အခန်း ၁၆။။လောင်းကြေးတစ်ခု—ကပ္ပတိန်ကို ရေထဲဆွဲခေါ်ခြင်း

အေးသည်။

အရိုးထဲထိစိမ့်ဝင်ပြီး ဝိညာဉ်ကိုပါ အေးခဲစေမယ့်အေးခြင်း။

လီဗိုင်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးများအားလုံး ရေခဲမှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲတော့မည်ဟု ခံစားရသည်။ စိုစွတ်နေသော ကြူပင်များကို မှီ၍ လဲလျောင်းနေရပြီး အသက်ရှူတိုင်းမှာ မှန်ကွဲစများကို မျိုချနေရသလိုပင်။ လည်ချောင်းမှသည် အဆုတ်ထဲအထိ ခြစ်ထုတ်သွားပြီး ပူလောင်စွာ နာကျင်နေသည်။

ဂေ့ဘ်မှာတော့ ပိုဆိုးသည်။ သူ၏တုန်ရီမှုသည် ပြင်းထန်သော အတက်ရောဂါလက္ခဏာမှသည် မသိမသာလေး တုန်ခါနေသည့် အနေအထားသို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ လီဗိုင်း သိသည်။ ဒါက သက်သာလာခြင်းမဟုတ်ပေ။ ဂေ့ဘ်၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် တုန်ရီခြင်းဖြင့် အပူဓာတ်ထုတ်ပေးနိုင်မည့် ခွန်အားပင် မရှိတော့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် အများဆုံး မိနစ် ၃၀ အတွင်း ဂေ့ဘ်သည် အေးစက်နေသော အသေကောင်တစ်ကောင်သာ ဖြစ်သွားတော့မည်။

လီဗိုင်းကိုယ်တိုင်လည်း သိပ်တော့ ကြာကြာမခံနိုင်တော့ပေ။

အနာကျက်မြန်သောစွမ်းရည် က သန်မာသည်မှာ မှန်သော်လည်း ဒါက အစဉ်အမြဲ လည်ပတ်နေသည့် စက်ကြီးမဟုတ်ပေ။ စွမ်းအင်လိုအပ်သေးသည်။ ဤကဲ့သို့ အလွန်အေးစက်သော အခြေအနေတွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၌ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအင်အနည်းငယ်မှာ ယိုစိမ့်နေသည့် အင်ဂျင်တစ်လုံးမှ ဆီများကဲ့သို့ ကုန်ခန်းသွားနေသည်။

ဘာဆက်လုပ်မလဲ?

သေဖို့ စောင့်နေမလား?

လီဗိုင်း၏အကြည့်သည် လေယာဉ်တင် အမြောက်သံများ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ထွက်ပေါ်နေသော ဝေးလံသည့် တောင်တန်းဆီသို့ စူးစိုက်သွားသည်။

ကပ္ပတိန်အမေရိက။

စတိဗ် ရော်ဂျာ။

ကြယ်ပွင့်သင်္ကေတပါသော ဒိုင်းလွှားကို ကိုင်ထားသည့် ထိုကြွက်သားတောင့်တောင့်နှင့်လူမှာ တရားမျှတမှု၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ချီးကျူးခံရသူဖြစ်ပြီး ဟိုက်ဒရာ ၏ တပ်ဖွဲ့အဓိက အင်အားစုများကြားတွင် ရေနွေးငွေ့ခန်းထဲက မန်ဒူး လုံးများကဲ့သို့ ဝိုင်းပတ်ခံထားရသည်။ သူ၏အခြေအနေမှာ လီဗိုင်းထက် ပိုကောင်းမည်မဟုတ်ပေ။

သူတို့လာကယ်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရမလား?

စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်။

ဒါပေမဲ့…

သူ့ကို လာကယ်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘဲနဲ့ရော?

လျှပ်စီးတစ်ချက် လီဗိုင်း၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသလိုပင်။ အေးစက်ခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းတို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော မှောင်မိုက်မှုကို ထွန်းလင်းစေသည်။

သူ၏ ခဲလုနီးပါးဖြစ်နေသော ဦးနှောက်သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လည်ပတ်လာသည်။

စဉ်းစားချက်တစ်ခု—အရမ်းရူးမိုက်လွန်းသဖြင့် သူ့ကိုယ်သူပင် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်ရလောက်အောင်ပင်—ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဘာကြောင့် သူ့ကို လာကယ်ဖို့ စောင့်နေရမှာလဲ?

