အပိုင်း (၆၄) - လှုံ့ဆော်သူ

သူမ၏ ရွှေရောင် အမဲလိုက်ခွေးမလေး ဆူဇီကို မှာကြားပြီးနောက် အော်ဒရေးသည် စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်နေမိသည်။ ဤမှော်အစီအရင်က ထူးဆန်းသော ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာမည်လား သူမ မသေချာပေ။

"ဒါကို ဒီလိုပဲ လုပ်ကြတာပေါ့..." သူမ၏ မျက်လုံးများ တည်ငြိမ်သွားသည်။ သူမသည် ပွဲကြည့်ပရိသတ် တစ်ဦး၏ အမြင်ဖြင့် စိတ်ကူးထဲက လုပ်ငန်းစဉ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မကြာမီ သူမ အစီအစဉ်အသစ်တစ်ခု ရရှိသွားသည်။

အော်ဒရေးသည် သူမ၏ အိပ်ခန်းတံခါးကို သော့ဖွင့်လိုက်ပြီး ဆူဇီကို ပြောလိုက်သည်။ "ဆူဇီ... ဒီမှာ ထိုင်နေနော်။ အန်နီနဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေ အတင်းဝင်ဖို့ ကြိုးစားရင် ရေချိုးခန်းထဲကို လာပြီး ငါ့ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြား"

မတော်တဆမှုများ မဖြစ်စေရန် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အစေခံမလေးတွင် သူမ၏ အိပ်ခန်းသော့ ရှိနေသည်။ ဆူဇီက သူမကို နားလည်ရခက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ အမြီးကို သုံးချက် ခါပြလိုက်သည်။

"တော်တယ်! ဒီနေ့ နေ့လယ်စာကျရင် နင် ကြိုက်တာကို ရွေးခိုင်းမယ်" အော်ဒရေးက လက်သီးလေးကို ခပ်ဖွဖွ ဆုပ်လိုက်သည်။

ဆူဇီကို မှာကြားပြီးနောက် သူမ ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်ခဲ့သည်။ လေးထောင့်ပုံစံ ရေချိုးကန်မှာ တစ်ဖက်လျှင် ၃ မီတာ၊ ၄ မီတာခန့် ရှိသည်။ အထဲတွင် ကြည်လင်သော ရေနွေးများရှိပြီး အငွေ့များ ထွက်နေသဖြင့် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ အော်ဒရေးသည် ပုလင်းများစွာ တင်ထားသော စားပွဲရှည်ကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် အပြင်သို့ ပြန်ထွက်ကာ ဖယောင်းတိုင်များ၊ ပူဇော်သက္ကာ ပစ္စည်းများနှင့် ဝတ်ရုံဖြူတစ်ထည်ကို ယူလာခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင် ရေချိုးခန်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

အားလုံး ပြီးစီးသောအခါ အော်ဒရေး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဖယောင်းတိုင် လေးတိုင် ဘေးတွင်ရှိသော အပြာနုရောင် ပုလင်းလေးကို ယူလိုက်သည်။ ထိုပုလင်းလေးမှာ မီးရောင်အောက်တွင် အိပ်မက်ဆန်စွာ တောက်ပနေသည်။ ယင်းမှာ မနေ့က သူမ ကိုယ်တိုင် ပေါင်းခံထားသော အဆီအနှစ်များ ဖြစ်သည်။ နက်နဲဆန်းကြယ်မှု ပညာရပ်ကို ဝါသနာပါသူဖြစ်သဖြင့် သူမတွင် ဤကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများကို သုတေသန လုပ်ထားမှုများ ရှိသည်။ သူမ၏ အိမ်တွင် ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားသော ပန်းရနံ့များ၊ ရေမွှေးများနှင့် အဆီအနှစ်များစွာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဖူးလ် ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ကနဦး ပြင်ဆင်မှုများကို အလွယ်တကူ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"လပန်း၊ ရွှေရောင် ပူစီနံ၊ အိပ်မောကျပန်း၊ ရှောက်ဘီလူး နဲ့ နှင်းဆီ... တကယ်ကို ထူးဆန်းတဲ့ အရောအနှောပဲ..." အော်ဒရေး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အော်... မှော်အစီအရင် မလုပ်ခင်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ရမယ်။ ဒါဟာ နတ်ဘုရား— အဲ... ပစ်မှတ်အပေါ် ရိုသေမှုကို ပြသတာပဲ"

