လူးဝစ်သည် တောင်စောင်းပေါ်ရှိ လူသူမနီးသည့် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုနောက်တွင် ဝပ်စိုက်ကာ အောက်ဘက်ချိုင့်ဝှမ်းရှိ ကွင်းပြင်ကျယ်ကို အကဲခတ်နေသည်။
ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ ဧရာမနှင်းဘီလူးလေးကောင်မှာ ကျောက်တုံးကြီးများကို အပေါ်သို့ မြှောက်တင်လိုက်၊ သူတို့၏ ဧရာမ ‘ရေခဲကျောက်တုတ်ကောက်’ ကြီးများဖြင့် ပြန်လည်ရိုက်ပုတ်လိုက်နှင့် ကလေးငယ်များကဲ့သို့ ပျော်ပျော်ပါးပါး ကစားနေကြသည်။
“သူတို့က ဘေ့စ်ဘော ကစားနေကြတာလား...”
လူးဝစ်က ခပ်ပြတ်ပြတ်ပင် နောက်ပြောင်လိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများကမူ တစ်စက္ကန့်မျှ အလွတ်မပေးဘဲ တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်အနေအထားဖြင့် နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ဤသတ္တဝါကြီးများသည် ပျမ်းမျှအရပ် အနည်းဆုံး ၁၇ ပေခန့် မြင့်မားကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ရေခဲပုံဆောင်ခဲများနှင့် ကျောက်တုံးအပိုင်းအစများ ယှက်နွယ်နေသည့် သဘာဝသံချပ်ကာလွှာများ ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ သူတို့၏ ထုံးကောက်နေသော ကြွက်သားထုကြီးများကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။
ဘီလူးကြီးများ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းနေသည့် ရေခဲကျောက်တုတ်ကောက်ကြီးမှာ အလျား ပေ ၂၀ နီးပါး ရှိပြီး မြေပြင်ကို ရိုက်ချလိုက်တိုင်း ဟက်တက်ကွဲထွက်သွားသည့် အက်ကြောင်းကြီးများ ထင်ကျန်ရစ်သည်။ ပို၍ပင် အန္တရာယ်ကြီးသည်မှာ ဘီလူးကြီးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ရစ်သိုင်းနေသော အပြာနုရောင် နှင်းမြူတိမ်တိုက်များပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအအေးဓာတ်နယ်ပယ်အတွင်းသို့ သာမန်လူတစ်ယောက် အနီးကပ်သွားရုံနှင့် သွေးလည်ပတ်မှု ရပ်တန့်ကာ ရေခဲရုပ်တုအဖြစ် ဘဝဆုံးသွားနိုင်သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ၎င်းတို့သည် လေးကောင်တည်းသာ ရှိနေခြင်းပင်။ အကယ်၍ အကောင် ၄၀ သာဆိုလျှင် လူးဝစ်တစ်ယောက် သွေးနီလှိုင်း နယ်မြေမှ ညတွင်းချင်းပင် ထုပ်ပိုးပြင်ဆင်၍ ထွက်ပြေးရပေလိမ့်မည်။
သူ စိုးရိမ်နေသလား။ အတိအကျတော့ မဟုတ်။ ဤနှင်းဘီလူးများ၏ အားနည်းချက်ကို သူ ကြိုတင်လေ့လာထားပြီး ထောင်ချောက်များကိုလည်း စနစ်တကျ ခင်းကျင်းထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ယခုတစ်ခေါက်တွင် သွေးနီလှိုင်း နယ်မြေမှ နိုက်များနှင့် စစ်သည်ရာဂဏန်းကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ရာ နှင်းဘီလူးလေးကောင်ကို နိုက် ၅၃ ယောက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ဘက်က အသာစီးရနေသည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။
“အားလုံး အသင့်ဖြစ်ပြီလား” လူးဝစ်က အသံကို တိုးနိုင်သမျှတိုး၍ မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ အရှင်... အားလုံး နေရာယူပြီးပါပြီ” အရာရှိက ခပ်တိုးတိုး ပြန်ဖြေသည်။
“ကောင်းပြီ...” လူးဝစ်က ခေါင်းတစ်ချက် ငြိမ့်လိုက်ကာ “အစီအစဉ်အတိုင်း စတော့။ ဒီကောင်ကြီးတွေကို ငါတို့ သွေးနီလှိုင်း နယ်မြေရဲ့ လက်စွမ်းပြလိုက်ကြရအောင်”
သူသည် ညာဘက်လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကို စုကာ အချက်ပြလိုက်သည်။
“စတင်တော့!”
