အပိုင်း ၆၇ - ယခင်က လော့ဝူအန်း!

"ခမည်းတော်... ခမည်းတော်က တကယ်ပဲ ဒီကျောက်ဖုန်းကို ကွယ်လွန်သူ လော့ဝူအန်းနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နေတာလား?" ဝမ်ပန်က အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။ သားဖြစ်သူပီပီ သူ၏ဖခင် ရင်ထဲတွင် အလေးစားဆုံးသော စစ်သူကြီးမှာ ချင်ပြည်နယ်၏ စစ်နတ်ဘုရားဟောင်း 'ပိုင်ချီ' ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

"ကွယ်လွန်သူ လော့ဝူအန်းဟာ စစ်တပ်ထဲမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ကနေ စတင်ခဲ့တာ။ ရန်သူတွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ဖြတ်ရင်း ရာထူးတွေ တက်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာ ငါတို့ ချင်စစ်တပ်ရဲ့ စစ်သေနာပတိချုပ် ဖြစ်လာခဲ့တာ" ဝမ်ကျန့်က ပြောရင်း သူ၏အသံတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။ "ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူဟာ လူယုတ်မာတွေရဲ့ လုပ်ကြံဖန်တီးမှုတွေကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ငါဟာလည်း လော့ဝူအန်းဆီကနေ စစ်ဗျူဟာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လမ်းညွှန်မှုတွေ ရခဲ့ဖူးတယ်။ ငါ့အတွက်တော့ သူဟာ ငါအလေးစားဆုံးလူ ဖြစ်သလို၊ ငါ့ရဲ့ ဒုတိယဆရာတစ်ယောက်လိုပါပဲ။"

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိတိုင်း ဝမ်ကျန့်၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်လျှံလာတတ်သည်။

"ခမည်းတော်..." ဝမ်ပန်က ဖခင်ဖြစ်သူကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ "ဒါတွေအားလုံးက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ အဲ့ဒီလူယုတ်မာတွေလည်း သေကုန်ကြပြီ၊ လော့ဝူအန်းလည်း အေးအေးချမ်းချမ်း အနားယူနိုင်ပါပြီ။"

"လော့ဝူအန်းဟာ သူ့ရဲ့ ဘဝတစ်ခုလုံးကို စစ်မြေပြင်မှာ မြှုပ်နှံခဲ့တယ်။ ချင်ပြည်နယ်အတွက် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေ ရယူပေးခဲ့ပြီး ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို တည်ဆောက်ပေးခဲ့တာ။ တခြားနိုင်ငံတွေဆိုရင် သူ့နာမည်ကြားရုံနဲ့တင် တုန်လှုပ်နေကြရတာ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူဟာ သစ္စာဖောက်အမတ်တွေရဲ့ ကုန်းချောစကားတွေကနေ မလွတ်မြောက်ခဲ့ဘူး။ သူ့ကြောင့်ပဲ ငါ့ရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာ ဓားတစ်စင်း အမြဲ ချိတ်ဆွဲထားသလို ငါ ခံစားနေရတာ။"

"ပန်..." ဝမ်ကျန့်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ထပ်မံ သတိပေးလိုက်သည်။ "ငါတို့သားအဖနှစ်ယောက်ဟာ လော့ဝူအန်းရဲ့ သင်ခန်းစာကို အမြဲ မှတ်ထားရမယ်။ နန်းတွင်းက အငြင်းပွားမှုတွေမှာ ဘယ်တော့မှ ဝင်မပါနဲ့။ လူကြီးလူကောင်းကို ကာကွယ်ဖို့က လွယ်ပေမဲ့ လူယုတ်မာကို ခုခံဖို့က အရမ်းခက်တယ်။"

သမိုင်းကြောင်းအရ ပိုင်ချီ အဘယ်ကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရသနည်းဟူသော အချက်နှင့် ပတ်သက်၍ ယူဆချက် အမျိုးမျိုး ရှိသည်။ အချို့က 'ရင်ကျိ' သည် အသက်ကြီး၍ ဝေဖန်ပိုင်းခြားနိုင်စွမ်း လျော့နည်းသွားသောကြောင့်ဟု ဆိုကြသလို၊ အချို့ကလည်း ထိုခေတ်ကာလ၏ ဖိအားများကြောင့်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ လူယုတ်မာများ၏ ကုန်းချောမှုကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး သေချာ မှတ်ထားပါ့မယ်" ဝမ်ပန်က ထပ်မံ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ကဲ... အဲ့ဒီအကြောင်းတွေ တော်ပြီ" ဝမ်ကျန့်က လက်ဝေ့ယမ်းကာ စကားဖြတ်လိုက်သည်။ "ကျောက်ဖုန်းကို တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ထဲ ခေါ်လာခဲ့တာ မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။ မြို့ကို ပထမဆုံး ဖောက်ဝင်နိုင်တဲ့သူအနေနဲ့ သူဟာ ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်နဲ့ ထိုက်တန်တယ်။"

