အပိုင်း (၇၆) - နောက်ဆက်တွဲကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ခြင်း

ဒိုင်း!

ငွေရောင်ကျည်ဆန်သည် မီတာအနည်းငယ်အကွာအဝေးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဝတ်စုံပြည့်လူရွှင်တော်၏ လည်ပင်းတည့်တည့်သို့ တိကျစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ သွေးများစွာ ပန်းထွက်လာပြီး သူ၏အရေပြားနှင့် လည်တိုင်ကွင်းတို့ကို အနီရောင်ဆိုးသွားစေသည်။ ဝတ်စုံပြည့်လူရွှင်တော်သည် အော်ဟစ်သံပင် မထွက်နိုင်တော့ဘဲ သူ၏လည်ချောင်းမှ လေရှူရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေသည့် အသံများသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ဒဏ်ရာကို ကာကွယ်ရန် လက်မောင်းကို မြှောက်ချင်သော်လည်း သူ၏အဆစ်များမှာ ကော်ဖြင့် အုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ နှေးကွေးပြီး တောင့်တင်းနေသည်။

ဒိုင်း!

တစ်ဝက်တစ်ပျက် အာရုံခံစားမှု အခြေအနေထဲ ဝင်ထားသော ကလိုင်းသည် သွေးများကို မြင်တွေ့ရသော်လည်း တုန်လှုပ်မသွားပေ။ သူသည် နေ့စဉ် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေကျအတိုင်းပင် ခလုတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ နောက်တစ်ကြိမ် ညှစ်လိုက်ပြန်သည်။ ဝတ်စုံပြည့်လူရွှင်တော်၏ နဖူးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အနီရင့်ရောင် သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်းမှ အရောင်အဝါမှာ မှိန်သွားသည်။ လက်ရာပြောင်မြောက်သော ဤရီဗော်ဗာ၏ အစွမ်းမှာ ကလိုင်း ထင်ထားသည်ထက်ပင် အများကြီး ပို၍ မြင့်မားနေသည်။

သူ၏ ဒူးများ ခွေကျသွားပြီး လက်မောင်းများ တွဲလောင်းကျကာ ဝတ်စုံပြည့်လူရွှင်တော်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လဲကျသွားတော့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ကြောင်တောင်တောင် အကြည့်ဖြင့် တောင့်ခဲနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အကြိမ်အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း လျော့ရဲသွားကာ လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ခေါင်းကို တည့်တည့်ပစ်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ကလိုင်းသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် နောက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ရီဗော်ဗာကို လှည့်လိုက်ရာ ကျည်ခွံအလွတ်များ မြေပေါ်သို့ ကျသွားသည်။ ထို့နောက် အနက်ရောင် ဝတ်စုံပြည့်နှင့် ထိပ်ပြတ်ဦးထုပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော သူသည် အေယွရ် ဟာဆန် ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိသော ငွေရောင် မိစ္ဆာအမဲလိုက် ကျည်ဆန်ကို ထုတ်ကာ ရီဗော်ဗာ၏ ကျည်အိမ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

သူသည် ဝတ်စုံပြည့်လူရွှင်တော်၏ ကြေကွဲဖွယ်ရာ အဆုံးသတ်ကို နောက်လှည့်မကြည့်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ပထမဆုံးသော လူသတ်မှုအပေါ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသို့လုပ်ရန်မှာ လိုအပ်သည်။ ဝတ်စုံပြည့်လူရွှင်တော်သည် ရုပ်သေးရုပ်၏ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံလိုက်ရပါက ဘာဖြစ်လာမည်ကို သူ မသိပေ။ ၎င်းအပြင် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ပစ္စည်း ၂-၀၄၉ ၏ လွှမ်းမိုးမှု အကွာအဝေးအတွင်းသို့ ပြန်ဝင်ရန်လည်း သူ မဝံ့ရဲပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်မည့် ကံကောင်းခြင်း မြှင့်တင်သည့် အစီအရင် ကို ကျရှုံးသွားစေမည့် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာမည်လား မည်သူမျှ မသိနိုင်ပါလား။

