အပိုင်း (၈၉) - ရိုးရှင်းသော တာဝန်တစ်ခု
ကလိုင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တာဝန်က ဘာလဲဆိုတာ ခုထိ မသိရသေးဘူးခင်ဗျ"
"အန္တရာယ် မရှိပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ ငါ ဘာအန္တရာယ် အရိပ်အယောင်မှ မမြင်မိသေးဘူး" ဟု ဒန်းက အလေးပေး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ရွှေအင်းဒတ်စ် ရပ်ကွက် ရဲစခန်းက တို့ဆီ လွှဲပေးလာတဲ့ အမှုတစ်ခုပါ။ နာမည်ကြီး ပရဟိတသမား ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် ဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်လအတွင်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ နှောင့်ယှက်မှုတွေကို ကြုံတွေ့နေရတယ်။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေ၊ သူငှားထားတဲ့ လုံခြုံရေးတွေရော ရဲတွေပါ တရားခံကို မရှာနိုင်ကြဘူး။ ဒီအမှုကို တာဝန်ယူရတဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူး တိုးလ် (Tolle) က ဒါဟာ သာမန်လွန်သူ စွမ်းအားတွေနဲ့ ပတ်သက်နေနိုင်တယ်လို့ သံသယရှိတာကြောင့် တို့ဆီကို လွှဲပေးလိုက်တာပဲ"
ဟိုတစ်နေ့က စာကြည့်တိုက်မှာ ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် ကို တွေ့တုန်းက သူ စိတ်ဓာတ်ကျပြီး ထိုင်းမှိုင်းနေတာ ငါ သတိထားမိသားပဲ။ နှောင့်ယှက်ခံနေရလို့ကိုး... ကလိုင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လို နှောင့်ယှက်မှုမျိုးလဲခင်ဗျာ"
ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသေးသဖြင့် ဤနှောင့်ယှက်မှုမှာ အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု မယူဆနိုင်ပေ။
"ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် ဟာ တင်ဂန် မှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားမြို့မှာပဲဖြစ်ဖြစ် ညတိုင်း ညည်းတွားသံတွေနဲ့ ငိုကြွေးသံတွေကို ကြားနေရတာ။ ဒါက သူ့ရဲ့ အိပ်စက်မှုကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ထိခိုက်စေတာပေါ့" ဒန်းက သူ၏လက်ထဲမှ မှတ်စုများကို လှန်ကြည့်လိုက်သည်။ "သူက စိတ်ရောဂါကု ဆရာဝန်နဲ့လည်း ပြပြီးပြီ၊ သူ့ရဲ့ အိမ်စေအိုကြီးနဲ့ အစေခံတွေကိုလည်း ဒါဟာ ပုံရိပ်ယောင် မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုခိုင်းပြီးပြီ။ ပုံရိပ်ယောင် မဟုတ်တာ သေချာတော့မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို နှောင့်ယှက်နေတယ်လို့ သံသယရှိလာတာပေါ့"
ဖိုင်ကို ပိတ်လိုက်ရင်း ဒန်းက ကလိုင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "အနားယူခန်းထဲမှာ အစမ်းခန့် စစ်ဆေးရေးမှူး ယူနီဖောင်းကို သွားလဲလိုက်ပါ၊ ပြီးရင် သေနတ်ပစ်ကလပ်မှာ ဒီအမှုကို တာဝန်ယူထားတဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူး တိုးလ် နဲ့ သွားတွေ့ပါ။ သူက မင်းကို အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေ ပြောပြလိမ့်မယ်"
