အခန်း (၅) ယတြာ အစီအရင်
"အခမဲ့ ဟုတ်လား။ အခမဲ့ရတဲ့ အရာတွေက အကုန်အကျ အများဆုံးပဲ!"
ကျိုးမင်ရွီသည် တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်ပြီး မည်သည့် အပိုဝန်ဆောင်မှုမျိုးကိုမဆို ရယူမည်မဟုတ်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် အားလုံးကို ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆန်မည်ဖြစ်သည်။
"မင်းက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် တော်နေရင်၊ ငါ ဒီကို ကူးပြောင်းလာတာကို ဗေဒင်ဟောကိန်း ထုတ်ကြည့်ပါလား!"
ဤအတွေးနှင့်အတူ ဤအချက်ကို စိတ်ထဲထား၍ ကျိုးမင်းရွီသည် မျက်နှာကို အနီနှင့်အဝါရောင် ဆေးခြယ် ထားသော အမျိုးသမီး ၏နောက်မှ လိုက်ကာ တဲထဲသို့ ဝင်ရန် ကိုယ်ကို ကိုင်းညွှတ် လိုက်သည်။
တဲအတွင်းပိုင်းသည် အလွန်မှောင်နေပြီး အထဲသို့ စိမ့်ဝင်နေသော အလင်းရောင်တန်း အချို့ဖြင့်သာ လင်းနေသည်။ မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်အောက်တွင် စက္ကူကတ်ပြားများ ပြန့်ကျဲနေသော စားပွဲတစ်လုံးကို ဝေဝါးစွာ မြင်နိုင်သည်။
ချွန်မြနေသော ဦးထုပ်ဆောင်းထားသည့် အမျိုးသမီးသည် ဤအခြေအနေကြောင့် လုံးဝ ထိခိုက်မှုမရှိပေ။ သူမ၏ အနက်ရောင် ဂါဝန်ရှည်သည် ရေပေါ်တွင် ရွေ့လျားနေသကဲ့သို့ ချောမွေ့စွာ လျှောတိုက်သွားပြီး စားပွဲဘေးသို့ ရောက်သွားသည်။ သူမသည် တစ်ဖက်တွင် ထိုင်ကာ ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ကို ထွန်းညှိလိုက်သည်။ မှိန်ပျပျ အဝါရောင် အလင်းတန်းသည် တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားနေသဖြင့် တဲအတွင်းပိုင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လင်းတစ်လှည့် မှောင်တစ်လှည့် ဖြစ်နေစေသည်။ ဒါကပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ခံစားချက်ကို ချက်ချင်းပဲ ပေါင်းထည့် ပေးလိုက်ပါတယ်။
ကျိုးမင်ရွီသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက စားပွဲပေါ်ရှိ တားရော့ကတ်များကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ၊ "The Magician (မျက်လှည့်ဆရာ)"၊ "The Emperor (ဧကရာဇ်)"၊ "The Hanged Man (ကြိုးပေးခံရသူ)" နှင့် "Temperance (ချင့်ချိန်ခြင်း)" စသည့် ရင်းနှီးနေသော ကတ်များကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
"ရိုဆယ်လ်က 'စီနီယာ' တစ်ယောက်များ ဖြစ်နေမလား... သူက ငါ့ရဲ့ နိုင်ငံသား တစ်ယောက်များလား မသိဘူး..."