ဝတ်စုံပြည့်လူရွှင်တော်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ ကလိုင်းသည် လူရွှင်တော် ဆေးရည် ဖော်စပ်နည်း သို့မဟုတ် သက်ဆိုင်ရာ သဲလွန်စများ ရှိမရှိကိုသာ စိတ်ဝင်စားသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ သူ အလျင်စလို လုပ်ရမည့် ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ ခဏနေလျှင် ဒန်း၊ အေယွရ် နှင့် အဖွဲ့တို့နှင့်အတူ လုပ်ဆောင်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ ညဥ့်စောင့်ငှက် များတွင် ရှိနေလျှင် ၎င်းမှာ သူ့တွင် ရှိနေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ စီကွန့် ၈ ၏ ဆေးရည်ဖော်စပ်နည်းကို သူတို့က မျှဝေပေးရန် ငြင်းဆန်မည် မဟုတ်ပေ။ အများဆုံးဆိုလျှင် သူ၏ စွမ်းဆောင်မှုများကို အချိန်ယူ စုဆောင်းရုံသာ ရှိသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ဗေဒင်ဆရာ ဖြစ်လာသည်မှာ မကြာသေးသဖြင့်၊ ဆေးရည်ကို အပြည့်အဝ အစာကြေညက်ရန် အချိန်အတော်ကြာ လိုအပ်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

အတွေးများ ယောက်ယက်ခတ်နေစဉ် ကလိုင်းသည် အေယွရ် ဟာဆန် ၏ ဘေးသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။ မီးခိုးရောင် လေကာအင်္ကျီနှင့် ထိုလူကြီးမင်းသည် ထထိုင်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေသော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် ကျရှုံးနေသည်။ သူ လဲကျစဉ်က ဖုန်များနှင့် ရွှံ့များ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပေကျံနေသည်။

"မစ္စတာ ဟာဆန်... ကျွန်တော် ဘာလုပ်ပေးရမလဲခင်ဗျာ" သူက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ရင်း မေးလိုက်သည်။ သေနတ် မတော်တဆ မထွက်သွားစေရန် သူ၏ ရီဗော်ဗာကို မြေပြင်ဘက်သို့ ချိန်ထားသည်။

အေယွရ် သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အဲဒီ မိစ္ဆာက အရမ်း သန်မာလွန်းတယ်၊ သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်သာ မရှိရင်..." ထို့နောက် သူက ဘေးရှိ ကောင်းကင်ပြာရောင် သတ္တုပုလင်းလေးကို ညွှန်ပြကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် လှောင်သလို ရယ်မောရင်း ပြောသည်။ "ဆေးသောက်ဖို့ ကြိုးစားတာ၊ ဒါပေမဲ့ လက်တွေက တုန်နေလို့..."

ထိုကောင်းကင်ပြာရောင် ပုလင်းလေးမှာ ကလိုင်း၏ လက်ချောင်းအရွယ်ခန့်သာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ၅ စင်တီမီတာထက် မရှည်ဘဲ၊ ခရုပတ်ပုံစံများ ပါရှိသည့် အဆို့မှာ ဘေးသို့ ပြုတ်ကျနေသည်။ အထဲမှ အရည်များမှာ လုံးဝ ဖိတ်စင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကလိုင်းသည် ထိုပုလင်းကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ သူက မျက်လုံးမှေး၍ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မတတ်သာသည့်ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "မစ္စတာ ဟာဆန်... ပုလင်းထဲမှာ အစက်အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တယ်ခင်ဗျာ"

"ဘော်ဂျီယာ ဆီကို သွားပြီး... သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ရှာကြည့်ဦး။ သူ့ရဲ့ အတွင်းအိတ်ကပ်ထဲမှာ ရှိလိမ့်မယ်" ဟု အေယွရ်က အသက်ရှူမဝဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။" ကလိုင်း ထရပ်လိုက်ပြီး စကားစပ်၍ မေးလိုက်သည်။ "ဒါက အားဆေးလားခင်ဗျာ" mysticism ထဲက ပစ္စည်းတစ်ခုလား?

