အခန်း (၉၄) - အင်အားစုဆောင်းခြင်းနှင့် မိခင်၏ မွေးနေ့ (အပိုင်း ၂)
“ဒါတင်မကသေးဘူး... လက်နက်ချစစ်သည် သုံးသောင်းပါ ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်ပါလာမှာဆိုတော့ ခရီးစဉ်က အခုထက် ပိုကြာနိုင်တယ်”
“ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ မနက်ဖြန်ပဲ ထွက်ကြမယ်” ကျောက်ဖုန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။
“စစ်သူကြီးရှီ...” ဝမ်ကျန့် တစ်ဦး မတ်တပ်ရပ်ကာ တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလာသည်။ “လက်နက်ချစစ်သည်တွေကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းတဲ့ကိစ္စကို ထပ်ပြီး စဉ်းစားသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုး ထင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ စစ်တပ်ရဲ့ အင်အားက ငါးသောင်းတောင် မပြည့်သေးဘူး။ တကယ်လို့ ဒီလူ သုံးသောင်းက ပုန်ကန်ခဲ့ရင် ဖြစ်လာမယ့် အကျိုးဆက်က မှန်းဆလို့တောင် မရနိုင်ဘူး။ ဝေမြို့မှာ သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ် ဆိုဦးတော့၊ နောက်ပိုင်း ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းတဲ့အခါမှာလည်း ကြီးမားတဲ့ ဆူပူမှုတွေ ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပါပဲ”
“ကျွန်တော်မျိုးလည်း အဲဒီအဆိုကို ထောက်ခံပါတယ်” နောက်ထပ် ဒုတိယစစ်သူကြီး တစ်ဦးကလည်း မတ်တပ်ရပ်လာသည်။ “လက်နက်ချစစ်သည်တွေရဲ့ အန္တရာယ်က ကျွန်တော်တို့ ချင်စစ်တပ်တင်မကဘဲ တစ်လောကလုံး သိထားကြတဲ့ အချက်ပါ”
“ကျွန်တော်မျိုးလည်း ထောက်ခံပါတယ်”
ကျန်းဟန်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ကျောက်ဖုန်း ၏ ဒုတိယစစ်သူကြီး လေးဦးစလုံးက သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းဖျောင်းဖျရန် မတ်တပ်ရပ်လာကြသည်။ သူတို့၏ အမြင်တွင်သာမက စစ်တပ်အတွင်းရှိ အရာရှိအားလုံး၏ အမြင်တွင်ပါ ကျောက်ဖုန်း၏ လက်နက်ချစစ်သည်များကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမည့် အစီအစဉ်မှာ မလိုဘဲ ပြဿနာရှာသည့် မိုက်မဲသော လုပ်ရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ရှေ့မှ လူလေးဦးကို ကြည့်ရင်း ကျောက်ဖုန်း က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ “စစ်သူကြီးချန်... ဒီစစ်သူကြီး သုံးယောက်ကို ကျွန်တော့်ကို မိတ်ဆက်ပေးပါဦး”
“ကျွန်တော်ကတော့ ကျောက်ထော့ပါ”
“ကျွန်တော်က ဝူယွဲ့ပါ”
“ကျွန်တော်က ချီရှန့်ပါ”
ချန်တောင် စကားမပြောရသေးမီမှာပင် စစ်သူကြီး သုံးဦးက သူတို့ကိုယ်သူတို့ မိတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
“ကျောက်ထော့...?”
ထိုနာမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်ဖုန်း၏ အကြည့်မှာ ကျောက်ထော့ဟု ဆိုသူ စစ်သူကြီးထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားပြီး သူ၏ရင်ထဲတွင် ထူးခြားသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နန်ယွဲ့၏ ‘ဝူမင်းကြီး’ ကျောက်ထော့။ ချင်မင်းဆက်၏ စစ်သည် ငါးသိန်းကျော်ကို အုပ်ချုပ်ကာ အင်အားကြီး စစ်ဘုရင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သူ၊ ချင်မင်းဆက်နှင့် ဟန်မင်းဆက် နှစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်း အသက်ရှင်ခဲ့သူ။
ဒီလူက အခု ငါ့လက်အောက်ကို ရောက်နေတာလား
ရှေ့မှ ကျောက်ထော့ကို ကြည့်ရင်း ကျောက်ဖုန်း မှာ ဖော်ပြမတတ်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဤလူသည် အလွန်ပါးနပ်ပြီး ထူးထူးခြားခြား ဉာဏ်ကောင်းသူဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။ ချင်မင်းဆက် ပျက်သုဉ်းခါနီးအချိန်တွင် ကျောက်ထော့သည် ဘေးမှသာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ချင်မင်းဆက် ပြိုလဲပြီးနောက်တွင်လည်း သူက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ နယ်မြေကို တည်ထောင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
နန်ယွဲ့ရဲ့ ဘုရင်၊ ပိုင်ယွဲ့ဒေသကို အုပ်ချုပ်သူ၊ နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ်ပိုင်နိုင်ငံ တည်ထောင်ခဲ့သူ... တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ရာထူးနေရာပဲ။ ချင်ပြည်နယ်က နယ်မြေခြောက်ခုလုံးကို သိမ်းပြီးတဲ့အခါ ပိုင်ယွဲ့ဒေသကို အုပ်ချုပ်ဖို့ ငါ တောင်းဆိုရမယ်။ အဲဒီကျရင် ရှန်ကျိုးတိုက်ရဲ့ နိုင်ငံရေး အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲလာတာကို တောင်ပေါ်ကနေ ကျားနှစ်ကောင် သတ်တာကို ကြည့်သလို အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ကြည့်နေရုံပဲ။ ချင်မင်းဆက် အဆုံးသတ်တဲ့အခါ ငါ့ရဲ့ တပ်မတော်ကြီးကို ဦးဆောင်ပြီး ရှန်ကျိုးတိုက်ကို ငါ့အတွက် သိမ်းပိုက်လို့ရပြီ
ကျောက်ထော့၏ နာမည်ကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ကျောက်ဖုန်း သည် သူ၏ အနာဂတ်အတွက် စီမံကိန်းကို ချက်ချင်း ရေးဆွဲလိုက်သည်။ ပိုင်ယွဲ့ဒေသကို အုပ်ချုပ်ရမည့် တာဝန်မှာ ဘေးမှနေ၍ စောင့်ကြည့်ရန် အကောင်းဆုံးနေရာပင် ဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင် ထိုရာထူးကို ရနိုင်မလားဆိုသည်မှာ... ကျောက်ထော့သည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ထိုရာထူးအတွက် သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ ရယ်စရာပင်!
“စစ်သူကြီးတို့ ထောက်ပြတာတွေက တကယ်ကို ယုတ္တိရှိပါတယ်” ကျောက်ဖုန်းက အေးဆေးစွာ စတင်ပြောဆိုသည်။ ထိုအခါ စစ်သူကြီးအားလုံးက သူ့ကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လာကြသည်။