ကျိုးမင်ရွီ မသိစိတ်မှ တီးတိုးရေရွတ်မိသည်။ စားပွဲပေါ်ရှိ ဖွင့်ထားသော ကတ်များကို သူ ကြည့်၍ပင် မဆုံးသေးမီ၊ တိကျသော ဗေဒင်ဟောနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ဆိုသော အမျိုးသမီးက ကတ်များအားလုံးကို စုသိမ်းရန် သူမ၏ လက်များကို လှမ်းလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် ၎င်းတို့ကို အထပ်လိုက်စီကာ သူ၏ရှေ့သို့ ထိုးပေးလိုက်သည်။
"အရင်ဆုံး ကတ်တွေကို အရင်ရောမွှေပြီး ဖြတ်လိုက်ပါ။"
ဆပ်ကပ် ဗေဒင်ဆရာမက တိုးတိတ်သော အသံဖြင့် ပြောသည်။
"ကျွန်တော်လား။ ကတ်ဖြတ်ရမှာလား။"
ကျိုးမင်ရွီက အလိုအလျောက် ပြန်မေးလိုက်သည်။
ဗေဒင်ဆရာမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အဝါနှင့် အနီရောင် ဆေးများ တွန့်လိမ်သွားပြီး အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
"သေချာတာပေါ့၊ လူတိုင်းရဲ့ ကံကြမ္မာကို သူတို့ကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြေရှင်းနိုင်တာလေ။ ကျွန်မက အဲဒါကို ဖတ်ပြတဲ့သူ သက်သက်ပါပဲ။"
ကျိုးမင်ရွီက ချက်ချင်းပင် သတိကြီးစွာဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။
"ဒီလို ဖတ်ပြတာက အပိုအခကြေးငွေ မလိုဘူးမလား။"
ကီးဘုတ် ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုပညာရှင် တစ်ယောက်အနေနဲ့၊ ဒီလို လှည့်ကွက်မျိုးတွေကို ငါ မြင်ဖူးလွန်းနေပြီ!
ဗေဒင်ဆရာမမှာ သိသိသာသာ အံ့အားသင့်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးထွေးသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အခမဲ့ပါ။"
ကျိုးမင်ရွီ စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး ခြောက်လုံးပူးသေနတ်ကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ပို၍ နက်နက် ပြန် ထိုးထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်၊ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကတ်အုပ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖဲချိုးပြီး ဖြတ်လိုက်သည်။
"ပြီးပြီ။"
သူသည် ရောမွှေထားပြီးသော တားရော့ကတ်များကို စားပွဲအလယ်တွင် ချထားလိုက်သည်။
ဗေဒင်ဆရာမက ကတ်များကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ အတန်ကြာအောင် သေချာစွာ ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် သူမ ရုတ်တရက် နှုတ်ခမ်းကို ဖွင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်မ မေးဖို့ မေ့သွားလို့၊ ရှင် ဘာအကြောင်းကို မေးချင်တာလဲ။"
သူ၏ ပထမဆုံး အချစ်ဦးကို ပိုးပန်းခဲ့စဉ်က ကျိုးမင်ရွီသည် တားရော့ကတ်များနှင့် ပတ်သက်၍ သုတေသန ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသည်။ သူက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ နဲ့ အနာဂတ်။"
ဤသည်မှာ တားရော့ကတ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သော ဗေဒင်တွက်နည်း တစ်မျိုးဖြစ်သည်— အစဉ်လိုက် ဖွင့်လိုက်သော ကတ်သုံးကတ်သည် လူတစ်ဦး၏ အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အနာဂတ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ဗေဒင်ဆရာမက ဦးစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းကို ကွေးကာ ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် ကတ်တွေကို ပြန်ချိုးပေးပါ။ ရှင် ဘာကိုမေးချင်လဲဆိုတာ သိမှသာ ရှင်တကယ်လိုချင်တဲ့ ကတ်တွေကို ရနိုင်မှာပါ။"
