အခန်း (၇) - ဂုဏ်သတ္တိများ ဆက်တိုက် ကောက်ယူခြင်း

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ"

"ဒါက ဟန်ပြည်နယ်ရဲ့ အခိုင်မာဆုံးမြို့ပဲ၊ စစ်ရေးဗျူဟာအရ အရေးပါတဲ့ ခံတပ်ကြီးအဖြစ် လူသိများတာ။ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ ငါတို့ရဲ့ အင်အားကြီးမဟာချင်တပ်ပဲ ဒီမြို့ကို ဆယ်ရက်အတွင်း ဖောက်ထွင်းနိုင်မှာ" ဟု ဝေချွမ်က ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ မြို့ကို သိမ်းနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ လူတွေ အများကြီး သေခဲ့ရတယ်နော်" ကျောက်ဖုန်းက မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါတွေအားလုံးက ကံကြမ္မာပဲ" ဝေချွမ်က ရယ်မောရင်း သူ၏ အမြင်ကို ပွင့်လင်းစွာ ပြောပြသည်။ "အရမ်းကြီး စိတ်ကူးယဉ်မနေပါနဲ့။ သူတို့ရဲ့ အသက်တွေက ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ ဟန်ပြည်နယ်ကို ချေမှုန်းနိုင်သရွေ့တော့ ဘယ်လို စတေးမှုမျိုးမဆို ချင်ပြည်နယ်အတွက် ထိုက်တန်ပါတယ်"

'ငါ့ကို ထောက်ပို့တပ်မှာ တာဝန်ပေးထားတာ တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ' ဟု ကျောက်ဖုန်းက ပို၍ စိတ်သက်သာရာရစွာ တွေးလိုက်သည်။ 'မဟုတ်ရင် ငါလည်း အခု အဲ့ဒီအလောင်းတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နေလောက်ပြီ'

မြို့ရိုးအပြင်ဘက်တွင် ကျဆုံးနေသော ချင်စစ်သည်တော်များကို ကြည့်လိုက်လျှင် အများစုမှာ မြားမိုးရွာချခံရသဖြင့် ကျဆုံးခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး အချို့မှာ မြို့ရိုးပေါ်မှ ကျောက်ခဲပစ်စက် များ၏ ဒဏ်ကြောင့် သွေးအိုင်ထဲတွင် ကြေမွနေကြသည်။ ဤတိုက်ပွဲ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုမှာ နယ်စပ်တိုက်ပွဲထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုဆိုးရွားလှသည်။

'ငါ ဂုဏ်သတ္တိတွေ ကောက်ယူရင်း သန်မာလာတယ် ဆိုပေမဲ့လည်း အဆုံးမရှိ ပစ်ခတ်နေတဲ့ မြားမိုးတွေကြားထဲမှာဆိုရင်တော့ သေရမှာ သေချာတယ်' ဟု ကျောက်ဖုန်းက ဆင်ခြင်လိုက်မိသည်။ ဤမြင်ကွင်းက သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။ 'ငါ အေးအေးဆေးဆေးပဲ နေရမယ်။ အသက်ရှင်ဖို့ပဲ လိုတယ်။ ထောက်ပို့တပ်က နေလို့ကောင်းတဲ့ နေရာပဲ။ ဒီမှာပဲ အမြစ်တွယ်ပြီး ငါ့ရဲ့ နှစ်နှစ်တာ တာဝန်ကို ဖြတ်ကျော်မယ်'

[ထိုစဉ်မှာပင်!]

နက်မှောင်သော ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် စစ်သူကြီးတစ်ဦးသည် မြင်းစီးစစ်သည် ရာဂဏန်း၏ ခြံရံမှုဖြင့် ယန်မြို့အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ထောက်ပို့တပ်က စစ်သားအားလုံး နားထောင်ကြ!" ထိုစစ်သူကြီးက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ယန်မြို့ကို ငြိမ်ဝပ်ပိပြားစေပြီးပြီ။ ငါတို့ လန်ထျန်း ပထမပင်မတပ်ရင်းက စစ်သည်တော်တွေက ထွက်ပြေးနေတဲ့ ရန်သူတွေကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေတယ်။ ယန်မြို့ကို ရှင်းလင်းရေးလုပ်ဖို့က အခု မင်းတို့ တာဝန်ပဲ!"

"စစ်မြေပြင်မှာ ဒဏ်ရာရသူတွေ ရှိနေရင် သူတို့ကို ဆေးကုသဖို့ ဒဏ်ရာရစစ်သားစခန်း ဆီ ချက်ချင်း ပို့ဆောင်ကြ! မင်းတို့မှာ ယန်မြို့ကို ရှင်းလင်းဖို့ ငါးရက် အချိန်ရှိတယ်!"

