လူးဝစ်သည် အတန်ငယ်မြင့်သော ကုန်းကမူထက်တွင် ရပ်တန့်ရင်း ရှေ့မှောက်ရှိ ခြောက်ကပ်လှသော မြေရိုင်းပြင်ကြီးကို ငေးမောကြည့်ရှုနေသည်။ ဤနေရာကား သူရွေးချယ်ထားသည့် 'ဒီရေနီနယ်မြေ' (Red Tide Territory) ၏ ကနဦးခြေကုပ်စခန်းဖြစ်သလို၊ အနာဂတ်တွင် နယ်မြေ၏ ဗဟိုမြို့တော် ဖြစ်လာမည့်နေရာလည်း ဖြစ်သည်။
ဤအရပ်သည် မြေအောက်အပူငွေ့ထွက်ပေါက်နှင့် နီးကပ်သဖြင့် အပူချိန်မှာ အခြားနေရာများထက် ပိုမိုမြင့်မားသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ညဘက်တွင် လူများ အအေးမိသေဆုံးမည့်ဘေးမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့်အပြင်၊ ကုန်းကမူကလည်း ခါးသီးလှသော လေအေးဒဏ်ကို သဘာဝအတိုင်း အကာအကွယ်ပေးထားသည်။
"အရှင်... ရဲတိုက်ကို စတင်တည်ဆောက်ဖို့ အမိန့်ပေးတော့မလားခင်ဗျာ" ဘေးတွင် ရိုသေသမှုဖြင့် ရပ်နေသော မိုက်ခ်က ခါးကို အနည်းငယ်ညွတ်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။
မိုက်ခ်သည် မြို့စားကြီးအက်ဒမွန်ထံမှ လူးဝစ်ရရှိခဲ့သော လက်မှုပညာသည်များထဲတွင် အတွေ့အကြုံအရင့်ဆုံးသူဖြစ်ရာ၊ လူးဝစ်က သူ့အား နယ်မြေ၏ အဆောက်အအုံဆိုင်ရာ အရာရှိအဖြစ် ယုံကြည်စွာ ခန့်အပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
"ရဲတိုက်အတွက် မလောပါနဲ့ဦး" လူးဝစ်က ခေါင်းကိုဖြည်းညှင်းစွာခါယမ်းရင်း "အရင်ဆုံး လူနေရပ်ကွက်ကို အမြန်ဆုံး အကောင်အထည်ဖော်ရမယ်" ဟု ပြတ်သားစွာ ဆိုသည်။
"ဒါဆိုရင်... အရှင်က ဘယ်မှာ စံမြန်းမှာလဲခင်ဗျာ"
"လောလောဆယ်တော့ အားလုံးနဲ့ပဲ ရောနှောနေထိုင်သွားမှာပေါ့"
"အရှင်က... ကျွန်တော်တို့လို အခြေခံလူတန်းစားတွေနဲ့ အတူတူနေမလို့လား" အိုမင်းသော လက်မှုပညာသည်ကြီးမှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများပင် ပြူးကျယ်သွားရသည်။
"ဘာလဲ... ငါက ဒီလောက်လေးတောင် အနေမဆင်းရဲနိုင်ဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား" လူးဝစ်က အရေးမစိုက်သလို ပခုံးတွန့်ပြရင်း "ငါတို့က မြောက်ပိုင်းနယ်မြေကို ရောက်နေတာပဲ၊ ဘာတွေ ခွဲခြားနေစရာ ရှိလို့လဲ"
ထိုအခါမှ လက်မှုပညာသည်ကြီးသည် ဤလူငယ်နယ်စားလေးအပေါ် အရင်ကထက် ပိုမိုလေးစားကြည်ညိုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်မိတော့သည်။
လူးဝစ်နှင့် ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူတို့သည် 'မြေကျင်းတစ်ပိုင်းတူး စုပေါင်းနေအိမ်' (Semi-pit dwelling) အမျိုးအစားကို ဆောက်လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းမှာ ဤကမ္ဘာရှိ မြောက်ပိုင်းသားတို့၏ နေအိမ်ပုံစံနှင့် လူးဝစ်၏ ယခင်ဘဝက ဗိုက်ကင်း (Viking) တို့၏ အိမ်ရှည်ကြီးပုံစံကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအိမ်ပုံစံမှာ မြေပြင်အောက် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် နှိမ့်တူးထားသဖြင့် အပူအအေးကို ကောင်းစွာ ထိန်းညှိပေးနိုင်သည်။ နံရံများကို သစ်သားဘောင်များဖြင့် ထောက်ကန်ထားပြီး အပြင်ဘက်တွင် မိုးကုတ်ပင်ခက်များဖြင့် ရက်လုပ်ကာ မြက်ခြောက်နှင့် ရွှံ့စေးများကို မံ၍ ခိုင်ခံ့အောင် ပြုလုပ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် လေဒဏ်နှင့် စိုထိုင်းဆဒဏ်ကို ကောင်းစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိသည့်အပြင် ဆောက်လုပ်မှုနှုန်းမှာလည်း အလွန်မြန်ဆန်လှသည်။