စောစောက ငါ့ကို လှည့်စားနေတာလား။ ဒီလောက်တောင် သေးသေးမွှားမွှားဖြစ်ရသလား။ ဒါက အခမဲ့ ဝန်ဆောင်မှုလားဆိုတာ ငါ အကြိမ်နည်းနည်းလေးပဲ မေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။
ကျိုးမင်ရွီ၏ ပါးပြင်များ အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားသည်။ သူသည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး တားရော့ကတ်အုပ်ကို ပြန်ယူကာ ကတ်တွေကိုနောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပြီး ဖြတ်လိုက်သည်။
"ဒီတစ်ခါတော့ ဘာပြဿနာမှ မရှိတော့ဘူးမလား။"
သူသည် ဖြတ်ပြီးသော ကတ်အုပ်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ပြန်ချလိုက်သည်။
"ပြဿနာ မရှိပါဘူး။"
ဗေဒင်ဆရာမက လက်ချောင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကတ်အုပ်၏ အပေါ်ဆုံးမှ ကတ်တစ်ကတ်ကို ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို ကျိုးမင်ရွီ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် ချထားလိုက်သည်။ စကားပြောနေစဉ် သူမ၏ အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားသည်။
"ဒီကတ်က ရှင့်ရဲ့ အတိတ်ကို ကိုယ်စားပြုတယ်။"
"ဒီကတ်က ရှင့်ရဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ကို ကိုယ်စားပြုတယ်။"
ဗေဒင်ဆရာမသည် ဒုတိယကတ်ကို ကျိုးမင်ရွီ၏ တည့်တည့် ရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် တတိယကတ်ကို ယူကာ ကျိုးမင်ရွီ၏ ညာဘက်ခြမ်းတွင် ထားလိုက်သည်။
"ဒီကတ်က အနာဂတ်ကို ကိုယ်စားပြုတယ်။"
"ကောင်းပြီ၊ ဘယ်ကတ်ကို အရင်ကြည့်ချင်လဲ။"
ဗေဒင်ဆရာမသည် ကတ်များကို နေရာချထားပြီးနောက် ခေါင်းမော့ကာ ကျိုးမင်ရွီကို သူမ၏ မီးခိုးပြာရောင် မျက်လုံးများဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် 'ပစ္စုပ္ပန်' ကို အရင်ကြည့်မယ်။"
ကျိုးမင်ရွီက အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
ဗေဒင်ဆရာမက ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျိုးမင်ရွီ၏ ရှေ့တည့်တည့်ရှိ တားရော့ကတ်ကို လှန်လိုက်သည်။ ဤကတ်ပေါ်တွင် အရောင်အသွေး စုံလင်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသော ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးကို ရေးဆွဲထားပြီး၊ သူသည် စုတ်ပြဲနေသော ခေါင်းဆောင်းကို ဆောင်းကာ ပခုံးပေါ်တွင် တုတ်တစ်ချောင်းကို ထမ်းထားသည်။ တုတ်၏ အစွန်းတွင် အထုပ်ငယ်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားပြီး သူ့နောက်တွင် ခွေးပေါက်လေး တစ်ကောင် လိုက်ပါလာသည်။ ၎င်းတွင် ဂဏန်း "0" ဟု တပ်ထားသည်။
"The Fool (အရူး)။"
ဗေဒင်ဆရာမသည် သူမ၏ မီးခိုးပြာရောင် မျက်လုံးများကို ကျိုးမင်ရွီထံ စူးစိုက်ထားရင်း ကတ်၏ အမည်ကို ဖွဖွလေး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
The Fool လား။ တားရော့ရဲ့ "0" ကတ်လား။ အစပြုခြင်းလား။ ဖြစ်နိုင်ခြေ မျိုးစုံနဲ့ လန်းဆန်းတဲ့ အစပြုခြင်းတစ်ခုလား။
ကျိုးမင်ရွီသည် တားရော့ကို ဝါသနာပါသော အပျော်တမ်းအဆင့်ဟုပင် မဆိုနိုင်သဖြင့်၊ သူ၏ တားရော့နှင့် ပတ်သက်သည့် အမှတ်တရများကို အခြေခံကာ အကြမ်းဖျင်းသာ အဓိပ္ပာယ် ကောက်ယူနိုင်ခဲ့သည်။
ဗေဒင်ဆရာမ တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်၊ တဲ၏ အဝတ်ကုလားကာသည် ရုတ်တရက် ပင့်တင်ခံလိုက်ရသည်။ ဝင်လာသော နေရောင်ခြည်သည် အလွန်စူးရှလွန်းသဖြင့် ကျောပေးထားသော ကျိုးမင်ရွီရဲ့ မျက်လုံးများကို အလိုလို မှေးစင်းသွားစေသည်။
"နင်က ဘာလို့ ငါ့နေရာကို ဝင်ပြီး အယောင်ဆောင် နေပြန်တာလဲ! လူတွေအတွက် ဗေဒင်ဟောပေးဖို့က ငါ့အလုပ်လေ!"
အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"နင့်နေရာကို အမြန်ပြန်သွားစမ်း! နင်က တိရစ္ဆာန် လေ့ကျင့်ရေးမှူး တစ်ယောက်ဆိုတာ မှတ်ထားဦး!"
တိရစ္ဆာန် လေ့ကျင့်ရေးမှူး?
ယခုအချိန်တွင် ကျိုးမင်ရွီ၏ မျက်လုံးများက အလင်းရောင်နှင့် အသားကျသွားပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ချွန်မြမြ ဦးထုပ်ဆောင်းကာ အနက်ရောင်ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာကို အနီနှင့် အဝါရောင် ဆေးခြယ်ထားသော ပုံစံတူ အမျိုးသမီး နောက်တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ သူမက အရပ်ပိုရှည်ပြီး ပို၍ ပိန်သွယ်သော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။
သူ၏ရှေ့တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသမီးက ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဒီအရာတွေကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့၊ ကျွန်မက ဒါလုပ်ရတာကို သဘောကျလို့ပါ။ ဒါပေမယ့် ပြောရရင်၊ ကျွန်မရဲ့ ဗေဒင်တွက်တာနဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကောက်တာတွေက တစ်ခါတလေ တကယ်ကို တိကျတတ်တယ်နော်။ ကျွန်မ အတည်ပြောတာ..."
သူမသည် စကားပြောရင်း စားပွဲဘေးမှ ကွေ့ပတ်သွားရန် ဂါဝန်ကို မတင်လိုက်ပြီးနောက် တဲထဲမှ အမြန် ပြေးထွက်သွားသည်။
"လူကြီးမင်း၊ ရှင့်ရဲ့ ကတ်တွေကို ကျွန်မ အဓိပ္ပာယ် ကောက်ပေးရမလား။"
တကယ့် ဗေဒင်ဆရာမက ကျိုးမင်ရွီကို ကြည့်ကာ အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ကျိုးမင်ရွီ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်လိမ်သွားပြီး သူမကို ရိုးသားစွာ မေးလိုက်သည်။
"အခမဲ့လား။"
"...မဟုတ်ပါဘူး"
တကယ့် ဗေဒင်ဆရာမက ဖြေလိုက်သည်။
"ဒါဆိုလည်း ထားလိုက်ပါတော့။"
ကျိုးမင်ရွီသည် သူ၏ လက်များကို ပြန်ရုပ်ကာ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခြောက်လုံးပူးသေနတ်နှင့် ပိုက်ဆံများကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း တဲထဲမှ ထွက်ရန် နောက်တစ်ကြိမ် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်လိုက်သည်။
သေစမ်း! သူက တိရစ္ဆာန် လေ့ကျင့်ရေးမှူးကို ဗေဒင်ဆရာမ အဖြစ် ငှားလုပ်ခိုင်းထားတာလား။ ဗေဒင်ဆရာမ မဖြစ်ချင်တဲ့ တိရစ္ဆာန် လေ့ကျင့်ရေးမှူးက လူရွှင်တော်ကောင်း တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။
ကျိုးမင်ရွီသည် ဤကိစ္စကို အလျင်အမြန်ပင် မေ့ဖျောက်လိုက်သည်။ သူသည် 'ဆလတ်နှင့် အသား' ဈေးတွင် သိပ်မကောင်းလှသော သိုးသား တစ်ပေါင်အတွက် ပဲနိ ခုနစ်ပြား သုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပဲကြီးစေ့နုနု၊ ဂေါ်ဖီထုပ်၊ ကြက်သွန်နီ၊ အာလူးနှင့် အခြားပစ္စည်းများကိုလည်း ဝယ်ယူခဲ့သည်။ အစောပိုင်းက သူဝယ်ခဲ့သော ပေါင်မုန့်များနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင်၊ စုစုပေါင်း ကြေးနီပဲနိ ၂၅ ပြား ကျသင့်ခဲ့ရာ ၎င်းမှာ နှစ်ဆိုလီနှင့် တစ်ပဲနိ ညီမျှသည်။
"သုံးစရာတောင် လောက်ငအောင် မရှိပါလား။ သနားစရာကောင်းတဲ့ ဘင်ဆင်ရယ်..."