"အစမ်းခန့် စစ်ဆေးရေးမှူး ယူနီဖောင်း ဟုတ်လားခင်ဗျာ" ကလိုင်းက မသိစိတ်မှ မေးလိုက်မိသည်။
ဒန်းက သူ၏နဖူးကို နှိပ်နယ်ရင်း ပြုံးပြသည်။ "တို့လစာရဲ့ တစ်ဝက်က ရဲဌာနက လာတာလေ၊ ပြီးတော့ အစမ်းခန့် စစ်ဆေးရေးမှူး ဆိုတဲ့ ရာထူးက မှတ်တမ်းထဲမှာတင် ရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း လီယိုနာ့ဒ် နဲ့ ငါ့ကို ပထမဆုံး စတွေ့တုန်းကလည်း တို့တွေ ယူနီဖောင်းတွေ ဝတ်ထားတာပဲလေ။ ဒါက တရားဝင် အဖွဲ့ဝင်တွေ ရရှိတဲ့ အခွင့်ထူးတစ်ခုပဲ။ ဟုတ်တယ်... ဧကရာဇ် ရိုဆယ်လ် ခေါ်သလို 'အခွင့်ထူးများ' (Perks) ပေါ့"
နှမြောစရာပဲ၊ အပြင်သွားရင်တော့ ဒါကို ဝတ်လို့ မရဘူးလေ။ မဟုတ်ရင် ငါ့အဝတ်တွေ လျှော်နေတဲ့ အချိန်ကျရင် အပို တစ်စုံ ရတာပေါ့... ကလိုင်းသည် သူ၏တုတ်ကောက်ကို ယူကာ ကပ္ပတိန်၏ ရုံးခန်းမှ နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာခဲ့သည်။
သူသည် အနားယူခန်းသို့ ဦးတည်သွားရာ စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသော လည်သာဖိနပ်ရှည်များနှင့်အတူ အနက်နှင့် အဖြူရောင် အကွက်စိပ် ယူနီဖောင်းတစ်စုံကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယူနီဖောင်း၏ ဦးထုပ်ပေါ်တွင် ရဲဌာန၏ အမှတ်တံဆိပ်ဖြစ်သော — ဓားနှစ်လက် ထောင့်ဖြတ်ယှက်ထားပြီး အပေါ်တွင် သရဖူတစ်ခု ပါရှိသည့် ပုံစံကို ထိုးထားသည်။ ပခုံးပေါ်တွင်မူ ငွေရောင်ကြယ်တစ်ပွင့် တောက်ပနေသော အနက်နှင့် အဖြူရောင် ပခုံးတံဆိပ် ပါရှိသည်။
"ဒါက အစမ်းခန့် စစ်ဆေးရေးမှူး ယူနီဖောင်းပေါ့?" ကလိုင်းက ယူနီဖောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ငွေရောင်ကြယ်အောက်တွင် နံပါတ်စဉ် 06-254 ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူသည် လိုအန် (Loen) ဘုရင့်နိုင်ငံ၏ ရဲအဆင့်အတန်း စနစ်ကို အတန်ငယ် သိထားသည်။ အမြင့်ဆုံးတွင် ရဲဝန်ကြီးနှင့် ရဲတပ်ဖွဲ့ အတွင်းရေးမှူးချုပ်တို့ ရှိကြသည်။ သူတို့၏အောက်တွင် သက်ဆိုင်ရာ ရဲဌာနအသီးသီး၏ ရဲမင်းကြီး၊ ဒုတိယရဲမင်းကြီးနှင့် ရဲမင်းကြီးလက်ထောက်များ ရှိကြသည်။ အလယ်အလတ်အဆင့်တွင် ရဲမှူးကြီးများနှင့် စစ်ဆေးရေးမှူးများ ရှိကြပြီး၊ အောက်ခြေတွင်မူ တပ်ကြပ်များနှင့် ရဲသားများ ရှိကြသည်။
တံခါးပိတ်ပြီးနောက် ကလိုင်းသည် သူ၏ဝတ်စုံနှင့် ဦးထုပ်ကို ချွတ်ကာ ယူနီဖောင်းသို့ လဲဝတ်လိုက်သည်။ သူ၏ဝတ်စုံကို ချိတ်ဆွဲထားခဲ့ပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် စာရေးဝန်ထမ်း ရုံးခန်းသို့ ဝင်သွားပြီး ရိုဆန်း ယူလာပေးသော မှန်အရှည်ကြီးရှေ့တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကြည့်လိုက်သည်။
