အခန်း (၁၉) - တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ
"ငါတို့က အုပ်ထိန်းသူတွေ ဖြစ်သလို၊ အန္တရာယ်တွေ၊ ရူးသွပ်မှုတွေနဲ့ အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်နေရတဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ လူဆိုးလူယုတ်တွေ အုပ်စုလည်း ဖြစ်တယ်။"
ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်က စင်္ကြံလမ်းကို ပိတ်ထားပြီး၊ နံရံတွေက ရေခဲလို အေးစက်နေတယ်။ အခန်းကို တောက်ပတဲ့ အဝါရောင် မီးရောင်တွေနဲ့ လင်းထိန်ထားတယ်။
ဒန်း စမစ် ရဲ့ ပြောဆိုချက်က ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ ကလိုင်းရဲ့ နှလုံးသားကို တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ရိုက်ခတ်သွားတယ်။ အဲဒါက သူ့ကို ခဏတာ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေတယ်။
ကလိုင်း တိတ်ဆိတ်နေတာကို မြင်တော့ ဒန်း က ခေါင်းခါပြီး ပြုံးလိုက်တယ်။
"မင်း အရမ်း စိတ်ပျက်သွားပြီလား။ သာမန်လွန်သူတွေ ဆိုတာ မင်း စိတ်ကူးယဉ်ထားသလိုမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့က အန္တရာယ်တွေနဲ့ အမြဲတမ်း ယှဉ်တွဲ လျှောက်လှမ်းနေရတာပါ။"
"ရရှိမှုတိုင်းအတွက် ပေးဆပ်ရမှု ဆိုတာ အမြဲတမ်း ရှိစမြဲပါ။" ကလိုင်းက သူ့ရဲ့ တုန်လှုပ်မှုကနေ ပြန်လည် သတိဝင်လာပြီး တုန်ယင်နေတဲ့ အသံနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။
သာမန်လွန်သူ တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါ၊ ထူးကဲမှုနဲ့ သာမန်မဟုတ်တဲ့ အသွင်အပြင်တွေမှာ ဒီလို လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်တွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ သူ တကယ်ပဲ မထင်ထားခဲ့မိတာ အမှန်ပါပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက၊ သူက ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်မတွေ့ရဘဲ ဖော်ပြချက်ကိုသာ ကြားနေရလို့ရယ်၊ သူ့အပေါ်ကို ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ကျရောက်လာပြီး ဝဲဂယက်ထဲကို စုပ်ယူခံလိုက်ရလို့ရယ်ပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။
ကလိုင်းဟာ မကြာခင်မှာပဲ သူ့ရဲ့ ကြောက်ရွံ့မှု၊ မသက်မသာဖြစ်မှု၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနဲ့ ထိတ်လန့်မှုတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်သွားတယ်။ သေချာတာပေါ့၊ နောက်ဆုတ်ချင်တဲ့ အတွေးကတော့ ရှောင်လွှဲလို့ မရပါဘူး၊ အဲဒါက ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဝဲလည်နေပြီး ထွက်မသွားဖို့ ငြင်းဆန်နေတယ်။
"မဆိုးပါဘူး။ တော်တော် ရင့်ကျက်ပြီး အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် တွေးတတ်တာပဲ..."
