ဘရက်ဒ်လေ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လျှပ်စီးပမာ ထူးခြားစွာ လျင်မြန်လွန်းလှသည်။ မြို့စားကြီး အမိန့်ချမှတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ဝန်လေးတွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ မြောက်ပိုင်းခရီးစဉ်အတွက် အားသွန်ခွန်စိုက် ပြင်ဆင်တော့သည်။
တစ်ရက်မပြည့်မီမှာပင် သူသည် ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် လက်ရွေးစင်အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ မြောက်ပိုင်းသို့ ချီတက်ခဲ့လေသည်။ ထိုအဖွဲ့တွင် အထူးအဆင့် မြင်းစီးသူရဲ ၃ ဦး၊ တရားဝင် မြင်းစီးသူရဲ ၁၀ ဦးနှင့် အလုပ်သင် မြင်းစီးသူရဲ ၃၀ ဦးတို့ ပါဝင်သည်။ ၎င်းအပြင် ဆောက်လုပ်ရေး၊ သတ္တုတူးဖော်ရေးနှင့် အရည်ကျိုခြင်းလုပ်ငန်းများတွင် ကျွမ်းကျင်သည့် ဝါရင့်လက်မှုပညာသည် ဒါဇင်နှင့်ချီ၍လည်း အတူလိုက်ပါလာကြသည်။
ရိက္ခာပိုင်းတွင်လည်း လိုလေသေးမရှိအောင် စီစဉ်ထားသည်။ လှည်းအစီးပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ဂျုံမှုန့်၊ အသားခြောက်နှင့် ဆားရည်စိမ်ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို အပြည့်အသိပ် တင်ဆောင်ထားရာ မြောက်ပိုင်း၏ ကြမ်းတမ်းလှသော ဆောင်းရာသီကိုပင် အေးအေးဆေးဆေး ဖြတ်ကျော်နိုင်မည့် အနေအထားဖြစ်သည်။ ၎င်းအပြင် အအေးဒဏ်ခံနိုင်သော မျိုးစေ့များ၊ ဂျိုနက်နွားများ၊ အအေးပိုင်းသိုးများနှင့် အအေးဒဏ်ခံစစ်မြင်းများကိုလည်း မြောက်ပိုင်း၏ နှင်းဖုံးသောပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ကိုက်ညီအောင် ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ထိုအထောက်အပံ့များထဲတွင် သွေးကျောက်တုံးတစ်တုံးနှင့် ရွှေဒင်္ဂါး သုံးထောင်လည်း ပါဝင်နေသည်။
အဖွဲ့သည် တောင်ပိုင်းမှ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ထွက်ခွာလာပြီး မြောက်ပိုင်းရှိ သွေးနီလှိုင်း နယ်မြေသို့ ဦးတည်ကာ ခရီးရှည်ကြီးကို စတင်ခဲ့လေတော့သည်။
...
လူးဝစ်အတွက်မူ နံနက်ခင်းတိုင်းသည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ နိုးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် နေ့စဉ် သတင်းအချက်အလက် စနစ်ကို အကျင့်ပါနေသည့်အတိုင်း ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်နှာပြင်တွင် ယနေ့အတွက် သတင်းများ ပေါ်ထွက်လာရာ သူက အမြန်ပင် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
[နေ့စဉ် သတင်းအချက်အလက် အပ်ဒိတ်လုပ်ခြင်း ပြီးစီးပါပြီ]
[၁ - မြို့စားကြီး ကယ်လ်ဗင်၏ အမိန့်အရ ဘရက်ဒ်လေသည် ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများကို သွေးနီလှိုင်း နယ်မြေသို့ ဦးဆောင်သယ်ဆောင်လာနေသည်။]
[၂ - မနက်ဖြန်ညတွင် နယ်မြေချဲ့ထွင်သူ ဘာရွန် 'ယွန်းဟာဗေး' သည် စိမ်းပြာကျောက်တောင်ကြားကို ဖြတ်သန်းစဉ် ဓားပြတိုက်ခိုက်မှုကို ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်။]
[၃ - ကျွန် 'ရိုမီယို' နှင့် ဒေသခံ 'ဂျူးလိယက်' တို့သည် လယ်ကွင်းထဲတွင် တားမြစ်သီးကို ခိုးစားနေစဉ် လက်ပူးလက်ကြပ် မိသွားကြသည်။]
ယနေ့ ပထမဆုံးသတင်းက လူးဝစ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။ သူ ဒန်ကြီးထံ ရေးလိုက်သောစာသည် သွေးနီလှိုင်း နယ်မြေ၏ အလားအလာကို အမှန်တကယ် သတိပြုမိစေခဲ့ပြီး မြို့စားကြီးကိုယ်တိုင် ရွှေဒင်္ဂါးများနှင့် ပစ္စည်းများကို ပုံအောပေးလိုက်လိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့ပေ။