သို့သော် ကျောက်ဖုန်း၏ လေသံမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ “လူတိုင်းက လက်နက်ချစစ်သည်တွေကို ပြန်ဖွဲ့စည်းဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ သူတို့ဟာ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ကို ပြန်တိုက်မယ့် ရန်သူတွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ အဲဒီလို မယူဆဘူး။ ငါတို့ ဖမ်းမိထားတဲ့ ဟန်လက်နက်ချစစ်သည်တွေဟာ အရင်က တခြားနိုင်ငံတွေက စစ်သည်တွေနဲ့ မတူဘူး။ အရင်တုန်းက စစ်သည်တွေမှာ သူတို့ သစ္စာရှိရမယ့်၊ မျှော်လင့်ချက်ထားရမယ့် သူတို့ရဲ့ မိခင်နိုင်ငံတွေ ရှိနေသေးတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့က ငါတို့ ချင်ပြည်နယ်အတွက် စိတ်ရင်းနဲ့ အမှုထမ်းမှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အခြေအနေတွေက မတူတော့ဘူး” သူက ဆက်ပြောသည်။ “ဟန်ပြည်နယ်က ကျဆုံးသွားပြီ။ ဟန်မြေဟာ ငါတို့ ချင်ပြည်နယ်ရဲ့ ယဉ်ချွမ်းခရိုင် ဖြစ်သွားပြီ။ သန်းနဲ့ချီတဲ့ ဟန်လူမျိုးတွေဟာ မဟာချင်ပြည်နယ်ရဲ့ နိုင်ငံသားတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီ။ ဒီလက်နက်ချစစ်သည်တွေရဲ့ မိသားစုတွေဟာ အခုဆို ချင်လူမျိုးတွေပဲ။ တကယ်လို့ သူတို့က တိုက်ပွဲမှာ ဘက်ပြောင်းရဲရင်၊ ပုန်ကန်ရဲရင် ချင်ဥပဒေနဲ့ သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေ ခံရမယ့် အပြစ်ဒဏ်ကို မကြောက်ကြဘူးလား?”
“စစ်သူကြီးတို့! ဒီပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှုဟာ ချင်ပြည်နယ်ရဲ့ အနာဂတ် စစ်အင်အားအတွက် အရေးကြီးတယ်။ ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ ရည်မှန်းချက်က တစ်ကမ္ဘာလုံးကို သိမ်းပိုက်ပြီး တစ်စည်းတစ်လုံးတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ပဲ။ ချင်ပြည်နယ်က အားကောင်းပေမဲ့ တခြားနိုင်ငံတွေရဲ့ အင်အားကိုလည်း စုပ်ယူပြီး တိုက်ပွဲတိုင်းမှာ ပိုပိုပြီး အင်အားကြီးလာအောင် လုပ်ရမယ်။ လက်နက်ချစစ်သည်တွေကို ငါတို့စစ်တပ်ထဲ သွတ်သွင်းတာဟာ တီထွင်ဆန်းသစ်တဲ့ အဆင့်တစ်ခုပဲ။ ငါ ကျောက်ဖုန်း အာမခံတယ်... တကယ်လို့ ထိန်းချုပ်မရတဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာခဲ့ရင် တာဝန်အားလုံးကို ငါတစ်ယောက်တည်း ယူမယ်၊ ခင်ဗျားတို့ တစ်ယောက်ကိုမှ အပစ်မတင်စေရဘူး”
“ဒါပေမဲ့ ဒီပြန်လည်ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ စစ်သည်တွေက သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို သက်သေပြနိုင်ခဲ့ရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ငါ မျှော်လင့်တယ်။ ဒါဟာ ခင်ဗျားတို့ အားလုံးအတွက် ရရှိမယ့် စုပေါင်းအောင်မြင်မှု ဖြစ်လိမ့်မယ်” ဟု ကျောက်ဖုန်းက ခန်းမအတွင်းရှိ လူအားလုံးကို ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။
သူ၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ စစ်သူကြီးများအားလုံး စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားကြသည်။ ဟန်လူမျိုးများသည် ယခုအခါ ချင်နိုင်ငံသားများ ဖြစ်နေပြီ၊ လက်နက်ချစစ်သည်များ၏ မိသားစုများသည်လည်း ချင်နိုင်ငံသားများ ဖြစ်နေပြီ။ သူတို့တွင် မိခင်နိုင်ငံဟူ၍ မရှိတော့ပေ။ ကျောက်ဖုန်း၏ အကျိုးအကြောင်းပြချက်မှာ ခိုင်လုံနေပုံရသည်။
