နှင်းကျိန်ဆိုသူ (Snow Swearer) တစ်ဦးကို ကွပ်မျက်ဖို့ အဝေးကို ဆွဲခေါ်သွားတာကို လူးဝစ် (Louis) ကြည့်နေတုန်း၊ ဘေးနားမှာတော့ ယွန်း (Yorn) က တတွတ်တွတ် စကားဖောင်ဖွဲ့နေလေရဲ့။
အခုအချိန်မှာတော့ ဒီကောင်လေးဟာ လူးဝစ်ကို အထင်ကြီးလေးစားမှုတွေ အပြည့်နဲ့ ကြည့်နေတာ။ သူ့မျက်လုံးတွေက သခင်ကိုမြင်လိုက်ရတဲ့ ခွေးပေါက်လေးတစ်ကောင်လို တောက်ပနေပြီး လူးဝစ်ရဲ့အနားမှာ အမြီးနံ့ပြနေသလို ပတ်ချာလည်လို့နေတယ်။
ယွန်းက ဖားယားတဲ့အပြုံးနဲ့ "ဆရာကြီး! ဒီတစ်ခါသာ ဆရာကြီး မကယ်ရင် ကျွန်တော့်အသက်လေးတော့ ဒီလူမိုက်တွေလက်ထဲမှာ ပါသွားပြီ! ဆရာကြီးက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကယ်တင်ရှင် အစစ်ပဲဗျာ။ အင်ပါယာ မြို့တော်မှာကတည်းက ဆရာကြီးက သာမန်လူမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိပြီးသား! အခုတော့ တကယ်ကို ခန့်ညားထည်ဝါနေပြီပဲ!"
"မြှောက်နေတာတွေ တော်စမ်းပါ" လူးဝစ်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်တယ် "ဒါနဲ့ မင်းက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ?"
"ဟင်? ကျွန်တော်က ရှေ့ဆောင်နယ်စား (Pioneer Lord) လုပ်ဖို့ လာတာလေ" ယွန်းက ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြန်ဖြေတယ်။
လူးဝစ်က နားမလည်နိုင်သလို ကြည့်ပြီး "မင်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် မြောက်ပိုင်းဒေသကို အပို့ခံရဖို့ မရှိပါဘူး"
ယွန်းက နှုတ်ခမ်းဆူပြီး ဘာမှမဖြစ်သလိုပဲ "ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် သဘောတူပြီး လာခဲ့တာလေ"
"ဗျာ?" လူးဝစ် အံ့သြသွားတယ်။ သူ ကြားလိုက်ရတာကိုတောင် မယုံနိုင်ဘူး။
"ထားပါတော့ဗျာ၊ အိမ်က အမွေတွေလည်း ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာမှာမှ မဟုတ်တာ။ ဒီတော့ အဝေးဆုံးကိုပဲ ထွက်ပြေးလာတာ ပိုကောင်းပါတယ်" ယွန်းက ပခုံးတွန့်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ပြောလိုက်တယ်။ "ပြီးတော့ ဆရာကြီးလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာပဲလေ။ အိမ်မှာ ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ အငယ်ဆုံးသား လုပ်နေရတာထက် ဆရာကြီးနောက်လိုက်ရတာက ပိုပျော်ဖို့ကောင်းမှာပါ။"
"မင်းအဖေကရော သဘောတူလို့လား?"
"ဘယ်တူမလဲဗျ! ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ရှေ့ဆောင်နယ်စား လျှောက်လွှာကို အရင်ဦးအောင် တင်လိုက်တာလေ။ အဲဒါနဲ့ ဧကရာဇ်ကလည်း ချက်ချင်းပဲ အတည်ပြုပေးလိုက်တယ်။" ယွန်းက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာနဲ့ နှာမှုတ်ပြီး "အခုတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် ဒီမှာ သောင်တင်နေပြီပေါ့"
လူးဝစ် ခဏမျှ ဆိတ်ဆိတ်နေသွားမိတယ် "..."
တခြားသူတွေက မြောက်ပိုင်းဆိုရင် လွှတ်မှာကြောက်လို့ ရှောင်နေကြတာကို၊ ဒီကောင်ကတော့ ကိုယ်တိုင် အရောက်လာခဲ့တယ်တဲ့လား။
"ကျွန်တော့် နယ်မြေကိုလည်း ဆရာကြီး နယ်မြေဘေးမှာပဲ ရွေးထားတယ်ဗျ။ ဒါမှ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေ မြောက်ပိုင်းကို အတူတူ အုပ်ချုပ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို အထင်သေးတဲ့သူတွေ လိုက်မမီနိုင်အောင် လုပ်ကြတာပေါ့!" ယွန်းက လူးဝစ်ရဲ့ပခုံးကို ပုတ်ပြီး ပြုံးစိစိနဲ့ အနားကပ်လာတယ်။
လူးဝစ် ရယ်မိသွားပြီး ခေါင်းခါကာ မေးလိုက်တယ် "ကောင်းပြီလေ၊ ဒါနဲ့ မင်း အရင်းအမြစ်နဲ့ လူအင်အား ဘယ်လောက် ယူလာခဲ့လဲ?"