"မဟုတ်ဘူး၊ အားပြန်ပြည့်စေတဲ့ အာနိသင် အချို့ပဲ ရှိတာပါ။ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က တို့ရဲ့ စိတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး... ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အောင်းနေတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ညှစ်ထုတ်ပေးဖို့ပဲ။ တို့တွေ ပြန်ရောက်တဲ့အထိ၊ ကုသမှု မခံယူရသေးခင်အထိ အချိန်တိုအတွင်းမှာ အသင့်အတင့် ကောင်းမွန်တဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေအောင် လုပ်ပေးတာပေါ့" အေယွရ်သည် ထထိုင်ရန် ထပ်မံ ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ပေ။ "အဲဒီဆေးနာမည်က 'နတ်ဘုရားမ၏ စိုက်ကြည့်မှု' (Goddess’s Gaze) တဲ့... ဘော်ဂျီယာ ကို တစ်ဝက်လောက် တိုက်ပေးဖို့ မမေ့နဲ့ဦး"

ကလိုင်းသည် ထပ်မံ မနှောင့်နှေးတော့ဘဲ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် နာကျင်သဖြင့် ညည်းတွားနေသော ဘော်ဂျီယာ ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထို ညဥ့်စောင့်ငှက် ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ပုံစံတူ ကောင်းကင်ပြာရောင် သတ္တုပုလင်းကို သူ ရှာတွေ့လိုက်သည်။ အဆို့ကို ဖွင့်ပြီးနောက် သူသည် ဘော်ဂျီယာ ၏ ပါးစပ်သို့ ပုလင်းကို ဂရုတစိုက် တေ့ပေးလိုက်သည်။ ဘော်ဂျီယာသည် အာရုံခံမိသဖြင့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို မနည်း ဟပေးလိုက်သည်။ ပုလင်းကို မော့လိုက်ရာ အနီရင့်ရောင် အရည်များမှာ ဘော်ဂျီယာ ၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ကလိုင်းသည် ပမာဏကို ခန့်မှန်းကာ အချိန်မီ ရပ်လိုက်ပြီး အဆို့ကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

ထိုဆေးမှာ အတော်လေး အာနိသင် ထက်လှသည်။ ဘော်ဂျီယာသည် သောက်ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်း အရောင်အဝါများ ပြန်လည် တောက်ပလာသည်။ ထို့အပြင် သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်မှာ— "ကျေးဇူးပဲ" ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် မြေပြင်ကို ထောက်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထထိုင်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ဒဏ်ရာများကို အရင်ဆုံး ကိုင်တွယ်ပြီးမှ သတိမေ့နေသော လိုရော့တာ နှင့် ဒန်း တို့ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ ထို့နောက် ဒန်း၏ အတွင်းအိတ်ကပ်ထဲမှ 'နတ်ဘုရားမ၏ စိုက်ကြည့်မှု' ဆေးပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကလိုင်းသည် အေယွရ် ၏ ဘေးသို့ ပြန်လာပြီး ကျန်ရှိနေသော ဆေးတစ်ဝက်ကို တိုက်ပေးလိုက်သည်။ အေယွရ် အသက်အနည်းငယ် ရှူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ရုတ်တရက် သွက်လက်လာသည်။ သူသည် ဒဏ်ရာ လုံးဝ မရခဲ့သည့်အလား ထရပ်လိုက်သည်။

"ငါ ဘော်ဂျီယာ ကို သွားကူလိုက်မယ်။ မင်းကတော့ မင်းရဲ့ အဖော်ကို သွားကူလိုက်ဦး" လတ်တန်းစား လူကြီးမင်း၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ထိုသူက လီယိုနာ့ဒ် မစ်ချယ် ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ကလိုင်းက ကန့်ကွက်စရာ မရှိပေ။ သူသည် "ကဗျာဆရာ" လီယိုနာ့ဒ် ဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး။ ငါ့ဘာသာ သောက်လို့ ရပါတယ်" ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များနှင့် လီယိုနာ့ဒ်သည် ပြုံးလျက် ကောင်းကင်ပြာရောင် ပုလင်းကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။