မှန်ထဲက လူငယ်မှာ ဆံပင်နက်နှင့် ညင်သာသော မျက်လုံးညိုညိုများ ရှိသည်။ ကိုယ်ပေါ်က ယူနီဖောင်းက သူ့အား သူရဲကောင်းဆန်သော အသွင်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။ "မဆိုးပါဘူး" ကလိုင်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် သဘောကျစွာ ချီးကျူးလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏တုတ်ကောက်ကို ရုံးခန်းထဲတွင် ထားခဲ့ပြီး ဘလက်သွန်း လုံခြုံရေး ကုမ္ပဏီ မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲတွင်မူ လက်နက်များမှသည် ရဲတံဆိပ်အထိ ကိရိယာအစုံအလင် ပါရှိနေသည်။
သေနတ်ပစ်ကလပ်၏ ခန်းမအတွင်း၌။
ရဲယူနီဖောင်း ဝတ်ထားသူမှာ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသဖြင့် ကလိုင်းသည် စစ်ဆေးရေးမှူး တိုးလ် ကို ချက်ချင်းပင် ရှာတွေ့လိုက်သည်။ သေချာတာပေါ့၊ ငါလည်း ယူနီဖောင်း ဝတ်ထားတာပဲလေ... ကလိုင်းက တွေးလိုက်သည်။
စစ်ဆေးရေးမှူး တိုးလ် ၏ ပခုံးတံဆိပ်ပေါ်တွင် ငွေရောင်ကြယ် နှစ်ပွင့် ပါရှိသည်။ သူ၏ ယူနီဖောင်းမှာ သူ၏ဗိုက်ကြောင့် ဖောင်းထွက်နေပြီး ရွှေဝါရောင် နှုတ်ခမ်းမွှေး ထူထူကြီး ရှိသည်။ သူ၏ ကိုယ်လုံးမှာ မြင့်မားသော်လည်း ထည်ဝါခြင်းတော့ မရှိပေ။ ဖြစ်နိုင်တာက အရင်ကတော့ ထည်ဝါခဲ့ဖူးပုံရသည်။
"မိုရက်တီ? ကလိုင်း မိုရက်တီ လား?" စစ်ဆေးရေးမှူး တိုးလ် က ကလိုင်းကို သတိပြုမိသွားပြီး ပြုံးလျက် ကြိုဆိုလိုက်သည်။
"မင်္ဂလာပါ စစ်ဆေးရေးမှူး တိုးလ်၊ ကျွန်တော် ကလိုင်း မိုရက်တီ ပါခင်ဗျာ" ကလိုင်းက ခင်မင်ဖွယ် ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များအတိုင်း ညာလက်ကို မြှောက်ကာ လက်ချောင်းများကို စု၍ အလေးပြုလိုက်သည်။
တိုးလ် က တခစ်ခစ် ရယ်လိုက်သည်။ "မင်းက ပေါင်းသင်းရလွယ်မယ့် လူငယ်တစ်ယောက်ဆိုတာ ငါ သိသာပါတယ်၊ ကောင်းပါတယ်။ အခု ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် ရဲ့ အိမ်ကို သွားကြမလား"
ကလိုင်းထက် ရာထူးကြီးသော်လည်း သူ၏ မေးမြန်းသံမှာ သိသိသာသာပင် ခင်မင်ရင်းနှီးမှု ရှိလှသည်။
"ကောင်းပါပြီခင်ဗျာ။" ကလိုင်းက ခေတ္တစဉ်းစားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်မှာ — "အမှုရဲ့ အသေးစိတ်ကိုတော့ မြင်းလှည်းပေါ်ကျမှ ရှင်းပြပေးပါဦး"
"ရတာပေါ့။" တိုးလ် က သူ၏ ရွှေရောင်မုတ်ဆိတ် ထူထူကြီးကို သပ်ရင်း ကလိုင်းအား သေနတ်ပစ်ကလပ် အပြင်ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ သူတို့သည် လမ်းတစ်ဖက်တွင် ရပ်ထားသော မြင်းလှည်းတစ်စီးပေါ်သို့ တက်ခဲ့ကြသည်။ မြင်းလှည်းပေါ်တွင် "ဓားနှစ်လက်နှင့် သရဖူ" ပါသော ရဲအမှတ်တံဆိပ် ပါရှိပြီး ကိုယ်ပိုင် မြင်းလှည်းမောင်းသမားလည်း ပါဝင်သည်။
"ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် ဟာ နတ်ဘုရားမ ရဲ့ နောက်လိုက်တစ်ယောက် ဖြစ်တာကြောင့် တို့တွေက ဒီအမှုကို မင်းတို့ဆီ လွှဲပေးလိုက်တာပါ" ဟု တိုးလ် က ထိုင်ချရင်း လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် သိပါတယ်ခင်ဗျာ။ သူက သတင်းစာတွေနဲ့ မဂ္ဂဇင်း မျက်နှာဖုံးတွေမှာ ခဏခဏ ပါလေ့ရှိတဲ့သူပဲဥစ္စာ" ကလိုင်းက ဖော်ရွေသော အပြုံးတစ်ခု ပြလိုက်သည်။
