အပိုင်း (၇၄) - ရေး ဘီဘာ

ဟား... ဟား... ဟား!

ဒေါက်! ဒေါက်! ဒေါက်!

ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံနှင့် အကြမ်းဖျင်း ထုနှက်သံများမှာ တစ်လှည့်စီ ပဲ့တင်ထပ်နေရာမှ နောက်ဆုံးတွင် အတူတူ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက ကလိုင်းနှင့် အဖွဲ့အား မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်၏ တီးတိုးရေရွတ်သံကို ကြားနေရသည့်အလား အလွန်အမင်း တင်းမာစေသည်။

အေယွရ်၊ ဒန်း နှင့် လိုရော့တာ တို့၏ အာရုံများ လွဲသွားသည့် ခဏကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဝတ်စုံပြည့် လူရွှင်တော်သည် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ စက္ကူအရှည်တစ်ရွက်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဖတ်!

သူက ညာလက်ဖြင့် ပစ်လိုက်ရာ ထိုစက္ကူစမှာ အနက်ရောင် မီးကြိမ်လုံးတစ်ခုအဖြစ် တောက်လောင်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက ၎င်းဖြင့် သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်ဘေးကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ ခဏတာ ကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝတ်စုံပြည့် လူရွှင်တော်သည် မမြင်ရသော သံခြေကျင်းများမှ လွတ်မြောက်ကာ နောက်ပြန် ဂျွမ်းထိုးလိုက်သည်။

ဒိုင်း! ဒိုင်း! ဒိုင်း!

ဒန်း၊ အေယွရ် နှင့် လိုရော့တာ တို့ ပစ်ခတ်လိုက်သော်လည်း သူတို့၏ ကျည်ဆန်များမှာ သစ်သားသေတ္တာပုံများကိုသာ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ ဝတ်စုံပြည့် လူရွှင်တော်သည် ထိုနေရာတွင် ဆက်မနေတော့ဘဲ သူ၏ ဒဏ်ရာကို ညာလက်ဖြင့် ဖိထားရင်း ကုန်လှောင်ရုံနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ ထွက်ပြေးတော့သည်။ သူသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျောပြင်အရိပ်အယောင်သာ ကျန်တော့သည်အထိ မြန်လှသည်။

သူ ပျောက်ကွယ်မသွားမီ သူ၏ ဗိုက်ကို ဖိထားသော ညာလက်မှာ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းဆီသို့ ရွှေ့သွားသည်။ သူ၏ ဗိုက်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လုံးဝ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ သူ ညာလက်ဖြင့် ထိလိုက်သော ဘယ်ဘက်လက်မောင်း နေရာမှာမူ ရုတ်တရက် အသားများ စုတ်ပြတ်သတ်သွားပြီး ပွင့်ထွက်နေသော အသားများကြားတွင် ငွေရောင်ကျည်ဆန်တစ်တောင့် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကုန်လှောင်ရုံ၏ အထဲအကျဆုံးနေရာမှ အသက်ရှူသံမှာ အလွန်ကျယ်လောင်လွန်းသဖြင့် သူတို့ကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စေသောကြောင့် ဒန်းနှင့် အဖွဲ့မှာ သူ့နောက်သို့ လိုက်မသွားနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ဘုန်း!

ကုန်လှောင်ရုံ အထဲခန်းတံခါးမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အပိုင်းအစများမှာ နေရာအနှံ့ လွင့်ထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်စဖြင့် ပတ်ထားသော အရာတစ်ခု လွင့်ထွက်လာပြီး ကလိုင်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ကျရောက်သွားသည်။

ကလိုင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ လက်မောင်းတစ်ဖက် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သွေးစိုနေသော အသားများကို ဝါးစားထားပုံရပြီး ဖြူဖွေးသော အရိုးများမှာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ကျိုးကြေကာ အပြင်သို့ ငေါထွက်နေသည်။

ဖတ်! ဖတ်! ဖတ်!