လီယိုနာ့ဒ်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ထောက်ကာ သွက်လက်စွာ ထရပ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ ကလိုင်းမှာ စိတ်ထဲမှ ကဲ့ရဲ့ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ဆွံ့အသွားရသည်။

လီယိုနာ့ဒ် ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက ငါ ထင်ထားတာထက် ပိုပေါ့နေတာပဲ... သူက အစကတည်းက ဆေးသောက်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတာပဲ! ဒါဆိုရင် သူက ငါ နာရီလက်တံပြောင်းပြန် လမ်းလျှောက်ပြီး ကံကောင်းခြင်း မြှင့်တင်တဲ့ အစီအရင် လုပ်နေတာကို မြင်ခဲ့တာပေါ့! မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ ငါက စိတ်ထဲကပဲ ရွတ်ဆိုခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ အစီအရင် ကလည်း ဘာမှ ထူးဆန်းတာမျိုး မပေါ်ဘူးလေ၊ မဟုတ်ရင် ဝတ်စုံပြည့်လူရွှင်တော်က ဒီအတိုင်း အယုံအကြည် ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့လည်း၊ အစောကြီးကတည်းက သက်သာနေရဲ့နဲ့ ဘေးကနေ ကြည့်နေဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ လီယိုနာ့ဒ် ဟာ အများကြီး မြင်ခဲ့မှာပဲ။ ငါက ၂-၀၄၉ ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို မခံရတာနဲ့ ဝတ်စုံပြည့်လူရွှင်တော်ကို ငါ ခိုးတိုက်ခိုက်တာတွေ အားလုံးကိုပေါ့...

ကလိုင်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားစဉ်၊ သူ၏ ဘက်သို့ လျှောက်လာသော လီယိုနာ့ဒ်သည် သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်ကာ ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ တကယ်တော့ မင်းကို လာကယ်မလို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက အကူအညီ မလိုဘူးဆိုတာ တွေ့လိုက်ရလို့။"

"ဒါကို စိတ်ထဲ မထားပါနဲ့။ ဒီကမ္ဘာမှာ တခြားသူတွေ မလုပ်နိုင်တဲ့ အရာတွေကို အမြဲ လုပ်နိုင်တဲ့ အထူးခြားတဲ့ လူတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်၊ မင်းလို လူမျိုးပေါ့..."

"...ပြီးတော့ ငါလည်း ပါတာပေါ့" လီယိုနာ့ဒ်သည် ပြုံးလျက် ကလိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ကာ နိုးလာကြပြီဖြစ်သော ဒန်း နှင့် လိုရော့တာ တို့ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဟုတ်ကြီး ထင်နေတာပဲ... ကလိုင်းသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသော်လည်း ပို၍ စိတ်ပေါ့ပါးသွားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ လီယိုနာ့ဒ် မစ်ချယ် တွင်လည်း လျှို့ဝှက်ချက် အတော်များများ ရှိနေပုံရသည်...။

သူသည် အတွေးနက်နေရင်း ကျန်သူများနှင့် ပြန်လည် စုစည်းလိုက်ချိန်တွင်၊ ကပ္ပတိန် ဒန်းက အဝတ်စတစ်ခုကို အသုံးပြု၍ ညိုဝါရောင် သွေးကွက်များ ပေကျံနေသော အန်တီဂိုနပ်စ် မိသားစု မှတ်စုစာအုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ မှတ်စုစာအုပ်၏ အဖုံးမှာ ထူထဲသော အနက်ရောင်စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းပြီး ဝေးကွာလှသော ခေတ်ကာလမှ အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသော်လည်း၊ ပျော့သွားခြင်း သို့မဟုတ် ပုပ်သွားခြင်း လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိပေ။ ၎င်းမှာ သူ၏ အိပ်မက်ထဲတွင် မြင်ခဲ့ရသော အရာနှင့် ထပ်တူနီးပါးပင်။ သူသည် ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်ပါက ခမ်းနားသော ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားသော ဖူးလ် ကိုသာ မြင်ရမည်ဟုပင် သံသယဝင်မိသည်။ သို့သော် ဒန်းက မှတ်စုစာအုပ်ကို ဖွင့်ကာ နောက်ဆုံးအကြိမ် အတည်ပြုလိုက်သောအခါတွင် သူ သံသယများလွန်းနေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ကလိုင်းသည် ထောင့်မကောင်းသဖြင့် အထဲမှ စာလုံးများကို မမြင်ရသော်လည်း၊ ခမ်းနားသော အဝတ်အစားနှင့် ဦးထုပ် ဆောင်းထားသော ဖူးလ် ၏ ပန်းချီကား မပါသည်ကိုတော့ သူ သေချာပေါက် သိလိုက်သည်။