တိုးလ် က သူ၏ဘေးမှ ဖိုင်တွဲကို ယူကာ တံဆိပ်ကို ခွာလိုက်ပြီး အထဲမှ အချက်အလက်များကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူက စာရွက်များကို လှန်ကြည့်ရင်း ရှင်းပြသည်မှာ — "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း သိထားပြီးသား ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ငါက အသေးစိတ် ရှင်းပြဖို့ လိုတာပေါ့။
"ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် ဟာ တင်ဂန် မြို့ရဲ့ အချမ်းသာဆုံး သူဌေးကြီးတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ။ သူက ခဲနဲ့ ကြွေထည် စက်ရုံကနေ လုပ်ငန်း စတင်ခဲ့တာ။ အခုဆိုရင် သံမဏိ၊ ကျောက်မီးသွေး၊ သင်္ဘောလုပ်ငန်း၊ ဘဏ်လုပ်ငန်းနဲ့ ငွေချေးသက်သေခံလက်မှတ်တွေအထိ ချဲ့ထွင်ထားနိုင်ပြီ။ သူက ဘုရင်ကြီးရဲ့ ချီးကျူးမှုကို ခံရတဲ့ ပရဟိတသမားကြီးလည်း ဖြစ်တယ်၊ ဒူးဝီဗီးလ် ပရဟိတ ဖောင်ဒေးရှင်း၊ ဒူးဝီဗီးလ် ယုံကြည်မှု ရန်ပုံငွေ နဲ့ ဒူးဝီဗီးလ် စာကြည့်တိုက် တို့ကိုလည်း တည်ထောင်ထားတာ... လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်က သူ သူကောင်းပြုခြင်း ခံခဲ့ရတယ်... အကယ်၍ သူသာ မြို့တော်ဝန် ရွေးကောက်ပွဲမှာ ဝင်ပြိုင်မယ်ဆိုရင် တင်ဂန် မြို့မှာ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။
"ဒါပေမဲ့ ဘက်ခ်လန်း ကတော့ သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ပဲ၊ သူက လွှတ်တော်အမတ် ဖြစ်ချင်တာလေ။ တို့တွေ တစ်ခါက သံသယရှိခဲ့တာကတော့ အခုလို နှောင့်ယှက်ခံရတာဟာ အဲဒီကိစ္စနဲ့ ဆက်စပ်နေမလား ဆိုတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခုချိန်အထိတော့ ဘာသဲလွန်စမှ မရှိသေးဘူး"
ကလိုင်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီဖြစ်နိုင်ခြေကိုလည်း ပယ်ဖျက်လို့ မရပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ်မှာတော့ အဲဒီသံသယကို အတည်ပြုဖို့ ဘာမှ မရှိသေးဘူးပေါ့"
တိုးလ် က ထိုအချက်ကို ဆက်မပြောတော့ပေ။ သူက ဆက်ပြောသည်မှာ — "ပြီးခဲ့တဲ့လ ၆ ရက်နေ့ကစပြီး၊ ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် ဟာ ညတိုင်း အိပ်ပျော်နေချိန်မှာ ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းတဲ့ နာကျင်နေတဲ့ ညည်းတွားသံတွေကို ကြားနေရတာ၊ အသည်းအသန် အသက်လုနေရတဲ့ လူနာတစ်ယောက်ရဲ့ အသံမျိုးပေါ့။ သူက ပတ်ဝန်းကျင် အခန်းတွေကို အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးဖူးပေမဲ့ ထူးဆန်းတာ ဘာမှ မတွေ့ရဘူး။ သူ့ရဲ့ အိမ်စေအိုကြီးနဲ့ အစေခံတွေကလည်း အဲဒီအသံတွေကို ကြားရတယ်လို့ အတည်ပြုကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့အတွက်တော့ အသံက ပိုတိုးနေတာပေါ့။
