အပိုင်း (၈၈) - အစီရင်ခံစာ

"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" ဘင်ဆင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။ မယ်လီဆာကလည်း သူမ၏အစ်ကိုကို တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယနေ့ည ကလိုင်း၏ အပြုအမူမှာလည်း ထူးဆန်းနေသည်ဟု သူမ ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ၎င်းမှာ အဲလိဇဘက်နှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ဆယ်လီနာတို့၏ အပြုအမူထက်စာလျှင် အနည်းငယ်မျှသာ ပို၍ ပုံမှန်ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ကလိုင်းက တခစ်ခစ် ရယ်လိုက်သည်။ သူက ဆင်ခြေတစ်ခုကို ကြိုတင်စဉ်းစားထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ "စာရွက်စာတမ်း ဖော်ပြချက်တစ်ခုမှာ မှားနေတာ ရှိလို့လေ။ မနက်ဖြန် မနက် အစောကြီး ကုမ္ပဏီရောက်တဲ့အခါ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကို ပေးမယ်လို့လည်း ငါ ပြောထားပြီးသား။ အဲဒါကြောင့် လမ်းကြုံတုန်း အခုပဲ ပြင်လိုက်တာဖြစ်ဖြစ်၊ မနက်ဖြန်ကျမှ အနည်းဆုံး နာရီဝက်လောက် စောနိုးရမှာဖြစ်ဖြစ် ရွေးရမှာပေါ့။ ငါကတော့ ပထမတစ်ခုကိုပဲ ရွေးလိုက်တာပေါ့"

"ဪ... ဒါကြောင့်ကိုး။ နင့်ရဲ့စိတ်က ဖဲကစားတဲ့ထဲမှာ မပါဘူးလို့ ငါ ခံစားနေရတာ၊ အလုပ်အကြောင်း စဉ်းစားနေတာကိုး" ဘင်ဆင်က ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသလို ပြုံးလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး... တောင်းပန်ပါတယ်။ ဖဲကစားတာက နင့်ကို စဉ်းစားရလွယ်အောင် ကူညီပေးလိုက်တာလို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့"

"ကောင်းပါပြီ၊ တို့တွေ ဒီကနေ စောင့်နေပါ့မယ်" မယ်လီဆာက အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး သူမ၏ ဂါဝန်လက်ဖောင်းလေးများကို ပြန်လည် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

လမ်းကြောင်းရှိသော သို့မဟုတ် လမ်းကြောင်းမဲ့ အများပြည်သူသုံး မြင်းလှည်းများ ပြေးဆွဲသည့် အချိန် ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ မောင်နှမ သုံးဦးမှာ အိမ်ရှင်များကို နှုတ်ဆက်ကာ အနီးအနားမှ မြင်းလှည်းတစ်စီး ငှားလိုက်ကြသည်။ ၄၅ မိနစ်လျှင် ၂ ဆိုလီ ကျသင့်သည်။

"ကိုယ်ပိုင် မြင်းလှည်း ငှားစားတဲ့ မြင်းလှည်းမောင်းသမားတိုင်းက အပိုကြေးတွေကို အဆမတန် တောင်းကြတာပဲလို့ ငါ ကြားဖူးတယ်" ဟု ဘင်ဆင်က တိုးတိုးလေး ညည်းတွားသည်။ သူ ခုနက နိုင်ထားသော ငွေအများစုမှာ မြင်းလှည်းခ ပေးလိုက်ရသဖြင့် ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ကလိုင်းက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။ "ဒါက လက်ခံနိုင်စရာ ရှိပါတယ် အကိုရာ။ အခုက ၁၁ နာရီ ထိုးတော့မှာပဲကိုး"

"ငါက နောက်တာပါ။ တို့တွေ တခြား ဧည့်သည်တွေနဲ့ အတူတူ စီးရင်လည်း ရတာပဲလို့ တွေးမိလို့။ ၄၅ မိနစ်ဆိုရင် နေရာအများကြီး ရောက်နိုင်တာပဲလေ" ဘင်ဆင်သည် မြင်းလှည်းများကို တစ်စီးပြီးတစ်စီး ငှားနေကြသော အခြားလူများကို ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