ထိုအသံကို ကြားသောအခါ ကျောက်ဖုန်းက အံ့အားသင့်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အလှမ်းဝေးသော နေရာမှနေ၍ အနက်ရောင် ချပ်ဝတ်ဝတ်ထားသော စစ်သူကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ သွယ်လျနေပြီး မျက်နှာမှာ အသားဖြူကာ အသံမှာလည်း အနည်းငယ် ထူးခြားနေသည်။

'ဒါက ယောက်ျားလေးလို ဝတ်ထားတဲ့ မိန်းကလေးပဲဟာ။ လူတွေအားလုံး မျက်စိကန်းနေကြတာလား?'

တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ထိုချင်စစ်သူကြီးမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ကျောက်ဖုန်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

"ချင်ပြည်နယ်မှာ အမျိုးသမီးတွေ စစ်သူကြီး ဖြစ်လို့ရတာလား?" ကျောက်ဖုန်းက ဝေချွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... အမျိုးသမီးက စစ်သူကြီးဖြစ်တာ?" ဝေချွမ်က နားမလည်သလို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျောက်ဖုန်းက သူ့ကို ထူးဆန်းသလို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဝေကြီး... တကယ်ပဲ မမြင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်နေတာလား? အဲ့ဒီ စစ်သူကြီးက သိသာလှတဲ့ အမျိုးသမီးကြီးပါဗျာ" ဟု အမိန့်ပေးနေသော အမျိုးသမီးစစ်သူကြီးကို မျက်စိတစ်ချက်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဝေချွမ်က မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ "သူမက မိန်းကလေး? မဖြစ်နိုင်တာ"

"ထားလိုက်ပါတော့" ကျောက်ဖုန်း ဆက်ပြီး ရှင်းမပြချင်တော့ပေ။ ၎င်းမှာ မျက်စိကန်းရုံတင်မကဘဲ ဘာမှကို မသိနားမလည်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျောက်မောင်... စကားပြောတာ သတိထားဦး" ဝေချွမ်က အနားသို့ တိုးကပ်ကာ တိုးတိုးလေး သတိပေးသည်။ "စစ်သူကြီးရဲ့ ဘေးက မြင်းစီးစစ်သည်တွေကို ကြည့်ဦး။ သူတို့ရဲ့ ချပ်ဝတ်တွေက ယုံကြည်ရတဲ့ ကိုယ်ရံတော်တွေရဲ့ အဆင့်ပဲ၊ ပြီးတော့ သူတို့အားလုံးက တတိယအဆင့် ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီထက်မြင့်တဲ့ ဘွဲ့တွေ ရထားကြတာ။ ဒါက အဲ့ဒီစစ်သူကြီးရဲ့ အဆင့်အတန်းဟာ မနိမ့်ဘူးဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ။ သူမက စစ်သူကြီးချုပ်ရဲ့ လက်အောက်က လက်ထောက်စစ်သူကြီး ဖြစ်နိုင်သလို စစ်သူကြီးချုပ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လူလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ" ကျောက်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထိုအမျိုးသမီးစစ်သူကြီးကို အာရုံမစိုက်တော့ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့အတွက်တော့ မသက်ဆိုင်ပေ။

အမိန့်များ ပေးပြီးနောက် ထိုအမျိုးသမီးစစ်သူကြီးသည် သူမ၏ တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ မြို့အတွင်းသို့ မြင်းစောင်းနှင် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

"ဝေကြီး... ကျွန်တော် လူအချို့ကိုခေါ်ပြီး အလောင်းတွေ သွားသယ်လိုက်ဦးမယ်" ထို့နောက် သူ၏ တပ်ဖွဲ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "ညီအစ်ကိုတို့! အယောက်သုံးဆယ်က လှည်းတွေကို သွားယူကြ။ ကျန်တဲ့သူတွေက ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့!"

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကနှင့် ယှဉ်လျှင် ကျောက်ဖုန်းမှာ ယခုအခါ လူငါးဆယ်ကို အုပ်ချုပ်ရသော တပ်စုမှူး တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင် လှည်းဆွဲနေစရာ မလိုတော့ဘဲ ဂုဏ်သတ္တိများ ကောက်ယူခြင်းအပေါ်၌သာ အာရုံအပြည့်အဝ ထားနိုင်တော့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ!" စစ်သားငါးဆယ်က တညီတညွတ်တည်း ပြန်ထူးကြသည်။

ကျောက်ဖုန်းသည် စစ်မြေပြင်သို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားပြီး အလောင်းများကို စတင်သယ်ယူတော့သည်။

[သက်တမ်း ၁ မှတ်ကို အောင်မြင်စွာ ကောက်ယူနိုင်ခဲ့သည်။]