လူးဝစ်၏ ပါးနပ်လှသော အတွေးအခေါ်များကို ကြားရသောအခါ မိုက်ခ်မှာ အံ့ဩလေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း မြောက်ပိုင်းနှင့် အသင့်တော်ဆုံး ဒီဇိုင်းကို ထုတ်နိုင်သည်မှာ လူးဝစ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ဗိသုကာပါရမီရှင် တစ်ဦးပင် ဖြစ်ရမည်။
လုပ်ငန်းခွင် စတင်သည်နှင့် စစ်သည်နှစ်ဦးစီက ဦးဆောင်၍ ကျွန်နှင့် ဒုက္ခသည် ၁၈ ဦးစီပါဝင်သော အဖွဲ့များခွဲကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆောင်ရွက်ကြသည်။
လေအေးများ တဝူးဝူးတိုက်ခတ်နေစဉ် ကျွန်များသည် ပုခုံးများကို ကျုံ့ထားကြပြီး ကြမ်းတမ်းသော သံဂေါ်ပြားများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ကာ အေးခဲနေသော မြေပြင်ကို အားကုန်လွှဲ၍ ပေါက်နေကြသည်။
"ဒေါက်!" ဂေါ်ပြားနှင့် မြေကြီးရိုက်သံက လက်ကောက်ဝတ်များကို ထုံကျင်သွားစေသော်လည်း မြေကြီးမှာ အနည်းငယ် လျော့ရဲလာသည်။
"ဒီအတိုင်း ရပ်မနေနဲ့၊ ဆက်လုပ်ကြစမ်း!" စစ်သည်တစ်ဦးက အော်ဟစ်တိုက်တွန်းနေသည်။
သူတို့ ချွေးတလုံးလုံးဖြင့် အလုပ်လုပ်နေစဉ် လူရိပ်တစ်ခုက မြေကျင်းထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်။ ၎င်းမှာ လူးဝစ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အင်္ကျီလက်ကို လိပ်တင်လိုက်ပြီး ဂေါ်ပြားတစ်လက်ကို ကိုယ်တိုင်ယူကာ အားတက်သရော ဝိုင်းဝန်းတူးဆွပေးသည်။
"နယ်စားမင်းကိုယ်တိုင် ဆင်းလုပ်နေတာလား" အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်ကာ ငေးကြည့်နေကြသည်။
"ဟင်း... ဒီအလုပ်က တကယ်မလွယ်ဘူးပဲ။ မင်းတို့အားလုံး တကယ် ပင်ပန်းနေကြပြီ။ မကြာခင် ညစာစားချိန်ရောက်တော့မယ်၊ အခုတော့ ခဏနားလိုက်ကြဦး" လူးဝစ်က ဆယ်မိနစ်ခန့် ဝိုင်းတူးပေးပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ချွေးသုတ်ရင်း အမိန့်ပေးသည်။
ထို့နောက် သူသည် နောက်ထပ် ဆောက်လုပ်ရေးနေရာတစ်ခုသို့ ကူးပြောင်းကာ လူထုနှင့်အတူ လက်တွဲလုပ်ဆောင်ပြန်သည်။ အစပိုင်းတွင် စစ်သည်အချို့က တိုက်ခိုက်ရေးသမားဖြစ်ပါလျက် အလုပ်သမားကဲ့သို့ ခိုင်းစေခံရသည်ဟု မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသော်လည်း၊ နယ်စားမင်းကိုယ်တိုင်ပင် လက်တွေ့ဆင်းလုပ်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ မည်သူမျှ မညည်းညူဝံ့ကြတော့ပေ။
ကျွန်များမှာမူ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားကြည်နူးကြရသည်။ အစားအသောက် အလုံအလောက်ရသည့်အပြင် အတည်တကျ နေထိုင်စရာ နေရာပါ ရတော့မည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သူတို့အတွက် အိပ်မက်တစ်ခုလိုပင် ဖြစ်နေသည်။