ပစ္စည်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လွင့်ထွက်လာသည်။ ပထမဆုံးမှာ သွေးစက်များ လွင့်စင်လာပြီး၊ နောက်တွင် ပြူးထွက်နေသော မျက်လုံးတစ်လုံးနှင့် ရက်ရက်စက်စက် ဆွဲဖြုတ်ထားသော နားရွက်တစ်ဖက် ပါလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ တဆတ်ဆတ် ခုန်နေဆဲဖြစ်သော နှလုံးသားတစ်ဝက်နှင့် ညိုဝါရောင် အညစ်အကြေးများ ပြည့်နေသော အူလမ်းကြောင်းများ ထွက်လာသည်။

ကလိုင်းသာ ရေး ဘီဘာ ၏ အိမ်တွင် ထိုထက် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဧရာမ အလောင်းကြီးကို မမြင်ဖူးခဲ့ပါက၊ ယခုအချိန်တွင် သူ သေချာပေါက် အန်မိပေလိမ့်မည်။ သူ၏ အာရုံကြောများမှာ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

မှောင်အတိကျနေသော ဝင်ပေါက်ထဲသို့ သေနတ်ပစ်လိုသော စိတ်ကို အသည်းအသန် ထိန်းချုပ်ပြီးနောက်၊ သူသည် သူ၏ ရီဗော်ဗာထဲမှ ကျည်ခွံအလွတ်များကို ထုတ်ကာ မိစ္ဆာအမဲလိုက် ကျည်ဆန်အသစ်များကို ပြန်ဖြည့်လိုက်သည်။

ဒိုင်း!

ဒန်းသည် အနားသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ကုန်လှောင်ရုံအတွင်းသို့ တည်ငြိမ်စွာ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ ကျည်ဆန်မှာ သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ပစ်လိုက်သည့်အလား မည်သည့် တုံ့ပြန်သံမျှ ထွက်မလာပေ။

ဟား... ဟား... ဟား!

ကျယ်လောင်သော အသက်ရှူသံမှာ ပိုမြန်လာပြီး ဖွင့်ထားသော တံခါးဝတွင် မီးခိုးဖြူရောင်များ ပြည့်နှက်လာသည်။ ကျယ်လောင်သော ပစ်ခတ်သံ နှစ်ချက်နှင့်အတူ အေယွရ် ဟာဆန် နှင့် ဘော်ဂျီယာ တို့၏ ကျည်ဆန်များမှာ ထိုဖြူဖွေးမှုကို ဖောက်ထွက်သွားသော်လည်း ထို "အရောင်" များ အပြင်သို့ စိမ့်ထွက်လာခြင်းကိုတော့ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ မည်သည့် ဒဏ်ရာမျှ မရရှိသလို အရည်များ ထွက်လာခြင်းလည်း မရှိပေ။

ကလိုင်းသည် အသက်ကို အောင့်ထားပြီး ရမ်းသမ်းပစ်ခတ်ခြင်း မပြုရန် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းထားသည်။ ထိုဖြူဖွေးမှုကြားမှ ပြည့်စုံသော ကိုယ်လုံးပုံရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်ကို သူ စောင့်ကြည့်နေမိသည်။

၎င်းမှာ ၂ မီတာကျော် မြင့်သော လူသားပုံသဏ္ဌာန် သတ္တဝါကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ခြေလက် အဆစ်များအားလုံးမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တွန့်လိမ်နေသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အတင်းအကျပ် ချိုးဖဲ့ထားသည့်အလားပင်။ ဖြူဖွေးသော အရိုးများမှာ အရေပြားအောက်မှ ငေါထွက်နေပြီး၊ မီးခိုးဖြူရောင် မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးမှာ အခေါင်းပေါက်များနှင့် ပြည့်နေသည်မှာ အခွံခွာထားသော လူ့ဦးနှောက်တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ ထိုမိစ္ဆာကြီး၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မီးခိုးဖြူရောင်၊ ပုပ်စပ်နေသော စေးကပ်သည့် အရည်များ စီးကျနေသည်။

၎င်း၏ ခေါင်းမှာမူ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် အတော်လေး ပုံမှန်ဖြစ်နေပြီး နက်ရှိုင်းသော အရေးအကြောင်းများနှင့် ဖြူဖျော့သော အရေပြား ရှိသည်။ ၎င်းက ပါးစပ်ကို ဟလိုက် ပိတ်လိုက် လုပ်နေစဉ်တွင် ကလိုင်းသည် ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ကြွေသွားအတု တစ်ခု၊ သွေးစိုနေသော တံတွေးများနှင့် ဝါးခြေထားသော အသားနှင့် အရိုးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ရေး ဘီဘာ က လူ... လူသားအစစ်ရော ဟုတ်သေးရဲ့လား? ကလိုင်းသည် တိတ်တဆိတ် အသက်ရှူမှားသွားပြီး နှလုံးခုန်နှုန်း မြန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒိုင်း!

