အခန်း (၃၄) - ကြိုတင်ငွေ
ပြတင်းပေါက် လုံးဝမရှိတဲ့ မြေအောက်ခန်း တစ်ခုထဲမှာ၊ တောင့်တင်းခိုင်မာတဲ့ အယ်လ်ဂျာ ဝီလ်ဆန် က ကိရိယာမျိုးစုံနဲ့ ဆိတ်သားရေစာရွက်တွေ တင်ထားတဲ့ စားပွဲရှည် တစ်လုံးဘေးမှာ ထိုင်နေတယ်။ သူ့ရှေ့မှာ တစ်ဝက်လောက် လောင်ကျွမ်းပြီးသား ဖယောင်းတိုင် တစ်တိုင် ရှိတယ်။
မှိန်ပျပျ ဝါကျင့်ကျင့် မီးတောက်ရဲ့ တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ရှားမှုက ပစ္စည်းတွေနဲ့ စားပွဲရဲ့ အရိပ်တွေကို တံလျှပ်တစ်ခုလို လှုပ်ရှားနေစေတယ်။
အယ်လ်ဂျာ ရဲ့ ဆံပင်တွေက ပင်လယ်ရေညှိတွေလို ရှုပ်ပွနေပြီး အမည်းရောင်နဲ့ ဆင်တူတဲ့ အပြာရင့်ရောင် ဖြစ်နေတယ်။ သူက လျှပ်စီးကြောင်း ပုံစံတွေ ထိုးထားတဲ့ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားတယ်။ သူက သူ့လက်မတွေကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ထားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ထားကာ၊ ဖယောင်းတိုင်ရဲ့ ဘယ်ဘက်က အနက်ရောင် အရည်ပါတဲ့ ပုလင်းတစ်ပုလင်းကို အာရုံစိုက်နေတယ်။
ရွှီး! ရွှီး! ရွှီး!
ဖျန်း! ဖျန်း! ဖျန်း!
လေပြင်း မုန်တိုင်းတိုက်သံ ဒါမှမဟုတ် ပင်လယ်လှိုင်းလုံးတွေ ရိုက်ခတ်သံက အလုံပိတ်ထားတဲ့ ပုလင်းထဲကနေ ဟိန်းထွက်နေတယ်။ ပြီးတော့ အနက်ရောင် မှင်ရည် နစ်မဝင်တဲ့ နေရာတွေမှာ မှေးမှိန်တဲ့ မြူခိုးတွေ ဝဲလည်နေတယ်။ အဲဒါက မျက်လုံးတွေနဲ့ ပါးစပ်တစ်ခု ပေါက်လာသလိုမျိုးပဲ။
အယ်လ်ဂျာ က နံရံမှာ ချိတ်ထားတဲ့ နာရီကို ကြည့်ဖို့ ခေါင်းစောင်းလိုက်ရာ၊ လက်တံက သုံးနာရီကို ထိုးသွားတာကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။
သူ့မျက်လုံးတွေ မှောင်မိုက်သွားချိန်မှာ သူက သူ့နားထင်ကို ဖိလိုက်တယ်။ စားပွဲပေါ်က ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးဆီကနေ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အရောင်တွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။
အဲဒီအခိုက်အတန့်မှာပဲ၊ ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာတဲ့ ကြက်သွေးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ဒီရေလှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုလို သူ့ကို ချက်ချင်း နစ်မြုပ်သွားစေတာကို သူ တွေ့လိုက်ရတယ်!
...
ဘက်ခ်လန်း၊ အင်ပရက်စ် ရပ်ကွက်၊ ဟောလ် မိသားစုရဲ့ ဇိမ်ခံ စံအိမ်ကြီး အတွင်း။
သူမရဲ့ အကဆရာမကို ပြန်လွှတ်ပြီးနောက်၊ အော်ဒရေး က တံခါးကို သော့ခတ်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ မိတ်ကပ် စားပွဲရှေ့မှာ မတ်မတ် ထိုင်လိုက်တယ်။
အပြင်ဘက်က နေရောင်ခြည်က တောက်ပပြီး လှပနေတယ်။ အဲဒီမှာ သေသပ်လှပတဲ့ ဆိတ်သားရေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ အညိုနုရောင် မှတ်စုစာအုပ် တစ်အုပ် ရှိတယ်။ အဲဒါက ဗလာဖြစ်နေတာကို ပြသဖို့ ဖွင့်လှပ်ထားတယ်။ ၎င်းရဲ့ ညာဘက်မှာတော့ ရွှေရောင် ထိပ်ဖျားနဲ့ ပတ္တမြားတွေ မြှုပ်နှံထားတဲ့ မှင်တံ တစ်ချောင်း ရှိတယ်။
တွေ့ဆုံပွဲ ကနေ ထွက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် မှင်တံကို ကောက်ကိုင်ပြီး ဖော်မြူလာကို ရေးချနိုင်တယ်ဆိုတာ သေချာအောင် အော်ဒရေး က စမ်းသပ်မှု တစ်ခု လုပ်လိုက်တယ်။
"ကျွန်မ အရမ်း မျှော်လင့်နေတာပဲ..."
သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို စုချွန်ပြီး မှန်ကို ကြည့်ရင်း သူမရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဖိနှိပ်ဖို့ သူမက အသက်ရှူသွင်းလိုက်တယ်။
သို့သော်လည်း၊ မှန်ထဲမှာ သူမကိုယ်သူမ ရောင်ပြန်ဟပ်နေတာကို သူမ မတွေ့ရပါဘူး။ အဲဒီအစား၊ ကြက်သွေးရောင် ပုံရိပ်ယောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ပေါက်ကွဲထွက်လာတယ်!
...
မီးခိုးရောင် မြူခိုးတွေရဲ့ အထက်မှာ ဘီလူးတစ်ကောင်ရဲ့ စံအိမ်နဲ့တူတဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ နတ်ဘုရား စံအိမ်ကြီး တစ်ခု တည်ရှိနေတယ်။
ကြေးဝါစားပွဲရဲ့ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှာ ကြက်သွေးရောင်တွေ ပွင့်လန်းလာတယ်။ အဲဒါတွေက စမ်းရေပန်း တစ်ခုလို အထက်ကို ပန်းထွက်လာပြီးနောက် တဖျောက်ဖျောက် ကျဆင်းသွားတယ်။ အဲဒါက အရင်နေရာတွေမှာပဲ ထိုင်နေတဲ့ မှုန်ဝါးဝါး လူရိပ် နှစ်ခုကို 'ထွင်းထု' ဖန်တီးလိုက်တယ်။
နူးညံ့တဲ့ ရွှေရောင် ဆံပင်၊ အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အော်ဒရေး က မသိစိတ်အရ ဂုဏ်ထူးဆောင် နေရာ ဆီကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။
ထူထပ်တဲ့ မီးခိုးရောင် မြူခိုးတွေထဲမှာ နစ်မြုပ်နေတဲ့ လူရိပ်က နောက်ကို မှီထိုင်နေတာကို သူမ မြင်လိုက်ရတယ်။ လက်တစ်ဖက်က ပြန့်ပြူးနေပြီး စားပွဲစွန်းကို ထိထားကာ၊ နောက်လက်တစ်ဖက်က သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်နေတယ်။
"မင်္ဂလာ မွန်းလွဲခင်းပါ၊ မစ္စတာ ဖူးလ်~!" အော်ဒရေး က ရွှင်လန်းတဲ့ အသံနဲ့ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။
ထို့နောက်၊ သူမက ခေါင်းလှည့်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်က လူကို ကြည့်လိုက်တယ်။ အလားတူ လေသံနဲ့ သူမက ပြောလိုက်တယ်။ "မင်္ဂလာ မွန်းလွဲခင်းပါ၊ မစ္စတာ ဟန်းမန်း ~!"
ဒီအမျိုးသမီးက တကယ်ကို အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ သူပဲ။ ငါက လူကောင်း တစ်ယောက်ဆိုတာ သူမ အဲဒီလောက်တောင် သေချာနေတာလား။ သူမဆီကနေ ဘာလို့ ကြောက်ရွံ့မှု တစ်ခုမှ မရှိရတာလဲ။ သူမက ကောင်းကောင်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခံထားရတဲ့ မူးမတ်မျိုးနွယ်ဝင် လေဒီ တစ်ယောက်များလား။
ကလိုင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ ပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းထားလိုက်တယ်။ "မင်္ဂလာ မွန်းလွဲခင်းပါ၊ မစ်စ် ဂျက်စတစ် ။"
စကားပြောနေရင်း၊ သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ပြီး သူ့ဘယ်ဘက်လက်ကို လှုပ်ရှားကာ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို နှစ်ချက် ခေါက်လိုက်တယ်။
သူ မြင်ရတဲ့ အရာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ဂျက်စတစ် နဲ့ ဟန်းမန်း တို့ဆီကနေ သူတို့ရဲ့ အရှိန်အဝါ အရောင်တွေ ထွက်ပေါ်နေတာကို သူ တွေ့လိုက်ရတယ်!
