အခန်း (၁၈) - ငါးဖမ်းလုပ်ငန်း၏ အဆမတန် အောင်မြင်မှု

"ညီအစ်ကိုတို့... မူလအစီအစဉ်အတိုင်းပဲ ဟေ့!" လုခ်က အဆုတ်ကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကမ်းစပ်တစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြင့် အလုပ်ရှုပ်သွားကြတော့သည်။

ငါးဖမ်းလှေဆယ်စင်းသည် ရေပြင်ကိုဖြတ်ကာ တရကြမ်း ထွက်ခွာသွားကြပြီး တက်မခတ်သံများနှင့်အတူ မြစ်ရေပြင်မှာလည်း အမြှုပ်တစီစီ ထလာသည်။ ထို့နောက် တံငါသည်များသည် ကြီးမားလှသော ဝိုင်းပိုက်ကြီးများကို မြစ်ထဲသို့ ဖြန့်ချလိုက်ကြသည်။

ထိုပိုက်ကွန်များသည် အထူးတလည် မွမ်းမံထားခြင်းဖြစ်ရာ ရေထဲသို့ ကျသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ငါးများကို အမိအရ ဖမ်းဆီးနိုင်ရန် တင်းကနဲ စုစည်းသွားကြသည်။

"ဒီအတိုင်းပဲ အုပ်ထားကြ! တစ်ကောင်မှ လွတ်မသွားစေနဲ့!" ဝါရင့်လှေဦးစီး ရက်ဂ်၏ လက်မောင်းကြွက်သားများမှာ အားစိုက်ထားရသဖြင့် လေးကြိုးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဖောင်းကားတင်းမာနေသည်။

ရေအောက်တွင်မူ ငါးအုပ်ကြီး၏ အရိပ်မည်းများမှာ ရေလှိုင်းများသဖွယ် ဟိုဒီကူးခတ်ကာ ကယောက်ကယက် ဖြစ်နေကြသည်။

"မိပြီဟေ့! ပိုက်ထဲ မိပြီ!"

တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အားရပါးရ ဟစ်ကြော်သံနှင့်အတူ မြစ်ပြင်တစ်ခုလုံး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဆူညံသွားတော့သည်။

ခေါင်းကြီးငါးများမှာ ပိုက်ကွန်ကို အတင်းတိုးဝှေ့နေကြသော်လည်း စနစ်တကျ ဝိုင်းရံထားသော လှေဆယ်စင်းကြားတွင် လွတ်လမ်းမရှိတော့ပေ။ တံငါသည်များသည် ကြိုးများကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဆွဲယူကာ ငါးအုပ်ကြီးကို ပိုက်ထဲတွင် ပိတ်လှောင်လိုက်ကြသည်။

ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ရေစက်ရေမှုန်များ တဖျတ်ဖျတ် စင်ထွက်လာပြီး ငါးများမှာ လေထဲသို့ တဒိတ်ဒိတ် ခုန်တက်နေကြသည်။ သူတို့၏ ငွေရောင်အကြေးခွံများမှာ နေရောင်အောက်တွင် တလက်လက် တောက်ပနေသည်မှာ မြင်ရသူအဖို့ အလွန်ပင် ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"မြန်မြန်ဆွဲကြဟေ့! ပိုက်ကို လျော့မသွားစေနဲ့!"

"ဟားဟား... ငါ့တစ်သက်မှာ ငါးတွေ ဒီလောက် အများကြီး မိတာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူးဗျာ!"

တံငါသည်များသည် အားသွန်ခွန်စိုက်ဖြင့် အပြည့်အနှက်ပါလာသော ပိုက်ကွန်ကို ဝိုင်းဝန်းဆွဲတင်ကြသည်။ ပိုက်ကွန်မှာ လေးလံလွန်းလှသဖြင့် လှေမှာပင် တိမ်းစောင်းသွားရသည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ လှေပေါ်၌ တဖျတ်ဖျတ် လူးလွန့်နေသော ငါးများမှာ တောင်ပုံရာပုံ ဖြစ်နေတော့သည်။

ဤတစ်ခေါက် ဖမ်းဆီးရရှိမှုမှာ လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာကျော်လွန်နေခဲ့သည်။ ငါးကောင်ရေ နှစ်ထောင်ကျော်မျှ ရှိရာ ဒီရေနီ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ရက်အတော်ကြာ ဝဝလင်လင် ကျွေးမွေးရန် လုံလောက်လှပေသည်။

မြစ်၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ပိုက်ပစ်တံငါသည်များမှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြသည်။

