတွင် အဆင့်ငယ် ၉ ဆင့် ရှိနေသည်။
ရွှန်လုံသည် လက်ရှိတွင် အဆင့် ၆ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ချီစွမ်းအင်လုံး ၅၄ လုံးကို စုစည်းထားပြီးဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် တစ်လုံးတိုးရန် ကြိုးစားတိုင်း ထိုချီလုံးမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တွန်းမသွင်းနိုင်ဘဲ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရွှန်လုံက နည်းလမ်းအသစ်တစ်ခုကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ချီစွမ်းအင်လုံးများက အားမကောင်းပါက၊ ၎င်းတို့ကို ဖန်တီးစဉ်ကတည်းက ချီစွမ်းအင်များ ပိုမိုထည့်သွင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ယခင်က အလွယ်တကူ ပြည့်သွားတတ်သော ချီလုံးများမှာ ယခုအခါ ဆာလောင်နေသော သားရဲများကဲ့သို့ ချီစွမ်းအင်များကို ပိုမိုတောင်းဆိုလာကြသည်။
၃ နာရီကြာပြီးနောက်တွင် ရွှန်လုံသည် စွမ်းအားအပြည့်ပါသော ချီစွမ်းအင်လုံးအသစ်တစ်လုံးကို စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းကို ဦးခေါင်းအထက်ရှိ ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း တွန်းပို့လိုက်သည်။ ၂ နာရီခန့် ထပ်မံကြိုးစားပြီးနောက်တွင် ၅၅ လုံးမြောက် ချီစွမ်းအင်လုံး သည် အောင်မြင်စွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
၅ နာရီကျော် ကြာသွားပြီဖြစ်သဖြင့် မိုးလင်းတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ရွှန်လုံမှာ ရူးသွပ်သော အတွေးတစ်ခုကို ထပ်မံစမ်းသပ်ချင်နေသည်။ ၎င်းမှာ ချီစုစည်းမှုအဆင့်တွင် မည်သူမျှ မလုပ်ဖူးသော အရာပင်။
"ငါ အရင်က ဖန်တီးထားတဲ့ ချီလုံးတွေထဲကိုရော ဒီ ၅၅ လုံးမြောက် ချီလုံးလို အရည်အသွေးမြင့်အောင် စွမ်းအင်တွေ ထပ်ဖြည့်လို့ရမလား?"
ဟု သူက တွေးလိုက်သည်။
ရွှန်လုံသည် အိမ်တော်ကိုယ်ရံတော်များနှင့် လေ့ကျင့်စဉ်က ချီလုံးများမှာ စွမ်းအင်ကုန်သွားသော်လည်း ပျောက်ကွယ်မသွားကြောင်း သတိပြုမိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ ဦးခေါင်းအထက်မှာပင် ရှိနေပြီး ကျင့်စဉ်ပြန်လည် လေ့ကျင့်ချိန်တွင်မှ လေထဲက ချီစွမ်းအင်များကို ပြန်လည်စုပ်ယူ ဖြည့်တင်းရခြင်းဖြစ်သည်။
ရွှန်လုံသည် သူ၏ ပထမဆုံးသော ချီလုံးထဲသို့ စွမ်းအင်များ ထပ်မံထည့်သွင်းကြည့်ရာ ထိုချီလုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ဝမ်းသာသွားသည်။
နောက်ထပ် ၃ နာရီကြာပြီးနောက် ရွှန်လုံသည် အလွန်အမင်း ပင်ပန်းသွားသဖြင့် အိပ်စက်လိုက်သည်။ သို့သော် ၂ နာရီခန့်သာ အိပ်ရသေးခင်မှာပင် ဖခင်ဖြစ်သူက လာရောက်နှိုးတော့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် အပြာရောင်သစ်တောမြို့မှ ထွက်ခွာရမည့်အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။