ပြီးတော့ ပတ်ဝန်းကျင်က မီးခိုးရောင် မြူခိုးတွေနဲ့ အနီရင့်ရောင် ကြယ်တွေကတော့ အရင်အတိုင်းပါပဲ။ မရှိဘူးလို့ ထင်ရတဲ့ အရာတွေ ဒါမှမဟုတ် သက်ရှိတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်တွေကို မတွေ့ရပါဘူး။
သူက သူ့အကြည့်ကို ရွှေ့လိုက်တော့ ဂျက်စတစ် ရဲ့ အရှိန်အဝါက အဘိုးအို နီးလ် ဖော်ပြခဲ့တဲ့ အရောင်တွေနဲ့ အတိအကျ ကိုက်ညီနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အနီ၊ ခရမ်း၊ အပြာ၊ ဒါမှမဟုတ် အဖြူ ဖြစ်သင့်တဲ့ အရာတွေက သူတို့ရဲ့ သက်ဆိုင်ရာ အရောင်တွေပါပဲ။ ထို့အပြင်၊ အဲဒါတွေက တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်ကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး သင့်တော်တဲ့ အထူ ရှိတယ်။ သူမက တက်ကြွတဲ့ မိန်းမငယ်လေး တစ်ယောက်ဆိုတာ သိဖို့ လွယ်ကူပါတယ်။
သူမရဲ့ ခံစားချက် အရောင်တွေက အနီနဲ့ အဝါပဲ။ အဲဒါက ဝမ်းသာမှု၊ စိတ်အားထက်သန်မှုနဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုပဲ...
ဂျက်စတစ် လိုပဲ၊ ဟန်းမန်း ရဲ့ အရှိန်အဝါ အရောင်တွေမှာ ထူးခြားတာ ဘာမှမရှိပါဘူး။
သူ့ခံစားချက်တွေက လိမ္မော်ရောင် နည်းနည်း ရောစပ်နေတဲ့ အပြာရောင်ပဲ။ တည်ငြိမ်တယ်၊ စဉ်းစားဆင်ခြင်တယ်၊ သတိထားတယ်၊ ပြီးတော့ နည်းနည်း ကျေနပ်နေတယ်?
ဒါက သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှု ဖြစ်တဲ့အတွက်၊ ကလိုင်းက သိပ်ယုံကြည်မှု မရှိဘဲ ကောက်ချက်ချလိုက်တယ်။ သူက အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ချိန်မှာပဲ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခုကို သူ သတိပြုမိလိုက်တယ်။
ဟန်းမန်း ရဲ့ အတွင်းဆုံး အလွှာက အရှိန်အဝါ အရောင်က အရောင်တူလုနီးပါး ဖြစ်နေတယ်!
ကလိုင်းက စိတ်ကို စူးစိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် သေသေချာချာ ထပ်ကြည့်လိုက်တယ်။
ဟန်းမန်း ရဲ့ အီသာ ခန္ဓာကိုယ် ရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာမှာ ပင်လယ်ပြင်နဲ့ ဆင်တူတဲ့ အပြာရင့်ရောင် တစ်ခုကို သူ ဝေဝါးစွာ မြင်နေရတယ်။ အဲဒါက ဒီရေ မုန်တိုင်း တစ်ခုလို ခံစားရတယ်။
သူ့ရဲ့ နက္ခတ် ခန္ဓာကိုယ်?
ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ နက္ခတ် ခန္ဓာကိုယ် ရဲ့ မျက်နှာပြင် လို့ ငါ ပြောသင့်လား။
အခြေအနေကို ကြည့်ရတာ၊ သူက တကယ်ကို သာမန်လွန်သူ တစ်ယောက်ပဲ၊ ပြီးတော့ အဘိုးအို နီးလ် ထက် သိသိသာသာ ပိုအစွမ်းထက်တဲ့သူ တစ်ယောက်ပေါ့။
ကလိုင်းဟာ မေးခွန်းတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေရင်း သူက စိတ်ထဲမှာခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်တယ်။
"မဟုတ်သေးဘူး ဒါက ထူးခြားတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခု ဖြစ်နေတာနဲ့ သက်ဆိုင်နိုင်တယ်။ ဒါက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် နေရာ ဖြစ်နေလို့သာ အဘိုးအို နီးလ် ဆီမှာ မပြသခဲ့တဲ့ ဒီအရာတွေကို ငါ မြင်နိုင်တာဖြစ်မှာပါ။"
သူက ဂျက်စတစ် ဘက်ကို ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး အဲဒါက သာမန်လွန်သူတွေသာ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ လက္ခဏာ တစ်ခုဆိုတာကို အတည်ပြုလိုက်တယ်။
အဲဒီအခိုက်အတန့်မှာပဲ၊ အယ်လ်ဂျာ ကလည်း နှုတ်ဆက်စကား ပြောလို့ ပြီးသွားတယ်။
အော်ဒရေး က ဖွဖွလေး သက်ပြင်းချပြီး မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ မေးလိုက်တယ်။ "မစ္စတာ ဟန်းမန်း၊ သရဲ ငါးမန်း (Ghost Shark) သွေး ဘူးကို ရှင် ရပြီလား။"
အယ်လ်ဂျာ က ကလိုင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တော့၊ သူက တခြားကိစ္စတွေကို စဉ်းစားနေသလိုမျိုး သူ့မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို ခေါက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
"အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အဲဒါက ကျွန်တော့် မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ အတိအကျ ကိုက်ညီပါတယ်။ ခင်ဗျား ဒီလောက် မြန်မြန် ပို့ပေးမယ်လို့ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။ သရဲ ငါးမန်း သွေးက ပုံမှန် သာမန်လွန် သတ္တဝါ မဟုတ်ဘူး" လို့ အယ်လ်ဂျာ က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်တယ်။
(ကျိုးမင်ရွှီ/ကလိုင်း/ဖူးလ် ဟာ မူလ ကလိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့ ကံကောင်းစေတဲ့ အစီအရင်ကိုလိုက်လုပ်ခဲ့တုန်းက အော်ဒရေး/ဂျပ်စတစ် နဲ့ အယ်လ်ဂျာ/ဟန်းမန်း တို့နဲ့ တွေ့ခဲ့ပြီး ပထမဆုံးတွေ့ဆုံပွဲတုန်းက လုပ်ခဲ့တဲ့အပေးအယူဖြစ်ပါတယ်)
အော်ဒရေး က နှိမ့်ချစွာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်။ "ဒီရလဒ်ကို မြင်ရလို့ ကျွန်မ အရမ်း ဝမ်းသာပါတယ်။"
သူမက ငယ်ငယ်ကတည်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေနဲ့ ပတ်သက်တာ ဘာမဆိုကို နှစ်သက်တဲ့အတွက်၊ သူမက အလားတူ စိတ်ဝင်စားမှုတွေရှိတဲ့ မူးမတ် အသိုင်းအဝိုင်းက လူတွေနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ခဲ့တယ်။
သူတို့က သတင်းအချက်အလက်တွေ၊ စာအုပ်တွေနဲ့ ရှားပါးတဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေကို အချင်းချင်း ဖလှယ်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီမတိုင်ခင်ကတော့၊ သူတို့ထဲက ဘယ်သူကမှ တကယ့် သာမန်လွန်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ သဘာဝလွန် စွမ်းအား တစ်ခုခုကို မရရှိခဲ့ဖူးပါဘူး။
အဲဒီအစား၊ သူမသာ သူတို့ရဲ့ ကြင်ယာတော် မင်းသမီး ဖြစ်လာရင် သူမ လိုချင်တာကို လက်ဆောင်ပေးနိုင်တယ်လို့ အရိပ်အမြွက် ပြောခဲ့တဲ့ မင်းသား အနည်းငယ် ရှိခဲ့ပါတယ်။
