အပိုင်း ၆၁ - လီထန်၏ တုန်လှုပ်မှု!

"စစ်သူကြီးတို့..."

"ဒီတိုက်ပွဲမှာ ကျောက်ဖုန်းက အကြီးမားဆုံး စွမ်းဆောင်ရည်တွေ ရရှိခဲ့တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မြို့ပြင်ကို အပြည့်အဝ သိမ်းပိုက်ပြီး ဟန်ပြည်နယ်ရဲ့ စစ်သေနာပတိအသစ် 'ချောင်ရိ' ကို သတ်ခဲ့တဲ့သူကိုတော့ အခုထိ ရှာမတွေ့သေးဘူး။ အဲ့ဒါကို ဘယ်သူလုပ်ခဲ့တာလဲ? ဒါ့အပြင် ဟန်ပြည်နယ်ရဲ့ ဝန်ကြီးချုပ် 'ကျန်းဖိန်' ကိုလည်း ငါတို့ရဲ့ လက်ရွေးစင်စစ်သည်တစ်ယောက်က သတ်ခဲ့တယ်လို့ ငါကြားတယ်။ ဒီကိစ္စတွေကို သေချာ စုံစမ်းရမယ်၊ ဒါတွေအားလုံးက စစ်မြေပြင် စွမ်းဆောင်ရည် တွေပဲ။ ငါတို့ဘုရင်မင်းမြတ်ဟာ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတဲ့သူကို ဘယ်တော့မှ မတရား ဆက်ဆံမှာမဟုတ်ဘူး" ဟု လီထန်က စုဝေးနေသော စစ်ဗိုလ်ချုပ်များကို ပြောကြားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ခန်းမအပြင်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "စစ်ခုံရုံးတရားသူကြီး 'ခွိုက်ဖူ' ရောက်ရှိလာပါတယ်!"

"ဟားဟား... ဂုဏ်ပြုပါတယ် စစ်သူကြီးလီ။ ဟန်မြို့တော်ကို ဖောက်ဝင်ပြီး ဟန်ပြည်နယ်ကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့တဲ့ ဒီလို ထူးခြားတဲ့ အောင်မြင်မှုအတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ"

စစ်ဝတ်တန်ဆာ အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သူကြီးတစ်ဦးသည် ခန်းမထဲသို့ ခပ်သွက်သွက် လျှောက်လှမ်းဝင်လာသည်။ သူသည် စစ်တပ်အတွင်း စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးခြင်းနှင့် ဆုပေးဒဏ်ပေးခြင်းများကို တာဝန်ယူရသည့် စစ်ခုံရုံးတရားသူကြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝန်ကြီးကိုးပါးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သူ 'ယွီလျောင်' နှင့် လန်ထျန်တပ်စခန်း ၏ စစ်သေနာပတိကြီး 'ဝမ်ကျန့်' တို့ထံ တိုက်ရိုက် အစီရင်ခံရသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရာထူးမှာ လီထန်၏အောက်တွင် ရှိသော်လည်း သူသည် လီထန်၏ အမိန့်ပေးပိုင်ခွင့်အောက်တွင် မရှိပေ။

"စစ်သူကြီးခွိုက်..." လီထန်က ပြုံးလျက် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးလီရဲ့ လက်အောက်မှာ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စစ်သည်တစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ" ခွိုက်ဖူက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ရဲ့ ခွန်အားတစ်ခုတည်းနဲ့ ဟန်မြို့တော် တံခါးကို ဖောက်ဝင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ သူ့ရဲ့တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ရန်သူတွေကို သတ္တိရှိရှိ တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ ဟန်စစ်သေနာပတိ ချောင်ရိနဲ့ ဝန်ကြီးချုပ် ကျန်းဖိန်တို့ကိုလည်း သူပဲ သတ်ခဲ့တာ။ ဒါဟာ တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အဲ့ဒီလို လူမျိုးနဲ့ တွေ့ကြည့်ချင်မိတယ်"

လီထန်သည် အပြုံးဖြင့် နားထောင်နေခဲ့သော်လည်း ခွိုက်ဖူ၏ စကားကြောင့် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။ "ခင်ဗျား ဘာပြောလိုက်တာလဲ? ချောင်ရိနဲ့ ကျန်းဖိန် နှစ်ယောက်လုံးကို ကျောက်ဖုန်းကပဲ သတ်လိုက်တာလား?" ဟု သူက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

သူသည် ဟန်နန်းတွင်း၏ အရေးပါသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးကို သတ်ခဲ့သည့် စစ်သည်ကို ဆုချရန်အတွက် လိုက်လံ ရှာဖွေနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤစစ်ဆင်ရေးတွင် မြို့တံခါးကို ဖောက်ဝင်နိုင်ခြင်းက အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သဖြင့် ချောင်ရိနှင့် ကျန်းဖိန်တို့၏ အသက်မှာ မြို့သိမ်းအောင်မြင်မှုလောက် အရေးမပါသော်လည်း ၎င်းမှာ စွမ်းဆောင်ရည်တစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် ဆုချရန် လိုအပ်သည်။