"ဆရာကြီးကလည်း ကျွန်တော့်ကို အထင်သေးနေပြန်ပြီ၊ ကျွန်တော် ဘာပြင်ဆင်မှုမှမပါဘဲ လာပါ့မလား?" ယွန်းက သူ့ရဲ့ ဗိုက်ပူပူလေးကို ပုတ်ပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောလိုက်တယ်။ "လက်မှုပညာသည်တွေ၊ စစ်သည်တွေနဲ့ ကျွန်တွေ အပါအဝင် လူခြောက်ရာကျော် ပါတယ်။ ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် ရပ်တည်နိုင်သလို၊ နောက်မှလည်း အဖေက ထပ်ပို့ပေးဦးမှာ။"
အဲဒီနောက် သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ပြီး လူးဝစ်ရဲ့နားကို တိုးကပ်ကာ အသံနှိမ့်ပြောလိုက်တယ် "ပြီးတော့... ကျွန်တော့်မှာ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်း ပါသေးတယ်"
လူးဝစ် အံ့သြလွန်းလို့ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။
တစ်သောင်းတောင်လား? ဒါက သူ့လက်ရှိပိုင်ဆိုင်မှုထက် အဆနှစ်ဆယ်တောင် ပိုများနေတာပဲ!
"တကယ့်ကို သူဌေးလေးပါပဲလား" လူးဝစ် မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး။
ယွန်းကတော့ သူ့ရဲ့ ငွေကြေးအင်အားကို ဂုဏ်ယူသလို တခိခိ ရယ်နေတယ်။ ပြီးတော့ လေးလံတဲ့ ရွှေအိတ်ကြီးတစ်အိတ်ကို ထုတ်ပြီး လူးဝစ်ရဲ့လက်ထဲကို ဘုတ်ခနဲမြည်အောင် ထည့်ပေးလိုက်တယ် "ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ဆရာကြီး၊ ဒါကို ယူထားပေးမှ ကျွန်တော် စိတ်အေးရမှာ!"
လူးဝစ်က လက်ထဲက ရွှေဒင်္ဂါးအိတ်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ ဒင်္ဂါးပြား တစ်ရာကျော်လောက် ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်။ သူ့မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး ယွန်းကို ကြည့်ကာ "မင်းက ငါ့ကို ကြေးစားစစ်သားလို့ ထင်နေတာလား?"
"အဲလို မဟုတ်ပါဘူးဗျာ! ဒါက ဆရာကြီးအပေါ် ကျွန်တော့်ရဲ့ လေးစားမှုပါ!" ယွန်းက လက်ကာပြရင်း တည်တည်တံ့တံ့နဲ့ "ဆရာကြီးက ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာပဲ၊ ဒီဒင်္ဂါးတွေက အဲဒါနဲ့ယှဉ်ရင် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"
လူးဝစ် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိပေမဲ့ သူ့ရဲ့ လက်ရှိ ငွေကြေးအခက်အခဲကြောင့်ပဲ အဲဒီရွှေဒင်္ဂါးတွေကို သိမ်းထားလိုက်တယ်။
"ဒါဆိုရင် ငါ့ဆီကို အရင်လိုက်ခဲ့ပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ထမင်းတစ်နပ်လောက် အရင်စားပါလား?"
ယွန်းက လက်ကာပြပြီး "အခုတော့ မရသေးဘူးဗျ၊ ကျွန်တော့်လူတွေကို အရင်နေရာချပေးရဦးမယ်"
"ကောင်းပြီ၊ အလုပ်တွေပြီးရင် လာခဲ့ပေါ့။"
အဲဒီနောက် လူးဝစ်ဟာ ယွန်းနဲ့ ခဏလောက် ထပ်စကားပြောပြီးတော့ သူ့အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ သွေးနီလှိုင်းနယ်မြေ (Red Tide Territory) ကို ပြန်ဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။
ယွန်းက စခန်းမှာ ကျန်ခဲ့ပြီး ရယ်မောရင်း လက်ဝေ့ယမ်းနှုတ်ဆက်နေတယ် "ဆရာကြီး၊ ဂရုစိုက်သွားဦးနော်! ကျွန်တော် အခြေကျတာနဲ့ လာသောက်မယ်!"