Ride-sharing ပေါ့... ကလိုင်းသည် သူ၏ ငွေကွပ်ထားသော တုတ်ကောက်ထိပ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်မှာ — "ကျွန်တော်တို့ဘက်က ပြဿနာ မရှိပေမဲ့ တခြားသူတွေကတော့ လက်ခံချင်မှ လက်ခံမှာပေါ့။ ဘင်ဆင်... သူတို့တွေက သူတို့ရဲ့ အသွင်အပြင်နဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဘယ်လောက်အထိ အလေးထားလဲဆိုတာ သတိထားမိလား။ လူလတ်တန်းစားတွေကြားမှာ ဒါက ထုံးစံတစ်ခုလို ဖြစ်နေပုံရတယ်"

"အင်း" ဘင်ဆင်က အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောသည်။ "ဝုဒ် မိသားစုက ငါ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး ဖြုန်းနိုင်ကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မစ္စတာ ဝုဒ် ရဲ့ တစ်ပတ်လစာက ၄ ပေါင် ပဲ ရှိတာလေ... ဟဲ... 'ဂုဏ်ရှိအောင် နေထိုင်ခြင်း' ဆိုတာက လူလတ်တန်းစားတွေနဲ့ ဆံပင်တွန့် လူဝံတွေကြားက အကြီးမားဆုံး ကွာခြားချက် ဖြစ်လိမ့်မယ်"

အကိုကတော့ ဆံပင်တွန့် လူဝံတွေကို တကယ်ပဲ တစ်ခုခု ငြိုးနေတာလား... ကလိုင်းမှာ ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်း အောင့်ထားလိုက်ရသည်။

မယ်လီဆာမှာမူ သူတို့၏ ဆွေးနွေးမှုတွင် မပါဝင်ပေ။ သူမသည် ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ကာ ကလိုင်းကို ရံဖန်ရံခါ အကဲခတ်နေသည်။ သူမ၏ အကြည့်မှာ သူ့အား ကြက်သီးထစေသည်။

နှစ်ဘီးတပ် မြင်းလှည်းမှာ မှောင်မိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော လမ်းမထက်တွင် လျင်မြန်စွာ ခရီးနှင်လာခဲ့သည်။ ၁၂ မိနစ်ခန့်အကြာတွင် သူတို့သည် ဇူးတ်လန်း လမ်း သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ဒီမှာ ခဏစောင့်နေနော်။ ငါးမိနစ်ပဲ... ငါးမိနစ်ထက် ပိုမကြာစေရဘူး" ဟု ကလိုင်းက အလေးပေး ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ထိပ်ပြတ်ဦးထုပ်ကို ဆောင်း၊ တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ကာ မြင်းလှည်းပေါ်မှ ဆင်းခဲ့သည်။ မြင်းလှည်းမောင်းသူမှာ အကွာအဝေးထက် အချိန်အပေါ် မူတည်၍ ပိုက်ဆံယူခြင်းဖြစ်သဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေရခြင်းအပေါ် စိတ်မရှိပေ။

လှေကားမှ တက်ခဲ့ပြီးနောက် ကလိုင်းသည် ဘလက်သွန်း လုံခြုံရေး ကုမ္ပဏီ တံခါးသို့ ရောက်ကာ ခေါက်လိုက်သည်။ ၁၀ စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် တံခါးမှာ ကျယ်ပြန့်စွာ ပွင့်သွားသည်။ လီယိုနာ့ဒ် မစ်ချယ် သည် ရှပ်အင်္ကျီနှင့် အပေါ်ဝတ်စုံဖြင့် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒီည မင်း တာဝန်ကျတာ မဟုတ်ဘူးလေ" ဟု လီယိုနာ့ဒ်က သူ့ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့သြသော အကြည့်ဖြင့် ထောက်ပြလိုက်သည်။