ကျိုးမင်ရွီသည် သူယူလာသော ငွေစက္ကူ နှစ်ရွက်ကို သုံးလိုက်ရုံသာမက၊ အိတ်ကပ်ထဲရှိ အကြွေ တစ်ပဲနိကိုပါ စိုက်ထုတ်လိုက်ရသေးသည်။ သူ သက်ပြင်းတစ်ချက်သာ ချလိုက်ပြီး ၎င်းအကြောင်းကို ထပ်မတွေးတော့ဘဲ အိမ်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့သည်။
အဓိက အစားအစာတွေ ရပြီဆိုတော့၊ ကံကောင်းစေမယ့် ယတြာကို အခု လုပ်လို့ရပြီ!
...
ဒုတိယထပ်မှ အိမ်ငှားများ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ ကျိုးမင်ရွီသည် ယတြာကို လုပ်ဆောင်ရန် အလျင်စလို မလုပ်သေးပေ။ ယင်းအစား၊ "ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သေမျိုးမဟုတ်သော သခင်ထံမှ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ သက်ဆင်းပါစေ" ဟူသော စာသားနှင့် ဆက်စပ် စာသားများကို ရှေးဟောင်း ဖေးဆက် ဘာသာစကားနှင့် လိုအန် ဘာသာစကားသို့ ဘာသာပြန်ဆိုခဲ့သည်။
အကယ်၍ မူလ မန္တန်က အလုပ်မလုပ်ခဲ့လျှင်၊ နောက်တစ်နေ့၌ ထိုဒေသသုံး ဘာသာစကားများဖြင့် ယတြာကို ထပ်မံစမ်းသပ်ရန် သူ ရည်ရွယ်ထားသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ကမ္ဘာနှစ်ခုကြားရှိ ကွာခြားချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်။ ရောမရောက်ရင် ရောမလို ကျင့်ရမယ်လေ!