ဘာကြောင့်များ သူ့ကို ဒီပြဿနာထဲ ဆွဲခေါ်မရရမှာလဲ?

"ဂေ့ဘ်၊" လီဗိုင်း၏အသံမှာ စူးရှနေပြီး သတိတစ်ဝက်လစ်နေသော သူ့အဖွဲ့ဖော်ကို အတင်းလှုပ်နှိုးလိုက်သည်။ "နိုးပါဦး။ ငါပြောတာကို နားထောင်။"

ဂေ့ဘ်၏မျက်ခွံများမှာ အလွန်ခက်ခဲစွာ ပွင့်လာပြီး အလင်းရောင်မရှိတော့သည့် မှေးမှိန်နေသော မျက်လုံးများကို တွေ့ရသည်။

"ငါ… အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိတယ်၊" လီဗိုင်းသည် သူ့နားထဲတွင် အသည်းအသန် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး အသက်ရှင်နိုင်မယ့် အစီအစဉ်တစ်ခု။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ရူးမိုက်တယ်။ တစ်လှမ်းမှားတာနဲ့ ငါတို့ ဘာခြေရာလက်ရာမှ မကျန်ဘဲ သေသွားလိမ့်မယ်။"

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ 'အသက်ရှင်' ဆိုသည့် စကားလုံးက တစ်ခုခုကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပုံရသည်—ဂေ့ဘ်၏မျက်လုံးထဲတွင် အားအင်အနည်းငယ် ပြန်ပေါ်လာသည်။

"မ-မင်း… ပြော…" သူ အတင်းပြောလိုက်သည်။

"နားထောင်၊" လီဗိုင်းသည် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြောသည်။ "အခု ဟိုက်ဒရာရဲ့ အဓိကတပ်ဖွဲ့တွေက အနောက်ဘက် တောင်တန်းမှာ ကပ္ပတိန်အမေရိက နဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီလူယုတ်မာ 'ဟောင်းဒ်' က မြစ်အထက်ပိုင်းကို ပြေးသွားအောင် လှည့်စားထားပြီးပြီ။ အဲဒီတော့ ငါတို့ရှိနေတဲ့ ဒီနေရာတစ်ဝိုက်မှာ လူအင်အား လုံးဝမရှိသလောက်ပဲ။ ဒါက ငါတို့အတွက် အားနည်းချက်ဖြစ်ပေမဲ့ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်လည်း ဖြစ်တယ်!"

"ငါတို့က ဒီလွတ်လပ်တဲ့ အခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ကပ္ပတိန်အမေရိက ကို ဒီငရဲလို ဝိုင်းပတ်ထားတဲ့နေရာကနေ ထွက်လာအောင် ဖိတ်ခေါ်မှာ!"

ဂေ့ဘ်၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ သိပ်မသဘောပေါက်သေးပေ။

"ဘယ်လိုမျိုး?" လီဗိုင်း၏နှုတ်ခမ်းများမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွှတ်သွားပြီး အေးစက်သောညတွင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လို ပုံစံပေါက်နေသည်။

"ဟိုက်ဒရာရဲ့ နည်းလမ်းတွေကိုပဲ ပြန်သုံးပြီးတော့ပေါ့။"

သူသည် ရင်ဘတ်တွင် သိမ်းထားသော အေးစက်နေသည့် သံသေတ္တာငယ်—ရေဒီယိုကို ပုတ်ပြလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဒီဟာကို ဟောင်းဒ်ကို လှည့်စားဖို့ တစ်ခါသုံးခဲ့ပြီးပြီ။ အခု တစ်ခါထပ်သုံးမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ဟိုက်ဒြာရဲ့ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးရဲ့ အမိန့်ပေးစနစ်ကို လှည့်စားမှာ။"

ဂေ့ဘ်၏ အသက်ရှူနှုန်းမှာ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာသည်။ လီဗိုင်း ဘာကို ဆိုလိုမှန်း သူ သဘောပေါက်သွားပြီ—ဒါက ခုနက လမ်းကြောင်းလွှဲတာထက် အဆပေါင်းတစ်ရာ ပိုရူးမိုက်သည်။

"မ-မင်း… ဟိုက်ဒရာရဲ့ တပ်မှူးအယောင်ဆောင်မလို့လား?" သူ၏အသံမှာ မယုံကြည်နိုင်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ဖြင့် တုန်ယင်နေသည်။

"အတိအကျပဲ!" လီဗိုင်း၏မျက်လုံးများတွင် ရူးမိုက်မှုတို့ တောက်ပနေသည်။ "ငါ အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ယောက်အဖြစ် အယောင်ဆောင်ပြီး အနောက်ဘက်တောင်တန်းကို ဝိုင်းထားတဲ့တပ်ဖွဲ့တွေကို အတုအယောင် အမိန့်တစ်ခု ထုတ်ပေးမယ်—သူတို့ လုံးဝလျစ်လျူရှုလို့ မရတဲ့ အမိန့်တစ်ခုပေါ့!"