"ပစ်တဲ့အခါ ထောင့်မှန်အောင်ကြည့်၊ မဟုတ်ရင် ငါးအုပ်နဲ့ လွဲသွားလိမ့်မယ်" ဟု ဝါရင့်တံငါသည်ကြီးက တပည့်ဖြစ်သူ လူငယ်ကို အနီးကပ် သင်ကြားပေးနေသည်။

အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော ထိုလူငယ်သည် အသက်ကို ဝဝရှူကာ ပိုက်ကွန်ကို မြဲမြံစွာ ကိုင်ထားပြီး အားကုန်လွှဲပစ်လိုက်သည်။ ပိုက်ကွန်မှာ လေထဲတွင် လှပသော စက်ဝိုင်းပုံစံ ဖြန့်ကျသွားပြီး မလွတ်သေးသော ငါးအုပ်ပေါ်သို့ အုပ်မိုးကျသွားသည်။

"မိပြီဗျို့!"

သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြိုးကို ဆွဲယူလိုက်ရာ ရေမျက်နှာပြင်မှာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး နှစ်ပေခန့်ရှည်သော ငါးကြီးအချို့မှာ ပိုက်ထဲ၌ အသည်းအသန် ရုန်းကန်ပါလာသည်။

"ဟောဒီမှာ ငါးကြီးတစ်ကောင်! တော်တော်ကြီးတာပဲ!" သူက မိမိလက်မောင်းခန့်ရှိသော ငါးကြီးကို မြှောက်ပြရာ ဘေးကလူများမှာ အားကျသွားကြသည်။ "ဒါကိုသာ စွပ်ပြုတ်ချက်သောက်လိုက်ရင်ဖြင့် ဘယ်လောက်တောင် အရသာရှိလိုက်မလဲ!"

အုပ်စုလိုက် ပြုံးပျော်ကာ လက်မောင်းသွေးပြီး ဆက်လက်ဖမ်းဆီးကြသည်။ သူတို့ရရှိမှုမှာ ပိုက်ဝိုင်းလှေကြီးများလောက် မများသော်လည်း လတ်ဆတ်သော ငါးရာပေါင်းများစွာကို အသီးသီး ဖမ်းမိခဲ့ကြသည်။

ကမ်းခြေ၏ အခြားတစ်နေရာတွင်မူ ဒေသခံများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့က ငါးဖမ်းလှံများကို အသုံးပြု၍ ငါးအမဲလိုက်နေကြသည်။

"လာပြီ!"

ဝါရင့်တံငါသည်တစ်ဦးက ရုတ်တရက် လှံဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ ရေထဲသို့ တရှိန်ထိုး စိုက်ဝင်သွားသည်။

"ဗွမ်း!"

သွေးစအချို့နှင့်အတူ ရေမြှုပ်များ တက်လာပြီး သုံးပေါင်ခန့်ရှိသော ငါးတစ်ကောင်မှာ လှံတွင် အမိအရ ပါလာတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့၏ ပုံးများထဲ၌ ငါးကြီး ခုနစ်ကောင်၊ ရှစ်ကောင်ခန့်ဖြင့် ပြည့်လျှံနေပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခပ်လှမ်းလှမ်းရှိ ရေတိမ်ပိုင်းတွင်လည်း တံငါသည်အချို့က ကြိုတင်ထောင်ထားသော ငါးမျှားချိုင့်များကို ဆွဲတင်နေကြသည်။

"ခဏလေး... ခဏလေး ထပ်စောင့်ဦး..."

ရုတ်တရက် တံငါသည်တစ်ဦး၏ မျက်နှာ ဝင်းပသွားကာ ငါးမျှားချိုင့်ကို အမြန်ဆွဲတင်လိုက်သည်။

"မိပြီဟေ့! ဆယ်ငါးကောင်လောက်တောင် ရှိတယ်!"

သူတို့ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ဤငါးများမှာ အရွယ်မကြီးသော်လည်း အသားနုပြီး အရသာရှိလှသဖြင့် လူကြိုက်အများဆုံး ဖြစ်သည်။

ငါးဖမ်းလုပ်ငန်းမှာ နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီးနောက် တံငါသည်တို့ ပိုက်ကွန်များ သိမ်းဆည်းလိုက်ချိန်တွင် လှေတိုင်းမှာ ငါးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ ငါးများ၏ အမြီးခတ်သံမှာလည်း ဆိပ်ကမ်းတွင် တဖျတ်ဖျတ်နှင့် ဆူညံနေသည်။

"ငါးကောင်ရေ သုံးထောင်ကျော်တယ်! သုံးထောင်ကျော်တယ်ဟေ့!"

စာရင်းထွက်လာသောအခါ ဆိပ်ကမ်းတစ်ခုလုံး ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

"နယ်စားမင်းက တကယ်ကို နတ်ဘုရားလိုပဲ အမြော်အမြင် ရှိတာပဲ။ သူပြောတဲ့အတိုင်း ငါးတွေ တကယ်ရှိတာ!"