ကလိုင်းသည် တစ်ပတ်လျှင် တစ်ကြိမ်သာ ချားနစ်စ် တံခါး ကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသော အချိန်များတွင်မူ သူတို့သည် ပုံမှန် အလုပ်ချိန်အတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ညဘက်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော အရေးပေါ် အခြေအနေများကိုမူ ညအချိန်ကို နှစ်သက်သော အိပ်မပျော်သူ များက ကိုင်တွယ်လေ့ ရှိသည်။

ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့ကို ၂ နာရီ၊ ၃ နာရီပဲ အိပ်ရတာက ထိပ်ပြောင်တာနဲ့ မှတ်ဉာဏ် ချို့ယွင်းတာတွေကို ဖြစ်စေနိုင်တယ်လေ... ဤအချက်ကို တွေးမိတိုင်း ကလိုင်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲမှ ကပ္ပတိန် ဒန်း စမစ် ကို မကဲ့ရဲ့ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

"အစီရင်ခံစရာ ရှိလို့ပါ" သူက ခပ်တိုတိုပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"တာဝန် ရှိလို့လား" လီယိုနာ့ဒ်က ဘေးသို့ ဖယ်ပေးရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

ကလိုင်း ဧည့်ခန်းမထဲသို့ ဝင်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ ဝတ်ရုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဒန်း ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ မီးခိုးရောင် မျက်လုံးများမှာ ထုံးစံအတိုင်း နက်မှောင်နေသည်။

"ကပ္ပတိန်... ကျွန်တော် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနဲ့ ကြုံခဲ့ရလို့ပါ"

"အသေးစိတ် ပြောပြဦး" ဒန်းက တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။

ကလိုင်းသည် ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးနှင့် ၎င်းကို ကိုင်တွယ်ရန် သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အဆင့်ဆင့်များကို အစီရင်ခံလိုက်သည်။ "...ဒါကြောင့် ဟာနပ်စ် ဗင်းဆင့် ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လိုအပ်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်"

ထိုစဉ်က သူ ယူဆခဲ့သည်မှာ၊ မှော်မှန် ဗေဒင်ကြောင့် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းခံရသော မကောင်းဆိုးဝါး တည်ရှိမှုသည် ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ် မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်းနှင့် သူ့အား အစွန်းရောက် အန္တရာယ်ရှိသော အရိပ်အယောင်များ မပြသခဲ့ခြင်းတို့ကြောင့် ထိုတည်ရှိမှုမှာ အချိန်ပိုမို လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ၎င်းသည် ဆယ်လီနာ့ကို အချိန်မတိုင်မီ နိုးကြားလာစေရန် သို့မဟုတ် ပူးကပ်ရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်း၏ ရည်မှန်းချက်များ မပေါ်ပေါက်သရွေ့ ထိုမကောင်းဆိုးဝါး တည်ရှိမှုသည် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အဲလိဇဘက် အနေဖြင့် ဆယ်လီနာ့ကို အိပ်ခန်းဝအထိ လှည့်စားခေါ်ဆောင်ရန်မှာ မခက်ခဲခဲ့ပေ။

"မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီ ဝိညာဉ်ဆိုးက သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ မဝါးမြိုခင်မှာ အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့တာပဲ" ဒန်းက ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့လိုက်ရင်း ပြောသည်မှာ — "နောက်ဆက်တွဲ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေကို တို့တွေ ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်။ မင်း အိမ်ပြန်ပြီး အနားယူလိုက်တော့"

ကလိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း တခစ်ခစ် ရယ်လိုက်သည်။ "ဒါကို ကျွန်တော့်ရဲ့ အစမ်းခန့် တာဝန်အဖြစ်နဲ့ ကျွန်တော့်ဘာသာ တစ်ယောက်တည်း အပြီးသတ်ခိုင်းမလားလို့ ထင်နေတာ"