ပထမဆုံး အလောင်းကို မလိုက်သည်နှင့်ပင် ချိုမြိန်သော ဆုလာဘ်ကို ရရှိလိုက်သည်။ ဂုဏ်သတ္တိများအားလုံးထဲတွင် သက်တမ်း မှာ အရှားပါးဆုံး ဖြစ်ပြီး၊ ခွန်အားနှင့် မြန်နှုန်းတို့မှာ အတွေ့ရအများဆုံး ဖြစ်သည်။

'အစကောင်းပဲ။ ဆက်သွားကြစို့' ကျောက်ဖုန်းက အလောင်းကို နွားလှည်းပေါ် တင်ရင်း တစ်ယောက်တည်း ပြုံးနေမိသည်။ မြို့ပြင်ရှိ အလောင်းများမှာ ချင်စစ်သည်တော်များ ဖြစ်သဖြင့် ရန်သူ့အလောင်းများကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့တန်တန် ကိုင်တွယ်၍ မရပေ။

[သာမန်စစ်သားတစ်ဦးကို ထိတွေ့သည်။]

[မြန်နှုန်း ၁ မှတ်ကို အောင်မြင်စွာ ကောက်ယူပါသည်။]

[ခွန်အား ၁ မှတ်ကို အောင်မြင်စွာ ကောက်ယူပါသည်။]

...

ကျောက်ဖုန်းသည် မောပန်းခြင်းမရှိဘဲ အလောင်းများကို သယ်ဆောင်ကာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဂုဏ်သတ္တိများကို စုဆောင်းနေသည်။

[ချင်တပ်ကြပ်ကြီး တစ်ဦးကို ထိတွေ့သည်။ ခွန်အား ၅ မှတ်ကို အောင်မြင်စွာ ကောက်ယူပါသည်။]

သူသည် သူ၏ရှေ့တွင် မြားများစွာ စိုက်ဝင်နေသော အလောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ 'ဟူး... လူ့အသက်ဆိုတာ...' "အေးချမ်းစွာ အနားယူပါတော့" ဟု ကျောက်ဖုန်းက တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုရင်း အလောင်းကို နွားလှည်းပေါ် တင်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏အလုပ်ကို ဆက်လုပ်သည်။

[ချင်တပ်ရင်းမှူး တစ်ဦးကို ထိတွေ့သည်။ ခွန်အား ၁၀ မှတ်၊ မြန်နှုန်း ၁၀ မှတ်ကို အောင်မြင်စွာ ကောက်ယူပါသည်။]

နောက်ထပ် ကြွယ်ဝသော စုဆောင်းမှုတစ်ခုပင်။ မြားမိုးတွေကြားမှာဆိုရင် ရာထူးအဆင့်အတန်းက ဘာမှအဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူး။ ဒါတွေအားလုံးက ကံကြမ္မာအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာပဲဟု သူတွေးလိုက်သည်။ စစ်သည်တစ်ထောင်ကို အုပ်ချုပ်ရတဲ့ တပ်ရင်းမှူး တစ်ယောက်တောင် ဘာမှမဟုတ်တော့တဲ့ ဘဝကို ရောက်သွားရရှာတယ်။ ဒါကြောင့် အသက်ရှင်နေရတာကပဲ အမှန်တကယ် အရေးကြီးဆုံးပဲ။

အာဏာက ဆွဲဆောင်မှု ရှိနိုင်ပေမဲ့ အသက်က ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိပါတယ်။ ချင်ရှီဟွမ်ရဲ့ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို စည်းလုံးစေမှုက ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အောင်မြင်မှု ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့၊ ဒါကို ဖြစ်မြောက်အောင်လုပ်ရင်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြတဲ့ ရေတွက်လို့မရတဲ့ စစ်သားတွေကို ဘယ်သူက မှတ်မိမှာလဲ? "စစ်သူကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ အောင်မြင်မှုဆိုတာ အလောင်းပေါင်း တစ်သောင်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီး တည်ဆောက်ထားတာ" လို့ ပြောကြတာ မထူးဆန်းပါဘူး။

နောက်ထပ် အဆင့်မြင့်အရာရှိ တစ်ဦး၏ အလောင်းကို သယ်ယူရင်း ကျောက်ဖုန်း ပို၍ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသည်။ နောင်အနာဂတ်မှ သမိုင်းဗဟုသုတများ ရှိနေခြင်းက ဤသွေးစွန်းသော စစ်မြေပြင်အပေါ်တွင် သူ့ကို ဤခေတ်ရှိ မည်သူထက်မဆို ပိုမိုမြင့်မားသော အမြင်ကို ပေးထားသည်။ သူသည် ဘုရင်တစ်ပါး၏ ရည်မှန်းချက်အတွက် မိမိကိုယ်ကို စတေးမည် မဟုတ်သလို၊ သူ၏ အသက်ကိုလည်း အလကား မဖြုန်းတီးလိုပေ။ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်သာ ရှင်သန်လိုသည်။ အကယ်၍ သူသာ အဓမ္မ စစ်မှုထမ်းခိုင်းခြင်း မခံရပါက စစ်မြေပြင်သို့ ခြေတစ်လှမ်းမျှ ခြေချမည် မဟုတ်ပေ။

