လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် လူးဝစ်သည် ဆစ်ဖ်နှင့်အတူ မြေနီလမ်းအတိုင်း လျှောက်လာရင်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ကာ ရိုးရှင်းသော်လည်း သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သည့် သစ်သားအိမ်လေးတစ်လုံးဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။
“အထဲကို တစ်ချက်ဝင်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်” ဟု ပြောရင်း တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။
အိမ်ထဲတွင် အလင်းရောင် မှိန်ပျပျသာရှိပြီး ဆေးဖက်ဝင်အပင်နံ့ သင်းသင်းလေးက လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေသည်။ နံရံဘက်ကပ်ထားသည့် သစ်သားခုတင်ပေါ်တွင် မြင်းစီးသူရဲတစ်ဦး လဲလျောင်းနေပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေဆဲဖြစ်သော်လည်း လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကထက်စာလျှင် အတော်ပင် သက်သာနေပုံရသည်။
သူသည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က နှင်းဘီလူး (Frost Giant) နှင့် တိုက်ပွဲတွင် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သော မြင်းစီးသူရဲ ဟာဗီယာ (Havier) ပင် ဖြစ်သည်။ လူးဝစ် ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် အားယူ၍ ထိုင်ကာ အရိုအသေပေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း လူးဝစ်က သူ့ကို အသာအယာ ပြန်ဖိထားလိုက်သည်။
“မလှုပ်နဲ့ဦး” လူးဝစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တားလိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာက လုံးဝ မကျက်သေးဘူး။”
ဟာဗီယာက အနည်းငယ် အားနာရယ်ကျဲကျဲ အပြုံးဖြင့် “နယ်စားမင်း... ကျွန်တော် အများကြီး သက်သာနေပါပြီခင်ဗျာ” ဟု ဆိုသည်။
“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းမတွန်းအားပေးနဲ့” လူးဝစ်က ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ဆွဲယူထိုင်လိုက်ရင်း “ဆရာဝန်က ဘာပြောလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
“အခြေအနေ ငြိမ်သွားပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ နဂိုအတိုင်း ပြန်ကောင်းဖို့တော့ အချိန်ယူရဦးမှာပါ” ဟာဗီယာက အားမလိုအားမရဖြစ်ပုံဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ “နယ်စားမင်းကို စိတ်ပူအောင် လုပ်မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။
“မင်း အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာတာနဲ့တင် တန်ပါပြီ” လူးဝစ်က အသာအယာ သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း “စိတ်မပူနဲ့၊ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ ပြန်ရအောင် ကူညီပေးနိုင်မယ့် ဆေးရည်ကောင်းကောင်းကို ငါ အမြန်ဆုံး ရှာပေးပါ့မယ်” ဟု အားပေးလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နယ်စားမင်း။ အရှင်ပြုတဲ့ ကျေးဇူးကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး။ ဒဏ်ရာပျောက်တာနဲ့ သွေးနီလှိုင်းနယ်မြေအတွက် ဆက်ပြီး အမှုထမ်းပါ့မယ်” ဟု ဟာဗီယာက သစ္စာရှိလှသည့် အသံတုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဘေးတွင် ရပ်ကြည့်နေသော ဆစ်ဖ်သည် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် စိတ်ထဲတွင် တစ်မျိုး ဖြစ်သွားရသည်။ နဂိုက လူးဝစ်သည် ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် လူမြင်ကောင်းအောင် လုပ်ပြနေခြင်းသာ ဖြစ်မည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့မိသည်။ သို့သော် ဒဏ်ရာရ မြင်းစီးသူရဲ၏ မျက်လုံးထဲမှ အစစ်အမှန် သစ္စာရှိမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ အယူအဆများ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။
“နှုတ်ဆက်ပွဲ လုပ်နေသလိုမျိုး စကားတွေ မပြောစမ်းပါနဲ့” လူးဝစ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောရင်း ထရပ်ကာ ဟာဗီယာ၏ ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ “နေကောင်းအောင် အရင်နေပါ၊ ဒဏ်ရာမပျောက်ဘဲ အတင်းပြန်လာပြီး လူရယ်စရာ မဖြစ်စေနဲ့ဦး။”
မထွက်ခွာမီ လူးဝစ်က ဟာဗီယာကို သေချာ ဂရုစိုက်ရန် အစောင့်များကို မှာကြားခဲ့ရာ ဟာဗီယာမှာ တစ်ဖန် မျက်ရည်ဝဲရပြန်သည်။
ဟာဗီယာကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လူးဝစ်သည် ဆစ်ဖ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အရှေ့ဘက် မြစ်ကမ်းပါးဆီသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်သည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လင်းလက်တောက်ပနေပြီး ကမ်းနားတွင် ငါးဖမ်းလှေ အနည်းငယ် ဆိုက်ကပ်ထားသည်။ တံငါသည်များသည် ပိုက်ကွန်များကို အလုပ်ရှုပ်ခံ သိမ်းဆည်းရင်း ရံဖန်ရံခါ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောနေကြသည်။
လူးဝစ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ငါးဖမ်းလုပ်ငန်းမှာ တည်ငြိမ်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အစပိုင်းကထက် လှေအနည်းငယ် ပိုများလာသော်လည်း ငါးဖမ်းမိသည့် ပမာဏမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ အလျှံပယ် မဟုတ်တော့ပေ။ ၎င်းမှာ သူ ဖြစ်စေချင်သည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
ငါးမျိုးစိတ်များ ရေရှည် မျိုးပွားနိုင်စေရန်အတွက် သူသည် ပိုက်ကွန်မျက်ကွင်းများကို ပိုမိုကျယ်စေရန် အမိန့်ပေးထားပြီး ငါးအသေးလေးများကို လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးထားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြစ်အတွင်းရှိ ငါးသယံဇာတများ ပြန်လည် နိုးထလာစေရန် ငါးဖမ်းရာသီကို စနစ်တကျ သတ်မှတ်ထားပြီး ခေတ္တရပ်နားသည့် ရာသီကိုလည်း ထည့်သွင်းထားသည်။
လူးဝစ်ကို မြင်သည်နှင့် ငါးဖမ်းလုပ်ငန်း တာဝန်ခံ လူ့ခ် (Luke) က မျက်နှာချိုသွေးသော အမူအရာဖြင့် အမြန်လျှောက်လာသည်။
လူးဝစ်က ခေါင်းတစ်ချက် ငြိမ့်ပြကာ မြစ်ပြင်ကို ကြည့်ရင်း “ငါးမွေးမြူရေး လုပ်ငန်းကော ဘယ်လို အခြေအနေရှိလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
“စမ်းသပ်နေပါပြီခင်ဗျာ” လူ့ခ်က ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “အေးတဲ့ရေမှာ နေနိုင်တဲ့ ငါးမျိုးစိတ်တွေကို ရွေးချယ်ပြီး လှောင်အိမ်နဲ့ မွေးမြူဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်။ ဒါတွေအားလုံးက နယ်စားမင်းရဲ့ ရေရှည်မြော်မြင်မှုကြောင့်ပါ။ မဟုတ်ရင် နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ငါးတွေ အကုန် ပြုန်းတီးသွားမှာ အသေအချာပဲ!”
“အင်း... မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်ဆောင်နေတာပဲ” လူးဝစ်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ချီးကျူးလိုက်သည်။
လူ့ခ်မှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် မျက်လုံးများ မှေးစပြုလာပြီး “မဟုတ်တာပါ နယ်စားမင်း၊ ဒါတွေအားလုံးက နယ်စားမင်းရဲ့ ပညာရှိတဲ့ ဦးဆောင်မှုကြောင့်ပါ!” ဟု ဆိုသည်။ လူးဝစ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း ထိုမြှောက်ပင့်စကားများကို အလေးမထားပေ။
ဆစ်ဖ်သည် ဘေးမှ ကြည့်နေရင်း စိတ်ထဲမှ မဲ့လိုက်မိသည်။ သူမသည် ထို “ပညာရှိသော နယ်စားမင်း” ဟူသည့် မြှောက်ပင့်စကားများကို အထင်သေးသော်လည်း သွေးနီလှိုင်းနယ်မြေမှ လူများက သူ့ကို တကယ်ပင် ယုံကြည်ကိုးစားကြသည်ကိုတော့ ဝန်ခံရပေမည်။
လူးဝစ်က ဆစ်ဖ်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားသည်။ သူမ၏ အတွေးများကို သူ သိနေသော်လည်း ရှင်းပြရန်တော့ စိတ်မဝင်စားပေ။
“သွားကြစို့” လူးဝစ်က စိုက်ပျိုးရေးမြေများဆီသို့ လှမ်းလာခဲ့သည်။
ကျယ်ပြောလှသော လယ်ကွင်းပြင်ကြီးသည် နံနက်ခင်း နေရောင်အောက်တွင် စိမ်းစိုနေပြီး ရိုင်းစပါး (rye) ပင်များမှာ သန်စွမ်းနေသည်။ အာလူးပင်များနှင့် မုန်လာဥဖြူပင်များမှာလည်း အားကောင်းမောင်းသန် ပေါက်ရောက်နေကြပြီး စိုပြည်သည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။
စိုက်ပျိုးရေးအရာရှိ မိုက်သည် လယ်ကျွန်အနည်းငယ်နှင့်အတူ ကွင်းထဲတွင် စစ်ဆေးနေသည်။ လူးဝစ်ကို မြင်သောအခါ သူက အမြန်ပြေးလာပြီး လက်မှ မြေကြီးများကို ခါထုတ်ကာ ရိုးသားသော အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်သည်။
“နောက် ဆယ်ရက်ကျော်ရင် မုန်လာဥဖြူတွေ စရိတ်လို့ ရပါပြီ။ ရိုင်းစပါးတွေကလည်း အခြေအနေကောင်းတယ်၊ အာလူးတွေလည်း ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။ ဒီနှစ်တော့ အထွက်နှုန်း ကောင်းဦးမှာပါ” ဟု မိုက်က ဂုဏ်ယူသော လေသံဖြင့် ပြောပြသည်။
လူးဝစ်က ခေါင်းငြိမ့်ကာ လယ်ကွင်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။ စနစ်တကျ ပြုပြင်ထားသော စိုက်ဘောင်များနှင့် စိုစွတ်သော မြေဆီလွှာများက ဂရုတစိုက် ပြုစုပျိုးထောင်ထားကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