"အစပိုင်းမှာတော့ ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် က ဒီကိစ္စက မြန်မြန် ပြီးသွားလိမ့်မယ်လို့ ယူဆပြီး သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ညည်းတွားသံတွေက ပိုပြီး စိပ်လာသလို၊ တခါတလေ နေ့ခင်းဘက်တွေမှာတောင် ကြားလာရတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ရင်ကွဲမတတ် ငိုကြွေးသံတွေပါ ထပ်တိုးလာတာပေါ့။
"ဒါက ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် ကို အိပ်မပျော်အောင် လုပ်နေတော့၊ သူ တင်ဂန် ကနေ ခဏခဏ ထွက်ပြီး ကျေးလက်က သူ့ရဲ့ ဗီလာ ကို သွားနေခဲ့ရတာ။ ဒါပေမဲ့ မထူးခြားပါဘူး။ ညည်းတွားသံတွေနဲ့ ငိုသံတွေက ဆက်ရှိနေတာပဲ။ ဘက်ခ်လန်း မှာတောင်မှ ဒီဖြစ်စဉ်က ဆက်ရှိနေတာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမှာတော့ အသံက သိပ်မကျယ်ဘူးတဲ့။
"သူက လုံခြုံရေးတွေ ငှားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ခိုင်းပေမဲ့ ဘာသဲလွန်စမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ တို့တွေရဲ့ ကနဦး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေမှာလည်း ဘာမှ မထူးခြားခဲ့ဘူး။
"တစ်လကျော်ကြာအောင် နှိပ်စက်ခံထားရတဲ့ ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် ဟာ အခုဆိုရင် စိတ်ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ သူ စိတ်ရောဂါကု ဆရာဝန်တွေဆီကို အကြိမ်ကြိမ် သွားပြခဲ့ပေမဲ့ သူ့ပြဿနာက မပြေလည်ခဲ့ဘူး။ သူ တို့ကို ပြောထားတာကတော့ အကယ်၍ နောက်ထပ် တစ်လအတွင်းမှာမှ ဒီပြဿနာ မပြေလည်ရင်၊ သူ တင်ဂန် ကနေ ထွက်ပြီး ဘက်ခ်လန်း ကို သွားတော့မယ်တဲ့။ အဲဒီမှာဆိုရင် သူ့ကို ကူညီနိုင်မယ့်သူတွေ ရှိလိမ့်မယ်လို့ သူ ယုံကြည်နေတာ"
တိုးလ် ၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ကလိုင်းသည် လျင်မြန်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်ပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေ အချို့ကို စဉ်းစားမိလိုက်သည်။
သူက သာမန်လွန်သူ တစ်ယောက်ကို သွားစော်ကားမိလို့ ကျိန်စာ အတိုက်ခံရတာလား? မဟုတ်ဘူး... အကယ်၍ သူ ကျိန်စာ အတိုက်ခံရတာဆိုရင် သူ့အိမ်က အိမ်စေအိုကြီးနဲ့ အစေခံတွေပါ အဲဒီအသံတွေကို ကြားနေရဖို့ အကြောင်းမရှိဘူး... သူ့ရဲ့ အစေခံတွေ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ရံတော်တွေထဲမှာ မရိုးသားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိတဲ့ သာမန်လွန်သူ တစ်ယောက် ပုန်းအောင်းနေတာလား? ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်လအတွင်းမှာ ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် ဆီကနေ ဘာမှ တောင်းဆိုတာမျိုး မရှိခဲ့ဘူးဆိုတဲ့ အချက်ပဲ... ဖြစ်နိုင်တာက ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် ဟာ မတော်တဆလိုမျိုး ကလဲ့စားချေတတ်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆိုးတစ်ခုခုနဲ့ ထိတွေ့မိသွားတာလား? အဲဒီဖြစ်နိုင်ခြေကိုတော့ ပယ်ဖျက်လို့ မရဘူး...