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို ပြန်လည် စဉ်းစားရင်း မှော်အစီအရင်သုံး အဆီအနှစ်ကို ရေချိုးကန်ဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။ သူမသည် အိမ်ဝတ်စုံကို စတင် ချွတ်လိုက်သည်။ ပိုးသား အဝတ်အစားများမှာ အဝတ်လျှော်ခြင်းထဲသို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျသွားသည်။ အော်ဒရေးသည် ဆံပင်ကို ထုံးဖွဲ့လိုက်ပြီး ရေ၏ အပူချိန်ကို လက်ဖြင့် စမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရေချိုးကန်ထဲသို့ ဂရုတစိုက် ဆင်းလိုက်ရာ ရေနွေးနွေးများက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

"ဟူး..." သူမ သက်တောင့်သက်သာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး နွေးထွေးသွားကာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ စိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားသည်။ လက်ချောင်းလေး တစ်ချောင်းတောင် မလှုပ်ချင်တော့ဘူး... အော်ဒရေးသည် မိမိကိုယ်ကို အားတင်းကာ ဘေးရှိ အပြာနုရောင် ပုလင်းထဲမှ အစက်အချို့ကို ရေထဲသို့ ချလိုက်သည်။ မွှေးပျံ့သော ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တိတ်ဆိတ်မှုအတွင်း လန်းဆန်းသော အနံ့တစ်ခု ပြည့်နှက်သွားသည်။ အော်ဒရေးသည် အသက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မဆိုးဘူး၊ တကယ် မွှေးတာပဲ။" "စိတ်လက်ပေါ့ပါးလိုက်တာ။ သက်တောင့်သက်သာ ရှိလိုက်တာ..." "ငါ ဘာမှ မလှုပ်ချင်တော့ဘူး။ ဒီအတိုင်း တိတ်တဆိတ် လဲလျောင်းနေချင်တယ်..." "တိတ်ဆိတ်ခြင်း... တိတ်... ဆိတ်... ခြင်း..."

အချိန်မည်မျှ ကုန်သွားသည်ကို မသိလိုက်ဘဲ အော်ဒရေးသည် ရုတ်တရက် ခွေးဟောင်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူမ ထိတ်လန့်တကြား မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ ဆူဇီသည် မည်သည့်အချိန်က တံခါးဖွင့်ပြီး ဝင်လာသည်ကို သူမ မသိပေ။ ခွေးမလေးသည် ရေချိုးကန်ဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ သူမကို စိတ်ပျက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။ အော်ဒရေးသည် သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်များကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ ရေမှာ သိသိသာသာ အေးစက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ငါ-ငါ အိပ်ပျော်သွားတာလား? သူမ မိမိဘာသာ မသိစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်မိသည်။ ဆူဇီက သူမကို ဟောင်ခြင်း၊ အမြီးခါခြင်း မပြုဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဟားဟား... အဲဒီ မှော်အဆီအနှစ်ရဲ့ အာနိသင်က တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ။ ဟုတ်တယ်၊ တကယ် ကောင်းတာ!" အော်ဒရေးသည် ဟန်ကိုယ့်ဖို့ဖြင့် ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ထရပ်ကာ တဘက်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို သုတ်လိုက်ပြီး ဘေးရှိ ရွှေရောင် ခွေးမလေးကို ပြောလိုက်သည်။ "ဆူဇီ... ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်ပေးဦးနော်။ အန်နီတို့ တစ်ယောက်မှ ဝင်မလာစေနဲ့!"