"အဟမ်း။ ဘာမှ မှားယွင်းတာ မရှိပါဘူး" ဒန်းက မှတ်စုစာအုပ်ကို ပိတ်ကာ လုံခြုံစွာ ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အေယွရ် နှင့် အဖွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီမှတ်စုစာအုပ်နဲ့ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ပစ္စည်း ၂-၀၄၉ ကို တင်ဂန် ရဲ့ ချားနစ်စ် တံခါး နောက်မှာပဲ ခဏ သိမ်းထားကြရအောင်။ ခင်ဗျားတို့ အားလုံး သက်သာလာတဲ့အထိ၊ ဒါမှမဟုတ် ဘက်ခ်လန်း က တစ်ယောက်ယောက် လာပို့တဲ့အထိ စောင့်ကြတာပေါ့"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကလိုင်းသည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပြန်သလို၊ ဝမ်းလည်း သာမိသည်။ သူသည် အန်တီဂိုနပ်စ် မိသားစု မှတ်စုစာအုပ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ကြည့်ရှုလိုပြီး မူရင်းကလိုင်း၊ ဝဲ့လ်ချ် နှင့် နာယာ တို့ သေဆုံးရသည့် အကြောင်းရင်းကို သိလိုသည်။ သို့သော်လည်း ထိုရှေးဟောင်း ပစ္စည်းမှာ ကံဆိုးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။ ၎င်းမှာ ဘေးဒုက္ခများကိုသာ အမြဲ သယ်ဆောင်လာတတ်သဖြင့် သူ မထိရဲပေ။ ဘုရားကျောင်း ဌာနချုပ်ကို ပေးပို့ပြီး တံဆိပ်ခတ်ထားလိုက်တာကပဲ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပါပဲ... သူသည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။" အေယွရ် ဟာဆန်၊ ဘော်ဂျီယာ နှင့် လိုရော့တာ တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် လှည့်ကာ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ပစ္စည်း ၂-၀၄၉ ၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ သူတို့သည် အချင်းချင်း လှုပ်နှိုးပေးကြရင်း၊ ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာသော ရုပ်သေးရုပ်ကို ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော အနက်ရောင်သေတ္တာထဲသို့ ပြန်ထည့်ကာ တင်းကြပ်စွာ စောင့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"အရာအားလုံး ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပြီ" အေယွရ် ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် ပို၍ စိတ်လက်ပေါ့ပါးနေသည်။