ဒန်း က ကော်ဖီ နောက်ဆုံးတစ်ငုံကို သောက်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောတယ်။
"ပြီးတော့၊ သာမန်လွန်သူတွေက မင်း စိတ်ကူးယဉ်ထားသလောက် အစွမ်းမထက်ပါဘူး၊ အထူးသဖြင့် အဆင့်နိမ့် စီကွန့် က သာမန်လွန်သူတွေပေါ့။ ဟီးဟီး၊ ငါတို့က အမြင့်ဆုံး အဆင့်ကို ကိုယ်စားပြုဖို့ ၁ ကို ဘာလို့သုံးပြီး အနိမ့်ဆုံးအတွက် ၉ ကို သုံးရတာလဲ။ ဒါက ပင်ကိုယ်အသိစိတ်နဲ့ ယုတ္တိဗေဒကို ဆန့်ကျင်မနေဘူးလား။ ငါတို့ မကြာခဏ ပြောလေ့ရှိတဲ့ အဆင့်နိမ့် စီကွန့် ဆိုတာက အဆင့်နိမ့် ဒါမှမဟုတ် နံပါတ်ကြီးတာကို ရည်ညွှန်းတာပါ။ သူတို့က စီကွန့် ကွင်းဆက်ရဲ့ အစပြုတဲ့ နေရာတွေပါ။"
"ကောင်းပြီ၊ ငါ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။ အင်း၊ သာမန်လွန်သူတွေက မင်း စိတ်ကူးယဉ်ထားသလောက် အစွမ်းမထက်ပါဘူး။ အဆင့်နိမ့် စီကွန့် က သာမန်လွန်သူ တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားက အမြောက်တွေဆိုတာ ထားလိုက်ဦး၊ သေနတ်တွေကိုတောင် မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ သူတို့က သေနတ်တွေထက် ပိုပြီး နည်းနည်းသာသွားတာက ခုခံကာကွယ်ဖို့ ခက်ခဲရုံသက်သက်ပါ။ တကယ်လို့ အနာဂတ်မှာ မင်း သာမန်လွန်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့ရင်၊ ဒီနေ့ ငါပြောခဲ့တာတွေကို သေချာ စဉ်းစားရမယ်။ အဆင်အခြင်မဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် မချပါနဲ့။"
ကလိုင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်တယ်။ "ကျွန်တော် ဘယ်တော့များ အခွင့်အရေး ရမလဲဆိုတာတောင် မသိသေးပါဘူး။"
တကယ်လို့ အခွင့်အရေးသာ သူ့ဆီ ရောက်လာရင်၊ သူ လက်လွတ်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူ ခံစားရတယ်။
စီကွန့် မှာ မှားယွင်းတဲ့ ဆေးရည် ဒါမှမဟုတ် အဆင့်ပိုမြင့်တဲ့ ဆေးရည်ကို သောက်သုံးမိခြင်းကို အများစုက ရှောင်ရှားနိုင်ပါတယ်။ အဓိက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ အန္တရာယ်ကတော့ ဆေးရည်တွေရဲ့ သိမ်မွေ့တဲ့ လွှမ်းမိုးမှုတွေနဲ့၊ အကြားအာရုံနဲ့ အမြင်အာရုံတွေ တိုးတက်လာတာကြောင့် သူ ကြုံတွေ့ရမယ့် အရာတွေပါပဲ။
ပထမအချက်အတွက်တော့၊ သူက သူ့အရင် မျိုးဆက်တွေဆီက အတွေ့အကြုံတွေကို မှီငြမ်းနိုင်ပါတယ်။ သူက ရာထူးတိုးဖို့ အလျင်စလို မလုပ်ဘဲ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ထိန်းချုပ်နိုင်သရွေ့၊ ထιန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားနိုင်ခြေက အတော်လေး နည်းပါးပါတယ်။
ဒါ့အပြင်၊ လက်ရှိ သူရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ ပြဿနာကိုလည်း သူ ဖြေရှင်းဖို့ လိုသေးတယ်လေ။ သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုရဲ့ အနှစ်သာရကို နားလည်ပြီး အရင်ကမ္ဘာကို ပြန်ကူးပြောင်းဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်။ ဒါတွေက ပထမခြေလှမ်းကို စတင်လှမ်းဖို့ အခြေခံ အကြောင်းရင်းတွေပါပဲ။
သူက ပိုမြင့်တဲ့ စီကွန့် နေရာတွေကို ရည်မှန်းမထားပါဘူး။ တကယ်လို့ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားဖို့ လွယ်ကူတယ်ဆိုရင်၊ သူက အဆင့်တက်ဖို့ကို မေ့ထားလိုက်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ မူလ စီကွန့် မှာပဲ နေကာ 'အိမ်' ပြန်ဖို့ နည်းလမ်းကို စီစဉ်ဖို့ လိုတဲ့ ပညာဗဟုသုတကိုပဲ အားကိုးနိုင်ပါတယ်။
ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ အန္တရာယ်တွေအကြောင်း အကျယ်တဝင့် ရှင်းပြနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ကလိုင်း ကံကောင်းစေတဲ့ ယတြာ လုပ်ခဲ့တုန်းက၊ သူ ရူးမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ သူ့ခေါင်းကို ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်စေခဲ့တဲ့ ရေရွတ်သံတွေက သူ့စိတ်ထဲမှာ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ကိုကိန်းအောင်း နေတုန်းပါပဲ။ အဲဒါတွေကို သာမန်လွန်သူ မဖြစ်ဘဲနဲ့ ရှောင်လွှဲလို့ မရပါဘူး။ ဒါကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်မယ့် စွမ်းအားကို ရယူတာက ပိုကောင်းပါတယ်။