ရွှေရောင်ခွေးမလေး ထွက်သွားချိန်မှသာ သူမ တိတ်တဆိတ် လျှာထုတ်ပြလိုက်သည်။ သူမသည် တဘက်ကို ဘေးသို့ ပစ်ချကာ သန့်ရှင်းသော ဝတ်ရုံဖြူကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

ရေချိုးခန်းတံခါးကို ပိတ်ပြီးနောက် အော်ဒရေးသည် မှတ်သားထားသော အစီအရင်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်သည်။ သူမသည် ဖယောင်းတိုင် လေးတိုင်ကို ယူကာ စားပွဲ၏ ထောင့်လေးထောင့်တွင် ထားလိုက်သည်။ အပေါ် ဘယ်ဘက်ထောင့်တွင် ဂျုံပေါင်မုန့် တစ်လုံး၊ အပေါ် ညာဘက်ထောင့်တွင် ဖေးနာပေါ့တာ ခေါက်ဆွဲ တစ်ပွဲ။ မွှေးတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းတော့ အေးနေပြီ... မဟုတ်ဘူး! ဒါတွေ စဉ်းစားရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး! အောက် ဘယ်ဘက်ထောင့်တွင် ထမင်းကြော် နှင့် အောက် ညာဘက်ထောင့်တွင် ဒေစီ ပိုင်မုန့်... အော်ဒရေးသည် ဖူးလ် ၏ ဖော်ပြချက်များအတိုင်း ပလ္လင်ကို အလေးအနက်ထား ပြင်ဆင်နေပြီး၊ လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း နှစ်ကြိမ်ခန့် ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးစီးသောအခါ သူမသည် ဖယောင်းတိုင် လေးတိုင်ကို ထွန်းလိုက်သည်။ သူမသည် ငွေရောင်ဓားကို ယူကာ ဆားကြမ်းပုံထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ဟားမီးစ် ဘာသာစကားဖြင့် သန့်ရှင်းသော မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက်၊ အော်ဒရေးသည် လှပသော ပုံစံများပါသည့် ဓားကို မြှောက်ကာ ကြည်လင်သော ရေပါသည့် ခွက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ စိတ်ကို စုစည်းပြီးနောက် သူမသည် ငွေရောင် "သန့်ရှင်းသော ဓား" ကို ဆွဲထုတ်ကာ၊ ဓားသွားမှတစ်ဆင့် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်ပျံ့နှံ့သွားအောင် အာရုံပြုလိုက်သည်။

မမြင်နိုင်သော စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာစဉ် အော်ဒရေးသည် ဓားကို ကိုင်ကာ ပလ္လင်ကို တစ်ပတ် ပတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝိညာဉ်နံရံတစ်ခု အပြည့်အဝ တည်ဆောက်ပြီးသွားပြီဟု ခံစားရချိန်တွင်၊ မသန့်ရှင်းမှုများနှင့် အာရုံထွေပြားမှု အားလုံးကို အပြင်သို့ မောင်းထုတ်လိုက်သည်။ ပွဲကြည့်ပရိသတ် အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဝမ်းသာမှုများက အစီအရင်ကို မထိခိုက်စေရန် တားဆီးထားသည်။ သူမသည် ငွေရောင်ဓားကို အောက်ချလိုက်ပြီး အပြာနုရောင် ပုလင်းလေးကို ယူကာ ဖယောင်းတိုင် တစ်တိုင်ချင်းစီပေါ်တွင် တစ်စက်စီ ချလိုက်သည်။

ဝှစ်!