"ငါက ဒီမြစ်ကမ်းပါးနဲ့ အနီးဆုံးဖြစ်တဲ့ အရှေ့ဘက်ဝိုင်းထားတဲ့တပ်ကို နောက်ဆုတ်ပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်ပေးဖို့ အမိန့်ပေးမယ်။ မဟာမိတ်တပ်ရဲ့ အဓိကအင်အားစုကို တောင်ဘက်မှာ တွေ့ရှိထားပြီး ချက်ချင်း အကူအညီ လိုအပ်နေတယ်လို့ ငါပြောမယ်! အဲဒီလို ဖြစ်သွားရင် ကပ္ပတိန်အမေရိက က—သူသာ အရူးမဟုတ်ရင်—အဲဒီ တစ်ခုတည်းသော အပေါက်ကို တွေ့ပြီး ငါတို့ဆီကို တန်းပြေးလာလိမ့်မယ်!"

ဂေ့ဘ်မှာ လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဒါက ဓားသွားပေါ်မှာ ကနေတာ မဟုတ်ဘူး—ဓားသွားပေါ်မှာ နောက်ပြန်ပတ်လှည့် ခုန်နေတာ။

"ဒါပေမဲ့… ဒါဆို ငါတို့လည်း အဖော်ခံရမှာပေါ့?" ဂေ့ဘ်က တုန်တုန်ရီရီ ပြောသည်။ "ဟောင်းဒ်တို့၊ ဟိုက်ဒရာအမိန့်ပေးသူတို့—သူတို့တွေ အချက်အလက်ချင်း တိုက်ဆိုင်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ဒါ မင်းလုပ်မှန်း သူတို့သိသွားလိမ့်မယ်! အဲဒီအခါ အကုန်လုံးက ငါတို့ကို လိုက်သတ်လိမ့်မယ်!"

"ဟုတ်တယ်! ငါတို့ ပေါ်သွားမယ်!" လီဗိုင်းသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ယုံကြည်ချက်ဖြင့် မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။

"ဒါဆို ဘာဖြစ်လဲ? ဂေ့ဘ်၊ နားထောင်—ငါတို့က ရေခဲတွင်းထဲ ပြုတ်ကျသွားတဲ့လူနှစ်ယောက်နဲ့ တူတယ်။ ငြိမ်နေရင် အေးသေမယ်။ တက်ဖို့ ကြိုးစားရင်လည်း ခွန်အားမရှိဘူး။ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းက ကမ်းပေါ်က အသန်မာဆုံးလူကို ဆွဲချပြီး ငါတို့နဲ့အတူ ရေထဲဆွဲခေါ်လိုက်ဖို့ပဲ! သူ ရေထဲရောက်သွားတာနဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ဖြစ်လာမယ်—လူတိုင်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲယူနိုင်လောက်တဲ့အထိပေါ့!"

"ကပ္ပတိန်အမေရိက က အဲဒီ အသန်မာဆုံးလူပဲ! သူ ငါတို့ဆီ ရောက်လာတာနဲ့ ဟိုက်ဒြာရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကလည်း အဲဒီနောက်ကို ပါလာမှာ! ဒီနေရာက တိုက်ပွဲအသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်—ရှုပ်ထွေးတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုပေါ့! အဲဒီလို ရှုပ်ထွေးမှုမျိုးမှာပဲ ငါတို့မှာ အခွင့်အရေး ရှိတယ်။ အဲဒီအခါမှပဲ ရေနောက်အောင် လုပ်ပြီး ငါတို့ အသက်ရှင်နိုင်မှာ!"