ဒီအချက်ကို တွေးမိတော့၊ အားသာချက်တွေက အားနည်းချက်တွေထက် သိသိသာသာ ပိုများတယ်လို့ ကလိုင်း ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဒါက သူ့ရဲ့ နောက်ဆုတ်ချင်တဲ့ အတွေးတွေကို လုံးဝနီးပါး ပျောက်ကွယ်သွားစေတယ်။
ဒန်း က သူ့ဆေးတံကို ပြန်ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ မီးခိုးရောင် မျက်လုံးတွေမှာ အပြုံးအရိပ်အယောင်လေး ရှိနေတယ်။
"ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ မင်းကို တိကျတဲ့ အဖြေတစ်ခု မပေးနိုင်ဘူး။ သာမန်လွန်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့၊ ပထမဆုံး၊ မင်းက လုံလောက်တဲ့ စွမ်းဆောင်မှုတွေ လုပ်ရမယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက မနက်ဖြန် ဒါမှမဟုတ် သန်ဘက်ခါမှာ၊ မင်းက အရေးကြီးတဲ့ ရှေးဟောင်း စာရွက်စာတမ်းတွေကို အဓိပ္ပာယ်ဖော်နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ရဲ့ အမှုတွေထဲက တစ်ခုအတွက် တန်ဖိုးရှိတဲ့ အကြံဉာဏ်တွေ ပေးနိုင်မလား။ ဒုတိယအချက်က၊ အထက်လူကြီးတွေရဲ့ စီစဉ်မှုအပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ ဘယ်သူမှ သေချာ မပြောနိုင်ဘူး။"
"ကောင်းပြီ၊ သာမန်လွန်သူတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အခု မင်း တော်တော်လေး သိသင့်ပြီလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ အနာဂတ်မှာ၊ အဆင်အခြင်မဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် မချပါနဲ့။ အခု၊ ငါတို့ ညဥ့်စောင့်ငှက် အဖွဲ့ရဲ့ အရပ်သား အလုပ်အကိုင်တွေနဲ့ မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးမယ်။"
သူက မတ်တပ်ရပ်ပြီး တံခါးဆီ လျှောက်သွားတယ်။
ချားနစ်စ် တံခါး ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် လမ်းကြောင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး သူက ပြောလိုက်တယ်။
"ငါတို့ဆီမှာ စာရင်းကိုင် တစ်ယောက်နဲ့၊ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ယူဖို့နဲ့ ဘုရားကျောင်းနဲ့ ရဲဌာနက ထုတ်ပေးတဲ့ ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းတွေကို စုဆောင်းဖို့ တာဝန်ယူရတဲ့ တခြားသူ တစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူက ရထားလုံး မောင်းသမား အဖြစ်လည်း တာဝန်ယူရတယ်။ သူတို့က ပရော်ဖက်ရှင်နယ်တွေ ဖြစ်ပြီး အဆိုင်းလိုက် အလုပ်လုပ်ဖို့ မလိုဘူး၊ ဒါကြောင့် သူတို့က စနေ၊ တနင်္ဂနွေတွေမှာ နားလို့ရတယ်။"
"ကျန်တဲ့ အရပ်သား ဝန်ထမ်း သုံးယောက်ကတော့ ရိုဆန်း၊ ဘရက်ဒ် နဲ့ အဘိုးအို နီးလ် တို့ပဲ။ သူတို့ရဲ့ အလုပ်တွေက- ဧည့်သည်တွေကို ဧည့်ခံတာ၊ အခန်းတွေကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်တာ၊ ပြီးတော့ အမှုတွဲ ဖိုင်တွေနဲ့ ပစ္စည်းစာရင်း မှတ်တမ်းတွေကို ရေးမှတ်ရတာတွေပေါ့ ပြီးတော့ သူတို့က လက်နက်တိုက်၊ သိုလှောင်ရုံနဲ့ မော်ကွန်းတိုက်တွေကိုလည်း စောင့်ကြပ်ရပြီး၊ တစ်ယောက်ယောက်က ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို ယူဖို့၊ ထုတ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ပြန်အပ်ဖို့ လာရင် စာရင်းသွင်းတာကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လုပ်ဆောင်ရတယ်။ သူတို့ တစ်ယောက်စီက တနင်္ဂနွေနေ့ကလွဲရင် တစ်ပတ်ကို တစ်ရက် နားရက် ရှိတယ်။ ညဆိုင်းတွေနဲ့ နားရက် စီစဉ်မှုတွေအတွက် သူတို့ဘာသာသူတို့ ညှိနှိုင်းကြတယ်။"
"ဒါဆို ကျွန်တော့်ရဲ့ အလုပ်တာဝန်က ရိုဆန်း တို့နဲ့ အတူတူပဲလား။" သာမန်လွန်သူတွေအကြောင်း အတွေးတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ကလိုင်းက သူ့ရဲ့ အလုပ်တာဝန်တွေကို ရှင်းလင်းအောင် ကြိုးစားလိုက်တယ်။
"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီလို မလိုပါဘူး။ မင်းက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် တစ်ယောက်ပဲလေ" လို့ ဒန်း က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်။
"လောလောဆယ် မင်းမှာ တာဝန် နှစ်ခု ရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုက၊ မနက်တိုင်း ဒါမှမဟုတ် နေ့လယ်တိုင်း အပြင်ထွက်ပြီး လမ်းလျှောက်ပါ။ ဝဲ့လ်ချ် ရဲ့ အိမ်ကနေ မင်းအိမ်ကို သွားတဲ့ လမ်းအသီးသီးကို အာရုံစိုက်ပါ။"
"ဘာ?"