"တပ်မှူး အဆင့်ထက် မြင့်တဲ့ ရာထူးတိုးဖို့ဆိုရင် 'ရှောက်ဖု' (နန်းတွင်းအရာရှိချုပ်) ဆီက အမည်စာရင်း တင်သွင်းရမယ်၊ ပြီးမှ မဟာဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ အမိန့်တော် ပြန်တမ်း ထွက်လာရမှာပါ" ဟု ဝမ်ပန်က ဆိုသည်။ "ဒီစစ်မြေပြင် အစီရင်ခံစာကို မဟာဧကရာဇ်မင်းမြတ် ဆုံးဖြတ်နိုင်ဖို့ မှန်မှန်ကန်ကန် တင်ပြရပါမယ်။"

"မှန်တာပေါ့" ဝမ်ကျန့်က ခေါင်းငြိမ့်ကာ အစီရင်ခံစာကို ဝမ်ပန်ထံ ပြန်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီအစီရင်ခံစာကို အမြန်ချောပို့နဲ့ ရှန်းယန်ကို အခုပဲ ပို့လိုက်ပါ့မယ်" ဝမ်ပန်က လူလွှတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

"နေဦး..." ဝမ်ကျန့်က ရုတ်တရက် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ဖခင်... တခြား ညွှန်ကြားစရာ ရှိသေးလို့လား?" ဝမ်ပန်က ရပ်တန့်ကာ မေးသည်။

"မင်းရဲ့ ညီမလေးရော ဘယ်လိုနေလဲ?" ဝမ်ကျန့်၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှုများ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

"သူမကတော့ ရှန်းယန်ကို ပြန်ရောက်လောက်ပါပြီ။ ခမည်းတော် စိတ်မပူပါနဲ့" ဝမ်ပန်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။ သို့သော် သမီးဖြစ်သူအကြောင်း တွေးမိသောအခါ ဝမ်ကျန့်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်မကောင်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါဟာ မင်းညီမအပေါ် အများကြီး အကြွေးတင်နေတာပဲ" ဝမ်ကျန့်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ခမည်းတော်... ဘုရင့်အာဏာအောက်မှာ ကျွန်တော်တို့ ဝမ်မိသားစုက ဘာမှ ပြောင်းလဲပိုင်ခွင့် မရှိပါဘူး။ မိသားစုရဲ့ သားဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တောင် ကိုယ့်ကိစ္စကို ကိုယ်တိုင် မဆုံးဖြတ်နိုင်တာ၊ မိန်းကလေးဖြစ်တဲ့ ညီမလေးက ဘယ်လိုလုပ် ပြောခွင့်ရှိမှာလဲ။ ဒါ့အပြင် 'ဖူစု' မင်းသားက ကြင်နာတတ်ပြီး သဘောကောင်းတဲ့သူလို့ လူသိများတယ်၊ ညီမလေးနဲ့လည်း အသက်အရွယ် တူကြတယ်။ သူတို့ လက်ထပ်လိုက်ရင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လေးလေးစားစားနဲ့ အတူနေသွားနိုင်မှာပါ။ ပြီးတော့ ဖူစုမင်းသားက အကြီးဆုံးသား ဖြစ်သလို နန်းလျာလည်း ဖြစ်နေတော့ ညီမလေးက တစ်နေ့မှာ ချင်မိဖုရားခေါင်ကြီး ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ဒီလက်ထပ်ပွဲက ညီမလေးအတွက်ရော၊ ဝမ်မိသားစုအတွက်ရော ကောင်းတဲ့ကိစ္စပါ" ဟု ဝမ်ပန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။ သူ၏ အမြင်တွင်မူ ဤလက်ထပ်ပွဲသည် ဆိုးကျိုးထက် ကောင်းကျိုးက ပိုများသည်။

"ဒါက ဝမ်မိသားစုအတွက်တော့ ကောင်းတာမှန်ပေမဲ့ မင်းညီမအတွက်တော့ မဟုတ်ဘူး" ဝမ်ကျန့်က ဆိုသည်။ "ထားလိုက်ပါတော့... ထားလိုက်ပါတော့။ ဒီကိစ္စက ပြောင်းလဲလို့ မရတော့ဘူး။ ဖခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူမအပေါ် တင်ရှိတဲ့ အကြွေးလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ့မယ်" သူက မတတ်သာသလို သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"သူမ နားလည်လာမှာပါ" ဝမ်ပန်က ဖခင်ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ "စစ်သူကြီးမိသားစုမှာ မွေးလာတယ်ဆိုကတည်းက ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူးဆိုတာ ပါလာပြီးသားပဲ။"

