မကြာသေးမီကပင် ဟေးလ်ကိုးတစ်ယောက် အသက်ရှူဖို့ပင် အချိန်မရှိလောက်အောင် အလုပ်များနေခဲ့သည်။
အရာအားလုံးသည် လူးဝစ်က "ဒီရေနီနယ်မြေက လူတွေရဲ့ အခြေခံအချက်အလက်တွေကို စာရင်းသွင်းလိုက်ပါဦး၊ ပြီးတော့ ဘယ်သူက ဘာကျွမ်းကျင်လဲဆိုတာပါ တစ်ခါတည်း ကြည့်ထားလိုက်" ဟု ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်ရာမှ အစပြုခဲ့ခြင်းပင်။
ထိုစကားတစ်ခွန်းကြောင့် သူသည် ရှုပ်ပွနေသော လက်ရေးမူ စာရွက်စာတမ်းပုံကြီးကြားထဲ နစ်မွန်းသွားရပြီး၊ ဘာမှမသိနားမလည်သည့် လယ်သမားများနှင့် ပန်းပဲဆရာများကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေရတော့သည်။
အချို့ဆိုလျှင် စကားပင် အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့်—
"ကျွန်တော်... အရင်က လယ်ပဲ လုပ်ခဲ့တာပါ"
"အခုရော လယ်ပဲ ဆက်လုပ်ချင်တာလား"
"...အဲဒါတော့ မသိဘူးဗျ"
"..."
အချို့ကလည်း "ကျွန်တော်ကတော့ အသက်ရှင်အောင် နေတတ်တယ်ဗျ" ဟု ခပ်ပြောင်ပြောင် ဖြေကြသေးသည်။
ထိုအချိန်၌ ဟေးလ်ကိုးမှာ လက်ထဲမှ စာရင်းစာအုပ်ဖြင့် ထိုသူ၏မျက်နှာကို ဆော်ထည့်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။
"တောက်... အနာဂတ်မှာ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ကြီး ဖြစ်မယ့် ငါကမှ၊ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီနယ်စပ်မြို့စားလေးဆီမှာ စာရင်းကိုင် လာလုပ်နေရတာလဲ"
ဟေးလ်ကိုးသည် တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲရင်း၊ နာမည်များကို စာအုပ်ထဲသို့ အားသွန်ခွန်စိုက် ကူးရေးနေလေသည်။ သူ့ဘာသာ အဂ္ဂိရတ်လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ခိုးယူခဲ့မိသည့် သူ့လက်ကိုသာ သူ ပြန်အပြစ်တင်ရမည်။
သူသည် မူလက ဂျိတ်ပြည်ထောင်စု (Jade Federation) တွင် ဆရာဖြစ်သူ၏ မော်ကွန်းကျောက်ဆောင်များကို ခိုးရောင်းကာ အထက်တန်းလွှာဘဝဖြင့် ဇိမ်ခံနေသည့် အဂ္ဂိရတ်သင်တန်းသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
တစ်နေ့တွင် မှောင်ခိုဈေးကွက်မှ လူဆန်းတစ်ယောက်က ဆရာဖြစ်သူ၏ အဂ္ဂိရတ်လျှို့ဝှက်ကျမ်းကို ခိုးယူပေးလျှင် ငွေအမြောက်အမြား ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းလာခဲ့သည်။ ထိုငွေပမာဏမှာ အလွန်ပင် မက်မောစရာ ကောင်းလှသဖြင့် ဟေးလ်ကိုးလည်း အချိန်အကြာကြီး စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ လက်ခံလိုက်သည်။ ထိုငွေရလျှင် သူသည် သင်တန်းသားဘဝမှ လွတ်မြောက်ပြီး ကိုယ်ပိုင်အဂ္ဂိရတ်အလုပ်ရုံ ထောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။