ကလိုင်းဟာ ဆွံ့အသွားတယ်။ ဒါက ဘယ်လို အလုပ်မျိုးလဲ။ အဲဒါက အရမ်း ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဆန်လို့လား။
ဒန်း က သူ့လက်တွေကို အနက်ရောင် လေကာအင်္ကျီ အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။
"မင်း မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်သွားပြီဆိုတာကို ငါတို့ အတည်ပြုပြီးတဲ့နောက်၊ ဝဲ့လ်ချ် နဲ့ နာယာ တို့ရဲ့ အမှုကို ငါတို့ ပိတ်သိမ်းတော့မယ်။ အလားတူပဲ၊ အန်တီဂိုနပ်စ် မိသားစုရဲ့ အဲဒီ ဒိုင်ယာရီကလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ အဲဒါကို မင်း ယူသွားတယ်လို့ ငါတို့ သံသယရှိတယ်။ မင်း အိမ်ပြန်လာတဲ့ လမ်းမှာ အဲဒါကို ဖွက်ထားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့်လည်း မင်းအိမ်မှာ ငါတို့ ဘာသဲလွန်စမှ မတွေ့ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါကလည်း အဲ့ဒိုင်ယာရီ မင်းဆီမှာမရှိဘဲ၊ အိမ်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"
"မင်းက ထူးဆန်းတဲ့ လွှမ်းမိုးခံခဲ့ရပြီး ဒီမှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစကို မေ့သွားပြီဆိုပေမဲ့၊ လူသားရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ ဦးနှောက်က အရမ်းကို အံ့သြဖို့ကောင်းတဲ့အတွက်၊ အကြွင်းအကျန် ခြေရာလက်ကျန် တွေ ရှိနေနိုင်တယ်။ ဒါလီ က သူမရဲ့ နတ်ဝင်သည် နည်းလမ်းတွေကတစ်ဆင့် အဲဒါတွေကို မရယူနိုင်ပေမဲ့၊ အဲဒါတွေ မရှိဘူးလို့တော့ မဆိုလိုပါဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာက မင်း ရင်းနှီးပြီး အရေးကြီးတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရောက်တဲ့အခါ၊ အရင်က ရောက်ဖူးသလို ခံစားချက်မျိုး အရင်က မှတ်ဉာဏ်တွေပြန် ရလာနိုင်ပါတယ်။"
"အဲဒါက ငါတို့ ရယူချင်တဲ့ အရာပဲ။"
"နားလည်ပါပြီ။" ကလိုင်းဟာ သဘောပေါက်သွားတယ်။
ညဥ့်စောင့်ငှက်တွေရဲ့ ဒိုင်ယာရီ တည်နေရာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကောက်ချက်ချမှုက တကယ်ကို ယုတ္တိရှိပါတယ်။ ပါဝင်ပတ်သက်သူတွေထဲမှာ သူတစ်ယောက်တည်း အသက်ရှင်လျက် ကျန်ရစ်တာလေ။ အပြန်လမ်းမှာ ဒိုင်ယာရီကို ယူသွားပြီး ဖွက်ထားဖို့ အချိန်နဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သူ့ဆီမှာပဲ ရှိတာ!