လီဗိုင်း၏စကားများသည် ဂေ့ဘ်၏ သေလုနီးပါးဖြစ်နေသော နှလုံးသားထဲသို့ အက်ဒရီနယ်လင်ဆေးရည် ထိုးသွင်းလိုက်သလိုပင်။

ဟုတ်တယ်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သေရမှာပဲ။

ဂုဏ်သိက္ခာမရှိဘဲ ကြောက်တရားနဲ့ ဒီနေရာမှာ အေးသေရတာထက်စာရင် အသံကျယ်ကျယ်၊ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လောင်းကြေးထပ်လိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။

နိုင်ရင်—အသက်ရှင်မယ်။

ရှုံးရင်—အနည်းဆုံးတော့ တိုက်ရင်းသေရမယ်။

"အိုကေ… လုပ်… လုပ်ရအောင်၊" ဂေ့ဘ် သွားများကြိတ်ကာ ပြောသည်။ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် အသက်ရှင်လိုစိတ် မီးပွားများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းပြီ။" လီဗိုင်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသည်။ ဒီအချိန်ကစပြီး နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်စရာ မရှိတော့ပေ။

သူသည် ရေဒီယိုကို ဟိုက်ဒြာ၏ အများသုံး အမိန့်ပေးလိုင်းသို့ ပြန်ညှိလိုက်သည်။

ဆူညံသံများနှင့် ဂျာမန်စကားသံများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျံ့လွင့်လာသည်။

"အနောက်ဘက် မီးအားကို အကူအညီပေး! သူတို့ကို ဖောက်ထွက်မသွားစေနဲ့!"

"ဆေးမှူး! ဆေးမှူးက ဘယ်ရောက်နေတာလဲ?! ဒီမှာ ဒဏ်ရာရထားတဲ့လူတွေ ရှိတယ်!"

"ထပ်ပြောမယ်၊ ပစ်မှတ်က တောင်ကုန်းသုံးဘက်ကို အရှေ့ဘက်အတိုင်း ရွေ့နေတယ်! မီးအားအကူအညီ လိုအပ်တယ်!"

ရှုပ်ထွေးမှုများမှတစ်ဆင့် ကပ္ပတိန်အမေရိကားကို ဝိုင်းထားသော တိုက်ပွဲသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီဆိုတာ လီဗိုင်း သိလိုက်သည်။

အခုပဲ။

သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ယခင်က သူကြားခဲ့ဖူးသော ဟိုက်ဒရာအရာရှိများ၏ လေသံနှင့် အသံနေအသံထား—သူတို့၏ မောက်မာမှု၊ ငြင်းမရသော အာဏာကို ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်သည်။

သူသတ်ခဲ့သည့် ဟိုက်ဒရာတပ်ခွဲမှူး၏ လေသံကို အတုယူလိုက်သည်။

လည်ချောင်းရှင်းလိုက်သည်။

ခလုတ် ကို နှိပ်လိုက်သည်။

"တိတ်။"

အတိုချုံးပြီး အမိန့်ပေးသည့် ဂျာမန်စကားလုံး—နိမ့်၊ တည်ငြိမ်၊ အာဏာပါသော အသံ။

လိုင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

မမျှော်လင့်ထားသော အာဏာသံကြောင့် အသံအားလုံး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

လီဗိုင်း၏နှလုံးသည် လည်ချောင်းထဲ ရောက်လာသည်။ ဒါက အရေးကြီးဆုံးအချိန်ပဲ။

"ဒါက 'လေ့လာသူ' ပဲ၊" သူသည် ထိပ်ဆုံးနေရာတွင် ရှိသင့်သော အလေးချိန်ပါသည့် အမည်ကို တီထွင်သုံးစွဲကာ ဆက်ပြောသည်။

"ငါ အခုလေးတင် ဟာရှမစ်ဒ် ဆီက အမြင့်ဆုံး အမိန့်ကို လက်ခံရရှိထားတယ်။ တောင်ဘက်တန်း၊ ကဏ္ဍ အေ7 မှာ မဟာမိတ်တပ်ရဲ့ အဓိကအင်အားစုက ဘေးကနေ ပတ်တိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာကို တွေ့ရှိထားတယ်။ အမိန့်ကတော့ အောက်ပါအတိုင်းပဲ—အရှေ့ဘက် ဝိုင်းထားတဲ့တပ်တွေအားလုံး—တပ်ခွဲ ၄၊ ၅၊ ၆—တို့ဟာ သူတို့လက်ရှိနေရာတွေကို ချက်ချင်းစွန့်ခွာပြီး တောင်ဘက်တန်း အေ7 ကို သွားရောက်ကာ ကာကွယ်ရေးပတ်လည်အသစ်ကို တည်ဆောက်ရမယ်။ ထပ်ပြောမယ်: ဒါက အမြင့်ဆုံး ဦးစားပေးအမိန့်ဖြစ်ပြီး မိနစ်ဆယ်အတွင်း အပြီးဆောင်ရွက်ရမယ်!"