လီယိုနာ့ဒ် ၏ မိစ္ဆာအမဲလိုက် ကျည်ဆန်မှာ ရေး ဘီဘာ ၏ နဖူးကို ထိမှန်သွားပြီး ဖောက်ထွက်သွားကာ နက်ရှိုင်းသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။ မီးခိုးဖြူရောင် အရည်များ စီးထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ စက်ကျသွားသည်။ ထိုအရည်များမှာ လူးလိမ့်သွားပြီး ဆီဦးရောင် လောက်ကောင်ကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့သော် ထိုမိစ္ဆာကြီးမှာ မည်သို့မျှ ထိခိုက်ပုံမပေါ်ပေ။ ၎င်းသည် ၎င်းနှင့် အနီးဆုံးရှိ ဘော်ဂျီယာ ဆီသို့ အနှေးအမြန် မဟုတ်ဘဲ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ တကယ့် ပစ်မှတ်မှာ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ပစ္စည်း ၂-၀၄၉ ပါရှိသည့် အနက်ရောင်သေတ္တာ ဖြစ်ပုံရသည်။

"သာမန်လွန်သူ စွမ်းအားတွေ စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားတာပဲ..." ဒန်းက နက်ရှိုင်းသော လေသံဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။ "လိုရော့တာ... အဲဒါက သေဆုံးနေတဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ခုနဲ့ တူတယ်၊ သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို မြန်မြန် ရှာစမ်း!"

"ကောင်းပြီ။" လိုရော့တာက ထပ်မံ စကားမပြောတော့ဘဲ သူမ၏ လက်များကို မြှောက်ကာ မျက်လုံးများကို ဖိလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များမှာ မီးခိုးရောင် ပြောင်းသွားပြီးနောက် အရောင်မဲ့သွားသည်၊ ဝိညာဉ်လောကနှင့် သေဆုံးသူများ၏ ဘုရင့်နိုင်ငံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အလားပင်။ သူမသည် ရန်သူကို အမြင့်ပိုင်းမှနေ၍ အကဲခတ်ရင်း "အားနည်းချက် ဗဟိုချက်" ကို ရှာဖွေနေသည်။

သာမန် သေနတ်ပစ်ခတ်မှုမှာ အလုပ်မဖြစ်သည်ကို ကလိုင်း မြင်သောအခါ ကျည်ဆန်များကို အပိုမဖြုန်းတော့ပေ။ သူသည် သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို ပုတ်ကာ ဝိညာဉ်အမြင် ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် သင်္ချိုင်းတူးသူ လိုရော့တာ ကို ကူညီရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် မိစ္ဆာ ဘီဘာ ၌ ဝိညာဉ်အလင်းရောင် တစ်မျိုးတည်းသာ ကျန်တော့သည်။ ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော မီးခိုးဖြူရောင် ဖြစ်ပြီး ရူးသွပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အဖြူရောင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှလွဲ၍ ကလိုင်း ဘာမှ မမြင်ရပေ။

ထိုအခိုက်တွင် အေယွရ် ဟာဆန် နှင့် လီယိုနာ့ဒ် မစ်ချယ် တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း သီဆိုလိုက်ကြသည်။

"အို... ထိတ်လန့်စရာ ခြိမ်းခြောက်မှု၊ နီရဲသော ငိုကြွေးသံတို့၏ မျှော်လင့်ချက်!

အနည်းဆုံးတော့ တစ်ခုက သေချာသည် — ဤဘဝသည် ပျံသန်းသွားမည်၊

တစ်ခုက သေချာသည်၊ ကျန်တာတွေကတော့ အလိမ်အညာများသာ၊

တစ်ခါ ပွင့်ဖူးခဲ့သော ပန်းပွင့်လေးသည် ထာဝရ သေဆုံးသွားရသည်..."

...

လူတစ်ယောက်အား ငြိမ်းချမ်းစွာ အိပ်မောကျသွားစေနိုင်သည့် စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တွန့်လိမ်နေသော မီးခိုးဖြူရောင် မိစ္ဆာကြီးမှာ ထိုကဗျာ၏ ဆွဲဆောင်မှုအားကို မတွန်းလှန်နိုင်သကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားသည်။ ထို့နောက် ၎င်းက ပါးစပ်ကို ဟကာ သာမန်လူများ မကြားနိုင်သော စူးရှသည့် အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"အား!"