"တကယ်လို့ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ မင်း ဒိုင်ယာရီကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့ရင်၊ မင်းဟာ သာမန်လွန်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ လုံလောက်တဲ့ စွမ်းဆောင်မှုတစ်ခု လုပ်ခဲ့ပြီလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်" လို့ ဒန်း က တိုက်တွန်းလိုက်ပြီး၊ ဒိုင်ယာရီရဲ့ အရေးပါမှုကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းနဲ့ ဖော်ပြလိုက်တယ်။
"ကျွန်တော်လည်း အဲ့အတိုင်းပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။" ကလိုင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
ဒန်း က အကြောင်းအရာကို ထပ်ပြောင်းလိုက်တယ်။
"ဒုတိယအချက်အနေနဲ့၊ မင်း တစ်ပတ်ကို တစ်ရက် နားခွင့်ရမယ်။ ဘယ်နေ့လဲဆိုတာကို အခုလောလောဆယ် မင်းဘာသာ ဆုံးဖြတ်လို့ ရပါတယ်။ မင်း အပြင်မှာ တာဝန်မကျတဲ့အချိန်တွေမှာ၊ ငါတို့ရဲ့ လက်နက်တိုက်ကို သွားပြီး စာရွက်စာတမ်းတွေနဲ့ ကျမ်းစာအုပ်တွေကို ဖတ်ပါ။ ဒါက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သမိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်အတွက် အလုပ်ပဲ။ အဲဒါတွေ အားလုံးကို မင်း ဖတ်ပြီးသွားတဲ့အခါ၊ အဘိုးအို နီးလ် တို့နဲ့ အတူ အဆိုင်းလိုက် အလုပ်ဆင်းဖို့ စတင်ရလိမ့်မယ်။"
"ကောင်းပါပြီ၊ ပြဿနာ မရှိပါဘူး။" ကလိုင်းက သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ ဒါက သိပ်ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး...
အဲဒီအချိန်မှာ၊ ဒန်း က သူ့ကိုယ်ကို တစ်ဝက်လှည့်လိုက်ပြီး၊ သန့်စင်တဲ့ သင်္ကေတ ခုနစ်ခု ထွင်းထုထားတဲ့ အပြင်ဘက်ကို ပွင့်တဲ့ အနက်ရောင် တံခါးကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်တယ်။
"ဒါက ချားနစ်စ် တံခါး ပဲ။ ခေတ်သစ် ညဥ့်စောင့်ငှက် စနစ်ကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ချားနစ်စ် ကို အစွဲပြုပြီး ပေးထားတာပါ။ အဓိက မြို့ကြီးတိုင်းရဲ့ ဗဟို ဘုရားကျောင်းအောက်မှာ ဒီလို တံခါးတစ်ချပ်စီ ရှိတယ်။"
"အဲဒါကို ညဥ့်စောင့်ငှက် တရားဝင် အဖွဲ့ဝင်တွေက အလှည့်ကျ စောင့်ကြပ်ကြတယ်။ အထဲမှာ၊ ဘုရားကျောင်းက စေလွှတ်လိုက်တဲ့ 'အစောင့်အရှောက်များ' အနည်းဆုံး နှစ်ယောက် ရှိသလို၊ ရေတွက်လို့မရနိုင်တဲ့ ထောင်ချောက်တွေလည်း ရှိတယ်။ မင်း ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာမှ အဲဒီနားကို မချဉ်းကပ်ရဘူး၊ မဟုတ်ရင် မင်းဆီကို ကံဆိုးမှုတွေ ကျရောက်လာလိမ့်မယ်။"
"နားထောင်ရတာနဲ့တင် တော်တော်ကြောက်စရာကောင်းနေပါပြီ" လို့ ကလိုင်းက သူ့ခံစားချက်ကို ဖော်ပြလိုက်တယ်။
"အထဲက ဧရိယာကို ဇုန်အနည်းငယ် ခွဲခြားထားတယ်။ အချို့သော စီကွန့် တွေအတွက် အချို့သော ဆေးရည် ဖော်မြူလာတွေနဲ့ တခြား မှော်ပစ္စည်းတွေကို အဲဒီမှာ သိမ်းဆည်းထားတယ်။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတွေ၊ မျိုးဗီဇပြောင်းလဲသူတွေ၊ အယူမှားဂိုဏ်းဝင်တွေနဲ့ လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်းက အဖွဲ့ဝင်တွေကို ယာယီ ထိန်းသိမ်းဖို့လည်း အသုံးပြုတယ်။ ဟီးဟီး၊ သူတို့ကို နောက်ဆုံးမှာ သန့်စင်သော ဘုရားကျောင်း ဆီကို ပို့ဆောင်ပေးလိမ့်မယ်" လို့ ဒန်း က အကြမ်းဖျင်း မိတ်ဆက်ပေးလိုက်တယ်။
သန့်စင်သော ဘုရားကျောင်း ဟုတ်လား။
ဘုရင့်နိုင်ငံရဲ့ မြောက်ဘက်၊ ဝင်တာ ခရိုင် မှာ တည်ရှိတဲ့ ထာဝရည နတ်ဘုရားမ ဘုရားကျောင်းရဲ့ ဌာနချုပ်၊ တည်ငြိမ်ခြင်း ဘုရားကျောင်း ကို ပြောတာလား။
ကလိုင်းက အဲဒီကိစ္စကို စဉ်းစားနေသလိုမျိုး ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
"အဲ့တာ အပြင်၊ အထဲမှာ လျှို့ဝှက် စာရွက်စာတမ်းတွေနဲ့ မှတ်တမ်း အမျိုးမျိုးလည်း ရှိတယ်။ မင်း ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်ရလာတဲ့အခါ၊ အဲဒါတွေကို ဖတ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရလာနိုင်တယ်။"
ဒန်း က ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ဆက်ပြောတယ်။
"ချားနစ်စ် တံခါး ရဲ့ အနောက်ဘက် မြေအောက်ခန်းမှာ၊ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေ လည်း ရှိတယ်။"
"တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေ?"