'ငါ ပိုပြီး သန်မာလာအောင် လုပ်ရမယ်' ဟု သူ စိတ်ထဲမှ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။ 'ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မသတ်နိုင်လောက်အောင် သန်မာလာမှသာ ငါ ဘေးကင်းမှာ။ ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေအားလုံး ၁၀၀၀ ကျော်သွားရင်တော့ ငါ့ကို သတ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှိသွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအဆင့်မှာ ငါ ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နေမလဲဆိုတာ စိတ်တောင် မကူးနိုင်တော့ဘူး'

သူသည် အရှိန်မြှင့်ကာ ဂုဏ်သတ္တိများကို စုဆောင်းနေတော့သည်။ ဂုဏ်သတ္တိများ ကောက်ယူရန်အတွက် အလောင်းကို ထိတွေ့ရုံဖြင့် မလုံလောက်ဘဲ အနည်းဆုံး အသက်ရှူငါးကြိမ်စာခန့် အချိန်ကြာအောင် ထိတွေ့ထားရန် စနစ်က လိုအပ်သည်။

ထောက်ပို့တပ်သား သုံးထောင်ခန့်မှာ စစ်မြေပြင်ကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်းနေကြသည်။ တစ်နေ့ဝက်မပြည့်မီမှာပင် မြို့ပြင်ရှိ နေရာအတော်များများမှာ ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ချင်စစ်တပ်မှ အထက်တန်းလွှာ စစ်သည်တော် တစ်သောင်းနီးပါး၏ အလောင်းများကို သယ်ယူသွားခဲ့ပြီးပြီ။ အခြားသော ထောက်ပို့စစ်သား ခုနစ်ထောင်ခန့်မှာ ကျင်းများတူးခြင်းနှင့် အုတ်ဂူများ တည်ဆောက်ခြင်းတို့ဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြပြီး ၎င်းမှာ အချိန်ပိုပေးရသည့် အလုပ်ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးက စနစ်တကျ ရှိလှသည်။

'တပ်စုမှူး ဖြစ်ရတာ တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ။ လှည်းကို ရှေ့နောက်ဆွဲနေရတဲ့ အချိန်တွေကို သက်သာစေတယ်။ တစ်နေ့ဝက်အတွင်းမှာတင် ငါ ဂုဏ်သတ္တိအမှတ် ငါးရာကျော် စုဆောင်းမိသွားပြီ'

"ဂုဏ်သတ္တိ ဇယားကို ဖွင့်လိုက်" ကျောက်ဖုန်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ပိုင်ရှင်: ကျောက်ဖုန်း

အသက်: ၁၅ နှစ်

ခွန်အား: ၄၅၈ (ခွန်အားမြင့်လေ၊ စွမ်းအား ပိုမိုထုတ်လွှတ်နိုင်လေဖြစ်သည်။)

မြန်နှုန်း: ၃၁၂ (တန်ဖိုးမြင့်လေ၊ ပိုမြန်လေဖြစ်သည်။)

ကိုယ်ခံစွမ်းအား: ၂၆၅ (သန်မာလေ၊ ဒဏ်ရာပျောက်ကင်းမှု မြန်ဆန်ပြီး အမောခံနိုင်ရည် ပိုရှိလေဖြစ်သည်။)

စိတ်ဝိညာဉ်: ၂၆၈ (သန်မာလေ၊ စိတ်ကြည်လင်လေဖြစ်သည်။ အဆင့်တစ်ခုရောက်လျှင် သဘာဝစွမ်းအင်ကို ခံစားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။)

သက်တမ်း: ၈၆ နှစ် နှင့် ၁၀၈ ရက်

သိုလှောင်အိတ်: ၂ ကုဗမီတာ

'ငါ အဓိက ကောက်ယူမိတာက ခွန်အားတွေပဲ။ အခုဆိုရင် ပေါင် ၅၀၀ နီးပါး အားရှိနေပြီ။ ဂုဏ်သတ္တိတွေက နည်းနည်းလေး မျှတအောင် မရှိနိုင်ကြဘူးလား?'

သူ၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း ကျောက်ဖုန်းမှာ ကံကောင်းခြင်းများအပေါ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသယောင် ရှိတော့သည်။