...

ဝုန်း!

ကလိုင်းသည် သူ၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ ဝိညာဉ်အမြင် အခြေအနေမှ အလိုအလျောက် ထွက်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ နှာခေါင်းမှ နွေးထွေးသော အရည်များ စီးကျလာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ မသိစိတ်ဖြင့် လက်ဖြင့် သုတ်လိုက်သောအခါ သူ၏ လက်ခုံမှာ သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အေယွရ် နှင့် လီယိုနာ့ဒ် တို့မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လဲကျသွားကြသည်။ သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ၊ နှာခေါင်းများနှင့် မျက်လုံးများတွင် သွေးစွန်းရာများ ရှိနေသည်။ ဘော်ဂျီယာ၊ ဒန်း နှင့် လိုရော့တာ တို့မှာလည်း မျက်နှာတွင် သွေးမရှိတော့ဘဲ ခြေလှမ်း တစ်လှမ်း၊ နှစ်လှမ်းခန့် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

ထိုမိစ္ဆာကြီးမှာ တစ်ကြိမ်သာ အော်ဟစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ သာမန်လွန်သူ ခြောက်ယောက် တောင့်ခံနိုင်သည့် အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေပုံရသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း အားနည်းသွားကြသည်။

ဘိုင်း!

၎င်းသည် ဘော်ဂျီယာ ဆီသို့ ကပ်သွားပြီး ၎င်း၏ တွန့်လိမ်နေသော အဆစ်ဖြင့် ရုတ်တရက် လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

ဒိုင်း! ဒိုင်း! ဒိုင်း! ဒိုင်း!

ဘော်ဂျီယာ နှင့် ဒန်း တို့က နှစ်ချက်စီ ပစ်ခတ်လိုက်ကြသော်လည်း မိစ္ဆာ ဘီဘာ ကို မည်သို့မျှ ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဘုန်း!

ရိုက်ချက်တစ်ခုက ဘော်ဂျီယာကို လွင့်ထွက်သွားစေပြီး သူ၏ ပြောင်းရှည် ရီဗော်ဗာမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်။ သူ အကြိမ်ကြိမ် ထရန် ကြိုးစားသော်လည်း မထနိုင်တော့ပေ။ မိစ္ဆာ ဘီဘာ ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ စေးကပ်သော အရည်များ စိမ့်ထွက်နေရင်း အနက်ရောင်သေတ္တာဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

ဒိုင်း!

ထိုအရေးကြီးသော အချိန်တွင် အေယွရ် ဟာဆန် က သေတ္တာကို အဝေးသို့ လွင့်သွားအောင် သေနတ်ဖြင့် ပစ်လိုက်သဖြင့် မိစ္ဆာ ဘီဘာ အနေဖြင့် ၎င်းကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သေတ္တာမှာ အရှိန်ဖြင့် ၁၀ မီတာကျော်ခန့် လွင့်သွားသည်။ အနက်ရောင်သေတ္တာမှာ အက်ကွဲသွားပြီး အထဲမှ ထုနှက်သံများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်ကာ သိသာထင်ရှားလာသည်။

"ရှာတွေ့ပြီ!" ဆံပင်နက်နှင့် လိုရော့တာ နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါကို အနည်းဆုံး ၃ စက္ကန့်လောက် ထိန်းထားပေးဖို့ လိုမယ်"

"ကောင်းပြီ။" ဒန်းက ထပ်ပြီး မနှောင့်နှေးတော့ပေ။ သူသည် လက်ကို မြှောက်ကာ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို ပုတ်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ သူသည် အိပ်ပျော်သွားသည့်အလား ရှိနေစဉ် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော လှိုင်းများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြာထွက်လာသည်။

ထိုခဏတွင် မိစ္ဆာ ဘီဘာ သည် ရပ်တန့်သွားပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲမှ ရူးသွပ်မှုများမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်း၏ ပါးလွှာပြီး ဖောက်ထွင်းမြင်နေရသော မျက်ခွံများမှာလည်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ပိတ်သွားတော့သည်။

ဒန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါလာပြီး၊ သူ၏ အဝတ်အစားများ အောက်တွင် တစ်စုံတစ်ခုမှာ ဖောင်းထွက်လာကာ လူးလိမ့်နေသည်။ ၎င်းမှာ အကြေးခွံမပါဘဲ ချောကျိနေသော မြွေများကို သူ့အထဲတွင် ဝှက်ထားသည့်အလားပင်။