ကလိုင်းက အဲဒီ ဝေါဟာရကို စဉ်းစားနေမိတယ်။ အဲဒါက အထူးပြု ဝေါဟာရ တစ်ခုလို နားထောင်ရတယ်။
"ငါတို့ စုဆောင်းရရှိထားတဲ့ သာမန်လွန် ပစ္စည်းတချို့က အရမ်း အရေးကြီးပြီး မှော်ဆန်လွန်းတယ်။ အကယ်၍ အဲဒါတွေက မှားယွင်းတဲ့ လူတွေရဲ့ လက်ထဲ ရောက်သွားရင်၊ ကြီးမားတဲ့ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုတွေကို ဖြစ်စေနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့်၊ အဲဒါတွေကို ငါတို့က လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထိန်းသိမ်းထားပြီး သေချာ စောင့်ကြည့်ရတယ်။ ငါတို့တောင်မှ အဲဒါတွေကို အထူး အခြေအနေမျိုးတွေမှာပဲ အသုံးပြုခွင့် ရှိတယ်။ ဒါ့အပြင်..."
အဲဒီလို ပြောပြီးနောက်၊ ဒန်း က ခဏတာ ရပ်သွားပြီးမှ ဆက်ပြောတယ်။
"ဒါ့အပြင်၊ အထဲမှာ အရမ်း ထူးခြားတဲ့ အရာတချို့ ရှိတယ်။ သူတို့မှာ အစောင့်အရှောက်တွေကို မြှူဆွယ်နိုင်တဲ့ အချို့သော 'သက်ရှိ' လက္ခဏာတွေ ရှိတယ်။ အဲဒါက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်တယ်၊ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းတဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ်။ အဲဒါတွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထိန်းချုပ်ထားရမယ်။"
"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ" လို့ ကလိုင်းက တမ်းတမ်းတတ မှတ်ချက်ချလိုက်တယ်။
"ညဥ့်စောင့်ငှက် ဌာနချုပ်က ဒီ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ ကို အဆင့် လေးဆင့် ခွဲခြားထားတယ်။
အဆင့် ၀ က အလွန် အန္တရာယ်များခြင်း ကို ကိုယ်စားပြုတယ်။ အဲဒါတွေက အရေးအကြီးဆုံးနဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် အဆင့်အမြင့်ဆုံးတွေပဲ။ အဲဒါတွေကို စုံစမ်းမေးမြန်းခွင့်၊ ဖြန့်ဝေခွင့်၊ ဖော်ပြခွင့်၊ ဒါမှမဟုတ် စူးစမ်းခွင့် မရှိဘူး။ အဲဒါတွေကို သန့်စင်သော ဘုရားကျောင်း ရဲ့ မြေအောက်ခန်းမှာပဲ တံဆိပ်ခတ်နှိပ် သိမ်းဆည်းထားနိုင်တယ်" လို့ ဒန်း က အသေးစိတ် ရှင်းပြတယ်။
"အဆင့် ၁ က အလွန် အန္တရာယ်ရှိတယ် ။ အဲဒါတွေကို ကန့်သတ်ချက်နဲ့ အသုံးပြုလို့ ရတယ်။ သူတို့ရဲ့ လုံခြုံရေး အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က သာသနာနယ် ဂိုဏ်းအုပ်ဘုန်းတော်ကြီးများ ဒါမှမဟုတ် ညဥ့်စောင့်ငှက် သင်းထောက်များ နဲ့ အထက်ကိုပဲ ကန့်သတ်ထားတယ်။ ဘက်ခ်လန်း လိုမျိုး သာသနာနယ် ဌာနချုပ်တွေရဲ့ ဗဟို ဘုရားကျောင်းက ရှေးဟောင်းပစ္စည်း တစ်ခု ဒါမှမဟုတ် နှစ်ခုကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်တယ်။ ကျန်တာတွေကို သန့်စင်သော ဘုရားကျောင်း ဆီ လွှဲပြောင်းပေးရမယ်။"
