အပိုင်း ၇၆ - တစ်နန်းတော်လုံး အံ့သြတုန်လှုပ်သွားခြင်း!
"အမိန့်တော်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါ့မယ်။"
ကျောက်ကောက်သည် စစ်အစီရင်ခံစာကို ချက်ချင်းဖွင့်လိုက်ပြီး နန်းတွင်းအမတ်များရှေ့တွင် ဖတ်ကြားလိုက်သည်။
"ဟန်နယ်မြေမှ အရေးပေါ် စစ်အစီရင်ခံစာ! ကျွန်တော်မျိုး ဝန်ကြီးဝမ်ကျန့် တင်ပြအပ်ပါသည်။ ဟန်မြို့တော် ကျဆုံးသည့်နေ့တွင် ဟန်ဘုရင် 'အန်း' သည် သူ၏ အမတ်များကို စွန့်ခွာ၍ မြို့ပြင်သို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ စစ်သူကြီးလီထန်သည် ဟန်ဘုရင်ကို ရှာဖွေရန် မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဟန်နန်းတော်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို စောင့်ကြပ်နေသည့် လန်ထျန်တပ်စခန်းမှ တပ်မှူးကျောက်ဖုန်းသည် လျှို့ဝှက်ဥမင်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏တပ်များကို ဦးဆောင်၍ ထိုဥမင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဟန်ဘုရင်နှင့် သူ၏ စစ်ကြွင်းစစ်ကျန်များ၏ ခြေရာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ တပ်မှူးကျောက်ဖုန်းသည် ရဲဝံ့စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ဟန်ဘုရင်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဟန်ပြည်နယ်မှာ အလုံးစုံ ပျက်သုဉ်းသွားပြီ ဖြစ်ပါသည်!"
ကျောက်ကောက်၏ ကျယ်လောင်လှသော အသံမှာ ခန်းမအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးနောက် ချင်အမတ်တိုင်း၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အထူးသဖြင့် ဝမ်ဝမ်နှင့် လီဆီတို့ ပို၍ အံ့ဩသွားကြသည်။ မနေ့ကမှ ကျန်းထိုင်နန်းဆောင်တွင် ဟန်မြို့တော် ကျဆုံးသည့်သတင်းကို သူတို့ သိခဲ့ရသော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ အလှည့်အပြောင်းမျိုးကိုမူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။
"ဟန်ဘုရင်ကို ဖမ်းမိတဲ့သူက... နောက်တစ်ကြိမ် ကျောက်ဖုန်း ဖြစ်နေပြန်ပြီလား?"
"သူ့ရဲ့ ကံတရားက ကောင်းကင်ဘုံက မစထားတာလား? ဘဏ္ဍာတိုက်ကို စောင့်နေရင်းနဲ့ လျှို့ဝှက်ဥမင်ကို ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့သွားတာလဲ? ပြီးတော့ အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ဟန်ဘုရင်ကိုပါ ဖမ်းမိသွားတယ်ပေါ့?"
"ဒီလူငယ်ကတော့ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။"
"မြို့ကို အရင်ဆုံး ဖောက်ဝင်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်အပြင်၊ ဘုရင်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ပါ ပေါင်းလိုက်ရင်... သူ့ရဲ့ အနာဂတ်က အကန့်အသတ်မရှိတော့ဘူး။"
တခြားသော အမတ်များမှာလည်း 'ကျောက်ဖုန်း' ဟူသော နာမည်ကို ရင်းနှီးနေကြသည်။
"ကျောက်ဖုန်း... ဒီနာမည်က ရင်းနှီးနေတယ်နော်။"
"ဟို ထောက်ပံ့ရေးတပ်ကနေ တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ကို ပြောင်းဖို့ မင်းကြီးဆီက ခွင့်ပြုချက် ရခဲ့တဲ့သူ မဟုတ်လား?"
"သူသာဆိုရင်တော့ ဒါဟာ တကယ့်ကို ကြီးကျယ်တဲ့ အောင်မြင်မှုပဲ။"
နန်းတွင်းအမတ်များသာမက ပလ္လင်ပေါ်ရှိ မင်းကြီးရင်ကျန့်ပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ဟန်ဘုရင်ကို ဖမ်းမိလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားသော်လည်း၊ မည်သူက ဖမ်းမိမည်ကိုမူ သူ မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ချေ။
စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ။ ဒီကျောက်ဖုန်းပဲလား။ သူက တကယ့်ကို ငါ့အတွက် ကံကောင်းစေတဲ့ စစ်သူကြီးပဲ။
ရင်ကျန့်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကောင်းလေစွ!"