သို့သော်လည်း၊ သူမက သရဲ ငါးမန်း သွေးကို သူမ မိသားစုရဲ့ မြေအောက် သိုလှောင်ခန်း ကနေ တိုက်ရိုက် ရယူခဲ့တာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပစ္စည်းစာရင်းမှာ 'ပုလင်းကြီး တစ်ပုလင်း' လို့ပဲ ဖော်ပြထားပြီး၊ ဘယ်နှစ် မီလီလီတာ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်လောက် ပြည့်နေရမယ်လို့ ဖော်ပြမထားတဲ့အတွက်၊ အဲဒီအထဲက နည်းနည်းလောက် လောင်းထုတ်လိုက်တာက သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူမ ယုံကြည်ခဲ့တယ်။ မတော်တဆမှု တစ်ခုခု ဖြစ်ပြီး ကိစ္စ ပေါ်ပေါက်သွားရင်တောင်မှ၊ သူမ မိဘတွေက ဒီကိစ္စကို ဆက်လက် အရေးယူဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
အယ်လ်ဂျာ က မြူခိုးတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ ဖူးလ် ကို သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ခေါင်းပြန်လှည့်လာတယ်။ "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သဘောတူညီချက်အရ၊ ပွဲကြည့်ပရိသတ် ဆေးရည် ဖော်မြူလာကို ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ပြောပြပါ့မယ်။"
"ကျွန်မကို ပြင်ဆင်ခွင့် ပေးပါ။ ကောင်းပြီ၊ စပါတော့။" အော်ဒရေး က သူမရဲ့ အာရုံစူးစိုက်မှု အားလုံးကို စုစည်းရင်း အသက်ရှူသွင်းလိုက်တယ်။
"အဆင့်နိမ့် စီကွန့် ဆေးရည်တွေက ဖော်စပ်ဖို့ အရမ်း လွယ်ကူပါတယ်။ ကျွန်တော် ပေးတဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း လိုက်လုပ်ရုံပါပဲ။ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေက ပမာဏ ပိုနည်းနိုင်ပေမဲ့ ပိုများလို့မရဘူး ဆိုတာကို မှတ်ထားပါ။ အဲဒါက ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတွေကို ဖြစ်စေနိုင်တယ်။ သာမန်လွန်သူတွေ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားတဲ့ သတင်းတွေကို ခင်ဗျား ကြားဖူးလောက်မှာပါ။ အဲဒါကို ကျွန်တော် ထပ်ပြောဖို့ မလိုဘူးလို့ ယုံကြည်ပါတယ်?" အယ်လ်ဂျာ က သတိပြုရမယ့် အချက်တွေကို အရင် ပြောပြတယ်။
အော်ဒရေး က ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။ "ကျွန်မ အပြည့်အဝ နားလည်ပါတယ်။"
စကားပြောနေစဉ်မှာပဲ၊ သူမက ခေါင်းလှည့်ပြီး မစ္စတာ ဖူးလ် ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူဆီကနေ ထပ်ဖြည့်ပြောစရာ ရှိမရှိ သူမ သိချင်ခဲ့ပါတယ်؛ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ၊ ဖူးလ် ဟာ ရုပ်တုတစ်ခုလို အဲဒီမှာ တိတ်တဆိတ် ထိုင်နေပါတယ်။
အယ်လ်ဂျာ က ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးမှ ပြောလိုက်တယ်။ "ပမာဏ ပိုနည်းတာက အရမ်း ကွာဟသွားသင့်တယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး... တကယ်လို့ ခင်ဗျားမှာ လက်ထောက် မရှိဘူးဆိုရင်၊ ဓာတုဗေဒ စမ်းသပ်မှုတွေနဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်အောင် အချိန်နည်းနည်း ယူဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုပါတယ်။"
"ဒီလို ကိစ္စတွေအတွက် ကျွန်မမှာ အိမ်တိုင်ရာရောက် ကျူရှင်ဆရာ ရှိပါတယ်" လို့ အော်ဒရေး က အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပြန်ဖြေတယ်။
အယ်လ်ဂျာ က အများဆုံး ကွာဟနိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာကို ပြောပြပြီးနောက်၊ သူက အလွန် သွက်လက်စွာ ရွတ်ဆိုပြလိုက်တယ်။
"ပွဲကြည့်ပရိသတ်။ စီကွန့် ၉ ဆေးရည်။ ရေသန့် ၈၀ မီလီလီတာ။ ဆောင်းဦး ခရိုကပ်စ် အဆီအနှစ် ၅ စက်။ နွားသွား ပီယိုနော အမှုန့် ၁၃ ဂရမ်။ နတ်သူငယ် ပန်း ၇ ပွင့်။ ရင့်ကျက်တဲ့ မန်ဟောလ် ငါး ရဲ့ မျက်လုံးတစ်လုံး။ ဆိတ်ချို အနက်ရောင် ငါး ရဲ့ သွေး ၃၅ မီလီလီတာ ထည့်ပါ။