"အဆင့် ၂ က ပုံမှန် အန္တရာယ်ရှိတာကိုပြောတာ ။ အဲဒါတွေကို ဂရုတစိုက်နဲ့ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အသုံးပြုလို့ ရတယ်။ လုံခြုံရေး အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က ဂိုဏ်းအုပ်ဘုန်းတော်ကြီး ဒါမှမဟုတ် ညဥ့်စောင့်ငှက် အဖွဲ့ရဲ့ ကပ္ပတိန်နဲ့ အထက် ဖြစ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ မြို့အသီးသီးက ဗဟို ဘုရားကျောင်းတွေမှာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း သုံးခုကနေ ငါးခုအထိ သိမ်းဆည်းထားနိုင်တယ်။ ကျန်တာတွေကို သန့်စင်သော ဘုရားကျောင်း ဒါမှမဟုတ် သာသနာနယ် ဌာနချုပ်ဆီ ပြန်အပ်ရမယ်။
အဆင့် ၃ က အတော်အသင့်လောက် အန္တရာယ်ရှိတယ်။ အဲဒါတွေကို ဂရုတစိုက် အသုံးပြုရမယ်။ လူသုံးယောက် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက်ပိုတဲ့ စစ်ဆင်ရေးတွေအတွက်ပဲ အဲဒါကို အသုံးပြုခွင့် တောင်းခံနိုင်တယ်။ လုံခြုံရေး အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က ညဥ့်စောင့်ငှက် ရဲ့ တရားဝင် အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။"
"အနာဂတ်မှာ၊ သက်ဆိုင်ရာ စာရွက်စာတမ်းတွေကို မင်း တွေ့ရလိမ့်မယ်။ ဂဏန်းတွေကတစ်ဆင့်၊ အဲဒါတွေက ဘာကို ကိုယ်စားပြုလဲဆိုတာ မင်း နားလည်နိုင်ပါတယ်။ ဥပမာ၊ ၂-၁၂၅ ဆိုတာက အန္တရာယ်ရှိသည် အဆင့်ရှိတဲ့ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်း နံပါတ် ၁၂၅ ကို ဆိုလိုတာပါ။"
ဒန်း က ဆက်ပြောနေရင်း၊ ရုတ်တရက် လှည့်ပြီး သူ့အခန်းထဲ ပြန်ဝင်သွားတယ်။ သူက အံဆွဲအောက်ခြေကနေ စာရွက်တစ်ရွက်ကို ဆွဲထုတ်လာတယ်။
"ဒါနဲ့၊ ဒါကို ကြည့်လိုက်ဦး။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က၊ အသစ်ခန့်အပ်ခံရတဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားတယ်။ အကြောင်းရင်း မသိရဘဲ၊ သူက ကာကွယ်ရေး အဆင့်အသီးသီးကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ အဆင့် ၀ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်း တစ်ခုနဲ့အတူ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ ဒီဓာတ်ပုံကို မှတ်ထားပါ။
တကယ်လို့ သူ့ကို မင်း တွေ့ခဲ့ရင်၊ အတွေ့မခံမိစေနဲ့၊ ဒါမှမဟုတ် မနှောင့်ယှက်မိစေနဲ့။ ချက်ချင်း သတင်းပို့ဖို့ ပြန်လာပါ၊ မဟုတ်ရင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း မင်းသေဆုံးနိုင်ခြေက ရာခိုင်နှုန်း တစ်ထောင် သေချာတယ်။"
"ဘာ?" ကလိုင်းက စာရွက်ကို လက်ခံယူလိုက်တယ်။
အဲဒီအပေါ်မှာ ဘာခေါင်းစဉ်မှ မရှိဘူး၊ စာကြောင်း အနည်းငယ်ပါတဲ့ အနက်နဲ့အဖြူ ဓာတ်ပုံ တစ်ပုံပဲ ရှိတယ်။
"အင့်စ် ဇန်းဝေးလ်။ ကျား။ အသက် လေးဆယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း။ ရာထူးတိုးဖို့ ကျရှုံးခဲ့တဲ့ 'တံခါးစောင့်' တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဆိုးရဲ့ မြှူဆွယ်မှုကို ခံရကာ အကျင့်ပျက်ခြစားသွားသူ။ သူက တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ၀-၀၈ နဲ့အတူ ထွက်ပြေးသွားတယ်။ ထူးခြားတဲ့ လက္ခဏာတွေကတော့..."