သီးသန့် ဟာမီးစ် ဘာသာစကားကို အသုံးပြုသည့် ရှေးဟောင်း မှော်ထုံးတမ်း ဆုတောင်းစာအဖြစ် ဘာသာပြန်ရန်ကမူ၊ ဝေါဟာရ အားနည်းမှုကြောင့် ကျိုးမင်ရွီအတွက် အခက်အခဲ ရှိနေခဲ့သည်။
အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ရိုင်းပေါင်မုန့် လေးလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ တစ်လုံးကို မူလက မီးသွေးမီးဖို ရှိခဲ့သော ထောင့်တွင်၊ တစ်လုံးကို မှန်တင်ခုံ၏ အတွင်းဘက် အောက်ခြေတွင်၊ တစ်လုံးကို နံရံနှစ်ခုဆုံရာ ဗီရို၏ အပေါ်ဆုံးတွင်၊ နှင့် တစ်လုံးကို အထွေထွေ ပစ္စည်းများထားရှိရာ စာကြည့်စားပွဲ၏ ညာဘက်ခြမ်းတွင် ထားလိုက်သည်။
ကျိုးမင်ရွီသည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး အခန်းအလယ်သို့ သွားကာ မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စေရန် မိနစ်အနည်းငယ် အချိန်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် လေးနက်သော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကို ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်ပြီး စတုရန်းပုံစံ ဖြစ်စေရန် နာရီလက်တံ ပြောင်းပြန်အတိုင်း လှည့်ပတ်လိုက်သည်။
ပထမ ခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်ချိန်တွင် သူက တိုးတိတ်သော အသံဖြင့် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
"ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သေမျိုးမဟုတ်သော သခင်ထံမှ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ သက်ဆင်းပါစေ။"
ဒုတိယ ခြေလှမ်းတွင် သူက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
"ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကောင်းကင်သခင်ထံမှ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ သက်ဆင်းပါစေ။"
တတိယ ခြေလှမ်းတွင် ကျိုးမင်ရွီက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဧကရာဇ်ထံမှ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ သက်ဆင်းပါစေ။"
စတုတ္ထ ခြေလှမ်းတွင် သူက ညစ်ညမ်းသော လေများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး အာရုံစူးစိုက်ကာ တရားမှတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နတ်ဒေဝါထံမှ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ သက်ဆင်းပါစေ။"
မူလနေရာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျိုးမင်ရွီသည် မျက်စိမှိတ်ကာ ရလဒ်တစ်ခုအတွက် သူ၏နေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ခြင်းအချို့၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုအချို့၊ မျှော်တင့်ချက်အချို့နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုအချို့ ရှိနေသည်။
သူ ပြန်သွားနိုင်မလား။ အကျိုးသက်ရောက်မှု တစ်ခုခုများ ရှိလာမလား။ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေ တစ်ခုခုများ ဖြစ်လာနိုင်မလား။
သူ့ရှေ့က မသိနားမလည်မှုတွေက မျှော်လင့်ချက်ရဲ့ နီရဲရဲအလင်းရောင်တွေနဲ့ စွန်းထင်းနေတယ်။ ကျိုးမင်ရွီ၏ အတွေးများသည် သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် ချာချာလည်နေပြီး ၎င်းကို ငြိမ်သက်စေရန် ခက်ခဲနေသည်။
ထိုအချိန်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုက ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ သူ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး၊ လေထု ထူထဲကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လာသည်။ ချက်ချင်းပင်၊ သူ၏ နားဘေးတွင် တိုးတိတ်သော တီးတိုးရေရွတ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ တစ်ခါတစ်ရံ အစစ်အမှန်နှင့် တူပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ စူးရှကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံ အရူးအမူးဖြစ်ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ရူးသွပ်နေသကဲ့သို့ပင်။
သူသည် ထိုဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်နေသော တီးတိုးသံများကို လုံးဝ နားမလည်ခဲ့ပေ၊ သို့သော် ကျိုးမင်ရွီသည် ၎င်းတို့ကို နားထောင်ချင်ပြီး မည်သို့ပြောနေသည်ကို ခွဲခြားချင်စိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ခေါင်းသည် ပြန်လည် နာကျင်လာသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က စတီးတူးရွင်းဖြင့် ထိုးသွင်းထားသကဲ့သို့ နာကျင်လှသည်။ ကျိုးမင်ရွီသည် သူ၏ခေါင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည်ဟုသာ ခံစားရသည်။ သူ၏ အတွေးများသည် စိတ်ချောက်ချားဖွယ် အရောင်အသွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီကို သူ သိလိုက်ပြီး မျက်လုံးဖွင့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် ဤမျှ ရိုးရှင်းသော လုပ်ရပ်ကိုပင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမို တင်းကျပ်လာပြီး အချိန်မရွေး ကွဲထွက်သွားနိုင်သည်ဟု ခံစားရသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျိုးမင်ရွီ၏ စိတ်ထဲတွင် မိမိကိုယ်ကို လှောင်ပြောင်သည့် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"မင်းသာ သေခြင်းတရားကိုမရှာဖွေခဲ့ရင် သေမှာ မဟုတ်ဘူး..."