"စစ်သူကြီးလီ မသိဘူးလား?" ခွိုက်ဖူက ပြုံးလျက် ပြောသည် "ချောင်ရိနဲ့ ကျန်းဖိန်တို့ရဲ့ ဦးခေါင်းတွေက ငါတို့စစ်တပ်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် မှတ်တမ်းတင်တဲ့ဌာန ဆီကို ရောက်နေပြီလေ။ သူတို့ကို ခေါင်းဖြတ်ခဲ့တဲ့သူက တပ်မှူး ကျောက်ဖုန်းကလွဲလို့ တခြားသူ မဟုတ်ပါဘူး"

"ငါက အဲ့ဒီလူကို လိုက်ရှာနေတာ၊ ကျောက်ဖုန်း လက်ချက်မှန်း လုံးဝ မသိခဲ့ဘူး" လီထန်၏ မျက်နှာမှာ အံ့ဩမှုများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"စစ်သူကြီး 'ဝမ်ပန်' က ဘာလို့ ကျောက်ဖုန်းကို သူ့ရဲ့ ပင်မတပ်စခန်းဆီ ပြောင်းပေးဖို့ စစ်သေနာပတိကြီးဆီမှာ ဇွတ်အတင်း ငြင်းခုံနေရသလဲဆိုတာ အခုမှ နားလည်တော့တယ်။ ဒီလောက် အရည်အချင်းရှိတဲ့သူကို စစ်သူကြီးဝမ်က ဘယ်လိုလုပ် လက်လွှတ်ခံချင်မှာလဲ" ဟု ခွိုက်ဖူက သဘောကျစွာ ရယ်မောရင်း မှတ်ချက်ချသည်။

ယင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ခန်းမထဲရှိ စစ်ဗိုလ်ချုပ်များသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကျောက်ဖုန်း၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းဆောင်ရည်များကြောင့် အားလုံး ဆွံ့အသွားကြသည်။

"ကျွန်တော် ဒီစွမ်းဆောင်ရည် သုံးခုစလုံးကို အစီရင်ခံစာ တင်ထားပြီးပြီ။ စစ်သေနာပတိကြီးက ဆုံးဖြတ်ချက် ချပေးလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်" ခွိုက်ဖူက လီထန်ကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။ "အခြား အရာရှိတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကိုလည်း အစီရင်ခံထားပြီးပါပြီ"

လီထန်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည် "ဒီအတွက် အပင်ပန်းခံပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

စစ်တပ်အတွင်း၌ စစ်မြေပြင် စွမ်းဆောင်ရည်များကို ပထမဦးစွာ စွမ်းဆောင်ရည် မှတ်တမ်းတင်သည့် စစ်သည်များက စာရင်းပြုစုရသည်။ ထို့နောက် ထိုမှတ်တမ်းများကို စစ်ခုံရုံးတရားသူကြီးထံ တင်ပြရပြီး သူကမှတစ်ဆင့် စစ်သေနာပတိကြီးထံ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ဝန်ကြီး ယွီလျောင်ထံ အဆင့်ဆင့် တင်ပြရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျန်တဲ့ လက်ရွေးစင်စစ်သည်တွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်အတွက်တော့ စစ်သူကြီးလီအနေနဲ့ မြို့ထဲက အလောင်းတွေကို ရှင်းလင်းပြီး စာရင်းအချောသတ်ဖို့ တပ်တွေ လွှတ်ရပါဦးမယ်" ဟု ခွိုက်ဖူက ဆိုသည်။

"စိတ်ချပါ စစ်သူကြီးခွိုက်၊ ကျွန်တော် ထောက်ပံ့ရေးတပ်ကို ရှေ့တိုးလာဖို့ အမိန့်ပေးထားပြီးပါပြီ။ သူတို့ ဟန်မြို့တော်ကို နောက်နှစ်ရက်အတွင်း ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။ အခုလောလောဆယ်တော့ လက်ရွေးစင်စစ်သည်တွေကို ဒီည အနားယူခိုင်းထားပါတယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင်တော့ သူတို့ ရှင်းလင်းရေးမှာ ကူညီပေးကြလိမ့်မယ်" ဟု လီထန်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။

ထုံးစံအားဖြင့် စစ်မြေပြင် ရှင်းလင်းရေးကို ပထမဦးစွာ လက်ရွေးစင်စစ်သည်များက ကိုင်တွယ်ရသည်။ သူတို့က သူတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို စာရင်းမှတ်တမ်းတင်ပြီး သေချင်ယောင်ဆောင်နေသော ရန်သူများကို အပြတ်ရှင်းရသည်။ ထို့နောက်မှ ထောက်ပံ့ရေးတပ် ရောက်လာကာ တစ်မြို့လုံးကို အနှံ့အပြား သန့်ရှင်းရေး လုပ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ခွိုက်ဖူက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး စစ်ဗိုလ်ချုပ်များကို ဝေ့ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည် "ဒါနဲ့... ခင်ဗျားတို့ထဲမှာ တပ်မှူး ကျောက်ဖုန်းဆိုတာ ဘယ်သူလဲ?"