"ကောင်းပြီ" ဝမ်ကျန့်က ထိုအကြောင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ "ဒီအကြောင်းတွေ ထပ်မပြောနဲ့တော့။ လီထန်ဆီ သတင်းပို့လိုက်။ ဟန်ဘုရင် လွတ်သွားခဲ့ရင်တောင် သူ ဟန်နယ်မြေထဲကနေ ထွက်သွားနိုင်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ဖမ်းရမယ်။ သူ့ကို လွတ်မသွားစေနဲ့၊ မဟုတ်ရင် နောင်ရေးက အဆုံးမသတ်နိုင်တဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

ဝမ်ပန်က ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "နားလည်ပါပြီ!"

[ဟန်မြို့တော်၊ ဆင်းကျန်း!]

မြို့ရိုးအတွင်းရှိ စစ်စခန်းတစ်ခုတွင် ချင်စစ်တပ် တပ်စွဲထားသည်။

"ညီအစ်ကိုတို့!" ကျောက်ဖုန်းသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အလယ်တွင် ရပ်ကာ ဝိုင်အိုးကို မြှောက်လျက် အော်ဟစ်လိုက်သည် - "မြို့ကို ပထမဆုံး ဖောက်ဝင်ခဲ့တဲ့ ရှေ့တန်းတပ်ခွဲအနေနဲ့ ငါတို့တပ်ဖွဲ့ဟာ စစ်သူကြီးလီရဲ့ ဆုလာဘ်ကို ရထားတယ်! ဒီနေ့တော့ အမဲသားရော၊ ဝိုင်ရော အဝစားကြ၊ အဝသောက်ကြဟေ့!"

"တပ်မှူးကြီးအတွက်!"

"ခွက်ချင်းတိုက်!"

ကွင်းအတွင်းရှိ လက်ရွေးစင်စစ်သည်များ အားလုံး ဝိုင်အိုးများကို မြှောက်ကာ အားရပါးရ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ကျောက်ဖုန်းက ရှေ့ဆုံးမှနေ၍ ဝိုင်ကို တကျိုက်တည်း အဝသောက်ပြလိုက်သည်။ စစ်သည် လေးထောင်ကျော်ကလည်း ထိုနည်းတူပင် အားပါးတရ သောက်ကြတော့သည်။

"ဟားဟား! ဒီနေ့ဝိုင်က မဆိုးဘူးပဲ။ ဒါတွေက ဟန်နန်းတော်ကလာတဲ့ တော်ဝင်ဝိုင်တွေကွ။ ငါတို့တော့ ကောင်းကောင်းကြီး ခံစားရပြီ!" ကျောက်ဖုန်းက နှုတ်ခမ်းမှ ဝိုင်များကို သုတ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ တော်ဝင်ဝိုင်ဆိုပေမဲ့ သိပ်ပြီး မပြင်းသေးဘူး။ တစ်ခုခု လိုနေသလိုပဲ။"

"တပ်မှူးကြီး..." ကျန်းဟန်က စပ်စုလိုက်သည်။ "တပ်မှူးကြီးက ဒီထက်ကောင်းတဲ့ ဝိုင်ကို သောက်ဖူးလို့လား? ဒါက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံးလို့ ပြောလို့ရတဲ့ ဟန်နန်းတော်က ဝိုင်တွေလေ။"

"သောက်ဖူးတာပေါ့" ကျောက်ဖုန်းက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ရယ်မောကာ ပြန်ဖြေသည်။ "လောကမှာ အကောင်းဆုံးလို့ ခေါ်လို့ရတဲ့၊ ဘယ်ဝိုင်နဲ့မှ မယှဉ်နိုင်တဲ့ ဝိုင်တစ်မျိုး ရှိသေးတယ်ဗျ။"

"အဲ့ဒါ ဘာဝိုင်လဲ?" ကွင်းအတွင်းရှိ စစ်သည်အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ ကျောက်ဖုန်းထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ သိချင်စိတ်များဖြင့် တောက်ပနေသည်။

"ဟားဟား! ငါ နာမည်ပြောပြရင်တောင် မင်းတို့ ကြားဖူးမှာမဟုတ်ဘူး" ကျောက်ဖုန်းက သူတို့ကို စိတ်ဝင်စားအောင် လုပ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ သိထားရမှာက အဲ့ဒီဝိုင်က အရမ်းအရသာရှိတယ် ဆိုတာပဲ။"

