အပိုင်း ၈၀ - ဟန်ဖေးသာ အသက်ရှင်ခဲ့ရင်

"ချင်မင်းကြီးက ငါ့ကို ရှန်းယန်အထိ အသက်ရှင်လျက် ရောက်စေချင်တာကို မင်းလည်း သိနေတာပဲ။ မင်း ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တာတွေကို ငါက မင်းကြီးကို ပြန်တိုင်မှာ မကြောက်ဘူးလား?" ဟန်ဖေးက အစာစားနေရင်း ကျောက်ဖုန်းကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"တိုင်ချင်လည်း တိုင်လေ၊ အားမနာနဲ့" ကျောက်ဖုန်းက စိတ်မရှည်သလို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဤဟန်ဖေးမှာ တကယ့်ကလေးတစ်ယောက်လိုပင် ဒေါသထွက်ပြီး ပြန်တိုင်မည်ဟု ပြောနေသည်မှာ ရယ်စရာပင် ကောင်းလှသည်။ ကျောက်ဖုန်း၏ ဂရုမစိုက်သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဟန်ဖေးမှာ "မင်းလို လူရိုင်း..." ဟုသာ ထပ်မံ ကျိန်ဆဲနိုင်တော့သည်။

"ချီးမွမ်းတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါက တကယ့်လူရိုင်းပါပဲ။ ဒါနဲ့ မင်းကို နောက်တစ်ခု ပြောပြဦးမယ်။ ဟန်ပြည်နယ်ရဲ့ အထက်စစ်သူကြီးနဲ့ သူ့သားကို သတ်ခဲ့တာ ငါပဲ၊ ဟန်မြို့တော်ကို ဖောက်ဝင်ခဲ့တာလည်း ငါပဲ၊ ပြီးတော့ မင်းတို့ရဲ့ သူရဲဘောကြောင်တဲ့ ဘုရင်ကို ဖမ်းခဲ့တာလည်း ငါပဲ။ ဘယ်လိုလဲ? ဒီလူရိုင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေက သိပ်မသေးဘူး မဟုတ်လား?" ကျောက်ဖုန်းက ဟန်ဖေးကို ဒေါသထွက်စေရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဥပဒေပညာရှင်ကြီး ဖြစ်နေတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ? 'စစ်သားနဲ့တွေ့တဲ့ ပညာရှိ စကားမပြောနိုင်' ဆိုသည့်အတိုင်း ယခု ကျောက်ဖုန်းက စစ်သားဖြစ်ပြီး ဟန်ဖေးက ပညာရှိ ဖြစ်နေသည်။ သူ့လက်အောက်မှာ ရှိနေစဉ်အတွင်း အစာငတ်ခံ ဆန္ဒပြရဲသေးသည်လား? သတ္တိကတော့ အတော်ရှိပေသည်။

"မင်း... မင်းလက်ချက်ပေါ့!"

ကျောက်ဖုန်း ပြောလိုက်သည်များကို ကြားသောအခါ ဟန်ဖေး၏ မျက်လုံးများ အံ့ဩမှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။ ပေါင်ယွမ်နှင့် သူ၏သား သေဆုံးခဲ့ရသည်မှာ ချင်ပြည်နယ်၏ ထောက်ပံ့ရေးတပ်သား တစ်ဦးလက်ချက်ဖြစ်သည်ဟု သူ ကြားဖူးသည်။ သို့သော် မြို့ကို ဖောက်ဝင်သူနှင့် ဟန်ဘုရင်ကို ဖမ်းဆီးသူမှာလည်း ဤလူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ချေ။

ကျောက်ဖုန်းက အသာအယာ ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။

"ကဲ..." ကျောက်ဖုန်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ "မင်းနဲ့ စကားအများကြီး ပြောမနေတော့ဘူး။ မင်းကို နယ်စပ်အထိ ပို့ပြီးရင်တော့ မင်းသေတာ ရှင်တာ ငါနဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်ရက်တွေမှာတော့ မင်းရဲ့ ထမင်းစားချိန်တိုင်းကို ငါကိုယ်တိုင် စောင့်ကြည့်မယ်။ အကယ်၍ မင်း မစားဘူးဆိုရင်တော့ ငါကိုယ်တိုင် အတင်းထိုးကျွေးမယ်သာ မှတ်ပေတော့။"