"စစ်ခုံရုံးတရားသူကြီးကို သတင်းပို့ပါတယ်၊ တပ်မှူးကျောက်က ဒီမှာ မရှိပါဘူး။ သူက နန်းတော်ထဲမှာ တစ်နေရာကို စောင့်ကြပ်နေပါတယ်" ဟု ချန်ထောင်းက ချက်ချင်း ဝင်ဖြေသည်။

ထိုစဉ် ခန်းမအပြင်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ကြားလိုက်ရပြန်သည်။ "သတင်းပို့ပါတယ်!"

"ဝမ်ကျန်းတပ်ခွဲက ကျွင်းဟော့ 'ကျန်းဟန်' တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းခံနေပါတယ်"

"ဝင်လာခဲ့စေ" လီထန်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ကျန်းဟန်သည် ခန်းမထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာပြီး လီထန်ကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်သည်။ "ကျွန်တော်မျိုး စစ်သူကြီးလီကို တွေ့ဖို့ လာတာပါ"

"ရပါတယ်" လီထန်က လက်ကို ဝေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ "ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ"

"စစ်သူကြီးလီကို သတင်းပို့ပါတယ်" ကျန်းဟန်က ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။ "တပ်မှူးကျောက်က ဟန်ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်လမ်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီလမ်းက တော်တော်ရှည်ပုံရပြီး ဟန်ဘုရင်ဟာ အဲ့ဒီလမ်းကနေ ထွက်ပြေးသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ တပ်မှူးက ယူဆပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ကို သတင်းပို့ခိုင်းလိုက်တာပါ"

"လျှို့ဝှက်လမ်း ဟုတ်လား?" လီထန်နှင့် ခွိုက်ဖူတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လီထန်၏ မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် တောက်ပသွားသည်။ "လက်နက်ချခဲ့တဲ့ ဟန်အမတ်တွေဆီက ကြားတာတော့ ငါတို့ ချင်စစ်တပ် မြို့တံတိုင်းဆီ ရောက်လာပြီးကတည်းက ဟန်ဘုရင်က ပျောက်သွားတာတဲ့။ သူက သူ့အမတ်တွေကိုလည်း ဘာမှမပြောဘူး၊ ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း သတိမပေးဘူး။ ဒါဟာ သူ မြို့တံခါးကနေ ထွက်ပြေးသွားတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ။ အခု ကျောက်ဖုန်းက ဒီလမ်းကို ရှာတွေ့ပြီဆိုတော့ ဟန်ဘုရင်က အဲ့ဒီကနေ တကယ် ထွက်ပြေးသွားတာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်" ဟု လီထန်က အတည်ပေါက် ကြေညာလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ခွိုက်ဖူက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ "ကျောက်ဖုန်း ဘယ်မှာလဲ" လီထန်က ကျန်းဟန်ကို မေးသည်။

"တပ်မှူးကတော့ အခြေအနေကို စုံစမ်းဖို့ လမ်းထဲကို ဝင်သွားပါပြီ" ဟု ကျန်းဟန်က ပြန်ဖြေသည်။

"အချိန်ဆွဲလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။ ငါ့ကို အဲ့ဒီကို အခုပဲ လမ်းပြစမ်း" လီထန်က ကျန်းဟန်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဟန်မြို့တော် ကျဆုံးသွားပြီး အမတ်များ လက်နက်ချသွားပြီဖြစ်ရာ ဟန်ပြည်နယ်မှာ ပျက်သုဉ်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဟန်ဘုရင်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခြင်းကသာ ဤပြည်နယ်ကို အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးရန် နောက်ဆုံးနှင့် အရေးအကြီးဆုံး အဆင့်ပင်။ သူ့ကို ဖမ်းမိသရွေ့ ချင်ပြည်နယ်သည် ဟန်ပြည်နယ်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အပြီးအပိုင် ဖယ်ရှားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဟန်ဘုရင် အခြားပြည်နယ်သို့ ထွက်ပြေးသွားခြင်းကို တားဆီးနိုင်လျှင် နောင်တွင် မည်သူမျှ သူ၏နာမည်ကို အသုံးချကာ ချင်ကို တော်လှန်ရန် အင်အားစုစည်းနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

"ကျွန်တော်မျိုးနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ စစ်သူကြီး" ကျန်းဟန်က လမ်းစပြလိုက်သည်။