သူ ခလုတ်ကို လွှတ်လိုက်သည်။

လိုင်းပေါ်တွင် သေရည်သေသတ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လီဗိုင်းသည် သူ၏နှလုံးခုန်သံကို—နှင့် ဂေ့ဘ်၏နှလုံးခုန်သံကို—စစ်ရေးဗုံသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ကြားနေရသည်။

အောင်မြင်သွားပြီလား?

သူတို့ ယုံသွားကြမလား?

စက္ကန့်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

လီဗိုင်းသည် နောက်ထပ် အမိန့်တစ်ခု ထပ်ပေးတော့မည့်အချိန်တွင် အရာရှိငယ်တစ်ယောက်၏ တုံ့ဆိုင်းနေသော အသံ ထွက်လာသည်။

"…အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပါတယ်၊ 'လေ့လာသူ'။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ နောက်ဆုတ်လိုက်ရင် အရှေ့ဘက် ဝိုင်းထားတဲ့နေရာမှာ အပေါက်ကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီ အမေရိကန်က—"

"မင်း အရူးပဲ!" လီဗိုင်းသည် ပို့လွှတ်ခလုတ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းပြင်းနှိပ်ကာ ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။

"မင်း ဟာရှမစ်ဒ် ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သံသယဝင်နေတာလား?! ဘယ်ဟာက ပိုအရေးကြီးလဲ—အမေရိကန်စစ်သားတစ်ယောက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ အခြေစိုက်စခန်းရဲ့ ဘေးတိုက်က လုံခြုံရေးလား?! မင်း ဘယ်လိုလုပ်မလဲဆိုတာ ငါဂရုမစိုက်ဘူး—အမိန့်ကို အကောင်အထည်ဖော်! တောင်ဘက်တန်းသာ ကျသွားရင် မင်းခေါင်းကို ငါကိုယ်တိုင် လိမ်ဖြုတ်ပြီး ဘောလုံးလို ကန်ပစ်မယ်!"

ဒေါသပါသော ခြိမ်းခြောက်မှုက အလုပ်ဖြစ်သွားသည်။

အရာရှိငယ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် မေးခွန်းထုတ်ဖို့ မရဲတော့ပေ။

"ယ-ဟုတ်ကဲ့! နားလည်ပါတယ်! ချက်ချင်း ဆောင်ရွက်ပါ့မယ်!"

ခဏအကြာတွင် တပ်များရွေ့လျားနေသည့်အသံနှင့် အင်ဂျင်များ စတင်နိုးထသည့်အသံများကို လိုင်းထဲမှ ကြားလိုက်ရသည်။

အောင်မြင်သွားပြီ။

လီဗိုင်းနှင့် ဂေ့ဘ်တို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးတွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပျော်ရွှင်သော အရိပ်အယောင်များကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့သည် ဟိုက်ဒရာ၏တပ်ဖွဲ့များကို အတုအယောင်အမိန့်ဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် ရွေ့လျားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့ သုံးစက္ကန့်တောင် မပျော်ရသေးခင်မှာပင်—

အေးစက်ပြီး ခံစားချက်မဲ့သော၊ လူသတ်လိုစိတ်ပြင်းထန်သည့် အသံတစ်ခုက လိုင်းထဲသို့ ဖြတ်ဝင်လာသည်။

သူတို့ ဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်မည့် အသံ။

ဟောင်းဒ်။

"တော်တော် ကောင်းတဲ့ ဖျော်ဖြေမှုပဲ၊ ငါ့ ကြွက်ပေါက်လေး။"

"မင်းတို့က မြေကြီးတူးရုံတင် မဟုတ်ဘူး… မင်းတို့သခင်တွေရဲ့ အသံကိုတောင် အတုခိုးတတ်နေပြီပေါ့။"

အသံသည် သူတို့၏ကြောက်ရွံ့မှုကို အားရပါးရ ခံစားနေသည့်အတိုင်း ခဏတိတ်သွားပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း၊ ရက်စက်စွာ၊ စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ တစ်ခုခုကို မေ့သွားပုံရတယ်။"

"တောင်ဘက် ကင်းထောက်တာ ငါ့ရဲ့တာဝန်ပဲ။"

"အဲဒီမှာ လေနဲ့နှင်းကလွဲရင် ဘာမှမရှိဘူး။"

"အခုတော့ မင်းတို့ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ငါအတိအကျ သိပြီ။"

"ကစားပွဲ ပြီးပြီ။”