ဤခေတ်ကာလ၏ ဝိုင်ချက်လုပ်နည်း စနစ်များမှာ မဖွံ့ဖြိုးသေးသဖြင့် ဝိုင်များမှာ သိပ်မပြင်းသလို အရသာမှာလည်း သိပ်မစစ်လှပေ။ နောင်ခေတ်မှ ပေါင်းခံထားသော အရက်များမှာ ဤခေတ်က ဝိုင်များထက် အဆပေါင်းများစွာ အရသာသာလွန်ပေလိမ့်မည်။ ဒါက ခေတ်ကာလ၏ ကန့်သတ်ချက်သာ ဖြစ်သည်။

"တပ်မှူးကြီးက ကြွားနေတာပဲ!"

"ညီအစ်ကိုတို့! ဒီညတော့ တပ်မှူးကြီးကို မူးမှောက်သွားအောင်အထိ ဝိုင်းတိုက်ကြစမ်း!"

"ဟားဟား... မှန်တာပေါ့! တပ်မှူးကြီးက စစ်မြေပြင်မှာတော့ အံ့မခန်း ကြောက်စရာကောင်းပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အရက်ခံနိုင်ရည်ကတော့ အဲ့လောက် မရှိနိုင်ဘူးလို့ ငါမယုံဘူး!"

စစ်စခန်းတစ်ခုလုံးမှာ မြိုင်ဆိုင်သွားတော့သည်။ စစ်သည်များမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ကျောက်ဖုန်းကို ဝိုင်ခွက်ဖြင့် လာရောက် နှုတ်ဆက်ကြသည်။ ယနေ့ ကျောက်ဖုန်း၏ တပ်ခွဲမှာ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများ၊ ဝိုင်သောက် အမဲသားစားသံများဖြင့် အလွန်စည်ကားနေသည်။ ဤသည်မှာ ကျောက်ဖုန်းက သူ၏တပ်ဖွဲ့အတွက် ရယူပေးခဲ့သော အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။

ဟန်ဘုရင်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူသည် တစ်တပ်လုံးတွင် မည်သူနှင့်မျှ မယှဉ်နိုင်သော ဂုဏ်ဒြပ်ကို ထပ်မံ ရရှိခဲ့သည်။ ထို့အတွက်ကြောင့် သူတို့တပ်ခွဲတစ်ခုလုံး ဝိုင်ကောင်းကောင်းသောက်ခွင့်နှင့် တစ်ရက် အနားယူခွင့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အနီးအနားရှိ တပ်မှူး 'လျိုဝူ' ၏ တပ်စခန်းတွင်မူ အခြေအနေမှာ ကွဲပြားနေသည်။ စစ်သည် နှစ်ထောင်ကျော်မှာ မြို့သိမ်းနိုင်၍ ရရှိသော အမဲသားကို စားနေကြရသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ကျောက်ဖုန်း၏ တပ်ကဲ့သို့ တက်ကြွမနေပေ။ ကျောက်ဖုန်းသာ မြို့ကို ဖောက်မဝင်နိုင်ခဲ့လျှင် သူတို့တပ်ခွဲတစ်ခုလုံး အမဲသားစားဖို့နေနေသာသာ အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းခံရမည်ကို သူတို့ သိနေကြသည်။ သူတို့မှာ ကျောက်ဖုန်း၏ အောင်မြင်မှု အရိပ်အောက်တွင် ခိုကပ်နေရသူများသာ ဖြစ်သည်။

"ဟူး... ငါသာ တပ်မှူးကျောက်ရဲ့ တပ်ထဲမှာ ရှိရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။ ဟိုဘက်မှာ တကယ့်ကို ပျော်စရာကြီး။"

"ဟုတ်တယ်... တပ်မှူးကျောက်က သူ့လူတွေကို ညီအစ်ကိုလို ဆက်ဆံတာ။ ပြီးတော့ တိုက်ပွဲဆိုရင်လည်း သူကိုယ်တိုင် ရှေ့ဆုံးကပဲ။ ငါတို့ တပ်မှူးကတော့ သူ့ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ဘူး။"

"ငါတို့က ဒီတိုက်ပွဲမှာ ရှေ့တန်းကလေ၊ အခွင့်အရေး အရင်ရတာတောင် မြို့ကို မဖောက်နိုင်ခဲ့ဘူး..."

ကျောက်ဖုန်း၏ နာမည်မှာ ချင်တပ်အတွင်းတွင်သာမက နောင်တွင် ရှန်းယန်နန်းတော်အထိပါ ပဲ့တင်ထပ်သွားပါတော့မည်။