အရာရှိက အလံကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် နေရာအနှံ့တွင် ပုန်းခိုနေသော နိုက်များက တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလာကြသည်။
ရှူး——!
လေထုကို ခွဲထွက်သွားသော မြှားတစ်စင်းသည် မီးတောက်များ တောက်လောင်လျက် နှင်းဘီလူးတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုက်ဝင်သွားသည်။ ပျော်ရွှင်စွာ ကစားနေသော နှင်းဘီလူးလေးကောင်မှာ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခံရသဖြင့် ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး လွှတ်လိုက်သည်။ သူတို့၏ ဧရာမခြေထောက်ကြီးများဖြင့် မြေကြီးကို ဆောင့်နင်းကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် မီးတောက်များရှိရာသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။
“သူတို့ကို ခွဲထုတ်လိုက်!” လန်းဘတ်က ဟိန်းဟောက်၍ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
နိုက်များသည် လေးအုပ်စုခွဲကာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ဘီလူးများကို နှောင့်ယှက်ပြီး လှံများဖြင့် ထိုးဆွကြသည်။ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် ဘီလူးများ၏ ထိခိုက်လွယ်ဆုံးနေရာများဖြစ်သော ဒူးခေါင်း၊ မျက်နှာ၊ လက်ချောင်းကြားနှင့် ချိုင်းကြားတို့ကိုသာ တိကျစွာ ပစ်မှတ်ထားသည်။
ဘီလူးကြီးများက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ရင်း ပိုးမွှားများကဲ့သို့ ရန်သူများကို ချေမှုန်းရန် ၎င်းတို့၏ ရေခဲကျောက်တုတ်ကောက်ကြီးများကို လွှဲယမ်းလိုက်ကြသည်။ သို့သော် နိုက်များသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည့်အတိုင်း လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာကာ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် အရှိန်ကို အသုံးချ၍ ဘီလူးများကို ထောင်ချောက်ဇုန်များဆီသို့ မျှားခေါ်သွားကြသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဘီလူးလေးကောင်မှာ လုံးဝ ကွဲကွာသွားပြီး မတူညီသော ထောင်ချောက်ဧရိယာများသို့ အသီးသီး ဆိုက်ရောက်သွားကြသည်။
“လွှတ်လိုက်တော့!”
ပုန်းအောင်းနေသောအဖွဲ့သည် လေးလံသော အထူးပိုက်ကွန်များကို ရုတ်တရက် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ လေးလံသော ကြိုးများမှာ ဘီလူးများ၏ ခြေထောက်များတွင် တိကျစွာ ရစ်ပတ်မိသွားသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ခြေလှမ်းများ တုံ့ဆိုင်းသွားကြသည်။ ထိုစဉ် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှ နိုက်များက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တက်လာပြီး သူတို့၏ ထက်မြက်သော လှံဖျားများနှင့် ဓားရှည်များကို ဘီလူးများ၏ ဒူးကွေးနောက်ဘက်ရှိ အားနည်းချက်များထဲသို့ အားကုန်လွှဲ၍ ထိုးစိုက်လိုက်ကြသည်။
ဗြစ်!
ရေခဲသံချပ်ကာ အပါးလွှာဆုံးနေရာဖြစ်သော အသားနုထဲသို့ လှံများ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိုက်ဝင်သွားသည်။ အထိုးခံရတိုင်း ဘီလူးကြီးများသည် မြေပြင်တုန်ဟည်းအောင် နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်ရင်း နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားကြသည်။
“ဆုတ်! နေရာလဲ!”