သူ ဆက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူ၏ စိတ် ပျက်စီးတော့မည့် အချိန်မှာပင်၊ အသံများ၏ တီးတိုးရေရွတ်သံများ မှေးမှိန်သွားပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည် အလွန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ခံစားချက်က မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသည်။ ခံစားချက်သာမက၊ ကျိုးမင်ရွီသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အလားတူ ခံစားမှုမျိုးကို ဖြတ်သန်းနေရကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် မျက်လုံးဖွင့်ရန် နောက်တစ်ကြိမ် ကြိုးစားလိုက်ရာ၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အလွန်လွယ်ကူသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် မီးခိုးရောင် မြူခိုးများ ပေါ်လာသည်— မှုန်ဝါးဝါး၊ ဝေဝါးဝါးနှင့် အဆုံးအစမရှိပေ။
"ဒီအခြေအနေက ဘာလဲ။"
ကျိုးမင်ရွီသည် ရုတ်တရက် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူသည် အဆုံးအစမရှိသော မြူခိုးများ၏ အစွန်းတွင် ပေါလောပေါ်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
မြူခိုးများသည် ရေကဲ့သို့ စီးဆင်းနေပြီး ကြက်သွေးရောင် 'ကြယ်' များစွာဖြင့် အစက်အပြောက်တွေနဲ့ ရှိနေပါသည်။ အချို့မှာ ဧရာမကြီးများ ဖြစ်ပြီး အချို့မှာ သေးငယ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် နက်ရှိုင်းသော နေရာများတွင် ပုန်းအောင်းနေသလိုခံစားရပြီး၊ အချို့မှာ ဤရေကဲ့သို့သော မြူခိုးများ၏ မျက်နှာပြင် ပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေကြသည်။
ဟိုလိုဂရမ် မြင်ကွင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် အရာကို ကြည့်ရင်း၊ ကျိုးမင်ရွီသည် တစ်ဝက် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှု၊ တစ်ဝက် စူးစမ်းရှာဖွေမှုမျိုးဖြင့် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေပုံရသော ကြက်သွေးရောင် 'ကြယ်' ကို ထိရန် ညာဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် နည်းလမ်း ရှာဖွေ နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ၏လက်က ထိုကြယ်၏ မျက်နှာပြင်ကို ထိလိုက်သောအခါ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ရေလှိုင်းအမှတ်အသားတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြယ်များကို "ကြက်သွေးရောင်" ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုအဖြစ် လှုပ်ခါသွားစေသည်။ ၎င်းသည် အိပ်မက်ကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးလျှံကဲ့သို့ ထင်ရသည်။
ကျိုးမင်ရွီသည် ၎င်းကြောင့် လန့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ထိတ်လန့်တကြား ညာဘက်လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်သော်လည်း၊ အခြား ကြက်သွးရောင် ကြယ်တစ်ပွင့်ကို မတော်တဆ ထိမိသွားပြန်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့်၊ ဤကြယ်သည်လည်း ခမ်းနားသော အလင်းရောင်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ ထိုအခါ ကျိုးမင်ရွီသည် သူ၏စိတ်များ ဗလာနတ္ထိဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ် သည်လည်း လွင့်စင် သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
...
လိုအန် ဘုရင့်နိုင်ငံ၏ မြို့တော်၊ ဘက်ခ်လန်း။
တော်ဝင်ခရိုင်ရှိ ဇိမ်ခံဆန်သော လုံးချင်းအိမ်ကြီးတစ်ခု အတွင်းတွင်။
အော်ဒရီ ဟောလ် သည် မှန်တင်ခုံရှေ့တွင် ထိုင်နေသည်။ ၎င်းပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများမှာ ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကွဲနေသော ကြေးဝါမှန်တစ်ချပ် ရှိနေသည်။
"မှန်၊ မှန်၊ နိုးထလော့... "ဟောလ် မိသားစုရဲ့ နာမည်နဲ့၊ မင်းကို နိုးထဖို့ ငါ အမိန့်ပေးတယ်!"