လူးဝစ်သည် "ဘရက်ဒ်လေ" ဆိုသည့် အမည်ကို ကြည့်ကာ စဉ်းစားနေမိသည်။ သူသည် ကယ်လ်ဗင်မျိုးနွယ်စု၏ ဝါရင့်စီမံခန့်ခွဲသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မိသားစုအတွင်း ဩဇာကြီးမားသည့် အဓိကပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး မဟုတ်ပါလား။ မြို့စားကြီးက ထိုကဲ့သို့လူမျိုးကို လွှတ်လိုက်ခြင်းမှာ သွေးနီလှိုင်း နယ်မြေကို အလွန်အလေးထားကြောင်း ပြသလိုက်ခြင်းပင်။ ဘရက်ဒ်လေ ရောက်လာပါက နယ်မြေအတွင်းရှိ သေးမွှားသော စီမံခန့်ခွဲရေးကိစ္စများကို ကူညီပေးနိုင်မည်ဖြစ်ရာ လူးဝစ်အတွက်လည်း များစွာ သက်သာရာရစေမည်ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ဒုတိယမြောက် သတင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူးဝစ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ထိုသတင်းက သူ့ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ သူ 'ယွန်း' ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ ယွန်းမှာ မူလပိုင်ရှင်အတွက် ဤသံမဏိသွေး အင်ပါယာတွင် ရှိသည့် အနည်းငယ်သော သူငယ်ချင်းရင်းများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ အင်ပါယာမြို့တော်တွင် လေ့ကျင့်ရေးဆင်းစဉ်က ပါရမီညံ့၍ အပယ်ခံရသော မူလပိုင်ရှင်နှင့် ထုံထိုင်း၍ အလှောင်ခံရသော ယွန်းတို့မှာ အမြဲတစေ ပေါင်းမိခဲ့ကြသည်။ ယွန်းသည် လူးဝစ်နောက်မှ အမြဲတစေ တကောက်ကောက်လိုက်ကာ "ဆရာကြီး" ဟု ခေါ်လေ့ရှိသူဖြစ်သည်။
"နယ်မြေချဲ့ထွင်သူ ဘာရွန်လား..."
လူးဝစ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ ယွန်း၏ဖခင်မှာ ချမ်းသာသော နယ်စားသစ်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သားသမီး နှစ်ဦးသာ ရှိရာ ရှေ့ဆောင်အမိန့်အရ ယွန်းအနေဖြင့် မြောက်ပိုင်းသို့ လာရန် မလိုပေ။ သို့သော် သတင်းထဲတွင် သူ့ကို ဘာရွန်တစ်ဦးအဖြစ် ဖော်ပြထားရာ ထူးဆန်းနေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ယွန်း တိုက်ခိုက်ခံရမည်ဆိုသည့် သတင်းက သူ့ကို စိုးရိမ်မကင်း ဖြစ်စေသည်။ မြောက်ပိုင်းတွင် ဓားပြများမှာ အလွန်ရက်စက်တတ်ကြသည်။ သံယောဇဉ်အရရော၊ အခြေအနေအရပါ သူ၏ သူငယ်ချင်းကို ကယ်တင်ရန် စိမ်းပြာကျောက်တောင်ကြားသို့ ကိုယ်တိုင်သွားမှ ဖြစ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
တတိယအချက်ကိုမူ လူးဝစ် ခေါင်းရမ်းကာ ရယ်မိသွားသည်။ "ဒီခေတ်က လူငယ်တွေကတော့... လယ်ကွင်းထဲမှာတောင် ရဲတင်းနေကြတာပဲ။" သူသည် နယ်စားမင်းအဖြစ် ထိုကိစ္စကို ဝင်မပါရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သွေးနီလှိုင်း နယ်မြေတွင် လူဦးရေ တိုးပွားလာခြင်းက သူ့အတွက် အကျိုးရှိသည် မဟုတ်ပါလား။
လူးဝစ်သည် လန်းဘတ်ကို ချက်ချင်းခေါ်ယူကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"မြင်းစီးသူရဲတွေကို စုစည်းလိုက်၊ ငါတို့ စိမ်းပြာကျောက်တောင်ကြားကို အခုချက်ချင်း သွားမယ်။"
လန်းဘတ်သည် ဘာတစ်ခုမှ မမေးမြန်းဘဲ သူ၏ ရင်ဘတ်သံချပ်ကာကို ပုတ်ပြကာ "နားလည်ပါပြီ၊ အခုချက်ချင်း ပြင်ဆင်လိုက်ပါ့မယ်" ဟု အလေးပြုကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
...
