ဆင့်ခေါ်သံကို ကြားရသောအခါ ကျောက်ဖုန်းသည် အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ထိုင်နေရာမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရှင်သခင် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်၍ တစ်ကိုယ်လုံး လန်းဆန်းတက်ကြွနေသည်။ တဲအပြင်ဘက်တွင် ကျန်းဟန်က ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ မနေ့က အဖြစ်အပျက်များအပြီးတွင် သူတို့အကြား၌ သခင်နှင့် နောက်လိုက်ဟူသော အဆင့်အတန်းမှာ ပိုမိုပြတ်သားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဘာကိစ္စလဲဆိုတာ သူတို့ ပြောသလား?" ကျောက်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။
"တပ်မှူးလေး..." ကျန်းဟန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆိုသည်။ "ရှန်းယန် မြို့တော်က လူတစ်ယောက် ရောက်လာတယ်လို့ သိရပါတယ်။ တပ်မှူးလေးအတွက် တရားဝင် ဆုလာဘ်တွေ ပါလာတာ ဖြစ်ရမယ်"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်ဖုန်း၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ဝင်စားမှု အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "မင်းတို့အားလုံး ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ကြ"
သူသည် သူ၏ တပ်မှူးများကို ဦးဆောင်၍ စခန်းမကြီးရှိရာသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် စစ်စခန်းအတွင်း၌ တပ်စွဲထားသော စစ်သည် တစ်သိန်းမှာ အစီအစဉ်တကျ နေရာယူထားကြပြီ ဖြစ်သည်။ တပ်ခွဲစင်မြင့် ပေါ်တွင် စစ်သူကြီးချုပ်ဝမ်ကျန့်သည် သူ၏ စစ်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ကာ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ရပ်နေပြီး ဘေးတွင် သူ၏သား ဝမ်ပန် ရှိနေသည်။
"ချင်ရဲ့ ဝါရင့်စစ်သည်တော်တွေ ဘယ်မှာလဲ!" ဝမ်ကျန့်က သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"လေ ! လေ! လေ!" (လေပြင်းကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်လော့!)
စစ်သည် သောင်းချီတို့သည် သူတို့၏ လက်နက်များကို မြှောက်ကိုင်ကာ စစ်ကြွေးကြော်သံများကို အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားအောင် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
"ကောင်းပြီ!" စစ်သူကြီးချုပ်ဝမ်ကျန့်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် လက်တစ်ဖက်ကို အသာချလိုက်သောအခါ ဆူညံသံများမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။
"ဒီနေ့ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို စုဝေးစေရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ မင်းတို့အားလုံးကို သတင်းကောင်းတစ်ခု ပေးဖို့ပဲ။ ဟန်နိုင်ငံ ပျက်သုဉ်းသွားပြီ! ဟန်ဘုရင်ကို ငါတို့ ချင်တပ်မတော်က ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ပြီ! ချင်နိုင်ငံရဲ့ အရှေ့ဘက် ချဲ့ထွင်ရေးလမ်းကြောင်းဟာ ပွင့်သွားပြီ! ဘုရင်မင်းမြတ်က ငါတို့ လန်ထျန်တပ်မတော်ကို မူလစခန်းရှိရာဆီ ပြန်ကြဖို့ အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီ!"
ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တစ်တပ်လုံးမှာ ရူးသွပ်မတတ် ပြန်လည် ဆူညံသွားပြန်သည်။ "ချင်နိုင်ငံတော် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ! ဘုရင်မင်းမြတ် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ!" ဟူသော အော်ဟစ်သံများမှာ ကောင်းကင်ယံအထိ ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။
"ဒီထူးခြားတဲ့ အချိန်သမယမှာပဲ ဘုရင်မင်းမြတ်က စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသူတွေကို ဆုလာဘ်တွေ ပေးသနားဖို့ အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်လိုက်ပါတယ်။ အခု မင်းမြတ်ရဲ့ တမန်တော်ကနေ အမိန့်တော် ကို ဖတ်ကြားပါလိမ့်မယ်!" ဝမ်ကျန့်က ကြေညာလိုက်ပြီး ဘေးသို့ လှည့်လိုက်သည်။
တပ်ခွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ အရပ်သား အရာရှိဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ဦး တက်လာသည်။ သူကား မုန် မိသားစုမှ မုန်ယီ ဖြစ်သည်။ မုန်မိသားစုသည် ဝမ်မိသားစုကဲ့သို့ပင် စစ်ဘက်မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသူများ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့တွင် သားနှစ်ယောက် ရှိသည်။ အစ်ကိုဖြစ်သူ မုန်ထျန် က မြောက်ဘက်နယ်စပ်ကို အုပ်ချုပ်သည့် စစ်သူကြီးဖြစ်ပြီး ညီဖြစ်သူ မုန်ယီက နန်းတွင်း၌ အရပ်သား အရာရှိအဖြစ် အမှုထမ်းခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ မိသားစု၏ သြဇာအာဏာကို စစ်ဘက်နှင့် အရပ်ဘက် နှစ်ခုစလုံးတွင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန် လုပ်ဆောင်သည့် ပညာရှိသော နည်းလမ်းပင်။
"ဘုရင်မင်းမြတ်ရဲ့ အမိန့်တော်!" မုန်ယီက လက်ထဲမှ လိပ်စာချပ် ကို ကိုင်ကာ ကြေညာလိုက်သည်။ စစ်မြေပြင်ရှိ စစ်သည်အားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ ၆ လက ချင်ရဲ့ လန်ထျန်တပ်မတော်ဟာ စစ်ထွက်ခဲ့တယ်။ ဝါရင့်စစ်သည်တွေဟာ ရဲရင့်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီး ရန်သူ့တံခါးတွေကို ဖြိုဖျက်ကာ ဟန်နိုင်ငံကို အမြစ်ပြတ်အောင် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့တယ်။ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသူ အားလုံးကို ဆုလာဘ်တွေ ပေးသနားမယ်။ နယ်စပ်ကို စောင့်ရှောက်ခဲ့တဲ့ စစ်သည်တွေကိုလည်း မူလစခန်း ပြန်ရောက်တာနဲ့ အသားနဲ့ အရက်တွေနဲ့ ဂုဏ်ပြုကျွေးမွေးပြီး ၃ ရက်ကြာ အနားယူခွင့် ပေးမယ်။ စစ်မြေပြင်မှာ ဒဏ်ရာရခဲ့သူတွေရဲ့ မိသားစုတွေကို ဒေသခံ အစိုးရကနေ စောင့်ရှောက်ပေးမယ်။ ကျဆုံးသွားတဲ့ စစ်သည်တွေရဲ့ မိသားစုတွေကိုတော့ နှစ်စဉ်လစာရဲ့ ၃ ဆကို ပေးသနားပြီး အစိုးရက အထူးစောင့်ရှောက်ပေးမယ်။ ချင်နိုင်ငံဟာ သူ့အတွက် အသက်ပေးခဲ့တဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မေ့လျော့မှာ မဟုတ်ဘူး!"