"ဟန်ဘုရင်ကို ဖမ်းမိပြီ! ဟန်ပြည်နယ် ပျက်သုဉ်းသွားပြီ!" အမတ်များက တပြိုင်နက်တည်း ကြွေးကြော်ကြသည်။
"ဝန်ကြီးယွီ..." မင်းကြီးရင်ကျန့်က ယွီလျောင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဟန်စစ်ပွဲအတွက် စွမ်းဆောင်ရည်တွေနဲ့ ဆုလာဘ်တွေ စာရင်းပြုစုတာ ဘယ်လိုရှိလဲ?"
"အရှင်မင်းမြတ်ကို တင်ပြရရင်... နန်းတွင်းအရာရှိချုပ်က စာရင်းပြုစုတာ ပြီးသလောက် ရှိပါပြီ။ ဒီနေ့အတွင်း အပြီးသတ်ပြီး အရှင်မင်းမြတ် စစ်ဆေးဖို့ တင်ပြပါ့မယ်" ဟု ယွီလျောင်က ဆိုသည်။
"ကောင်းပြီ။" မင်းကြီးရင်ကျန့်က ခေါင်းငြိမ့်ကာ တစ်နန်းတော်လုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ "ဟန်ပြည်နယ်ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး။ ဒီနေ့ကစပြီး ဟန်နယ်မြေကို 'ယင်းချွမ်းခရိုင်' အဖြစ် သတ်မှတ်အုပ်ချုပ်မယ်။ ငါကိုယ်တော် မုန့်ယိကို ပထမဆုံး မြို့ဝန်အဖြစ် ခန့်အပ်ထားပြီးပြီ။ ဘယ်အမတ်ကမဆို ကန့်ကွက်လိုတာ ရှိသလား?"
မည်သူမျှ မကန့်ကွက်ကြချေ။
"ကျွန်တော်မျိုးတို့ အမိန့်တော်ကို ထောက်ခံပါတယ်!"
"ကောင်းပြီ။" မင်းကြီးရင်ကျန့်က လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျောက်ကောက်က စားပွဲပေါ်မှ အမိန့်တော်ကို ယူကာ ခန်းမအလယ်သို့ ထွက်လာသည်။ "မုန့်ယိ... အမိန့်တော်ကို ခံယူလော့!"
မုန့်ယိသည် အမိန့်တော်ကို ရိုသေစွာ လက်ခံလိုက်သည်။
"ဝန်ကြီးမုန့်... မင်းရဲ့ အရည်အချင်းကို ငါယုံကြည်တယ်။ ယင်းချွမ်းခရိုင်ကို စီမံအုပ်ချုပ်ဖို့ တာဝန်က မင်းလက်ထဲမှာပဲ။ ငါကိုယ်တော် မင်းကို အာဏာအပြည့်အဝ ပေးအပ်တယ်။ နောက် ၂ နှစ်အတွင်းမှာ ယင်းချွမ်းက ပြည်သူတွေ ချင်ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ အလုံးစုံ ကျိုးနွံသွားအောင် လုပ်ဆောင်ရမယ်" ဟု မင်းကြီးက မိန့်ကြားသည်။
"ဝန်ကြီးယွီ... ကျောက်ဖုန်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်အတွက် သူ့ကို ဘယ်လို ဆုလာဘ်ပေးရမလဲ?" ရင်ကျန့်က မေးသည်။
"သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေအရ ကျောက်ဖုန်းကို ရာထူး ၂ ဆင့် တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ပြီး ဘွဲ့အဆင့်အတန်း ၄ ဆင့် တိုးမြှင့်ပေးသင့်ပါတယ် ဘုရား" ဟု ယွီလျောင်က ဆိုသည်။
"ကျောက်ဖုန်းက အခု တပ်မှူး အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ရာထူး ၂ ဆင့် တိုးမယ်ဆိုရင် သူက စစ်သည် ၅ သောင်းကို အုပ်ချုပ်ရတဲ့ 'လက်ထောက်စစ်သူကြီး' ဖြစ်လာမယ်။ ဘွဲ့အဆင့် ၄ ဆင့် တိုးမယ်ဆိုရင် 'ကျိုးစန်းကန်း' အဆင့် ဖြစ်လာမယ်" ဟု ရင်ကျန့်က ဆိုပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့... သူ စစ်ထဲဝင်တာ တစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး မဟုတ်လား?"
"မှန်ပါတယ် ဘုရား၊ သူ စစ်ထဲဝင်တာ ၁၀ လပြည့်ဖို့ ၁၅ ရက်ပဲ လိုပါတော့တယ်" ဟု ယွီလျောင်က ဆိုလိုက်သောအခါ တစ်နန်းတော်လုံး ထပ်မံ၍ တုန်လှုပ်သွားကြပြန်သည်။
"ဒါဟာ နောက်ပြောင်နေတာလား?"