မှေးမှိန်သော ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အော်ဒရေး၏ ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်နှလုံးနှင့် ဝိညာဉ်တို့မှာ တည်ငြိမ်အေးချမ်းမှုကို ရရှိသွားသယောင် ရှိသည်။ သူမသည် အသက်ကို ရှူသွင်းကာ ရိုသေစွာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ဟားမီးစ် ဘာသာစကားဖြင့် မန္တန်ကို စတင် ရွတ်ဆိုတော့သည်။

"ဤခေတ်နှင့် မသက်ဆိုင်သော ဖူးလ်၊" "သင်သည် မီးခိုးရောင် မြူထုအပေါ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်ပါသည်၊" "သင်သည် ကံကောင်းခြင်းများကို ပိုင်စိုးသော အဝါရောင်နှင့် အနက်ရောင်တို့၏ ဘုရင် ဖြစ်ပါသည်၊" "ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ အကူအညီကို ဆုတောင်းပါသည်၊" "ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ မေတ္တာကရုဏာကို ဆုတောင်းပါသည်၊" "ကျွန်ုပ်အား ကောင်းမွန်သော အိပ်မက်တစ်ခု ပေးသနားရန် ဆုတောင်းပါသည်၊" "လပန်း၊ လနီ ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သင်၏ စွမ်းအားများကို ကျွန်ုပ်၏ မန္တန်ဆီသို့ ပေးအပ်ပါ!" "ရှောက်ဘီလူး၊ နေမင်း ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သင်၏ စွမ်းအားများကို ကျွန်ုပ်၏ မန္တန်ဆီသို့ ပေးအပ်ပါ!"

...

အော်ဒရေးသည် မန္တန်ရွတ်ဆိုပြီးနောက် သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကို အာရုံပြုရန် ကြိုးစားလိုက်ချိန်တွင်၊ ဝိညာဉ်နံရံအတွင်း၌ လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခုကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ လက်ခုံပေါ်တွင် နီရဲသော ကြယ်ပွင့်တစ်ခု ဝေ့ဝဲနေသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ နှလုံးခုန်နှုန်း မြန်သွားသဖြင့် မျက်လုံးများကို အလျင်အမြန် မှိတ်ကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဆုတောင်းလိုက်သည်။ အရာအားလုံး ပြီးသွားသောအခါ သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အံ့သြစွာ လှည့်ပတ်ကြည့်သော်လည်း ထူးခြားသည့် အရာ ဘာမှ မတွေ့ရပေ။

"ဒါပဲလား?" အော်ဒရေးသည် မျက်မှောင် အနည်းငယ် တွန့်လိုက်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကံကောင်းခြင်းများကို ပိုင်စိုးသော အဝါရောင်နှင့် အနက်ရောင်တို့၏ ဘုရင်... ဤခေတ်နှင့် မသက်ဆိုင်သော ဖူးလ်...

ဘလူးအဗန်ဂျာ (Blue Avenger) သင်္ဘော၏ ကပ္ပတိန်ခန်းအတွင်း၊ လေပြင်းမုန်တိုင်း ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အယ်လ်ဂျာ ဝီလ်ဆန် သည် မွန်းလွဲပိုင်းတွင် သူ ကြားခဲ့ရသော ဖော်ပြချက် သုံးကြောင်းကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုနေမိသည်။ သူသည် ထိုဖော်ပြချက်များမှတစ်ဆင့် ထိုသူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သဲလွန်စများကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။ သူသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စိတ်အိုက်နေဟန်ဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှ မလုပ်ဖြစ်ပေ။

အယ်လ်ဂျာသည် တူးဒေါ မင်းဆက် မှ လက်ကျန်ဖြစ်သော ရှေးဟောင်းသင်္ဘော ဘလူးအဗန်ဂျာ အတွင်း၌ စိတ်အေးလက်အေး မရှိပေ။ သူသည် သင်္ဘောကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ သွေးဧကရာဇ် ကဲ့သို့ပင် ဤသင်္ဘောတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ရှိနေသေးသည်ဟု သူ၏ ဗီဇက ခံစားနေရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဖူးလ် ၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန် ဤသင်္ဘောကို အသုံးပြုရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း၊ သင်္ဘောပေါ်တွင် အမည်မသိ မှော်အစီအရင်ကို စမ်းသပ်ရန်တော့ မရည်ရွယ်ပေ။

အယ်လ်ဂျာသည် မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကပ္ပတိန်ခန်းမှ ထွက်ကာ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။ သူက သင်္ဘောသား အနည်းငယ်အား ပြောလိုက်သည်မှာ— "တို့တွေ မကြာခင် ရော်စတက် ကျွန်းစု (Rorsted Archipelago) ကို ရောက်တော့မယ်။ အဲဒီမှာ တစ်ရက်လောက် ကျောက်ချနားကြမယ်"

သင်္ဘောသားများမှာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်!"