လူးဝစ်သည် ဆောက်လုပ်ရေးခွင်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားတိုင်း ခဏတဖြုတ် ဝိုင်းကူလုပ်ပေးကာ အားပေးစကားများ ပြောလေ့ရှိသည်။
"ဒီဘောင်ကတော့ တော်တော်ခိုင်တာပဲ၊ ဒီည မင်းတို့ ကောင်းကောင်း အိပ်စက်နိုင်တော့မှာပါ"
"ရွှံ့ကို နည်းနည်း ပိုထူထူမံကြ၊ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်နဲ့၊ မဟုတ်ရင် အအေးဒဏ် ခံရလိမ့်မယ်"
"ဒီဘက်က ပြီးတော့မှာလား၊ ငါ စွပ်ပြုတ်ပူပူလေးတွေ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်၊ ဒါလေးပြီးရင် အားလုံး နားလို့ရပြီ"
လူးဝစ် ရောက်ရှိသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် အလုပ်လုပ်လိုစိတ်များမှာ ဒီရေအလား တိုးတက်လာသည်။ ရိက္ခာအလုံအလောက် ထောက်ပံ့ပေးထားသဖြင့် စစ်သည်များမှာ မညည်းညူကြတော့သလို၊ ကျွန်များမှာလည်း အသက်ကို ရင်း၍ အားသွန်ခွန်စိုက် လုပ်ကိုင်ကြသဖြင့် ဆောက်လုပ်ရေးမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြီးစီးလာခဲ့သည်။
ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မြေကျင်းတစ်ပိုင်းတူး အိမ်များမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် မှိုပွင့်သဖွယ် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ အမိုးပေါ်တွင် ထူထဲသော ရွှံ့မြက်ခြောက်များ ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် နှင်းတောနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသည်။ ပုံစံမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း မြောက်ပိုင်းနယ်မြေတွင် အကောင်းဆုံး လူနေမှုပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သည်။
ပထမအသုတ် အိမ်များပြီးစီးသွားချိန်တွင် 'ဒီရေနီနယ်မြေ' သည် ဤအေးစက်လှသော မြေပေါ်၌ စစ်မှန်သော အခြေခံအုတ်မြစ်ကို နောက်ဆုံးတွင် ချမှတ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် အိမ်ရှိရုံနှင့် မလုံလောက်သေးဘဲ လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို သိမ်းကျုံးယူနိုင်ရန်မှာ ပို၍အရေးကြီးကြောင်း လူးဝစ်သိသည်။ သူ၏ "ကရုဏာရှိပြီး ပညာရှိသော" နယ်စားပုံရိပ်ကို ခိုင်မာစေရန် လူးဝစ်သည် ကြီးကျယ်သော အောင်ပွဲခံပွဲတော်တစ်ခု ကျင်းပရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ညမှောင်လာသည်နှင့်အမျှ ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးတွင် မီးပုံကြီးတစ်ပုံကို ထွန်းညှိလိုက်သည်။ လူဦးရေ တစ်ထောင်နီးပါးခန့်မှာ မီးရောင်အောက်တွင် စုရုံးလာကြသည်။ သူတို့တွင် ကျွန်များ၊ ဒုက္ခသည်များ၊ မြောက်ပိုင်းတိုင်းရင်းသားများနှင့် စစ်သည်တော်များ ပါဝင်ကြသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူတို့အားလုံးမှာ 'ဒီရေနီနယ်မြေ' ၏ နိုင်ငံသားများအဖြစ် တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း ဖြစ်နေကြပြီ။
လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်များသည် မီးပုံရှေ့ရှိ ကျောက်ဆောင်မြင့်ပေါ်သို့ မသိစိတ်ဖြင့် လှည့်ကြည့်မိကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသူမှာ သူတို့၏ နယ်စားမင်း 'လူးဝစ် ကယ်လ်ဗင်' ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ မီးရောင်အောက်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။
"ဒီနေ့ဟာ ဒီရေနီနယ်မြေရဲ့ ပထမဆုံး အောင်ပွဲခံပွဲတော်ပဲ! ငါတို့ရဲ့ အိမ်တွေ ပြီးစီးသွားတာကို ဂုဏ်ပြုတဲ့ပွဲပေါ့။ အိမ်တွေရှိလာပြီဆိုရင် ဒီမြေဟာ မင်းတို့ရဲ့ အိမ်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ မင်းတို့ဟာ ဒီရေနီနယ်မြေရဲ့ တကယ့် အရှင်သခင်တွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်!"
သို့သော်လည်း အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးထံမှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။ သူတို့သည် ဝေခွဲမရစွာဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။ 'အရှင်သခင်' ဖြစ်လာသည်ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။ ဤကျွန်များနှင့် ဒုက္ခသည်များသည် တစ်သက်လုံး အခိုင်းအစေအဖြစ်သာ နေခဲ့ရသဖြင့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ မြေ၏ "အရှင်သခင်" ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု အိမ်မက်ပင် မမက်ဝံ့ခဲ့ကြပေ။
လူးဝစ်သည် ဤတုံ့ပြန်မှုကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူသည် သူတို့အား မျှော်လင့်ချက်ဆိုသည်မှာ မည်သို့ရှိကြောင်း လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ချက်များဖြင့် သက်သေပြမည်ဖြစ်သည်။
"ဆက်လက်ပြီးတော့" လူးဝစ်က လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရင်း "အလုပ်အကြိုးစားဆုံးနဲ့ သစ္စာအရှိဆုံးသူတွေကို ငါဆုချချင်တယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
သူက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ သူ၏နောက်ကွယ်မှ ဘဏ္ဍာစိုး ဟေးကို က လက်ထဲရှိ သားရေစာလိပ်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး အမည်စာရင်းများကို စတင်ဖတ်ကြားတော့သည်။
"ဟတ်ခ်... မော်ဂန်... ရှာနာ..."
အမည်ခေါ်ခံရသော ကျွန်များသည် အားတက်သွားမည့်အစား ကြောက်လန့်တကြား တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ အတိတ်အတွေ့အကြုံအရ နယ်စားမင်း၏ အမည်ခေါ်ခြင်း ခံရသည်မှာ များသောအားဖြင့် အပြစ်ပေးခံရခြင်း သို့မဟုတ် သေဒဏ်ပေးခံရခြင်းကိုသာ ဆိုလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အချို့မှာ စတင်တုန်ရီနေကြပြီး အချို့မှာမူ ဒူးထောက်၍ အသနားခံရန်ပင် ပြင်နေကြသည်။
သူတို့၏ ကံကြမ္မာသည် ဤညတွင် မည်မျှအထိ ပြောင်းလဲသွားတော့မည်ကို သူတို့ လုံးဝ မသိရှိကြသေးပေ။