...
သူမသည် မတူညီသော စကားလုံးများစွာကို ပြောင်းလဲပြောဆိုခဲ့သော်လည်း မှန်ထံမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ၁၀ မိနစ်ကျော် ကြာပြီးနောက်၊ သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့ရန် ရွေးချယ်လိုက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။
သူမက တိုးတိတ်သော အသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဖေဖေက ငါ့ကို တကယ် လိမ်နေတာပဲ။ သူက အမြဲပြောတယ် ဒီမှန်က ရိုမန်အင်ပါယာရဲ့ အမှောင်ဧကရာဇ်ရဲ့ ရတနာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒါက သာမန်လွန် ပစ္စည်းတစ်ခုတဲ့..."
သူမ၏ အသံ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မှန်တင်ခုံပေါ်ရှိ ကြေးဝါမှန်သည် ရုတ်တရက် ကြက်သွေးရောင် အလင်းဖြင့် တောက်ပလာပြီး သူမကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
...
ဆိုနီယာ ပင်လယ်တွင်၊ ထင်ရှားသော ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် တစ်ခုနှင့်တူသည့် သုံးတိုင်စိုက် ရွက်လှေတစ်စင်းသည် မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖြတ်သန်း ခုတ်မောင်းနေသည်။
အယ်လ်ဂျာ ဝီလ်ဆင် သည် ပင်လယ်ပြင်ရှိ လှိုင်းများနှင့်အတူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ဟန်ချက်ညီမှုကို အလွယ်တကူ ထိန်းထားကာ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။ သူသည် လျှပ်စီးပုံစံ ပန်းထိုးထားသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ထူးခြားသည့် ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော ဖန်ပုလင်းတစ်လုံး ရှိနေသည်။ ပုလင်းထဲတွင် တစ်ခါတစ်ရံ ပူဖောင်းများ ထွက်ပေါ် လာပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ နှင်းခဲများက နှင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံ ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်မှု လက္ခဏာများကို မြင်တွေ့ရသည်။
"တို့တွေ တစ္ဆေငါးမန်းရဲ့ သွေး လိုနေသေးတယ်..." ဟု အယ်လ်ဂျာက ရေရွတ်လိုက်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖန်ပုလင်းနှင့် သူ၏ လက်ဖဝါး မျက်နှာပြင်ကြားရှိ နေရာလွတ်တွင် ကြက်သွေးရောင် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုပါ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
...
မီးခိုးရောင် မြူခိုးများကြားတွင် အော်ဒရီ ဟောလ် သည် အမြင်အာရုံ ပြန်လည်ရရှိလာပြီး သူမသည် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် အခြေအနေကို စတင် စဉ်းစားနေစဉ်၊ သူမ၏ မျက်နှာချင်း ဆိုင်ရှိ ဝေဝါးနေသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကလည်း အလားတူ လုပ်ဆောင်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင်၊ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မီးခိုးရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ တစ်ဦး သူတို့နှင့် မဝေးလှသော နေရာတွင် ရပ်နေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။
'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ' မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ကျိုးမင်ရွီပင် ဖြစ်သည်။ သူသည်လည်း အလားတူပင် ဆွံ့အ မှင်သက်နေသည်။
"လူကြီးမင်း၊ ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲ။"
အော်ဒရီ နှင့် အယ်လ်ဂျာ တို့သည် အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက်၊ သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် အသံပြိုင်တူ ပြောလိုက်ကြသည်။
"ရှင်/မင်း ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလဲ။"