ဤသရဲသင်္ဘောမှာ သင်္ဘောသား မလိုအပ်သဖြင့် သင်္ဘောပေါ်တွင် သင်္ဘောသား အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ သူတို့၏ ရိက္ခာများအတွက် စိုးရိမ်စရာ မရှိသလို၊ လတ်ဆတ်သော အစားအစာနှင့် ရေသန့်များကိုလည်း သုံးဆောင်နိုင်သည်။ သို့သော် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပင်လယ်ပြင်တွင် ခရီးနှင်နေရခြင်းနှင့် အဆုံးမရှိသော မြင်ကွင်းများကြောင့် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို အမြဲတမ်း သည်းခံ အောင့်အည်းနေရပြီး စိတ်မထိန်းနိုင်တော့မည့်အလား ခံစားနေရသည်။ ရော်စတက် ကျွန်းစု မှာမူ ဆိုနီယာ ပင်လယ် ပေါ်ရှိ နာမည်ကြီး ကိုလိုနီနယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် စီးပွားရေး ကောင်းမွန်ပြီး လုပ်ငန်းမျိုးစုံ ရှိသည်။

"ငါတော့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး!" သင်္ဘောသားတစ်ဦးက တင်ပါးကို လှုပ်ခါရင်း အမျိုးသားတိုင်း နားလည်နိုင်သော အဓိပ္ပာယ်ပါသည့် ရယ်မောသံဖြင့် ရယ်လိုက်သည်။

ဇူးတ်လန်း လမ်း သို့ ဦးတည်မောင်းနှင်နေသော အများပြည်သူသုံး မြင်းလှည်းပေါ်တွင်၊ သတင်းစာကို အေးအေးဆေးဆေး ဖတ်နေသော ကလိုင်းသည် ရုတ်တရက် တုန်တက်သွားသည်။ သူ၏ နားထဲတွင် ပုံရိပ်ယောင် အသံတစ်ခုက သူ့ကို ခေါ်ယူနေသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော တီးတိုးသံများမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး၊ သူ၏ နဖူးမှာလည်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တဆတ်ဆတ် တုန်လာသည်။ မကြားနိုင်သော ထိုခေါ်ယူသံ၏ အကြောင်းအရာမှာ လာခဲ့သလိုပင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဆယ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ၎င်းမှာ မရှိတော့ပေ။

ကလိုင်းသည် သူ၏ နဖူးကို ညှစ်လိုက်ရင်း ဦးနှောက်အနက်ပိုင်းမှ တဆစ်ဆစ် နာကျင်မှုကို အောင့်ထားလိုက်သည်။ ဒါဟာ အဘိုးအို နီးလ် ပြောခဲ့တဲ့ အမည်မသိ တည်ရှိမှုတွေရဲ့ တီးတိုးသံလား? ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံစားသိရှိမှု မြင့်တက်လာခြင်းရဲ့ ရလဒ်လား?

အတွေးများ ကလိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တပြက် ဖြတ်သန်းသွားစဉ်၊ သူ၏ ညာလက်ခုံပေါ်တွင် အနက်ရောင် အစက်လေး ၄ စက် ပေါ်လာသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ သတိမထားမိလောက်သော မှဲ့အသေးလေးများနှင့် တူသည်။ ကံကောင်းခြင်း မြှင့်တင်သည့် အစီအရင်မှ ဆင်းသက်လာသော ထို အစက် ၄ စက်မှာ လျင်မြန်စွာပင် မှိန်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ကလိုင်းသည် အံ့သြစွာ ကြည့်နေမိပြီး ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အရာအပေါ် နောက်ထပ် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရရှိသွားသည်။