အဲလိဇဘက် ပေးခဲ့သော မန္တန်အရဆိုလျှင် ဟာနပ်စ် ဗင်းဆင့် သည် သေချာပေါက် အန္တရာယ်ရှိသူ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား...။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းအတွက် အစမ်းခန့် တာဝန်က ရှိပြီးသားမို့လို့လေ" ဟု ဘေးမှ လီယိုနာ့ဒ်က တခစ်ခစ် ရယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဗျာ?" ကလိုင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဒန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ညင်သာသော လေသံဖြင့် ရှင်းပြသည်မှာ — "ဒီည ၇ နာရီလောက်မှာ ရဲစခန်းက တို့ဆီကို အမှုတစ်ခု လွှဲပေးလာတယ်။ တို့တွေရဲ့ ကနဦး အကဲဖြတ်ချက်အရတော့ အန္တရာယ်လည်း မရှိသလို အရေးတကြီးလည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းဘာသာ တစ်ယောက်တည်း အပြီးသတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ"

"ကဲ... အမှုအကြောင်းတော့ အခု မမေးနဲ့ဦး။ ဒီည ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်၊ ပြီးရင် မင်းရဲ့ အားလပ်ရက်ကို အင်္ဂါနေ့ ဒါမှမဟုတ် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ကို ပြောင်းလိုက်တော့"

ကပ္ပတိန်ရယ်... အဲဒီလို လုပ်တာက ကျွန်တော့်ရဲ့ အိပ်စက်မှုကိုပဲ ထိခိုက်စေတာပါ... ဒါ့အပြင် တနင်္လာနေ့ နေခင်းပိုင်းက တားရော့ အစည်းအဝေး ရှိတဲ့ အချိန်လေ... ဂျက်စတစ် နဲ့ ဟန်းမန်း တို့ဆီကို အစည်းအဝေး ရွှေ့ဆိုင်းဖို့ အကြောင်းကြားစာ ပို့ရဦးမှာလား? ကလိုင်းသည် ခေါင်းခါလိုက်ရင်း စိတ်ပျက်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်မိသည်။ ထို့နောက် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

လှေကားမှ ဆင်းလာချိန်တွင် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ငှားထားသော မြင်းလှည်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မယ်လီဆာ သည် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ အကြည့်ချင်း ဆုံသွားချိန်တွင် မယ်လီဆာက ချက်ချင်းပင် အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး မတ်မတ် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

ကလိုင်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးများ တွန့်သွားပြီး ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် မြင်းလှည်းပေါ်သို့ တက်ခဲ့သည်။ နီရဲသော လမင်းနှင့် ကြည်လင်သော ညကောင်းကင်ယံအောက်တွင် မြင်းလှည်းမှာ လမ်းမတစ်ခုပြီးတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကလိုင်းသည် ဘင်ဆင်ကို အရင် ရေချိုးရန် ရေချိုးခန်းကို ဖယ်ပေးလိုက်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်မှာမူ မယ်လီဆာ၏ အိပ်ခန်းတံခါးသို့ သွားကာ နှစ်ချက် ခေါက်လိုက်သည်။ အခြား ရေချိုးခန်းကို သုံးရန် ပြင်နေသော မယ်လီဆာက တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး သူမ၏ အစ်ကိုကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"မယ်လီဆာ... နင့်မှာ မေးချင်တဲ့ မေးခွန်းတွေ ရှိနေတယ် မဟုတ်လား။ ငါ သိပါတယ်" ဟု ကလိုင်းက တည့်တည့်ပင် မေးလိုက်သည်။ ငါ့ကို ဒီအတိုင်း တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ကြီးပဲ စိုက်မကြည့်နေပါနဲ့ဦး...

မယ်လီဆာ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်မှာ — "ကလိုင်း... အကို အဲလိဇဘက် ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ? သူမ ကြည့်ရတာ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေတယ်"

"ပြီးတော့ နောက်ပိုင်းမှာ ဆယ်လီနာ ကလည်း အရမ်း ထူးဆန်းသွားသေးတယ်"

ကလိုင်းက သူ၏ အဖြေကို ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ "အဲလိဇဘက် နဲ့ ဆယ်လီနာ တို့က mysticism ကို ဝါသနာပါတာကို နင် သိတယ် မဟုတ်လား"