လူးဝစ်က သူ့ကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်ပြုံးပြပြီး ဘာမှထပ်မပြောဘဲ မြင်းစီးသူရဲတွေနဲ့အတူ ထွက်ခွာလာခဲ့တယ်။ ယွန်းကတော့ သူတို့ရဲ့ ပုံရိပ်တွေ တောင်ပတ်လမ်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အထိ ကြည့်နေပြီးမှ အကြည့်လွှဲလိုက်တယ်။
ပြီးတော့ သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ သူ့ရဲ့ မြင်းစီးသူရဲတွေကို အော်ပြောလိုက်တယ် "ငါတို့ နယ်မြေကို အမြန်ဆုံး သွားကြမယ်ဟေ့! ငါတို့ရဲ့ ကြီးစိုးမှု ခရီးစဉ်ကို စတင်ကြစို့!"
မြင်းစီးသူရဲတွေကတော့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ပြီး မတတ်သာတဲ့ လေသံတွေနဲ့ပဲ ပြန်ထူးလိုက်ကြတယ်။
......
မြောက်ပိုင်းတောင်တန်းတွေကြားထဲက နှင်းကျိန်ဆိုသူတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်းမှာတော့ အေးစက်တဲ့ လေပြင်းတွေ တိုက်ခတ်နေတယ်။
သံမဏိသွေးအင်ပါယာ (Ironblood Empire) က သူကောင်းမျိုးတချို့ဟာ ထူးဆန်းတဲ့ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုပေါ်မှာ ဇောက်ထိုးဆွဲချိတ်ခံထားရပြီး နာကျင်စွာ တွန့်လိမ်နေကြတယ်။ သူတို့ပါးစပ်တွေကို အဝတ်စတွေနဲ့ ပိတ်ထားတာကြောင့် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာ စိုက်ကြည့်နေရုံပဲ တတ်နိုင်ကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွေမှာလည်း ဒဏ်ရာတွေ ဗလပွနဲ့။
ဒဏ်ရာတွေကနေ သွေးတွေက စိမ့်ထွက်လာပြီး ထူးဆန်းတဲ့ စာလုံးတွေ ထွင်းထုထားတဲ့ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ကို စီးကျနေတယ်။
"အေးစက်လှတဲ့ ချောက်နက်ထဲက ရှေးဟောင်းဘုရားသခင်... ကျွန်ုပ်တို့ကို လက်စားချေနိုင်ဖို့ ကောင်းချီးပေးသနားတော်မူပါ..." ယဇ်ပုရောဟိတ်က တည်ကြည်စွာ ရွတ်ဆိုနေတယ်။
ရုတ်တရက် မြေအောက်ကနေ စက်ဆုပ်စရာကောင်းတဲ့ တုန်ခါသံကြီး ထွက်ပေါ်လာတယ်။ ပုရောဟိတ်ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို တုံ့ပြန်လိုက်သလိုပါပဲ။ မကြာခင်မှာပဲ အက်ကြောင်းတွေကြားကနေ ရိုးတွင်းခြင်ဆီအထိ အေးစက်သွားစေတဲ့ အအေးဓာတ်တွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။
ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်က အလောင်းတွေဟာ မမြင်ရတဲ့ အင်အားတစ်ခုရဲ့ ဝါးမြိုတာကို ခံလိုက်ရသလို လျင်မြန်စွာ ခြောက်ကပ်သွားကြတယ်။ ထိုသူကောင်းမျိုးတွေရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြူးထွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်က ပေါက် ခုနစ်ပေါက်ကနေ သွေးတွေ စီးကျလာကာ အရိုးခြောက်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတော့တယ်။
ဟီရို (Hiro) ကတော့ အထက်ကနေ အောက်မှာ ဖြစ်ပျက်သမျှကို တည်ငြိမ်စွာ ရပ်ကြည့်နေတယ်။ သူ့အကြည့်တွေက သွေးအိုင်ထဲမှာ စွဲမြဲနေပြီး အဲဒီသွေးအိုင်ထဲကတစ်ဆင့် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက သွေးအိုင်ထဲမှာ လဲကျနေတဲ့ သူ့မိခင်ရဲ့ ပုံရိပ်ကို မြင်ယောင်နေပုံရတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်လေးဆယ်က အင်ပါယာရဲ့ မြင်းတပ်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ ဇာတိမြေကို နင်းချေပြီး နန်းတွင်းကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီအချိန်က ကလေးပဲရှိသေးတဲ့ သူဟာ အမှောင်ထဲမှာ ဝပ်နေရင်း စစ်သားတွေက သူ့မိခင်ကို ဆွဲခေါ်သွားပြီး ဓားနဲ့ ထိုးသတ်လိုက်တာကို ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်ခဲ့ရတယ်။ သူ့မိခင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ မကျေနပ်မှုနဲ့ နာကျင်မှုတွေ ပြည့်နေခဲ့တာ။