ဂျက်စတစ် ဒါမှမဟုတ် ဟန်းမန်း က ငါပေးခဲ့တဲ့ မှော်အစီအရင်ကို စမ်းကြည့်လိုက်တာလား? ငါ့ရဲ့ အတွေးလမ်းကြောင်းက မှန်နေတာလား? အဲဒီ ဖော်ပြချက် သုံးကြောင်းဟာ မီးခိုးရောင် မြူထုအပေါ်က ထူးဆန်းတဲ့ နေရာကတစ်ဆင့် ငါ့ဆီကို တိတိကျကျ ဦးတည်သွားတာလား? ဒါပေမဲ့ ငါက အဲဒီလောက်အထိ အားမကောင်းသေးဘူး။ သူတို့ တောင်းဆိုတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ငါ မကြားနိုင်ဘူး... အဲဒီ အချက်အလက်တွေက မြူထုအပေါ်မှာ 'သိမ်းဆည်း' ထားသလား မသိဘူး... ဟုတ်တယ်၊ ဒီည အဲဒီထဲကို ဝင်ပြီး အတည်ပြုရမယ်။

ကလိုင်းသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး တုန်လှုပ်နေမိသည်။ သူသည် သတင်းစာကို အလျင်အမြန် မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်၊ မည်သူမျှ သူ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲမှုကို မမြင်စေရန် ဖြစ်သည်။ မကြာမီ သူသည် ဇူးတ်လန်း လမ်း သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဘလက်သွန်း လုံခြုံရေး ကုမ္ပဏီ အတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

ရိုဆန်းကို နှုတ်မဆက်ရသေးမီမှာပင် ကပ္ပတိန် ဒန်း စမစ် ထွက်လာသည်ကို ကလိုင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ပုံတူ တစ်ခု ပါသော စက္ကူတစ်ချပ်ကို ကိုင်ထားသည်။

"ဒီ အတွင်းရေး ဖမ်းဝရမ်း ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ဦး။ အရမ်း ရက်စက်ပြီး ယုတ်မာတဲ့ စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက် တင်ဂန် ထဲကို ဝင်လာပြီ" ဝတ်ရုံနက် ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဦးထုပ်မပါသော ဒန်းသည် ကလိုင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ စက္ကူကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ကလိုင်းသည် စက္ကူကို ယူလိုက်ရာ သူ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်လာသည်မှာ ပုံတူ ပန်းချီတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ ဝိုင်းစက်သော မျက်နှာနှင့် ကောင်လေးတစ်ယောက်၏ ပုံဖြစ်ပြီး၊ ခင်မင်ဖို့ကောင်းကာ ရှက်တတ်သည့် ပုံစံရှိသည်။ သူသည် အတော်လေး ငယ်ရွယ်ပုံရပြီး အသက် ၁၈၊ ၁၉ နှစ်ခန့်သာ ရှိဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ထရစ်စ်၊ စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက်လို့ သံသယ ရှိရသူ။ ကနဦး ခန့်မှန်းချက်အရ သူဟာ စီကွန့် ၈ လှုံ့ဆော်သူ (Instigator) ဖြစ်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ အနောက်ကွယ်မှာ သီအိုဆိုဖီ အဖွဲ့အစည်း (Theosophy Order) ရှိနေနိုင်ခြေကိုလည်း တို့တွေ ပယ်ဖျက်လို့ မရဘူး။ အယ်လ်ဖယ်လ်ဖာ သင်္ဘောပေါ်က လူသတ်ပွဲကြီးရဲ့ တရားခံပဲ... သက်သေတစ်ယောက်ရဲ့ ထွက်ဆိုချက်အရ သူဟာ အင်းမတ် ဆိပ်ကမ်း က ထွက်လာပြီးနောက် တင်ဂန် ကို လာခဲ့သတဲ့။ လောလောဆယ် သူ ဘယ်မှာ ရှိနေသလဲဆိုတာ မသိရသေးဘူး..."

