"အကုန်သတ်ပစ်ကြ! ကုန်ပစ္စည်းတွေကို လုယူကြဟေ့!"
ဓားပြခေါင်းဆောင်သည် သူ၏ဓားရှည်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏နောက်လိုက်များထံမှလည်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင် (Fighting Energy) များ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်စွာ ထိုးစစ်ဆင်လာကြတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျွန်များနှင့် လယ်ကျွန်များသည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကာ ကိုင်ဆောင်ထားသမျှ အစားအစာနှင့် ကိရိယာတန်ဆာပလာများကို ပစ်ချပြီး ရရာအရပ်သို့ ဦးတည်ကာ ထွက်ပြေးကြလေသည်။ စစ်သည်များသည်လည်း ခုခံရန်အတွက် သူတို့၏လက်နက်များကို အလုအယက် ဆွဲထုတ်ကြသော်လည်း မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသော မြားမိုးမှာ ရပ်တန့်သွားခြင်းမရှိပေ။ အချို့စစ်သည်များသည် ဒိုင်းလွှားကိုပင် မမိုးနိုင်သေးမီ ပခုံးကို မြားအချက်ပေါင်းများစွာ အဖောက်ခံလိုက်ရပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း လဲကျသွားကြသည်။
ယွန်း (Yorn) တစ်ယောက် ရုတ်တရက် လန့်နိုးလာပြီး ကိုင်ထားသော ပန်းကန်လုံးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျကာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားသည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရုတ်ရုတ်သည်းသည်း အခြေအနေကို ကြည့်ကာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဆွံ့အသွားရှာသည်။ စောစောကတင် စကားကြွားလိုက်၊ ဆန်ပြုတ်သောက်လိုက်နှင့် ဇိမ်ကျနေခဲ့ရာမှ ယခုကဲ့သို့ ဓားပြတိုက်ခံရသည့် အခြေအနေသို့ မည်သို့များ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိသွားရသနည်း။
မြင်းစီးသူရဲ (Knights) များသည် ယွန်းကို အလျင်အမြန် ဝိုင်းပတ်ကာကွယ်လိုက်ကြပြီး ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ ရန်သူကို တုံ့ပြန်ကြသည်။ သူတို့၏ ဓားသွားများပေါ်တွင် ငွေရောင်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင်များ တောက်ပလာပြီး စစ်မြင်းများကို ဒုန်းစိုင်းစီးနင်းကာ ရန်သူ့တပ်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
"တိုက်ခိုက်ကြ!!"
မြင်းစီးသူရဲ နှစ်ဦးသည် ရှေ့ဆုံးမှ စတင်တိုက်စစ်ဖွင့်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးများမှ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ဝင်းလက်နေသော ဓားသွားများဖြင့် ဝင်လာသမျှ ဓားပြများကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ထက်မြက်လှသော ဓားအရှိန်ကြောင့် ရှေ့သို့တိုးလာသော ဓားပြနှစ်ဦးမှာ လွင့်စင်သွားပြီး သွေးများမှာ ရွှံ့ဗွက်ထူထပ်သော တောင်လမ်းပေါ်သို့ ပန်းထွက်သွားလေသည်။
သို့သော် ဤဓားပြများသည် သာမန်လူများ မဟုတ်ကြချေ။ အများစုမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင်ကို အထူးလေ့ကျင့်ထားသော ရူးသွပ်စစ်သည် (Berserkers) များ ဖြစ်ကြသည်။ ထွားကျိုင်းသော ဓားပြခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် အပြာရင့်ရောင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင်များ ဝန်းရံနေသည့် ပုဆိန်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရုတ်တရက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ မြင်းစီးသူရဲတစ်ဦးနှင့် သူ၏မြင်းကိုပါ မြေပြင်ပေါ်သို့ မှောက်ခုံလဲကျသွားစေခဲ့သည်။ စစ်မြင်းမှာ သနားစဖွယ် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြင်းစီးသူရဲ၏ သံချပ်ကာမှာ အက်ကွဲကာ ပါးစပ်မှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်။
နှစ်ဖက်စလုံး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြစဉ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင်များ၏ အလင်းရောင်မှာ ညအမှောင်ထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေကာ သွေးစွန်းနေသော မျက်နှာများကို ထင်ရှားစေသည်။ ယွန်းသည် တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားရင်း အမိန့်ပေးရန် ပြင်သော်လည်း အခြေအနေမှာ ထိန်းချုပ်မရတော့ဘဲ လက်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မြင်းစီးသူရဲများသည် သတ္တိရှိပြီး စနစ်ကျသော်လည်း ရန်သူ့အင်အားမှာ များပြားလွန်းသဖြင့် မကြာမီမှာပင် သူတို့၏ ကာကွယ်ရေးစည်းမှာ ဖောက်ထွက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
"တောက်!"