ဒါကို တွေးမိတော့ သူ့လက်ချောင်းတွေ တင်းကျပ်သွားပြီး လူသတ်ချင်စိတ်တွေ ပေါက်ဖွားလာတယ်။
အကြီးအကဲ ဂရွမ်း (Elder Grom) ဟာ မီးခိုးရောင် သားမွေးဝတ်ရုံကြီးကို ခြုံပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာတယ်။ သူ့ရဲ့ မှုန်ဝါးနေတဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ စိုးရိမ်မှုတွေ ပြည့်နေတယ်။
"ဟီရို၊ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ပြန်မလာသေးဘူး" လို့ သူက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်တယ်။
ဟီရိုက ယဇ်ပလ္လင်ဆီက အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး "ကျွန်တော် သိတယ်" လို့ လေသံအေးအေးနဲ့ ပြန်ပြောတယ်။
အကြီးအကဲ ဂရွမ်းက ခဏလောက် တိတ်နေပြီးမှ "ဒီလိုသာ ဆက်သွားနေရင် ငါတို့ ဒုက္ခရောက်တော့မယ်"
ဟီရိုက သူ့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး "သွေးကြွေးကို သွေးနဲ့ပဲ ဆပ်ရမယ်"
ဂရွမ်းက သက်ပြင်းချပြီး အသံတိုးတိုးနဲ့ "အဲဒီ မြောက်ပိုင်းက စုန်းမက စေတနာကောင်းနဲ့ လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ သူက ငါတို့ရဲ့ အမုန်းတရားကို သုံးပြီး သူ့မျိုးနွယ်စုအတွက် လမ်းခင်းနေတာ!"
ဟီရိုရဲ့ မျက်လုံးတွေက ရေခဲလို အေးစက်နေပြီး "သူက ကျွန်တော်တို့ကို လက်နက်တွေ ပေးနိုင်ရင်၊ လက်စားချေဖို့ အခွင့်အရေး ပေးနိုင်ရင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂရုမစိုက်ဘူး"
"ဒါဆို ငါတို့က ဘာရမှာလဲ၊ ငါမြင်နေရတာက ငါတို့ရဲ့ စစ်သည်တွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အသက်ပျောက်နေတာပဲ ရှိတယ်!" ဂရွမ်းက သူ့လက်ကိုင်တုတ်နဲ့ မြေကြီးကို အားပြင်းပြင်း ပုတ်လိုက်တယ်။
"တော်တော့!" ဟီရိုရဲ့ မျက်နှာ တင်းမာသွားတယ်။
ဂရွမ်းက ထပ်ပြောချင်သေးပေမဲ့ ဟီရိုက လက်ကာပြပြီး "သူ့ကို ခေါ်သွားကြ" လို့ အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။
နှင်းကျိန်ဆိုသူ စစ်သည်နှစ်ယောက် ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလာပြီး ဂရွမ်းရဲ့ လက်မောင်းတွေကို ကိုင်ကာ ဆွဲခေါ်သွားကြတယ်။ ဂရွမ်းက ရုန်းမနေဘဲ ဟီရိုကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး "မင်း နောင်တရလိမ့်မယ်" လို့ ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြောသွားတယ်။
ဟီရိုကတော့ သူ့ကို ဆက်မကြည့်တော့ဘဲ ငြိမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့ မီးပုံကိုပဲ ပြန်ကြည့်နေလိုက်တယ်။
သူ့မိခင် သေဆုံးသွားတဲ့ ပုံရိပ်၊ သွေးအိုင်တွေ၊ ငိုကြွေးသံတွေနဲ့ အင်ပါယာစစ်သားတွေရဲ့ အေးစက်တဲ့ အပြုံးတွေဟာ သူ့မျက်စိထဲမှာ ပြန်မြင်ယောင်လာတယ်။
"သွေး... သွေးနဲ့ပဲ ဆပ်ရမယ်" သူက အေးစက်တဲ့ လေပြင်းလိုမျိုး တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်တယ်။
မီးပုံလေး လုံးဝငြိမ်းသွားတဲ့အခါမှာတော့ ဟီရိုရဲ့ အကြည့်တွေဟာလည်း မှောင်မိုက်တဲ့ ညဉ့်ဦးယံထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့တယ်။