ကျောက်ဖုန်းသည် ဟန်ဖေးနှင့် ဆက်စကားမပြောချင်တော့ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ဟန်ဖေးကို လမ်းမှာ အသေမခံရန်သာ ဖြစ်သည်။ ဟန်ဖေးကို မိမိဘက်ပါအောင် စည်းရုံးဖို့လား? ထိုအရာမှာ မဖြစ်နိုင်မှန်း သူသိသည်။ ဟန်ဖေးသည် ဟန်မင်းမျိုးမင်းနွယ် မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်သလို နိုင်ငံတကာတွင်လည်း အလွန်လေးစားခံရသူ ဖြစ်သည်။ ချင်မင်းကြီးရင်ကျန့်ကပင် သူ့ကို အလိုရှိနေရခြင်းမှာ ချင်ပြည်နယ်၏ အနာဂတ်အတွက် သူကဲ့သို့ ဝန်ကြီးမျိုး လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျောက်ဖုန်းကဲ့သို့ တပ်မှူးအဆင့်က သူ့ကို စည်းရုံးရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ ရူးသွပ်ရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ ကျောက်ဖုန်းသည် မိမိ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် လုပ်ဆောင်သင့်သည့် အလုပ်ကို ကောင်းစွာ နားလည်သူဖြစ်သည်။

ချင်ပြည်နယ်မှာ ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်တွေ တကယ်ကို ပေါများတာပဲ။ ဒီလို ထူးခြားတဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ဟန်ဖေးသည် ထွက်ခွာသွားသော ကျောက်ဖုန်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိနေသည်။

မကြာမီ ဟန်ဖေးသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် ဆန်းစစ်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသည်။ ဘယ်အရာက ပိုကောင်းသလဲ? ကွဲပြားနေသော ပြည်နယ်များလား? ဒါမှမဟုတ် စည်းလုံးသည့် 'စင်းကျိုး' မြေလား?

'စင်းကျိုး' တစ်ခုလုံး စည်းလုံးပြီး စစ်ပွဲကင်းစင်သည့် မြေ... တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား? ချင်ပြည်နယ်ကရော အဲ့ဒါကို တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်မှာလား? အကယ်၍ အဲ့ဒီနေ့သာ တကယ် ရောက်လာခဲ့ရင် ဒီမြေကြီးက ဘယ်လိုပုံစံ ဖြစ်နေမလဲ? အဲ့ဒီနေ့ကို ငါ့မျက်စိနဲ့ မြင်ရမယ်ဆိုရင်... တကယ့်ကို ခမ်းနားတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်မှာပဲ။

ကျောက်ဖုန်း၏ စကားများသည် သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ လူတိုင်းက မိမိ၏ အသက်ရှင်ခြင်းကို အရေးတယူ လုပ်နေစဉ်တွင် တင်းခံနေရသည်မှာ လွယ်သော်လည်း၊ တစ်စုံတစ်ဦးက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ပစ်ပယ်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည် ဆန်းစစ်မိသွားခြင်းမှာ လူသားတို့၏ သဘာဝပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

「လေးရက်အကြာတွင်！」

ကျောက်ဖုန်း ခန့်မှန်းထားသည်ထက် တစ်ရက်စော၍ ဝမ်ကျန့်၏ တပ်စခန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဤနေရာမှာ ယခင်က ချင်နှင့် ဟန် နယ်စပ်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ နယ်စပ်ဟူ၍ မရှိတော့ဘဲ ချင်နယ်မြေ ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖုန်းသည် သူ၏ တပ်များကို ဦးဆောင်၍ စခန်းရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ တာဝန်ကျ တပ်မှူးတစ်ဦးက ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။

"စစ်မိန့် ပြပါ!"

ကျောက်ဖုန်းက လီထန်ပေးလိုက်သော စစ်မိန့်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ စစ်ပွဲကာလ ဖြစ်သည့်အတိုင်း ရန်သူများ ရုပ်ဖျက်ဝင်လာနိုင်သဖြင့် စစ်မိန့်မပါဘဲ မည်သည့်တပ်ကိုမျှ အဝင်မခံချေ။ စစ်သူကြီး၏ တံဆိပ်တုံးနှင့် လက်မှတ်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် တပ်မှူးမှာ ကျောက်ဖုန်းကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဟန်အရာရှိတွေကို ပို့ဆောင်ဖို့ အမိန့်တော်ပါလား။"

"အကျဉ်းသားတွေကို ခင်ဗျားဆီမှာပဲ တိုက်ရိုက် လွှဲပေးရမလား?" ကျောက်ဖုန်းက နောက်က လှည်းတွေကို ညွှန်ပြကာ မေးသည်။

"ကျွန်တော့်ဆီမှာပဲ လွှဲပေးလိုက်ပါ" တပ်မှူးက ပြုံးလျက် ဆိုသည် - "စစ်သည်တော်တို့... အကျဉ်းလှည်းတွေကို လက်ခံလိုက်ပြီး စခန်းထဲမှာ သေချာ ထိန်းသိမ်းထားလိုက်!"