နိုက်များသည် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ လူစုခွဲလိုက်သဖြင့် ဘီလူးများ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး မရလိုက်ပေ။ ဘီလူးကြီးများသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကျသွားကာ လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးလာသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ စစ်သည်များက မီးတုတ်များဖြင့် ပစ်ပေါက်ကြရာ မီးတောက်များသည် ဘီလူးများ၏ ရေခဲသံချပ်ကာများကို လောင်မြိုက်စေသည်။ မကြာမီ ၎င်းတို့၏ အအေးဓာတ်နယ်ပယ်မှာ ယိမ်းယိုင်လာပြီး ရေခဲသံချပ်ကာ မျက်နှာပြင်မှာလည်း အပူရှိန်ကြောင့် စတင် အက်ကွဲလာသည်။
ရှူး ရှူး ရှူး!
လေးသည်တော်များက အခွင့်ကောင်းယူကာ မီးမြှားများဖြင့် ပစ်ခတ်ကြရာ မြှားများသည် ညအမှောင်ထုကို ခွဲထွက်၍ ဘီလူးများ၏ မျက်နှာကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။ မြှားအချို့သည် မျက်လုံးနှင့် ပါးပြင်များကို တိကျစွာ ထိမှန်သဖြင့် မီးတောက်များက သူတို့၏ အသားကို လောင်ကျွမ်းစေသည်။
“ဝေါ——!!”
ဘီလူးကြီးများသည် နာကျင်စွာဖြင့် မျက်နှာကို အုပ်ကိုင်ကာ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေကြသည်။
“နိုက်တွေ အသင့်ပြင်! နှလုံးသားနဲ့ လည်ပင်းကိုပဲ အသေပစ်မှတ်ထား!”
“သတ်ကြ!!”
နိုက်များသည် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ဓားရှည်များနှင့် လှံများပေါ်တွင် နီရဲသော စွမ်းအင်များ တောက်လောင်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် မြင်းများကို အရှိန်ပြင်းပြင်း စီးနင်းကာ ဘီလူးများ၏ နှလုံးနှင့် လည်ပင်းများကို ရက်ရက်စက်စက် ထိုးစိုက်လိုက်ကြသည်။
သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ပထမဆုံး ဘီလူးကြီးမှာ နောက်ဆုံးအကြိမ် အော်ဟစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းဘုန်းလဲ ပြိုလဲသွားသည်။ သို့သော် အခြားအဖွဲ့များမှာမူ ထိုမျှ ချောချောမွေ့မွေ့ မရှိလှပေ။ ထောင်ချောက်ဧရိယာတစ်ခုမှ နားကွဲမတတ် ဘီလူးဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဝေါ——!!”
၎င်းမှာ အထူးသဖြင့် ခက်ထန်ကြမ်းတုတ်သော နှင်းဘီလူးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ပိုက်ကွန်ကို ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ခြေထောက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်ရုံနှင့် ထောင်ချောက်များရှိသော မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်ကုန်သည်။
“တောက်! ဒီထောင်ချောက်က သူ့ကို မထိန်းထားနိုင်ဘူး!”
ခေါင်းဆောင်နိုက်၏ မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး အဖွဲ့ကို ပြန်လည် ဝိုင်းရံရန် အမိန့်ပေးတော့မည့်အချိန်မှာပင် ဘီလူးကြီးမှာ လုံးဝ ရူးသွပ်သွားသည်။ ၎င်းသည် လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ အအေးဓာတ်များ လှိုင်းထလာသည်။ ပြင်းထန်သော နှင်းမုန်တိုင်းတစ်ခုသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်သွားသည်။
ဒိုင်း——!
မုန်တိုင်းတွင် ထက်မြက်သော ရေခဲဓားသွားများစွာ ပါဝင်နေပြီး တစ်နယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ လေပြင်းကြောင့် နိုက်များမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ လွင့်စင်သွားကြသည်။
“အား!!”