"နောက်ဆုံး ပစ္စည်း နှစ်ခုက အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်းတွေပဲ။ အဲဒါတွေက ပင်လယ်ထဲက သာမန်လွန် သတ္တဝါတွေပဲ။ ခင်ဗျား သတိထားဖို့ လိုတယ်။"
"ကောင်းပါပြီ။" အော်ဒရေး က ပြန်လည် သတိရပြီး ထပ်ပြောတယ်။ "ရေသန့် ၈၀ မီလီလီတာ။ ဆောင်းဦး ခရိုကပ်စ် အဆီအနှစ် ၅ စက်၊ နွားသွား... ၁၃ ဂရမ်။"
"ပီယိုနော အမှုန့်" လို့ အယ်လ်ဂျာ က သတိပေးတယ်။
သူ့အကူအညီနဲ့ အော်ဒရေး ဟာ ဖော်မြူလာရဲ့ အစီအစဉ်ကို တဖြည်းဖြည်းနဲ့ တိကျစွာ မှတ်မိသွားတယ်။ သို့သော်လည်း၊ သူမက အဲဒါကို အကြိမ်ကြိမ် တီးတိုးရေရွတ်နေရင်း စိုးရိမ်နေပုံ ပေါက်တယ်။
"အာရုံခံစားမှု အကြောင်း ခင်ဗျား သိလား။"
ဂျက်စတစ် ခေါင်းညိတ်တာကို မြင်တော့ အယ်လ်ဂျာ က ဆက်ပြောတယ်။
"အာရုံခံစားမှု အကြောင်း ခင်ဗျား ဘယ်လောက် သိလဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး။ ကျွန်တော် တစ်ခေါက်လောက် ဖော်ပြပါရစေ... ဆေးရည်ကို သောက်သုံးပြီးနောက်၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဝိညာဉ်ရေးရာနဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အာရုံခံစားမှု ကို အမြန် စတင်ပါ...
ဆေးရည်ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို တကယ် ဆုပ်ကိုင်နိုင်ဖို့ နေ့တိုင်း လေ့ကျင့်ဖို့ သေချာအောင် လုပ်ပါ။ အဲ့တာက သင်္ကေတပြုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်နဲ့ ဆေးရည်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေကို ပိုပြီး ဖော်ထုတ်ပါ။ အဲဒီနည်းနဲ့၊ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားမယ့် အန္တရာယ်ကို ခင်ဗျား အကြီးမားဆုံး အတိုင်းအတာအထိ ရှောင်ရှားနိုင်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ဆေးရည် တစ်ခုရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က အဓိကအားဖြင့် ဆေးရည်ရဲ့ နာမည်မှာ တည်ရှိတယ်၊ ဥပမာ ပွဲကြည့်ပရိသတ် လိုမျိုးပေါ့!"
ကလိုင်းက သူတို့ရဲ့ စကားစမြည်ပြောဆိုမှုကို တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေပြီး ဝင်ပါဖို့ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး။ သူလုပ်သမျှက တိတ်တဆိတ် မှတ်သားပြီး လေ့လာဖို့ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ သူ့ဆီမှာ ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။
အော်ဒရေး က ဟန်းမန်း ရဲ့ ရှင်းပြချက်တွေကို သေသေချာချာ နားထောင်နေပြီး၊ ပိုပြီး အသေးစိတ်ကျတဲ့ အရာတစ်ခုခုကို မေးမြန်းတော့မယ့်ဆဲဆဲမှာ၊ ရုတ်တရက် စားပွဲကို ခေါက်တဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရတယ်။
သူမနဲ့ အယ်လ်ဂျာ တို့က ခေါင်းလှည့်ပြီး ဖူးလ်l ကို ကြည့်လိုက်ကြတယ်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး တန်ခိုးကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က သူ့လက်ချောင်းတွေနဲ့ ဖွဖွလေး ခေါက်နေတာကို သူတို့ သတိပြုမိလိုက်ကြတယ်။
သူက အသံသြသြနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
"အဲဒါက အဲဒါတွေကို ဆုပ်ကိုင်ဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီအစား တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစည်းဖို့ ပဲ။
"အဲဒါက ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီအစား သရုပ်ဆောင်ဖို့ ပဲ။
"ဆေးရည် တစ်ခုရဲ့ နာမည်ဆိုတာ သင်္ကေတ သက်သက် မဟုတ်ဘူး၊ ပုံရိပ်ယောင် လည်း ဖြစ်တယ်။ အဲဒါက တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစည်းခြင်း ရဲ့ သော့ချက်ပဲ။"
ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ အော်ဒရေး ဟာ မှင်သက်ပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားတယ်။ မစ္စတာ ဖူးလ် ဘာကို ဖော်ပြချင်နေတာလဲဆိုတာကို သူမ သိပ်မရှင်းလင်းပါဘူး。
တုံ့ပြန်မှု တစ်ခုခု ရမလားဆိုပြီး သူမက မသိစိတ်အရ မျက်လုံးထောင့်ကနေ ဟန်းမန်း ကို ကြည့်လိုက်တယ်။
သူ လန့်ဖျပ်ပြီး အေးခဲသွားတာကို မြင်လိုက်ရတော့ သူမ အံ့အားသင့်သွားတယ်။
အဲဒါက သာမန်လူ တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်တဲ့ မိုးကြိုးပစ်သံကို ကြားလိုက်ရသလိုမျိုးပါပဲ။
"တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစည်းခြင်း၊ သရုပ်ဆောင်ခြင်း... တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစည်း၊ သရုပ်ဆောင်... တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစည်းခြင်း၊ သရုပ်ဆောင်ခြင်း၊ အဲ့တာတွေက သော့ချက်..."
အယ်လ်ဂျာ က အရေးကြီးတဲ့ သဘောတရား တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်မိသွားသလို ဒါမှမဟုတ် ထူးဆန်းတဲ့ ကျိန်စာတစ်ခုရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ရသလိုမျိုး တိုးတိုးလေး အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ပြောနေတယ်။
ခဏအကြာမှာ၊ သူက ခေါင်းမော့ပြီး အက်ကွဲနေတဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ မစ္စတာ ဖူးလ်။ ခင်ဗျားရဲ့ အရိပ်အမြွက်က ကျွန်တော့် အသက်လောက် တန်ဖိုးရှိပါတယ်။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ကြီးမားတဲ့ အလင်းပြမှု တစ်ခု ပေးခဲ့တယ်။ သေချာတာပေါ့၊ ကျွန်တော် အဲဒါကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးဘူး ဒါမှမဟုတ် သဘောမပေါက်သေးဘူးလို့ ယုံကြည်ပါတယ်။"
ကလိုင်းက ပြုံးလျက် ပြောဆိုခြင်းအားဖြင့် သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ ပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းလိုက်တယ်။
"အခုလိုပြောပြလိုက်တာ ကြိုတင်ငွေလို သဘောမျိုးပါပဲ ပါ။"
တကယ်တော့၊ ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေရဲ့ အတိအကျ အဓိပ္ပာယ်ကို သူလည်း တကယ် နားမလည်ပါဘူး။ ဧကရာဇ် ရိုဆယ်လ် ဟာ ပုံမှန် သာမန်လွန်သူ ထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တယ်၊ ပြီးတော့ ဟန်းမန်း ထက် ပိုအစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာကိုပဲ သူ သေချာ သိပါတယ်။
"ကြိုတင်ငွေ လို သဘောမျိုး... "
အော်ဒရေး က ဟန်းမန်း ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ပြီး အစောက အရိပ်အမြွက်ဟာ အဖိုးတန်တယ်ဆိုတာကို သိလိုက်တယ်။ သူမက အဲဒီအကြောင်းကို တွေးတောနေရင်း မေးလိုက်တယ်။ "မစ္စတာ ဖူးလ်၊ ကျွန်မတို့ကို ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ။"
သူမရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်က အယ်လ်ဂျာ က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။ "ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို ဘယ်လို ကိစ္စမျိုး ပြန်ပြီး တာဝန်ပေးချင်တာလဲ။"
ကလိုင်းက အနည်းငယ် နောက်ကို မှီလိုက်ပြီး သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ နူးညံ့ပြီး သာယာတဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
"ကျွန်တော့် ကိုယ်စား ရိုဆယ်လ် ဂူးစတဗ် ရဲ့ လျှို့ဝှက် ဒိုင်ယာရီကို စုဆောင်းပေးပါ။ အဲဒါက စာမျက်နှာ တစ်ရွက်တည်း ဖြစ်နေရင်တောင်မှပေါ့။"