"ငါတို့ ဒီလို ငါးဖမ်းနည်းမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး၊ တစ်ခါတည်းနဲ့ ဒီလောက်အများကြီး မိတာ!"

"နယ်စားမင်းက နယ်မြေကို အုပ်ချုပ်ရုံတင်မကဘူး၊ ငါးဖမ်းတဲ့နေရာမှာလည်း တကယ့်ကို ဆရာကြီးပဲ!"

တံငါသည်များသည် လူးဝစ် (Louis) ကို အားရပါးရ ချီးကျူးဂုဏ်ပြုရင်း ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ အစက သံသယရှိခဲ့သူများပင် ယခုတော့ အရှိတရားကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လုံးဝယုံကြည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဘေးတွင် ရပ်ကြည့်နေသော လုခ်မှာလည်း အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လူးဝစ် ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ ဤမျှအထိ တိကျလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် ဆိပ်ကမ်းတွင် မြင့်မားစွာ ရပ်နေသော နယ်စားမင်း လူးဝစ် ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

လူးဝစ် ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးနုနုတစ်ခု ရှိနေသည်။ တံငါသည်များ၏ ကျေနပ်နေသော မျက်နှာများကို မြင်ရသောအခါ သူလည်း ပျော်ရွှင်မိသည်။ ဒီရေနီ နယ်မြေ၏ အခက်အခဲများမှ ရုန်းထွက်ရန် ပထမဆုံးခြေလှမ်းကို သူ အောင်မြင်စွာ လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရိက္ခာပြဿနာမှာ ယခုမှစ၍ အနည်းငယ် ပြေလည်သွားတော့မည်။ ယနေ့ဖမ်းဆီးရရှိမှုမှာ အစပြုရုံသာ ရှိသေးပြီး ဤလုပ်ငန်းကို ရေရှည်လုပ်ဆောင်သွားရန် သူ စီစဉ်ထားသည်။ ကမ္ဘာခြားမှ ရောက်လာသူပီပီ ရေရှည်တည်တံ့ရန် အရေးကြီးကြောင်း လူဝီ ကောင်းစွာနားလည်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ငါးဖမ်းနည်းဗျူဟာကို စနစ်တကျ ချမှတ်ခဲ့သည်။

ပထမဦးစွာ ငါးမျိုးမသုဉ်းစေရန် ပိုက်ကွန်အပေါက်များကို ကြီးကြီးထားစေပြီး ငါးငယ်များကို လွှတ်ပေးစေသည်။ ထို့ပြင် ငါးဖမ်းချိန်ကို ကန့်သတ်ထားပြီး တစ်ပတ်လျှင် တစ်ရက်ကို ငါးဖမ်းပိတ်ရက်အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ငါးများမျိုးပွားရန် အချိန်ပေးခဲ့သည်။ ဤသို့ပြုလုပ်မှသာ နောင်တွင်လည်း ငါးများ အလျှံပယ် ရရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

ငါးဖမ်းရုံတင်မကဘဲ ငါးမွေးမြူရေးဇုန်များ တည်ထောင်ရန်လည်း သူ စီစဉ်ထားသည်။ ဤသည်မှာ သဘာဝ၏ လက်ဆောင်ကိုချည်း အားကိုးမနေဘဲ ငါးဖမ်းလုပ်ငန်းကို ပိုမိုခိုင်မာစေမည်ဖြစ်သည်။

လူးဝစ် သည် ဆိပ်ကမ်းရှိ ငါးပုံကြီးကို ကြည့်ရင်း ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်ရမည့် အစီအစဉ်များကို စဉ်းစားနေသည်။ သူ ဒီရေနီ နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ တစ်လပြည့်တော့မည် ဖြစ်ရာ ထိုနေ့ကို အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ဂုဏ်ပြုစားပွဲတစ်ခု ကျင်းပရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤတစ်လအတွင်း ဒီရေနီ နယ်မြေမှာ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးပြီး အားကိုးရာမဲ့နေသည့် ဘဝမှသည် ငါးဖမ်းလုပ်ငန်း၊ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် လူနေမှုဘဝများ ပြန်လည် နိုးထလာကာ မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်များ သန်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ငါးအားလုံးကို စားပွဲတွင် အကုန်မသုံးနိုင်ပေ။ ဆောင်းရာသီတွင် ရိက္ခာပြတ်လပ်မှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဤငါးများကို ရေရှည်သိမ်းဆည်းထားနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို လူးဝစ် စဉ်းစားမိသွားပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေတော့သည်။