ကလိုင်း အတွေးနက်နေစဉ်မှာပင် မြင်းလှည်းသည် ရွှေအင်းဒတ်စ် ရပ်ကွက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် အိမ်တံခါးဝတွင် ရပ်လိုက်သည်။ သံဆူးကြိုးခြံစည်းရိုးမှာ စိမ်းလန်းစိုပြေသော ဥယျာဉ်တစ်ခုကို ဝန်းရံထားသည်။ အလှဆင်ထားသော သံတံခါးကြီး၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ရုပ်တု နှစ်ခု ရှိနေပြီး၊ စကျင်ကျောက်ရုပ်တုပေါ်သို့ ရေပန်းများ ဖြာကျနေသော ခမ်းနားသည့် ရေပန်းတစ်ခုလည်း ရှိသည်။ ကျယ်ပြောလှသော နှစ်ထပ်တိုက် အဆောက်အအုံကြီးနှင့်အတူ မြင်းလှည်း သုံးစီးစာခန့် ကျယ်ဝန်းသော လမ်းတစ်ခုလည်း ရှိသည်။
ဒီလောက် ချမ်းသာတဲ့သူတောင် သူ့အိမ်က နှစ်ထပ်ပဲ ရှိတာလား... သတင်းစာထဲမှာတော့ ဘက်ခ်လန်း က ဆယ်ထပ်တိုက် အခန်းတွဲတွေကို စမ်းသပ် ဆောက်နေပြီလို့ ဖတ်လိုက်ရသေးတယ်... ကလိုင်း မြင်းလှည်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ရာ၊ တပ်ကြပ် အဆင့်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦး သွက်လက်စွာ လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက ကလိုင်းကို ကြည့်ကာ အလေးပြုလိုက်သည်။
"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ ဆာ!"
"မင်္ဂလာပါ။" ကလိုင်းက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
တိုးလ် က ပြုံးရင်း — "ဒါက တပ်ကြပ် ဂိတ် (Gate) ပါ၊ မင်း တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် သူ့ကို ပြောလို့ ရတယ်။ ဒါကတော့ စစ်ဆေးရေးမှူး မိုရက်တီ ပါ၊ ရဲဌာနက စေလွှတ်လိုက်တဲ့ သမိုင်းနဲ့ စိတ်ပညာ ကျွမ်းကျင်သူ ပေါ့" ဟု ဂိတ် အား ကလိုင်းနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
...ငါက အဲဒီလောက်အထိ အခေါ်ခံရဖို့ မထိုက်တန်သေးပါဘူးလေ...
နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဂိတ် က ရေပန်းအနောက်ဘက်ရှိ နှစ်ထပ်တိုက်ကြီးကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်မှာ — "ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် က တို့ကို စောင့်နေပါတယ်"
"ကောင်းပါပြီ။" ကလိုင်းသည် သူ၏ခါးရှိ ရီဗော်ဗာကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် သူ၏ အကောင်းဆုံးသော အားကိုးရာပင်။ သူက ရဲယူနီဖောင်း ဝတ်ထားသဖြင့် ရီဗော်ဗာကို ခါးရှိ သေနတ်အိတ်အတွင်း ထည့်ထားနိုင်ရာ၊ ဆွဲထုတ်ရန်အတွက် ပိုမို လွယ်ကူစေသည်။
စကားပြောနေကြစဉ်မှာပင် လူသုံးယောက်မှာ လမ်းအတိုင်း လျှောက်လာခဲ့ကြပြီး၊ ရေပန်းကို ပတ်၍ အိမ်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် တံခါးမှာ အသင့်စောင့်နေသော အစေခံတစ်ဦးက ဖွင့်ပေးပြီးသား ဖြစ်နေသည်။
ကလိုင်းသည် သူ၏ဦးထုပ်ကို ပြင်ဆင်ချင်ယောင်ဆောင်ရင်း၊ သူ၏မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို နှစ်ချက် ပုတ်လိုက်ကာ အိမ်ထဲမဝင်မီ ဝိညာဉ်အမြင် ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
လေးထောင့်ပုံစံ မျက်နှာနှင့် ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် သည် ခန်းမအတွင်း၌ သူ၏နဖူးကို နှိပ်နယ်နေသည်။ သူသည် သိသိသာသာပင် စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရသည်။ သူ၏ ရွှေရောင်ဆံပင်များနှင့် မျက်လုံးပြာများမှာလည်း ခြောက်သွေ့မှိုင်ညို့နေသဖြင့် သူသည် အနည်းဆုံး ငါးနှစ်ခန့် အိုမင်းသွားသည့်အလား ရှိနေသည်။