ထရစ်စ်... အယ်လ်ဖယ်လ်ဖာ... ဒါဟာ တကယ်ပဲ စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက် ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ ပြစ်မှုလား? ကလိုင်းသည် မနေ့က မွန်းလွဲပိုင်းက အိပ်မက် အဓိပ္ပာယ်ဖော်ခြင်း နှင့် ဂျွိုက်စ် မေရာ ၏ ဖော်ပြချက်ကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။ သူက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်မှာ— "ကပ္ပတိန်... ကျွန်တော် အဲဒီသက်သေတွေထဲက တစ်ယောက်ကို သိပါတယ်ခင်ဗျာ။ သူဟာ အရေးကြီးတဲ့ သက်သေတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

"ငါ သိပါတယ်။ ဂျွိုက်စ် မေရာ လေ။ မနေ့ညက စက်မှုလက်မှု အသိဉာဏ်အဖွဲ့ (Machinery Hivemind) က ငါ့ကို အကူအညီ တောင်းခဲ့တယ်။ ဂျွိုက်စ် ရဲ့ အိပ်မက်ထဲမှာ မင်းကို ငါ တွေ့ခဲ့တယ်။ အသေးစိတ် အချက်အလက် တော်တော်များများက အယ်လ်ဖယ်လ်ဖာ ဖြစ်ရပ်ဆိုးကြီးဟာ ထရစ်စ် ရဲ့ လက်ချက်ဆိုတာကို အတည်ပြုနိုင်စေခဲ့တယ်" ဒန်း၏ မီးခိုးရောင် မျက်လုံးများမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

ပျင်းစရာ ကောင်းလိုက်တာ။ ကပ္ပတိန်ရယ်... ကံကောင်းလို့ မနေ့က ကျွန်တော့်ရဲ့ အားလပ်ရက် ဖြစ်နေလို့ပေါ့၊ အလုပ်ချိန်အတွင်းမှာ ဗေဒင်ဆရာ သွားလုပ်နေတာ မဟုတ်လို့ တော်သေးတယ်... ကလိုင်းသည် စိတ်ထဲမှ ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။ သူသည် အထက်လူကြီးထံ အလုပ်ခိုးလုပ်နေရင်း အမိခံရတော့မည့် ဘေးမှ သီသီလေး လွတ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက အစားထိုး မေးမြန်းလိုက်သည်မှာ— "လှုံ့ဆော်သူ ဆိုတာ ဘယ်လို စီကွန့် လမ်းကြောင်း ထဲမှာ ပါတာလဲခင်ဗျာ။ ပြီးတော့ သီအိုဆိုဖီ အဖွဲ့အစည်း ဆိုတာကကော ဘယ်လို အဖွဲ့အစည်းမျိုးလဲ"

လူတွေကို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သတ်ဖြတ်အောင် လှုံ့ဆော်တာဟာ ထရစ်စ် က ဆေးရည်ရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေကို ဖယ်ရှားဖို့ သုံးတဲ့ နည်းလမ်းလား၊ ဒါမှမဟုတ် အဆင့်တက်ဖို့အတွက် လိုအပ်ချက် တစ်ခုလား?

ဒန်းက စက္ကန့်အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။ "တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ၊ မင်းအနေနဲ့ စွမ်းအားရှင် တွေနဲ့ လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းတွေအကြောင်း သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်တွေကို သင်ယူဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ အဘိုးအို နီးလ် က မင်းကို သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေပဲ အမြဲ ဖတ်ခိုင်းနေလို့ မဖြစ်ဘူးလေ"

ကပ္ပတိန်... ကျွန်တော့်ကို ခန့်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ 'သမိုင်းပညာရှင်' လုပ်ဖို့ မဟုတ်ဘူးလား? ကလိုင်းသည် ထိုပြဿနာကို မထောက်ပြရဲဘဲ အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီခင်ဗျာ"