"...ဟုတ်ကဲ့၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကတော့ မကြိုက်ဘူး။ ဒီကမ္ဘာမှာ ရှင်းပြလို့ မရတဲ့ အရာဆိုတာ မရှိဘူးလို့ ကျွန်မ ထင်တယ်" ဟု မယ်လီဆာက ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အလေးအနက် ပြန်ဖြေသည်။ "ရှင်းပြလို့ မရဘူးလို့ ထင်ရတဲ့ အရာမှန်သမျှဟာ တို့တွေ သိထားတဲ့ အသိပညာတွေ မလုံလောက်သေးလို့ပဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တာပဲ" ဟု ကလိုင်းက အပြစ်ရှိစိတ်ဖြင့် သူမ၏ စကားကို ထောက်ခံလိုက်သည်။ ငါလည်း တစ်ချိန်က အဲဒီလို ထင်ခဲ့တာပဲ၊ ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးပြီးတဲ့ အချိန်အထိပေါ့... သူက ချောင်းတစ်ချက် ခပ်ဖွဖွ ဟန့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်မှာ — "mysticism မှာ ဟားမီးစ် ဘာသာစကား ပါဝင်တယ်လေ၊ အဲဒါက ရှေးဟောင်း ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုတွေနဲ့ ဆုတောင်းခြင်းတွေမှာ သုံးတဲ့ ဘာသာစကားပေါ့။ အဲလိဇဘက် က ငါ အဲဒီဘာသာစကားမှာ ကျွမ်းကျင်မှန်း သိနေတာ။ ဟဲ... ဒါက သမိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ နယ်ပယ်ထဲမှာ ပါတာပဲလေ။ ဒါကြောင့် သူမက ငါ့ကို အဲဒီ စကားလုံးတွေရဲ့ အသံထွက်နဲ့ တကယ့် အဓိပ္ပာယ်တွေကို လာမေးတာပါ"

မယ်လီဆာက သူမ၏ အစ်ကို၏ ရှင်းပြချက်ကို လက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ သူမ နားလည်ထားသော နှစ်ဖက်စလုံး၏ အခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီနေသည် မဟုတ်ပါလား။

"အဲလိဇဘက် နဲ့ ဆယ်လီနာ တို့ နောက်ပိုင်းမှာ ဘာလို့ ထူးဆန်းသွားလဲ ဆိုတာကိုတော့ ငါလည်း အတိအကျ မသိဘူး" ဟု ကလိုင်းက ထိုကိစ္စမှ မိမိကိုယ်ကို အရင် ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်မှာ — "ဒါပေမဲ့ ငါ ခန့်မှန်းကြည့်လို့တော့ ရတာပေါ့"

"အကို ခန့်မှန်းနိုင်တယ် ဟုတ်လား?" မယ်လီဆာ အံ့သြတကြား အော်ပြောလိုက်မိသည်။

ကလိုင်းက လက်ကို မြှောက်ကာ နှုတ်ခမ်းကို ပုတ်လိုက်သည်။ "အဲလိဇဘက် မေးတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကနေ ငါ ခန့်မှန်းလို့ ရတာပေါ့။ အဲဒီ ဟားမီးစ် စကားလုံး အနည်းငယ်ဟာ ဗေဒင်ဟောတာနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး တည်ရှိမှုတွေကို ကိုးကွယ်တာတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လေ။ ဟုတ်ပြီ... ဆယ်လီနာ မှော်မှန် ဗေဒင် လုပ်နေတုန်းမှာ သူမ ဟားမီးစ် ဘာသာစကားနဲ့ ရွတ်ဆိုနေခဲ့တာလား"

သူမအား အလားတူ အခြေအနေမျိုးတွင် သတိထားတတ်စေရန် သူက ဦးဦးဖျားဖျား ထုတ်ဖော် မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် ဆယ်လီနာ နှင့် အဲလိဇဘက် တို့နှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်နိုင်လျှင် ပို၍ပင် ကောင်းဦးမည်။