"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ ဆာ ဒူးဝီဗီးလ်" ကလိုင်း၊ တိုးလ် နှင့် ဂိတ် တို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အတင်းပြုံးပြသည်။ "မင်္ဂလာပါ အရာရှိတို့။ ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ ကိစ္စကို ခင်ဗျားတို့ ဖြေရှင်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်"
ထိုအခိုက်တွင် ကလိုင်းသည် မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်ပြီး မျက်မှောင် အနည်းငယ် တွန့်လိုက်မိသည်။ စိတ်ဓာတ်ကျနေခြင်းမှလွဲ၍ ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အခြားသော ပြဿနာတစ်ခုမျှ ကလိုင်း ရှာမတွေ့ပေ။
ထူးဆန်းလိုက်တာ... သူ ခေတ္တစဉ်းစားပြီးမှ မေးလိုက်သည်မှာ — "ဆာ... အဲဒီ ညည်းတွားသံတွေကို ဘယ်အခန်းမှာ စပြီး ကြားခဲ့ရတာလဲခင်ဗျာ"
"ကျွန်တော့်ရဲ့ အိပ်ခန်းထဲမှာပါ" ဆာ ဒူးဝီဗီးလ် က ခေါင်းခါရင်း ပြောသည်။
"ကျွန်တော်တို့ သွားကြည့်လို့ ရမလားခင်ဗျာ" ဟု ကလိုင်းက မေးလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့ အဲဒီအခန်းကို အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးပြီးပြီ မဟုတ်လား?" ဟု ဘေးမှ အိမ်စေအိုကြီးက ကြားဖြတ် ပြောလိုက်သည်။ ကလိုင်းသည် ယခင်က သူတို့ထံမှ "ကောက်ရတဲ့ ပိုက်ဆံကို အိတ်ထဲ မထည့်ခဲ့တဲ့" စိတ်ထားကောင်းသူ၏ အဖော်ဖြစ်မှန်း သူ သတိမပြုမိသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
ကလိုင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ "အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေပါ၊ ကျွန်တော် မဟုတ်ပါဘူး"
"ဆာ... သူက ရဲဌာနက လွှတ်လိုက်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ပါ" ဟု တိုးလ် က အခွင့်အရေးယူကာ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
ဒူးဝီဗီးလ် က ထိုလူငယ် ကျွမ်းကျင်သူကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်မှာ — "ကောင်းပြီလေ၊ ကူလင် (Cullen)... သူ့ကို ငါ့အခန်းဆီ ခေါ်သွားလိုက်"
"ဆာ... ရှင့်အနေနဲ့လည်း ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့စေချင်ပါတယ်" ဟု ကလိုင်းက တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ဒူးဝီဗီးလ် သည် စက္ကန့်အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီးနောက် — "ဒါက ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မယ်ဆိုရင်လည်း..." ဟု ပြောရင်း သူ၏ တုတ်ကောက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ သူသည် အိမ်စေအို ကူလင် နှင့်အတူ ဘေးတွင် အသင့်စောင့်နေကြသော အစောင့်အချို့၏ အကူအညီဖြင့် လှေကားထံသို့ အားမရှိသလို လျှောက်သွားခဲ့သည်။
ကလိုင်းသည် သူတို့၏နောက်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါသွားရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေသည်။ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း၊ နှစ်လှမ်း၊ သုံးလှမ်း... သူတို့သည် ဒုတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိကာ အဓိက အိပ်ခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ခဲ့ကြသည်။
ကလိုင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မွေးညင်းများအားလုံးမှာ ထောင်ထသွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အာရုံခံစားမှု မှ ရရှိသော တုံ့ပြန်မှုပင် ဖြစ်တော့သည်!