မှောင်မှိုင်နေသော အနက်ရောင်သေတ္တာအတွင်း၌ ဆီစွန်းနေသော အဝတ်စဖြင့် ပတ်ထားသည့် ရုပ်သေးရုပ်မှာ တကျီကျီမြည်သံနှင့်အတူ ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ လူရွှင်တော်ဆေးခြယ်ထားသော မျက်နှာကို အလင်းရောင်ရှိရာဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုမျက်နှာပေါ်တွင်၊ အနက်စင်စင် သူငယ်အိမ်မဲ့ မျက်လုံးများ၏ အောက်၌ သတိထားမိရန် ခက်ခဲလှသော နီရဲသည့် အက်ကွဲကြောင်း နှစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအတောအတွင်း ဒန်း၊ လီယိုနာ့ဒ် နှင့် သတ္တိမွေးထားသော ကလိုင်းတို့သည် ဝတ်စုံပြည့်လူရွှင်တော်၏ အလောင်းကို စတင် ရှာဖွေကြသည်။ သူတို့သည် စက္ကူပန်းများ၊ လက်ကိုင်ပုဝါများ၊ ဖဲချပ်များ၊ ဖန်စအချို့နှင့် ထူးဆန်းသော ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းမှလွဲ၍ ထိုသူတွင် တန်ဖိုးရှိသော အရာ သို့မဟုတ် သဲလွန်စ ဖြစ်နိုင်သည့်အရာ တစ်ခုမျှ ပါရှိပုံမပေါ်ပေ။ အင်း... ပေါင် ၇၀၊ ၈၀ ခန့်နဲ့ ၁၀ ဆိုလီကျော် ပါတဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်ကလွဲရင်ပေါ့... ကလိုင်းသည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ပိုက်ဆံအကြောင်း တွေးမိသည်နှင့် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ချက်ချင်း ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့သည်။ ပေါင်အတော်များများ ပေးဝယ်ထားရသော သူ၏ ဝတ်စုံမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်ခဲ့ရသဖြင့် ၅ နေရာ၊ ၆ နေရာခန့် စုတ်ပြတ်သွားကာ ဖာထေးရန် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းမှာ ဖုန်များနှင့် ရွှံ့ကွက်များဖြင့်လည်း ပေကျံနေသည်။

ဒန်းက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးများ ကွေးတက်သွားသည်။ "တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်အတွင်း ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုတွေကို ပြန်ပြီး တောင်းခံ (Reimburse) လို့ ရပါတယ်"

'ပြန်တောင်းခံခြင်း' (Reimburse)... ဧကရာဇ် ရိုဆယ်လ် "တီထွင်ခဲ့သော" ထိုစကားလုံးကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကလိုင်းသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ကြည်လင်သွားသည်။ ဟုတ်တာပေါ့။ ဒီဝတ်စုံက သေသေချာချာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး ဖာထေးလိုက်ရင် ပြန်ဝတ်လို့ ရသေးတာပဲ။ ကြည့်လို့ ကောင်းနေဦးမှာပါ... ပြန်အမ်းငွေ ရလာတဲ့အခါကျရင် နောက်ထပ် တစ်စုံ ဝယ်လိုက်မယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် တစ်လှည့်စီ ဝတ်လို့ ရပြီပေါ့! အင်း... ငါက ပြန်အမ်းငွေကို တခြားနေရာမှာ သုံးမယ့် လူမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူးလေ... ဒါပေမဲ့ နောင်မှာ တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် ဝတ်စုံတစ်စုံလောက် ထပ်ဝယ်ဖို့တော့ စဉ်းစားရမယ်၊ ကပ္ပတိန် ဝတ်သလို အနက်ရောင် လေကာအင်္ကျီမျိုးပေါ့... ပစ္စည်းအညံ့စားနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ အဝတ်အစားတွေက ညစာစားပွဲဝတ်စုံထက် အများကြီး ပိုပြီး ဈေးသက်သာမှာပဲ... ရှူး... အဲဒီကောင် လီယိုနာ့ဒ် က ဝတ်စုံပြည့်တွေ မဝတ်ချင်တာကလည်း ဒီလိုမျိုးတွေ စဉ်းစားထားလို့များလား...