"စစ်ထဲဝင်တာ ၁၀ လတောင် မပြည့်သေးဘဲ သာမန်အရပ်သားကနေ စစ်သည် ၅ သောင်းအုပ်ချုပ်တဲ့ လက်ထောက်စစ်သူကြီး ဖြစ်လာတယ်ပေါ့? ဘွဲ့ကလည်း 'ကျိုးစန်းကန်း' တဲ့လား?"
"ကျိုးစန်းကန်း ဆိုတာ တကယ့်ကို မြင့်မားတဲ့ အဆင့်ပဲ! ဒီအဆင့်ကို ရောက်ရင် တစ်နှစ်ကို ဆန်စပါး ဒန် ၅၀၀ လစာ ရမယ့်အပြင်၊ သူ့ရဲ့ သားစဉ်မြေးဆက်တွေကပါ ဒီဘွဲ့နဲ့ နယ်မြေကို ဆက်ခံခွင့် ရှိတာပဲ။ ဒါဟာ တကယ့်ကို ဒုံးပျံလို တက်သွားတာပဲ!"
နန်းတွင်းတစ်ခုလုံးမှာ ဆူညံသွားသော်လည်း ရင်ကျန့်က စိတ်မဆိုးဘဲ ပြုံးလျက် ကြည့်နေသည်။ "အမတ်မင်းတို့... ဒါဟာ ငါတို့ မဟာချင်ရဲ့ စစ်မှုထမ်းကောင်း ဆုပေးစနစ်ပဲ!"
"လောကမှာ ဘယ်နိုင်ငံက သာမန်အရပ်သားတစ်ယောက်ကို အခုလို အချိန်တိုအတွင်းမှာ အာဏာရှိတဲ့ နေရာအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်လို့လဲ? ငါတို့ ချင်ပြည်နယ်မှာပဲ အောက်ခြေလူတန်းစားတွေဟာ 'နဂါးတံခါး' ကို ခုန်ကူးပြီး ထိပ်တန်းကို ရောက်နိုင်တာ။ ဒီစနစ်ကြောင့်ပဲ ငါတို့ စစ်သည်တွေဟာ အစွမ်းကုန် တိုက်ပွဲဝင်ကြတာပေါ့!"
"အရှင်မင်းမြတ် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ!" အမတ်များ အားလုံး တပြိုင်နက်တည်း ကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။
"အမိန့်တော်ကို ရေးမှတ်လော့" ဟု ရင်ကျန့်က မိန့်ကြားလိုက်သည်။
"တပ်မှူးကျောက်ဖုန်းကို ဟန်မြို့တော်ကို ဖောက်ဝင်ခြင်းနှင့် ဟန်ဘုရင်ကို ဖမ်းဆီးခြင်းတို့အတွက် အမြင့်ဆုံးသော စွမ်းဆောင်ရည်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်သည်။"
"သူ့ကို 'လက်ထောက်စစ်သူကြီး' ရာထူးသို့ တိုးမြှင့်ခန့်အပ်ပြီး စစ်သည် ၅ သောင်းကို အုပ်ချုပ်ခွင့် ပေးအပ်သည်။"
"ဘွဲ့အဆင့်အတန်းကို ၄ ဆင့် တိုးမြှင့်၍ 'ကျိုးစန်းကန်း' အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ တစ်နှစ်လျှင် ဆန်စပါး ဒန် ၅၀၀ ချီးမြှင့်သည်။"
"သူ့ရဲ့ ဇာတိမြေမှာ လယ်မြေ ဧက ၅၀၀ (၅၀၀ မူ) ပေးအပ်ပြီး ၂ နှစ်တိုင်တိုင် လယ်ယာခွန် ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးသည်။"
"ဒါ့အပြင် အရင်က မထုတ်ရသေးတဲ့ လစာအားလုံးကိုလည်း လက်ရှိ (ကျိုးစန်းကန်း အဆင့်အတိုင်း )အပြည့်အဝ ထုတ်ပေးစေ!"
ဤအမိန့်တော်သည် မင်းကြီးရင်ကျန့်က ကျောက်ဖုန်းအပေါ် မည်မျှ အလေးထားသည်ကို ပြသနေသည်။ အထူးသဖြင့် ၂ နှစ်တိုင် အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်နှင့် လစာများကို အဆင့်မြင့်အတိုင်း နောက်ကြောင်းပြန် ထုတ်ပေးခြင်းမှာ အရင်က မရှိခဲ့ဖူးသော အထူးအခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။