"ဟုတ်ကဲ့..." မယ်လီဆာက ခေတ္တမျှ ကြာမှ ပြန်ဖြေသည်။

"အဲလိဇဘက် နဲ့ ဆယ်လီနာ တို့ ဘာလို့ ထူးဆန်းနေတာလဲ ဆိုတာကို ငါ နားလည်သွားပြီ ထင်တယ်..." ထို့နောက် ကလိုင်းက တမင်တကာ မေးလိုက်သည်မှာ — "ဆယ်လီနာ ရဲ့ မှော်မှန် ဗေဒင် က မကောင်းဆိုးဝါးဆန်တဲ့၊ တရားမဝင်တဲ့ ယုံကြည်မှုတွေ ပါဝင်နေတာဆိုတော့၊ အဲလိဇဘက် က ဆယ်လီနာ သုံးခဲ့တဲ့ ဟားမီးစ် ရဲ့ တကယ့် အဓိပ္ပာယ်ကို ငါ့ဆီမှာ ရှင်းပြခိုင်းပြီးတဲ့နောက်၊ ဆယ်လီနာ ရဲ့ မှားယွင်းမှုကို ဝေဖန် ပြုပြင်ပေးဖို့ အခွင့်အရေး ရသွားလို့ နေမှာပေါ့?"

"ကျွန်မလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်" မယ်လီဆာသည် ထိုကောက်ချက်အပေါ် ဘာမှ သံသယ မရှိတော့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမကိုယ်တိုင်လည်း ထိုသို့ပင် ဆင်ခြင်မိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကလိုင်းသည် စကားဝိုင်းကို သူ အလိုရှိရာဘက်သို့ အောင်မြင်စွာ လမ်းကြောင်း ပြောင်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ "နောင်ကျရင် ဆယ်လီနာ့ကို တရားဝင် ကိုးကွယ်တဲ့ ဘာသာတရားတွေအပေါ်မှာပဲ ယုံကြည်ချက် ထားဖို့ နင် အကြံပေးလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ" ထို့နောက် သူသည် ဘုန်းကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို လေးနေရာ ပုတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်မ ပြောလိုက်ပါ့မယ်!" မယ်လီဆာက ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါနဲ့... ငါတို့ ခန့်မှန်းထားတာတွေနဲ့ ငါ ပြောခဲ့တဲ့ အကြောင်းတွေကို အဲလိဇဘက် နဲ့ ဆယ်လီနာ တို့ကို သွားမပြောနဲ့ဦးနော်။ ငါက နင့်ကို မပြောပါဘူးလို့ အဲလိဇဘက် ကို ကတိပေးထားတာမို့လို့" ဟု ကလိုင်းက အလေးပေး ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ" မယ်လီဆာက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

...

တနင်္လာနေ့ မနက် ၈ နာရီ၊ ဘလက်သွန်း လုံခြုံရေး ကုမ္ပဏီ အတွင်း၌။

ကလိုင်းသည် သူ၏ ဦးထုပ်ကို ချွတ်ကာ ရိုဆန်း နှင့် ဘရတ်ဒ် တို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် ကပ္ပတိန် ဒန်း စမစ် ၏ ရုံးခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ခဲ့သည်။

သူ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားရသည်မှာ ဒန်း ၏ မျက်နှာမှာ အတော်လေး ဖြူဖျော့နေပြီး၊ သူ၏ မီးခိုးရောင် မျက်လုံးများမှာလည်း ထုံးစံအတိုင်း နက်မှောင်မနေဘဲ ဝေဝါးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲခင်ဗျာ။ ဟာနပ်စ် ဗင်းဆင့် ကြောင့်လား" ကလိုင်းက စိုးရိမ်တကြီးနှင့် ထိတ်လန့်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဒန်းက သူ၏ နဖူးကို နှိပ်နယ်ကာ ကော်ဖီတစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး စိတ်ပျက်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်မှာ — "ဟာနပ်စ် ဗင်းဆင့် သေသွားပြီ"

"ဘယ်သူက သူ့ကို အချိန်မတိုင်ခင် သတ်လိုက်တာလဲခင်ဗျာ" ကလိုင်းသည် တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ကာ ဒန်း၏ ရှေ့တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