"တပ်မှူးကျောက်... မင်းရဲ့ လူတွေကိုတော့ စခန်းအပြင်မှာ ခဏနားခိုင်းထားပါ။ ငါ့လူတွေက စားစရာတွေ ပြင်ဆင်ပြီး အပြင်ကို ယူလာပေးပါလိမ့်မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ကျောက်ဖုန်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... စစ်သူကြီးဝမ်က မှာထားပါတယ်။ မင်း အကျဉ်းသားတွေကို လွှဲပြီးတာနဲ့ သူ့ဆီကို ချက်ချင်းလာတွေ့ပါတဲ့"

"နားလည်ပါပြီ။" ကျောက်ဖုန်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ လီထန်က သူ့ကို ဤတာဝန် ပေးလိုက်ကတည်းက ၎င်းမှာ ဝမ်ကျန့်၏ အထူးညွှန်ကြားချက် ဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

စစ်စခန်းကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျောက်ဖုန်းက စိတ်ထဲမှ တီးတိုး ရေရွတ်နေမိသည်။ ဒါဟာ စစ်သူကြီးချုပ်ဝမ်ကျန့်ဆီမှာ ဝမ်ယန့်(ယန့်အာ)နဲ့ လက်ထပ်ဖို့ ခွင့်တောင်းရမယ့် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။ အခက်အခဲတွေ အများကြီး ရှိနိုင်ပေမဲ့ ဒါက ငါလုပ်ကိုလုပ်ရမယ့် အလုပ်ပဲ။

အကယ်၍ ဝမ်ယန့်နှင့် ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့လျှင် ကျောက်ဖုန်း ဤသို့ လုပ်မည်မဟုတ်သော်လည်း၊ သူတို့ အတူတူ နေခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေဖြင့် တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ရှောင်လွှဲနေမည်ဆိုလျှင် သူသည် လူညံ့တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် ချစ်ပြီးမှ ပစ်သွားမည့် အမျိုးသားမျိုး မဟုတ်ချေ။

ထိုစဉ် အကျဉ်းလှည်းများ စခန်းအတွင်းသို့ တစ်စီးပြီးတစ်စီး ဝင်သွားကြသည်။ ဟန်ဖေး၏ လှည်း ဖြတ်သွားသောအခါ ကျောက်ဖုန်းကို သူက ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်သွားသည်။

ကျောက်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ရှေ့တိုးကာ - "ကဲ... ငါ့တာဝန်တော့ ပြီးပြီ" ဟု စနောက်သလို ပြောလိုက်သည်။ "အခုကစပြီး မင်းဘာသာမင်း အငတ်ခံမလား၊ သတ်သေမလားဆိုတာ ငါနဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး။ နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်းကို ပြန်တွေ့ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"စိတ်ချပါ... မင်း သေသွားရင်တောင် ငါကတော့ ကောင်းကောင်း အသက်ရှင်နေဦးမှာပါ" ဟု ဟန်ဖေးက ကျောက်ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြန်ပြောသည်။

သူ၏ စကားများမှာ ကြမ်းတမ်းသော်လည်း ဒေါသထွက်နေပုံ မရတော့ချေ။ အမှန်စင်စစ် သူ ကျောက်ဖုန်းကို ကြည့်သည့် အကြည့်မှာ သူငယ်ချင်းဟောင်း တစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသည့်အလား ကြင်နာမှုများ ပါဝင်နေသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်များအတွင်း ကျောက်ဖုန်းက သူ့ကို အမျိုးမျိုး ရန်စခဲ့ခြင်းမှာ သူ့ကို သေချာပေါက် အသက်ရှင်စေချင်၍ ဖြစ်ကြောင်း သူ ရိပ်မိနေသည်။

ဥပဒေပညာရှင်ကြီး ဟန်ဖေးသာ အသက်ရှင်ခဲ့လျှင် ချင်မင်းဆက်အတွက် ဘယ်လို အပြောင်းအလဲတွေ ယူဆောင်လာမလဲ? သို့မဟုတ် ကျောက်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဟန်ဖေးကဲ့သို့ လူတစ်ယောက် အချည်းနှီး သေသွားမည်ကို မကြည့်ရက်၍ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။