ဟန်ဘဏ္ဍာတိုက်ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ ထိုနေရာတွင် နိုးနိုးကြားကြားရှိသော လက်ရွေးစင်စစ်သည်များ ဝိုင်းရံထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ အတွင်းသို့ ဝင်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှုပ်ပွနေပြီး လုံးဝ ပြောင်သလင်းခါနေသော ဘဏ္ဍာတိုက်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။

"တောက်... ဒီဟန်ဘုရင်ကတော့ကွာ! ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲက အရာအားလုံးကို ရွှေ့သွားတာပဲ" လီထန်က တီးတိုး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီး..." ကျန်းဟန်က အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "အရာအားလုံး ရွှေ့သွားတာ မှန်ပါတယ်။ ဘဏ္ဍာတိုက်က လုံးဝ ဗလာဖြစ်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ လျှို့ဝှက်လမ်းထဲမှာတော့ အချို့ပစ္စည်းတွေ ကျန်ခဲ့ပါတယ်"

"ဘာတွေ ကျန်ခဲ့တာလဲ" လီထန်က ချက်ချင်း မေးသည်။

"လက်နက်အချို့နဲ့ ဆေးလုံးတွေ အပြည့်ရှိတဲ့ ခန်းမတစ်ခု ကျန်ခဲ့ပါတယ်။ လျှို့ဝှက်လမ်း အဝင်ဝကတော့ ဒီမှာပါ" ဟု ကျန်းဟန်က အဝင်ဝကို ညွှန်ပြရင်း ရိုးရိုးသားသား ပြန်ဖြေသည်။

လီထန်သည် ထိုနေရာသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ စင်များ ဖယ်ထားသည့် နေရာ၏ အလယ်တွင် တံခါးပေါက် အရွယ်အစားရှိသော အဝင်ဝတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကျောက်ဖုန်းက လူဘယ်နှစ်ယောက် ခေါ်သွားတာလဲ" လီထန်က မေးသည်။

"စစ်သူကြီးကို သတင်းပို့ပါတယ်၊ တပ်မှူးက အခြေအနေကြည့်ဖို့ ရှေ့က သွားပါတယ်။ မြို့စောင့်တပ်မှူး 'ဝေချွမ်' က ကျွန်တော်တို့လူ ၅၀၀ နဲ့ သူ့နောက်က လိုက်သွားပါတယ်" ဟု ကျန်းဟန်က ပြန်ဖြေသည်။

လီထန်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ တစ်ခုလုံးကို စုစည်းလိုက်! လျှို့ဝှက်လမ်းထဲကို ဝင်ပြီး ကျောက်ဖုန်းကို အခုချက်ချင်း သွားကူကြ။ ဟန်ဘုရင်က သုံးရက်စာ ကြိုထွက်သွားတာဆိုတော့ သူ့မှာ လက်ရွေးစင် အစောင့်အရှောက်တွေ ပါမှာ သေချာတယ်။ လက်ရွေးစင်စစ်သည် ၅၀၀ ဆိုတာ မလုံလောက်ဘူး" ဟု သူက ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ စစ်သူကြီး!" ကိုယ်ရံတော်တပ်မှူးက နာခံလိုက်သည်။ သူသည် ကိုယ်ရံတော်တပ်ကို ချက်ချင်း စုစည်းကာ လျှို့ဝှက်လမ်းထဲသို့ အပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ကိုယ်ရံတော်တပ်သား တစ်ထောင်ခန့် ဝင်သွားပြီးနောက် လီထန်သည်လည်း အခြား စစ်ဗိုလ်ချုပ်များကို ဦးဆောင်ကာ လျှို့ဝှက်လမ်းထဲသို့ လိုက်ဝင်သွားသည်။ မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် ကျောက်ခန်းသုံးခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ ခန်းမမှာ ဗလာကျင်းနေသည်။ လက်နက်တိုက် ခန်းမတွင်မူ လက်နက်အရှည် ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း စင်များစွာမှာ လွတ်နေသည်။ ဆေးလုံးခန်းမမှာမူ မပျက်မယွင်းဘဲ ဆေးနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"သူ လက်နက်တွေ အများကြီး ချန်ထားခဲ့တာပဲ။ ဟန်ဘုရင်က အရာအားလုံးကို ရွှေ့ဖို့ အချိန်မလောက်ခဲ့ပုံရတယ်" လီထန်က သတိပြုမိလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ ဒီဆေးလုံးတွေ... ဒါတွေက တကယ့် ရတနာတွေပဲ။ ဟေ့လူတွေ! ဒီနေရာကို သေချာ စောင့်ကြပ်ထား။ ငါ့အမိန့်မရှိဘဲ ဘယ်သူမှ အနားမကပ်စေနဲ့" ဟု သူက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။