သို့သော် အစီအစဉ်က သူထင်သလို ချောမွေ့မနေခဲ့ပေ။ လျှို့ဝှက်ကျမ်းမှာ နက်နဲလွန်းသဖြင့် အလွတ်မှတ်၍ မရသောကြောင့် သူသည် စာမူတစ်ခုလုံးကိုပင် မလိုက်တော့သည်။ ဆရာဖြစ်သူက မေ့တတ်သောကြောင့် တစ်ခုပျောက်သွားရုံနှင့် သိမည်မဟုတ်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုလျှို့ဝှက်ကျမ်း၏ အရေးကြီးပုံကို သူ အထင်သေးခဲ့မိသည်။ ပျောက်ဆုံးသွားသည်ကို ဆရာဖြစ်သူက ချက်ချင်းသိသွားပြီး ရွှေခြင်္သေ့အသင်း (Golden Marrow Guild) က ဝရမ်းထုတ်ကာ လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့သည်။ ဝယ်သူဖြစ်သူမှာလည်း အဖမ်းခံရပြီး သူ့အကြောင်းကို ဖွင့်ပြောလိုက်လေသည်။
ဖမ်းမိသွားပါက ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်ခံရရုံသာမက၊ ဓာတ်ခွဲခန်းထဲတွင် စမ်းသပ်ခံ ကြွက်ဖြူလေးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားမည်ကို ဟေးလ်ကိုး ကောင်းကောင်းသိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကျွန်တစ်ဦးအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ကာ ကျွန်ကုန်သည်များနှင့်အတူ ပြည်ထောင်စုပြင်ပသို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုကျွန်ကုန်သည်များမှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ပါးနပ်ကာ ရက်စက်ကြသည်။ သူ တစ်ခုခု လှုပ်ရှားရန် ကြံတိုင်း ကြိမ်လုံးနှင့် အချက်ပေါင်းများစွာ အရိုက်ခံရသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်ကုပ်သွားတော့သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူသည် အဂ္ဂိရတ်သင်တန်းသားဘဝကို ဖျောက်ကာ သာမန်ကျွန်တစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
အကယ်၍သာ သူ့အကြောင်းကို ကျွန်ကုန်သည်များ သိသွားပါက ရွှေခြင်္သေ့အသင်းထံ ပြန်ရောင်းမည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဖရော့စ်ဟဲလ်ဘတ်မြို့၏ မှောင်ခိုဈေးကွက်သို့ ရောက်လာပြီး မိုင်းတွင်းတစ်ခုတွင် သေသည်အထိ အလုပ်လုပ်ရတော့မည်ဟု ထင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် လူးဝစ်ဟုခေါ်သော ရှေ့ဆောင်မြို့စားလူငယ်က သူ့ကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။
အစပိုင်းတွင် ဟေးလ်ကိုးက ငရဲတစ်တွင်းမှ လွတ်ပြီး နောက်တစ်ကျင်းထဲ ကျပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း လူးဝစ်က ကျွန်များကို တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ မဆက်ဆံခဲ့ပေ။ သူ စာရေးစာချီတတ်သည်ကို သိသည်နှင့် ကျွန်အဆင့်အတန်းကို ပယ်ဖျက်ပေးကာ စာရင်းကိုင်အကူအညီအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။
လူးဝစ်နှင့် အတူနေစဉ်အတွင်း သူ သတိထားမိသည်မှာ လူးဝစ်သည် လူကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ပင်။ သူသည် ငတ်မွတ်နေသော ကျွန်များကို အစားအစာ ဝေမျှပေးရုံသာမက ကျွန်စာချုပ်များကိုပါ ကိုယ်တိုင်ဆုတ်ဖြတ်ပြီး လွတ်လပ်ခွင့် ပေးခဲ့သည်။
"ဟူး... ဒီတစ်ခါတော့ ငါ တကယ် ကံကောင်းသွားတာပဲ..."