ဓာတ်ပုံထဲမှာ အင့်စ် ဇန်းဝေးလ် ဟာ ဘေးနှစ်ဖက်စလုံးမှာ ကြယ်သီးတွေပါတဲ့ အနက်ရောင် ခရစ်ယာန် ဘုန်းတော်ကြီး ဝတ်ရုံနဲ့ ပျော့ပျောင်းတဲ့ ဦးထုပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားတယ်။ သူ့ဆံပင်က အမည်းရောင်သန်းတဲ့ ရွှေရောင်ဖြစ်ပြီး၊ သူ့သူငယ်အိမ်တွေက အမည်းရောင်နီးပါး ပြာလဲ့နေတယ်။ သူ့မှာ မြင့်မားတဲ့ နှာတံရှိပြီး နှုတ်ခမ်းတွေကို တင်းတင်းစေ့ထားတယ်။ သူ့ရဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်က အရေးအကြောင်း တစ်ခုမှမရှိတဲ့ ဂန္ထဝင် ပန်းပုရုပ်တု တစ်ခုလိုပါပဲ။ အထင်ရှားဆုံး လက္ခဏာကတော့ သူက မျက်လုံးတစ်ဖက် ကန်းနေတာပဲ။
"အကျင့်ပျက်ခြစားသွားသူရဲ့ ဖော်ပြချက်က အရမ်းကို အသေးစိတ်ကျပေမဲ့၊ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်း နဲ့ ပတ်သက်လို့ တစ်ခုတည်းသောအရာက သူ့ရဲ့ အမည်ဝှက်ပဲ..." ကလိုင်းက သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး အမြင်ကို ရိုးရိုးသားသားပဲ ပြောလိုက်တယ်။
"ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ အဲဒါက အမြင့်ဆုံး လုံခြုံရေး အဆင့်မှာ ရှိနေတာ။ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားတဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း နံပါတ် ၀-၀၈ ကို ရှာဖွေဖို့က နှုတ်နဲ့ပဲ ဖော်ပြပြီး ဘယ်တော့မှ စာနဲ့ မရေးဘူး။ အဲဒီလိုဆိုရင်တောင်၊ ဖော်ပြချက်က နည်းနည်းလေးပဲ ရှိလိမ့်မယ်" လို့ ဒန်း က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်တယ်။
"၀-၀၈ က သာမန် ငှက်တောင်ကလောင်တံ တစ်ခုလို ပုံပေါက်ပေမဲ့၊ ရေးဖို့အတွက် မှင်မလိုဘူး။ ဒါပဲ။"
ဒန်း က အဲဒီအကြောင်းအရာကို ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မပြောတော့ဘူး။ သူက အနက်ရောင် လေကာအင်္ကျီပေါ်က ရွှေရောင်ကြိုးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အလားတူ အရောင်ရှိတဲ့ လှပတဲ့ အိတ်ဆောင်နာရီ တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်တယ်။ သူက အဲဒါကို နှိပ်ဖွင့်ပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ အပြင်ဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြတယ်။
"မင်း သိဖို့ လိုအပ်တာတွေ အားလုံး ငါ ပြောပြပြီးသွားပြီ။ အဘိုးအို နီးလ် ကို ရှာဖို့ လက်နက်တိုက်ကို သွားပါ။ မင်း ဖတ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကို သူ့ကို စီစဉ်ခိုင်းလိုက်ပါ။ သူက သာမန် အရပ်သား စာရေး တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။ သူက တစ်ချိန်တုန်းက တရားဝင် အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့၊ အသက်အရွယ် ကြီးရင့်လာတာကြောင့် ရာထူးတိုးဖို့တော့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးလေ။ သူ့ကျန်းမာရေးက ဆိုးရွားနေတဲ့အတွက် အမှုတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ မသင့်တော်တော့ဘူး။
ဒါ့အပြင်၊ သူက အတွင်းပိုင်း အစောင့်အရှောက် တစ်ယောက် မလုပ်ချင်ဘူး၊ အိမ်မှာလည်း အနားမယူချင်ဘူး။ သူ ဆန္ဒရှိတာက စာရွက်စာတမ်းတွေ၊ မှတ်တမ်းတွေနဲ့ပဲ အတူ ရှိနေဖို့ပါပဲ။"