မိမိ၏ မြင်းစီးသူရဲတစ်ဦးမှာ ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ ပုဆိန်ဖြင့် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ခံလိုက်ရပြီး ၎င်းဓားပြမှာ မိမိထံသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြည့်ကာ ယွန်း၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။
ဒါတွေက ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဒီဓားပြတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သန်မာနေရတာလဲ။
"ဆရာကြီး! ဒီကောင်လေးက တော်တော်တန်ဖိုးရှိမယ့်ပုံပဲ!" ဓားပြတစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းထားရမလား?"
"မလိုဘူး!" ဓားပြခေါင်းဆောင်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "အထက်က အမိန့်ကတော့ သူ့ကို ယဇ်ပူဇော်ဖို့အတွက် သတ်ပစ်ဖို့ ခေါ်လာခဲ့ရမယ်တဲ့!"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယွန်းမှာ လုံးဝကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။ သူ၏ ဘုန်းမီးနေလ တောက်ပမည့် ခရီးစဉ်မှာ စတင်ရုံရှိသေးခင်မှာပင် ဤနေရာ၌ အဆုံးသတ်ရတော့မည်လော။
ဘုန်း!
ရုတ်တရက် ဝေးလံသော တောင်လမ်းဆီမှ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မကြာမီမှာပင် မြင်းခွာသံများနှင့်အတူ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် နီးကပ်လာသည်။
"တိုက်ကြ!!"
ယွန်းသည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ လက်နက်စုံ တပ်ဆင်ထားသော မြင်းစီးစစ်သည်တပ်စုတစ်စုသည် အနီးရှိ တောင်လမ်းမှ စစ်တလင်းဆီသို့ ဒုန်းစိုင်းစီးနင်း ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ နယ်စားမင်း လူးဝစ် အမိန့်ပေးနေသည်ကို ယွန်း မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏ ဆံပင်နက်များမှာ လေထဲတွင် ဝဲလွင့်နေသည်။ လူးဝစ်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ သူရဲကောင်းတစ်ဦးကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ပြီး ယွန်းမှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်ပင် ဝဲလာရသည်။
"ဆရာကြီး! ခင်ဗျား ရောက်လာပြီလား?!" ယွန်းသည် လူးဝစ်ထံသို့ အားကုန်အော်ဟစ်လိုက်သည်။
လူးဝစ်သည် သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရန်သူ့အင်အားစုများဆီသို့သာ မျက်တောင်မခတ် ကြည့်နေပြီး "လှုပ်ရှားကြ!" ဟု အပြတ်အသား အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
လူးဝစ် ဦးဆောင်လာသော မြင်းစီးသူရဲတပ်ဖွဲ့မှာ ယွန်း၏အဖွဲ့နှင့် လုံးဝကို ကွာခြားလှသည်။ သူတို့သည် ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရန်အတွက် အသင့်ပြင်ထားပြီးသား ဖြစ်ပြီး ဓားပြများအတွက် အသေအလဲ ထိုးနှက်ချက်ကို ပေးလိုက်ခြင်းပင်။
"သတ်ကြ!"
တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး မြင်းစီးသူရဲများသည် စစ်မြင်းတစ်ဒါဇင်ကျော်ဖြင့် စစ်မြေပြင်အတွင်းသို့ မြေဟည်းမတတ် ဝင်ရောက်ကာ ရန်သူများကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ကြသည်။
ဓားပြတစ်ဦးက လက်နက်ကို မြှောက်လိုက်သော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသော လှံတစ်စင်းသည် အဝေးမှ လျှင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာပြီး သူ၏ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် လန်းဘတ် (Lambert) က ဓားစွမ်းအင်ကို ဝှေ့ယမ်းထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ဓားပြ ၃-၄ ဦးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လွင့်ထွက်သွားကြသည်။
ကျန်ရှိနေသော ဓားပြများမှာ လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း မြင်းစီးစစ်သည်များ၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ဒါဟာ တိုက်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ သေမင်းတမန်များကဲ့သို့ အသက်တွေကို လိုက်လံရိတ်သိမ်းနေခြင်းပင်။
"တောက်!"
ထွားကျိုင်းသည့် ဓားပြခေါင်းဆောင်မှာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အပြာရင့်ရောင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူ၏ ပုဆိန်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် မြင်းစီးသူရဲ အများအပြားသည် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးလာကြပြီး ဒိုင်းလွှားများဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်တိုက်လိုက်ရာ ဓားပြခေါင်းဆောင်မှာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားရသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာပြီး ဓားသွားများမှာ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင် အကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွက်ကာ သွေးများ ပန်းထွက်သွားစေသည်။ ဓားပြခေါင်းဆောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် အားကိုးရာမဲ့စွာ လဲကျသွားတော့သည်။
ဓားပြခေါင်းဆောင် သေဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ကျန်ရှိသော ဓားပြများမှာလည်း ဆက်လက် ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ လူးဝစ်သည် မြင်းပေါ်တွင်ပင် ရှိနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအခါ အဖမ်းခံရသူ ၂၀ ကျော်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး သူတို့ကို တုတ်နှောင်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ခိုင်းထားသည်။
လန်းဘတ်သည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "အတည်ပြုပြီးပါပြီ၊ သူတို့အားလုံးက 'နှင်းကျိန်ဆိုသူများ' (Snow Swearers) အဖွဲ့ဝင်တွေပါပဲ။"
'နှင်းကျိန်ဆိုသူများ' အကြောင်းကို လူးဝစ် ကြားဖူးသည်။ ၎င်းမှာ သံမဏိသွေး အင်ပါယာ က မြောက်ပိုင်းကို သိမ်းပိုက်စဉ်က နန်းတော်ဖျက်ဆီးခံရသည့်အတွက် နာကျည်းနေသော ပုန်ကန်သူအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။
"ဒါကြောင့် သူတို့ဖြစ်နေတာကိုး။" လူးဝစ်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အကျဉ်းသားများထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။
သူ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုသူများ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်လာကြသည်။
"အင်ပါယာရဲ့ ခွေးတွေ... တစ်နေ့ကျရင် မင်းတို့ရဲ့ အကြွေးတွေကို သွေးနဲ့ ပြန်ဆပ်ရလိမ့်မယ်!"
"မင်းတို့လို ကျူးကျော်သူတွေ အသေဆိုးနဲ့ သေရမှာ..."
အကျဉ်းသားတစ်ဦးသည် နာကျည်းမှုအပြည့်ဖြင့် လူးဝစ်ထံသို့ သွေးစွန်းနေသော တံတွေးဖြင့် ထွေးလိုက်သည်။ ဘေးရှိ မြင်းစီးသူရဲမှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ့ကို ကန်ချကာ ဓားကို လည်ပင်းတွင် တေ့လျက် "ရိုင်းလှချည်လား!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
လူးဝစ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤလူများသည် နာကျည်းမှုများထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မွန်းနေကြသူများ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတို့ကို ဆက်ထားခြင်းမှာ ဘေးဒုက္ခတစ်ခုကို သိမ်းထားခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ထပ်မံ ဝေခွဲမနေတော့ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"အားလုံးကို ကွပ်မျက်လိုက်တော့။"
စစ်သည်များသည် အမိန့်အတိုင်း အကျဉ်းသားများကို တစ်ဦးချင်းစီ ဘေးသို့ ဆွဲထုတ်သွားကြပြီး ဓားအလင်းတန်းများနှင့်အတူ သွေးများမှာ ရွှံ့ ဗွက်များထဲသို့စီးဝင်သွားလေတော့သည်။