"အလောင်းကိုတော့ ဖရိုင်း (Frye) ကိုပဲ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်ကြစို့။ ဒီလူက မူလက ဘယ်လိုပုံစံ ရှိလဲဆိုတာ ဒါမှမဟုတ် သက်ဆိုင်ရာ သဲလွန်စတွေ ရှာတွေ့မလားဆိုတာ ကြည့်ရအောင်" ဒန်းက သူ၏ လက်အိတ်ဖြင့် ဝတ်စုံပြည့်လူရွှင်တော်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဆေးရောင်များကို ထိတွေ့ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် အထဲအကျဆုံးရှိ ကုန်လှောင်ရုံအတွင်းကို ရှာဖွေကြရာ၊ ကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် ထုခြေထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော သွေးစိုနေသည့် အသားစများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နေရာအနှံ့ ပျံ့ကြဲနေသော ဖြူဖွေးသည့် အရိုးများကိုလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု တွေ့ရသည်။

"ရေး ဘီဘာ က တို့တွေ ပိုမြင့်တဲ့ စီကွန့် ဆေးရည်တွေကို သောက်သုံးသလိုမျိုးပဲ၊ မှတ်စုစာအုပ်ထဲက စွမ်းအားတွေကို ရှေးဟောင်း အစီအရင် တစ်ခုကတစ်ဆင့် ဝါးမြိုနေခဲ့တာပဲ။ အဲဒီလို အစီအရင်မျိုးက အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နေတာ။ အဲဒါကို ဘယ်သူမှ မနှောင့်ယှက်နိုင်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာပဲ လုပ်ဆောင်ရတယ်၊ ပြီးတော့ အစီအရင် က သူ့ကို အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အိပ်မောကျနေဖို့ လိုအပ်စေမှာပဲ။ အဲဒါကြောင့်ပဲ သူ တင်ဂန် ကနေ အခုထိ မထွက်သွားသေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်" ဒန်းက ကုန်လှောင်ရုံကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဖြစ်နိုင်ခြေများကို ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ထိုဖော်ပြချက်ကို ကြားသောအခါ လိုရော့တာ က ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမ၏ ဆံပင်နက်များမှာ သူမ၏ ဖြူဖျော့သော မျက်နှာနှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။ "နှမြောစရာပဲ၊ တို့တွေက သူ့ကို အချိန်မတိုင်ခင် နှိုးလိုက်မိတာကိုး။ အနှိုးခံရလို့ သူ ဒေါသထွက်နေတာကတော့ တို့တွေအပေါ် တကယ်ပဲ အမှတ်ရစရာ ဖြစ်သွားစေခဲ့တာပဲ"

"ဒါဟာ စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်ခြင်း (loss of control) အမျိုးအစား တစ်ခုပဲ" ဒန်းက ကလိုင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ရှင်းပြချက်ရော၊ သင်ခန်းစာပါ ပေးသည့်အနေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူ ဘာလို့ တင်ဂန် ကနေ ထွက်သွားပြီး တခြားနေရာမှာ သွားပြီး မဝါးမြိုတာလဲခင်ဗျာ" ဟု ကလိုင်းက နားမလည်နိုင်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

အေယွရ် က ရယ်မောရင်း သူ၏ ခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။ "ရှေးဟောင်း စွမ်းအားတွေ ဒါမှမဟုတ် မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအားတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံထားရတဲ့ လူတွေဟာ ဒီနေရာ (ဦးနှောက်) မှာ အားနည်းသွားတတ်ကြတယ်လေ"

ထိုအချိန်တွင် ဒန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး နာကျင်မှုကို ဖုံးကွယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "လီယိုနာ့ဒ်... မင်း အခြေအနေ ကောင်းနေသေးတာပဲ။ ဒီမှာပဲ နေပြီး သာမန်လူတွေ အနားမကပ်နိုင်အောင် စောင့်ကြည့်ထားလိုက်... ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ ရေး ဘီဘာ ရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကြားမှာ ပစ္စည်းတွေ ချက်ချင်း ရှာကြတာပေါ့။ အဲဒါတွေရယ်၊ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ပစ္စည်း ရယ်၊ ပြီးတော့ အန်တီဂိုနပ်စ် မိသားစု မှတ်စုစာအုပ် ရယ်ကို တို့တွေ ယူပြီး ပြန်ကြမယ်။ ပြီးရင် ဖရိုင်း၊ ရိုယေးလ် (Royale) နဲ့ ရဲတွေကို ဒီကို လာခိုင်းလိုက်မယ်"