မုန်ယီက ဘုရင်မင်းမြတ်၏ ကရုဏာတော်ကို ဖော်ပြသည့် အမိန့်တော်ကို ကျယ်လောင်စွာ ဖတ်ကြားလိုက်သည်။ ဝမ်ကျန့်က ချက်ချင်းပင် အမိန့်ပေးလိုက်ရာ စစ်သည် တစ်သိန်းကျော်၏ အမိန့်တော်ကို ပြန်လည် ရွတ်ဆိုသံမှာ တစ်စခန်းလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။
စင်မြင့်အောက်တွင် နားထောင်နေသော ကျောက်ဖုန်းမှာ အတော်ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ချင်နိုင်ငံရဲ့ စစ်သည်တွေအပေါ် ထောက်ပံ့မှုက ဒီလောက်အထိ ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း စစ်သည်တွေက အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ တိုက်ပွဲဝင်ကြတာကိုး။
ချင်နိုင်ငံ၏ စစ်မှုထမ်းကောင်းစနစ် သည် ဤခေတ်တွင် အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးလှသည်။ ကျောက်ဖုန်းသည် စစ်တပ်ထဲဝင်သည်မှာ ၁၀ လခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း ယနေ့မှပင် ဤစနစ်၏ ထိရောက်ပုံကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားတော့သည်။ သို့သော် သမိုင်းကို သိထားသည့် သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤစနစ်၏ အားနည်းချက်ကိုလည်း သူ မြင်နေရသည်။ နိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ပြီးချိန်တွင် စစ်မှုထမ်းမှတ်များ ရစရာ နေရာမရှိတော့ပါက ဤစနစ်မှာ ပြိုလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ဤစနစ်မှာ ချင်နိုင်ငံကို ကမ္ဘာပေါ်တွင် အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်စေသည့် အဓိက အင်ဂျင်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။
"စစ်သူကြီးချုပ်... အမိန့်တော်ကို လက်ခံတော်မူပါ" မုန်ယီက ဝမ်ကျန့်ကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။ ဝမ်ကျန့်က လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရိုသေစွာ လက်ခံလိုက်သည်။
"ဒီခရီးစဉ်မှာ အမိန့်တော် ၃ စောင် ပါလာပါတယ်။ ပထမတစ်ခုက စစ်သူကြီးချုပ်အတွက်၊ ဒုတိယတစ်ခုက လီထန် စစ်သူကြီးအတွက်၊ နောက်ဆုံးတစ်ခုကတော့..." မုန်ယီ၏ အသံမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်လာပြီး လူအုပ်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ "...ဘုရင်မင်းမြတ် ကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ပေးလိုက်တဲ့ ဟန်နိုင်ငံကို ချေမှုန်းရာမှာ အကြီးမားဆုံး စွမ်းဆောင်ရှင်အတွက်ပဲ။ တပ်မှူး ကျောက်ဖုန်း စခန်းထဲမှာ ရှိသလား?"
"တပ်မှူး ကျောက်ဖုန်း... စင်မြင့်ပေါ်ကို ချက်ချင်း တက်ခဲ့စမ်း!" စစ်သူကြီးချုပ်ဝမ်ပန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"တပ်မှူးလေး... ခင်ဗျားအလှည့် ရောက်ပြီ" ကျန်းဟန်တို့က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
စစ်တပ်တစ်ခုလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံနေရသဖြင့် ကျောက်ဖုန်းမှာ အနည်းငယ် ရင်ခုန်သွားသော်လည်း သူ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်မှာ ဆုလာဘ်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ စွမ်းအင်စနစ်မှ ရရှိမည့် ရတနာသေတ္တာ ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
ကျောက်ဖုန်းသည် တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် တပ်ခွဲစင်မြင့်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ စစ်မြေပြင်ရှိ စစ်သည်အားလုံးက သူ့ကို စပ်စုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ဟန်စစ်သူကြီးကို သတ်ကာ ဟန်မြို့တော်ကို သိမ်းပြီး ဟန်ဘုရင်ကို ဖမ်းခဲ့သော ကျောက်ဖုန်း၏ ဒဏ္ဍာရီမှာ တစ်တပ်လုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်သည်။
"သတင်းတွေကြားတာ မှန်နေတာပဲ။ တပ်မှူး ကျောက်ဖုန်းက တကယ်ကို ငယ်သေးတာပဲ"
"ဟုတ်ပဗျာ... ဒီအသက်အရွယ်နဲ့ ဒီလောက် စွမ်းဆောင်နိုင်တာကတော့ အံ့ဩစရာပဲ"
"ဒီတစ်ခါ ဆုလာဘ်ရရင်တော့ တပ်မှူးကျောက်က လန်ထျန်စခန်းမှာ အငယ်ဆုံး စစ်သူကြီး ဖြစ်လာတော့မှာပဲ"