လိုရော့တာ သည် အပြေးအလွှား လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်ကာ မိစ္ဆာ ဘီဘာ ၏ အောက်သို့ ရောက်သွားသည်။ သူမသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ထောက်ကာ ဆုပ်ထားသော လက်သီးကို မြှောက်လိုက်ပြီး၊ အမြောက်ဖြင့် ပစ်သကဲ့သို့ မိစ္ဆာ ဘီဘာ ၏ ပေါင်ကြားသို့ အားကုန် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဖွတ်!

သူမသည် တဆစ်ဆစ် နာကျင်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ မြေပြင်ကို ထောက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် အားထည့်လိုက်ပြန်သည်။ သူမ၏ လက်သီးမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဝင်သွားသည်။

ရွှတ်!

လိုရော့တာ သည် သူမ၏ လက်ဖျံကို ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ညိုဝါရောင် သွေးကွက်များ ပေကျံနေသော အူလမ်းကြောင်း တစ်ခုကိုပါ ဆွဲထုတ်လာခဲ့သည်။ ထိုအူလမ်းကြောင်းအတွင်း၌ ရှေးဟောင်း မှတ်စုစာအုပ် တစ်အုပ် ပါရှိနေသည်။

"အား!"

မိစ္ဆာ ဘီဘာ သည် သွေးပျက်ဖွယ်ရာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရည်ပျော်သွားသည့်အလား ရုတ်တရက် လင်းထိန်လာသည်။

"ဝပ်နေကြ!"

အေယွရ် ဟာဆန် ၏ အပြေးအလွှား အော်သံအဆုံးတွင်၊ ကလိုင်းသည် မိစ္ဆာ ဘီဘာ မှာ ရုတ်တရက် ဖောင်းကားလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဒိုင်း!

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ၊ အဝေးတွင်ရှိသော ကလိုင်းမှာ ပေါက်ကွဲအားကြောင့် လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။ သူသည် မူးဝေနေသော ခေါင်းကို အားတင်းကာ ထရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ၊ မိစ္ဆာ ဘီဘာ မှာ ရွံစရာကောင်းပြီး ပုပ်စပ်နေသော အသားပုံကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ၁၀ မီတာခန့် အကွာတွင် သတိမေ့နေပုံရသော ဒန်း နှင့် လိုရော့တာ တို့ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ အေယွရ် ဟာဆန်၊ ဘော်ဂျီယာ နှင့် လီယိုနာ့ဒ် မစ်ချယ် တို့မှာလည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေကြသည်။ အချို့မှာ နာကျင်သဖြင့် ညည်းတွားနေကြပြီး၊ အချို့မှာမူ ထရန် ကြိုးစားသော်လည်း မထနိုင်ကြပေ။

ကလိုင်းသည် စိတ်အေးရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူ့ထံမှ ၂ မီတာ၊ ၃ မီတာခန့် အကွာတွင် ရင်းနှီးသော ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။ အနက်ရောင်သေတ္တာမှာ လိမ့်နေခြင်းမှ ရပ်တန့်သွားပြီး၊ အက်ကွဲနေသော မျက်နှာပြင်မှာ ကောင်းကင်ဘက်သို့ လှည့်နေသည်။ ပိန်လှီသော အညိုရောင် လက်တံလေး တစ်ခုမှာ အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်နေသည်။

တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ပစ္စည်း... ၂-၀၄၉...

သောက်ကျိုးနည်းပဲ! ကလိုင်း၏ နှလုံးသားမှာ တင်းကျပ်သွားပြီး၊ ၂-၀၄၉ ၏ လွှမ်းမိုးမှု အကွာအဝေးမှ လွတ်မြောက်ရန် ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ ချက်ချင်း ခုန်ထွက်လိုက်သည်။

ခုနက ပေါက်ကွဲအားကြောင့် အနက်ရောင်သေတ္တာမှာ သူ့အနီးသို့ လွင့်စင်လာခြင်း ဖြစ်သည်!

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကလိုင်း၏ ဦးနှောက်မှာ ဝူးဝူးဝါးဝါး မြည်လာပြီး သူ၏ အတွေးများမှာ နှေးကွေးသွားတော့သည်။