“စစ်သူကြီး... ခင်ဗျားရဲ့ အကျိုးအကြောင်းပြချက်က မှန်ကန်ပါတယ်” ကျန်းဟန်က ချက်ချင်းပင် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော်မျိုး စစ်သူကြီးရဲ့ နောက်ကို အစွမ်းကုန် လိုက်ပါပါ့မယ်”
“ကျွန်တော်မျိုးတို့လည်း အစွမ်းကုန် လိုက်ပါပါ့မယ်” ကျောက်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပိုင်လက်အောက်ငယ်သားများကလည်း ချက်ချင်း ထပ်ဆင့်ပြောကြသည်။
ဒါကို မြင်သောအခါ၊ ကျောက်ဖုန်းကလည်း ဤမျှအထိ ပြောထားပြီးဖြစ်ရာ ထပ်မံဖျောင်းဖျနေပါက အလကားဖြစ်တော့မည်ကို သူတို့ သိလိုက်ကြသည်။ ထို့အပြင် ကျောက်ဖုန်း၏ ပြောစကားမှာ အရာရှိများစွာ၏ စိတ်ကို အမှန်တကယ် လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။
“ကျွန်တော်မျိုးတို့လည်း စစ်သူကြီးရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်” ခန်းမအတွင်းရှိ အရာရှိများ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။
“ငါတို့ မနက်ဖြန် ဝေမြို့ကို ထွက်မယ်။ အားလုံး ပြန်ပြီး ပြင်ဆင်စရာရှိတာ ပြင်ဆင်ကြတော့။ ရိက္ခာအတွက်ကတော့ ငါ စစ်ဥပဒေအရာရှိဆီမှာ တင်ပြထားပြီးပြီ။ ရိက္ခာတွေက စစ်တပ်နဲ့အတူ လိုက်ပါလာလိမ့်မယ်” ဟု ကျောက်ဖုန်းက စစ်သူကြီးများကို ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်မျိုးတို့ ခွင့်ပြုပါဦး”
စစ်သူကြီးများ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြရာ ခေတ္တအတွင်းမှာပင် ခန်းမကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သို့သော် ကျောက်ဖုန်းက ထွက်မသွားဘဲ ဆက်ထိုင်နေသည်။ မကြာမီမှာပင် ချင်စစ်တပ်၏ ကင်းထောက်တပ်ဖွဲ့ ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ယောက် ကျောက်ဖုန်းရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ သူက ကျောက်ဖုန်းရှေ့တွင် ရိုသေစွာ ဒူးထောက်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်မျိုး ဟန်ရှီး... သခင်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
သူကား အခြားသူမဟုတ်၊ ဟန်နန်းတော်အတွင်း၌ ကျောက်ဖုန်း ကယ်တင်ခဲ့သော မိန်းမစိုးခေါင်းဆောင် ဟန်ရှီး ပင်ဖြစ်သည်။
“ထပါ” ကျောက်ဖုန်းက အနည်းငယ် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီး” ဟန်ရှီးက ရိုသေစွာ ပြန်ထူးသည်။ ထို့နောက် သူက ဘေးတွင် ခါးလေးကိုင်းလျက် ရပ်နေပြီး စည်းကမ်းကို အနည်းငယ်မျှပင် မကျော်ရဲပေ။ ဟန်ရှီးအတွက်မူ ကျောက်ဖုန်းသည် သူ၏ အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်ဖြစ်သည်။ နန်းတော်အတွင်းရှိ ထောင်နှင့်ချီသော လူများ - မိန်းမစိုးများ၊ နန်းတွင်းသူများနှင့် မောင်းမမိဿံများပင်လျှင် - ကျွန်အဆင့်သို့ လျှော့ချခံရမည့် ကံကြမ္မာမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ကြပေ။ ကျွန်အဖြစ် စာရင်းသွင်းခံရပြီးသည်နှင့် သူတို့ကို စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသူများထံ ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် ပေးအပ်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ဥပဒေအရ ထိုကဲ့သို့သော ကျွန်တစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်လျှင်ပင် မည်သည့်အပြစ်ဒဏ်မျှ ခံရမည်မဟုတ်ပေ။