ဒန်းက ချက်ချင်း ပြန်မဖြေဘဲ သက်ပြင်းချကာ ပြောသည်မှာ — "မနေ့ညက လီယိုနာ့ဒ် နဲ့ ငါ ဟာနပ်စ် ဗင်းဆင့် ဆီကို သွားခဲ့ကြတယ်။ သူ့ရဲ့ ပုံမှန် အပြုအမူတွေမှာ ဘာမှ ထူးခြားတာ မရှိသလို၊ သူ့အိမ်မှာလည်း ထူးဆန်းတာ ဘာမှ မတွေ့ရတော့၊ ငါက သဲလွန်စတွေ ရှာဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ အိပ်မက်ထဲကို ဝင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပေါ့"

"သူ့ရဲ့ အိပ်မက်ထဲမှာ... သူ့ရဲ့ အိပ်မက်ထဲမှာ..." ဒန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာပြီး ထိုစကားကို နှစ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောခဲ့သည်၊ ထို့နောက်တွင်မှ ဆက်ပြောသည်မှာ — "သူ့ရဲ့ အိပ်မက်ထဲမှာ ငါ ကားစင် တစ်ခုကို တွေ့ခဲ့တယ်။ ဧရာမ ကားစင်ကြီး တစ်ခုလေ၊ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားတာ။ အဲဒီ ဧရာမ ကားစင်ကြီးပေါ်မှာ အဝတ်ဗလာနဲ့ အမျိုးသား တစ်ယောက်ကို အနက်ရောင် သံမှိုတွေနဲ့ ရိုက်နှက် ထားတာကို တွေ့ရတယ်။ သူ့ရဲ့ လက်တွေ၊ ခြေထောက်တွေကို အပြင်ဘက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ရိုက်နှက်ထားတာ။ သူက ဇောက်ထိုး ချိတ်ဆွဲခံထားရတာ၊ သူ့ရဲ့ ခေါင်းကတော့ မီးဆိုင်း တစ်ခုလိုမျိုး အောက်ကို တွဲလောင်းကျနေတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှာလည်း သွေးစွန်းရာတွေ အတန်းလိုက် ရှိနေတာပဲ"

"အဲဒီ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့ ငါ သတိလစ်သွားခဲ့တယ်။ ငါ ဟာနပ်စ် ဗင်းဆင့် ရဲ့ အိပ်မက်ထဲကနေ ထွက်လာခဲ့ရပြီး၊ ငါ နိုးလာတဲ့ အခါကျတော့ လီယိုနာ့ဒ် က ဟာနပ်စ် တစ်ယောက် အိပ်ပျော်နေရင်း သေသွားပြီလို့ ငါ့ကို ပြောတယ်"

ဧရာမ ကားစင်ကြီး၊ ဇောက်ထိုး ချိတ်ဆွဲခံထားရတာ၊ ပြီးတော့ သွေးစွန်းနေတဲ့ အမျိုးသား... ဒါဟာ အချို့သော လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းတွေ ယုံကြည်ကြတဲ့ စစ်မှန်သော ဖန်ဆင်းရှင် (True Creator) ရဲ့ ပုံပြင်တွေနဲ့ ဆင်တူနေပေမဲ့ သိသာတဲ့ ကွာခြားချက်တွေလည်း ရှိနေတာပဲ... ကလိုင်းသည် သံသယများဖြင့် ဆင်ခြင်လိုက်မိသည်။

စစ်မှန်သော ဖန်ဆင်းရှင် ကို ယုံကြည်သော လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်း အနည်းငယ်မှာ အာရိုရာ အဖွဲ့အစည်း နှင့် သံနှင့်သွေး ကြက်ခြေခတ် အဖွဲ့အစည်း တို့ကဲ့သို့ လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ် နှစ်ခု သို့မဟုတ် သုံးခုအတွင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အလားတူ ဖော်ပြချက်မျိုးမှာမူ လွန်ခဲ့သော အနှစ် တစ်ထောင်ကျော် ကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဒန်းက သူ၏ နဖူးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ နှိပ်နယ်လိုက်ပြန်သည်။ "ဒါကိုတော့ တို့တွေ ဆက်ပြီး စုံစမ်းရမှာပေါ့။ မင်းကတော့ မင်းရဲ့ အစမ်းခန့် တာဝန်ကိုပဲ အရင်ဆုံး သွားပြီး အပြီးသတ်လိုက်ပါဦး"