စိမ်းပြာကျောက်တောင်ကြား၏ ညဉ့်ဦးလေသည် အသားထဲထိ စိမ့်ဝင်အောင် အေးစက်လှသည်။ မီးပုံသည် တဖျတ်ဖျတ် မြည်နေပြီး ထိုမီးအလင်းရောင်သည် ဝိုင်းစက်သော မျက်နှာတစ်ခုပေါ်တွင် ဟပ်နေသည်။
ယွန်းဟာဗေးသည် ဖျံသားဝတ်ရုံကြီးကို ခြုံထားပြီး ပူပူနွေးနွေး ဆန်ပြုတ်တစ်ခွက်ကို ကိုင်ကာ မြိန်ရေယှက်ရေ သောက်နေသည်။ သူကြည့်ရသည်မှာ အမွေးပွကြောင်ဝတုတ်ကြီးတစ်ကောင်နှင့်ပင် ဆင်တူနေသည်။
"မင်းတို့ သိလား? အင်ပါယာမြို့တော်မှာတုန်းက အဲဒီ မျိုးနွယ်စု သားသမီးတွေဟာ အာဏာရှိတိုင်း တကယ့်ကို မိုက်မိုက်ကန်းကန်း နေခဲ့ကြတာ။ ဘာဖြစ်လဲ... နောက်ဆုံးတော့ ငါနဲ့ လူးဝစ် လက်ချက်နဲ့ အေးဆေးသွားတာပဲ မဟုတ်လား" ယွန်းသည် သူ၏ အင်္ကျီလက်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို သုတ်ရင်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောနေသည်။ "အဲဒီနေ့က ငါတို့နှစ်ယောက်ဟာ လူတစ်ဒါဇင်လောက်ရှိတဲ့ အုပ်စုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့တာ။ လူးဝစ်က တစ်ယောက်ကို ထိုးချလိုက်ချိန်မှာ ငါကလည်း မခေဘူး... ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ဆွဲပြီး ရိုက်ချလိုက်တာ သူတို့တွေ ကြောက်လန့်တကြား ပြေးကုန်ကြရော။ တကယ်တော့ လူးဝစ်က သန်မာတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဓိကက ငါ့ကြောင့်ပဲ... ငါသာ မရှိရင် သူ အဲဒီလောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်၊ အရှင်က တကယ်ပဲ ရဲရင့်ပြီး စွမ်းအားကြီးပါတယ်"
ဘေးက မြင်းစီးသူရဲအချို့က ပြုံးရင်း ထောက်ခံပေးကြသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့၏ အရှင်သည် မြောက်ပိုင်း၏ ကြမ်းတမ်းသော အခြေအနေများကို နားမလည်ဘဲ "ညီအစ်ကိုစိတ်ဓာတ်" နှင့် "သတ္တိ" လောက်ဖြင့် အောင်မြင်မည်ဟု ထင်နေပုံရသည်။ ကင်းလှည့်မှုများကိုပင် ပေါ့ပေါ့တန်တန် ညွှန်ကြားထားပြီး သူ၏ "စွမ်းဆောင်ချက်များ" ကိုသာ အာဘောင်အာရင်းသန်သန် ပြောနေလေသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် လေကိုတိုး၍ ပျံသန်းလာသော မြားသံများက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။ တောင်ကြားကမ်းပါး နှစ်ဖက်စလုံးမှ မြားတိုများသည် မိုးရွာသလို ကျဆင်းလာသည်။ ထိုမြားများသည် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များနှင့်အတူ ယွန်း၏ အဖွဲ့ကို တိကျစွာ ပစ်မှတ်ထားလိုက်ကြသည်။
"ဗုန်း!"
ရဲမက်တစ်ဦး၏ လည်ပင်းကို မြားမှန်သွားပြီး သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ လူးလိမ့်နေတော့သည်။ မီးပုံဘေးက ကျောက်တုံးများပေါ်သို့ သွေးများ စင်ဟန်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် နီရဲသွားသည်။ ထို့နောက်တွင်ပင် ကမူးရှူးထိုး ပြေးဝင်လာသော ခြေသံများနှင့်အတူ ဝတ်ရုံခြုံထားသော လူမိုက်များသည် ကမ်းပါးပေါ်မှ ငှက်များကဲ့သို့ ခုန်ချလာကာ စခန်းအတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။
"ရန်သူ့တိုက်ခိုက်မှု!"
ထိုစူးရှသော အော်ဟစ်သံ ထွက်လာရုံရှိသေး၊ လူမိုက်တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သော ရဲမက်၏ လည်ပင်းကို ဓားမြှောင်ဖြင့် တိကျစွာ လှီးဖြတ်လိုက်သည်။ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး အော်သံမှာ ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားသည်။ စခန်းတစ်ခုလုံးသည်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်သွားလေတော့သည်။