“ကောင်းတယ် မိုက်” ဟု သူက ချီးကျူးလိုက်သည်။
မိုက် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ စိတ်ထဲမှ ပျော်ရွှင်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာတွင် အတိုင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။ သူ၏ ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမှာ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော နယ်စားမင်းကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။
ယခင်က သူသည် နယ်စားမင်းတစ်ဦးကို မော့ကြည့်ရန်ပင် ခွင့်မရှိသော လယ်ကျွန်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် လူးဝစ်သည် သူ့ကို လွတ်လပ်ခွင့် ပေးခဲ့ရုံသာမက သွေးနီလှိုင်းနယ်မြေ၏ စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းအားလုံးကို စီမံခန့်ခွဲခွင့် ပေးခဲ့သဖြင့် သူသည် နိမ့်ကျသော ကျွန်ဘဝမှ စိုက်ပျိုးရေး ဦးဆောင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူ၏ ဘဝရည်မှန်းချက်မှာ သွေးနီလှိုင်းနယ်မြေ၏ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်း တိုးတက်စေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရန်ပင် ဖြစ်သည်။
“နယ်စားမင်း... ကျွန်တော် နယ်စားမင်းကို စိတ်မပျက်စေရပါဘူး” မိုက်က တုန်ယင်သော အသံဖြင့် လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။
လူးဝစ်က အနည်းငယ် ပြုံးကာ မိုက်၏ ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်ရင်း “ဆက်ပြီး ကြိုးစားပါဦး” ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် ပျော်ရွှင်နေသော မိုက်ကို ကြည့်ရင်း တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံဖြင့် မျက်ခုံးပင့်ကာ “ဒါနဲ့... အိမ်ထောင်သစ် ဘဝလေးကော ဘယ်လိုလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
မိုက် ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းလာကာ “မဟုတ်တာ... မဟုတ်ပါဘူး နယ်စားမင်း၊ ကျွန်တော့်ကို မနောက်ပါနဲ့” ဟု အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် လက်ခါပြတော့သည်။
လူးဝစ်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ရင်း “အေးအေးဆေးဆေး နေပါ၊ မင်းကို အလုပ်တွေနဲ့ပဲ ပင်ပန်းမသွားစေချင်လို့ပါ” ဟု ဆိုသည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်သူများကလည်း လိုက်လံရယ်မောကြသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပေါ့ပါး လန်းဆန်းသွားသည်။
နံနက်ခင်းမှ ယခုအချိန်အထိ ဆစ်ဖ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် လူးဝစ်သည် ကောက်ကျစ်သော နယ်စားမင်းတစ်ဦးအဖြစ်မှ မိမိ၏ နယ်မြေကို ဂရုစိုက်တတ်သော၊ ချဉ်းကပ်ရ လွယ်ကူသော၊ လေးစားထိုက်သော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာသည်။ သူသည် စိတ်ရင်းဖြင့် လုပ်နေသည်ဖြစ်စေ၊ ဟန်ဆောင်နေသည်ဖြစ်စေ အနည်းဆုံးတော့ လူထုက သူ့ကို တကယ် စိတ်ရင်းဖြင့် ချစ်ခင်ကြသည်။
မြောက်ပိုင်းနယ်မြေမှ နယ်မြေတိုင်းသာ သွေးနီလှိုင်းနယ်မြေကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်လာပါက နှင်းလဝန်းမျိုးနွယ်စု အတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာမည်ကို သူမ စိုးရိမ်မိသည်။ သို့သော် ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပြန်လျှင် ခြိမ်းခြောက်မှုက ဘာအရေးလဲ? သူတို့အားလုံးသည် သူမ၏ မိသားစုကို သတ်ခဲ့သည့် သစ္စာဖောက်များသာ မဟုတ်ပါလား။
ဆစ်ဖ်သည် သူမ၏ အတွေးများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ လူးဝစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူသည် လယ်ကွင်းထဲတွင် ရပ်ကာ တောင်သူများနှင့် လယ်ကျွန်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောနေသည်။ သူ၏ လေသံမှာ အေးဆေးနေပြီး မျက်လုံးများတွင် အပျင်းထူသော အပြုံးရိပ်လေးများ ရှိနေသည်။ နံနက်ခင်း လေအဝှေ့တွင် သူ၏ ဆံပင်နက်လေးများ လွင့်နေပြီး နေရောင်ခြည်အောက်ရှိ သူ၏ ဘေးတိုက် မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်လွင်နေသည်။
အကြောင်းရင်းကို သူမ ကိုယ်တိုင် မသိသော်လည်း ဆစ်ဖ်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ခေတ္တမျှ ငေးမောသွားမိတော့သည်။