အလုပ်သင်နိုက်နှစ်ဦးမှာ မုန်တိုင်းအတွင်း ပိတ်မိသွားပြီး သူတို့၏ သံချပ်ကာများပေါ်တွင် ရေခဲလွှာများ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ တောင့်တင်းသွားကြသည်။ ထို့နောက် လေပြင်းနှင့်အတူ လွင့်ပါသွားပြီး ကျောက်နံရံနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိကာ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားကြသည်။ အခြား တရားဝင်နိုက်တစ်ဦးမှာလည်း ဘီလူးကြီး၏ တုတ်ကောက်နှင့် ရိုက်ခံလိုက်ရကာ ပါးစပ်မှ သွေးများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပန်းထွက်လာသည်။
နေရာတစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။ နှင်းဘီလူးကြီးက ၎င်း၏ တုတ်ကောက်ကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နီရဲသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင်တစ်ခုက နှင်းမုန်တိုင်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဘီလူးကြီး၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
ဗြစ်!
ပူပြင်းသော ဓားစွမ်းအင်သည် ဘီလူးကြီး၏ ကြွက်သားများကို နက်ရှိုင်းစွာ ဒဏ်ရာရစေပြီး အပြာရင့်ရောင် သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ နှင်းပေါ်ကျသည်နှင့် ရေခဲပုံဆောင်ခဲများ ဖြစ်သွားသည်။
“သူ့ခြေထောက်ကို ဖြတ်!” လန်းဘတ်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ရင်း သူ၏ ဓားကြီးဖြင့် ဘီလူးကြီး၏ ဒူးခေါင်းကို ဦးတည်လိုက်သည်။ အထူးနိုက်နှစ်ဦးကလည်း အနီးကပ် လိုက်ပါလာပြီး တြိဂံပုံစံ တိုက်စစ်ဖြင့် ဘီလူးကြီးကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြသည်။
“ဟား—!”
လန်းဘတ်၏ ဓားကြီးမှာ ဘီလူးကြီး၏ ဒူးခေါင်းနောက်ဘက်ရှိ အဆစ်ကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။
ဂွမ်း!
ဓားသည် ရေခဲသံချပ်ကာထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားပြီး အကြောများကို ဖြတ်တောက်သွားသဖြင့် ဘီလူးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကာ ဒူးထောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ အခြားအထူးနိုက်တစ်ဦးက အခွင့်ကောင်းယူကာ ခုန်တက်ပြီး မီးတောက်စွမ်းအင်များ ပါဝင်သော ဓားဖြင့် ဘီလူးကြီး၏ နံရိုးကြားသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးနိုက်က ဘီလူးကြီး၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို တိုက်ခိုက်ကာ ၎င်း၏ ဟန်ချက်ကို လုံးဝ ဖျက်စီးရန် ကြိုးစားသည်။
ဓားသုံးစင်းစလုံး တစ်ပြိုင်နက် ထိမှန်သွားသဖြင့် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ဘီလူးကြီးမှာ ဒေါသထွက်ကာ ကောင်းကင်တုန်ဟည်းအောင် အော်ဟစ်ပြီး တုတ်ကောက်ဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်သည်။
“ရပ်လိုက်စမ်း!”
လန်းဘတ်က အော်ဟစ်ရင်း မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းကာ နောက်တစ်ကြိမ် ခုန်တက်လိုက်သည်။ ဓားကြီးကို အလျားလိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဘီလူးကြီး၏ လက်ကောက်ဝတ်အဆစ်ကို တိကျစွာ ထိမှန်သွားသည်။
ဂွပ်——!
အရိုးကျိုးသံမှာ ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။ ဘီလူးကြီး၏ လက်ထဲမှ ဧရာမ ရေခဲကျောက်တုတ်ကောက်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ရေခဲစများ လွင့်စင်သွားသည်။
“အခုပဲ!!”
သူ့နောက်ကွယ်မှ နိုက်များမှာလည်း ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ လှံများကို မြှောက်ကာ ဘီလူးကြီး၏ အသက်ရှူလမ်းကြောင်းနှင့် အရေးကြီးသော နေရာများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုးစိုက်လိုက်ကြသည်။
ဗြစ်! ဗြစ်! ဗြစ်! ဗြစ်!
အေးစက်သော သွေးများမှာ နှင်းပြင်ကို နီရဲစေသည်။ ထိုရူးသွပ်နေသော ဘီလူးကြီးမှာလည်း ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ လုံးဝ အသက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားတော့သည်။