ဟေးလ်ကိုးက ထိုသို့ပြောသော်လည်း သူသည် ထွက်ပြေးရန် အမြဲတမ်း ကြံစည်နေဆဲဖြစ်သည်။ အနာဂတ်၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ကြီးတစ်ယောက်က ဤကဲ့သို့သော နေရာဆိုးကြီးတွင် တစ်သက်လုံး ဘယ်လိုနေနိုင်ပါ့မလဲ။
"သခင်... ဒါက သခင်ခိုင်းထားတဲ့ လူဦးရေစစ်တမ်းပါ"
ဟေးလ်ကိုးသည် လူးဝစ်၏ စားပွဲပေါ်သို့ ထူထဲသော စာအုပ်တစ်အုပ်ကို တင်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး ခြေလှမ်းများပင် ယိုင်တိုင်တိုင် ဖြစ်နေသည်။
"အင်း... ပင်ပန်းသွားပြီ၊ ကျေးဇူးပဲ" လူးဝစ်က စာအုပ်ကိုယူ၍ ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။
လက်ရေးက သေသပ်လှသည်မဟုတ်သော်လည်း အစီအစဉ်တကျ ရှိလှသည်။ ပေါက်ပြားကိုပင် မနိုင်မနင်း မရသော သက်ကြီးရွယ်အိုများမှအစ၊ ရက်ကန်းတတ်သော အမျိုးသမီးများနှင့် အမဲလိုက်ကျွမ်းကျင်သော ကလေးများအထိ အသေးစိတ် မှတ်တမ်းတင်ထားသဖြင့် ဟေးလ်ကိုး၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို မြင်သာလှသည်။
'တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတဲ့ကောင်ပဲ' ဟု လူးဝစ် တွေးမိသည်။
သူသည် ရှေ့တွင် မျက်ကွင်းညိုကြီးများဖြင့် ရပ်နေသော ဟေးလ်ကိုးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ဟေးလ်ကိုးမှာ သာမန်လူမဟုတ်သည်ကို လူးဝစ် သိထားပြီးသားဖြစ်သည်။ သူ့တွင် 'နေ့စဉ်သတင်းအချက်အလက်စနစ်' ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလား။ ဟေးလ်ကိုးသည် ရွှေခြင်္သေ့အသင်းမှ ထွက်ပြေးလာသော ရာဇဝတ်သား အဂ္ဂိရတ်သင်တန်းသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်ကို သူ ဝယ်ကတည်းက သိရှိသည်။
သို့သော် သူသည် ထိုအချက်ကို ဖွင့်မပြောခဲ့ပေ။ တစ်ဖက်တွင်လည်း ဟေးလ်ကိုးမှာ အန္တရာယ်ကင်းပုံပေါ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဒီရေနီနယ်မြေ၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ထက် စာရင်းကိုင်တတ်သော အကူတစ်ယောက်က ပို၍ အသုံးဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
နယ်မြေမှာ ဖွံ့ဖြိုးစအဆင့်သာ ရှိသေးသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ဦးစားပေးမှာ ဤနယ်မြေကို လည်ပတ်နိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ့ကို ချက်ချင်း ဖော်ထုတ်လိုက်ပါက၊ ဤကောင်က အလုပ်မလုပ်ဘဲ ပျင်းနေလျှင် လူးဝစ်ကိုယ်တိုင် ထိုစာရွက်စာတမ်းပုံကြီးကို ဖြေရှင်းရတော့မည်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် လူးဝစ်သည် ဆက်၍ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤဝေးလံခေါင်သီသောအရပ်မှ သူ ထွက်ပြေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
လူးဝစ်သည် စစ်တမ်းစာအုပ်ကို အမြန်ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ ရလဒ်ကြောင့် အနည်းငယ် ပြုံးမိသွားသည်။ ဒီရေနီနယ်မြေသည် လူသူကင်းမဲ့သော တောရိုင်းမြေဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင် လူသားအရင်းအမြစ် ကြွယ်ဝလှသည်။
လူဦးရေ တစ်ထောင်ကျော်တွင် အများစုမှာ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် မွေးမြူရေး လုပ်ကိုင်ကြပြီး၊ ဝါရင့်တံငါသည် တစ်ရာကျော်လည်း ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် ပန်းပဲဆရာ၊ လက်သမားနှင့် သားရေနယ်သမား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသဖြင့် အခြေခံဖူလုံသော နယ်မြေတစ်ခု တည်ဆောက်ရန် လုံလောက်လှသည်။
ဒါသည် လူးဝစ် အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသော သတင်းအချက်အလက်ပင် ဖြစ်သည်။ နယ်မြေတစ်ခုသည် စက်ကိရိယာတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး၊ ဂီယာတစ်ခုချင်းစီကို မှန်ကန်သောနေရာတွင် ထားရှိမှသာ ထိရောက်စွာ လည်ပတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ မြို့စားတစ်ဦးသည် မိမိ၏ လူများကို နားမလည်ပါက၊ ထိုနယ်မြေ၏ အနာဂတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ နောက်တစ်ဆင့်မှာ ဤလူများကို အကျိုးရှိရှိ ခွဲဝေတာဝန်ပေးအပ်ပြီး၊ ဒီရေနီနယ်မြေကို အမြန်ဆုံး လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ် ရောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။