အခန်း ၅၅ - ကျောက်ဖုန်း၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရည်အချင်းများ!

"တော်ကြတော့" ဟု ကျောက်ဖုန်းက သူ၏တပ်သားများ ပြောနေသည်ကို နားထောင်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "စကားတွေ အပိုမပြောနဲ့တော့။ အခွင့်အရေးရတုန်း ခဏလောက် အနားယူထားကြ။" ကျောက်ဖုန်းက မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သဖြင့် အခြားသူများလည်း လိုက်ထိုင်ကြသည်။ တစ်နေ့နှင့်တစ်ညလုံး မရပ်မနား သတ်ဖြတ်ခဲ့ရသဖြင့် မြို့ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သော လက်ရွေးစင်စစ်သည်များမှာ အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြပြီဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ တိုက်ပွဲခေတ္တရပ်နားချိန်တွင် သူတို့သည် သဘာဝအတိုင်း အနားယူရန် အခွင့်အရေးကို အရယူလိုက်ကြသည်။

"အရည်အချင်းပြကွက် "

ကျောက်ဖုန်းသည် သူ၏ အချက်အလက်ပြကွက်ကို ချက်ချင်း ခေါ်ယူလိုက်သည်။ တစ်နေ့နှင့်တစ်ညလုံး တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်အတွင်း သူ၏လက်ချက်ဖြင့် ရန်သူပေါင်းများစွာ ကျဆုံးခဲ့ပြီး သူသည်လည်း ထိုမျှအတိုင်းအတာရှိသော အရည်အချင်း များကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ကျောက်ဖုန်းသည် လူတစ်ဦးကို သတ်လိုက်တိုင်း သူ၏အင်အား တိုးလာသည်ကို ခံစားနေရသော်လည်း သူ၏အချက်အလက်များ မည်မျှအထိ တိုးတက်သွားသည်ကို စစ်ဆေးရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။ ယခု အနားယူချိန်ရမှသာ သူ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်တော့သည်။

• အသက်: ၁၆ နှစ်

• ခွန်အား : ၁,၆၅၆ (ခွန်အားများလေလေ၊ ပိုမိုပြင်းထန်သော အားစိုက်မှုကို ထုတ်ဖော်နိုင်လေလေဖြစ်သည်။)

• မြန်နှုန်း : ၁,၂၃၄ (ကိန်းဂဏန်း မြင့်မားလေလေ၊ ပိုမိုမြန်ဆန်လေလေဖြစ်သည်။)

• ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု : ၉၁၄ (ကြံ့ခိုင်မှု ပိုကောင်းလေလေ၊ ဒဏ်ရာမှ ပြန်လည်သက်သာနှုန်း ပိုမြန်ပြီး မကုန်ခမ်းနိုင်သော ဇွဲလုံ့လကို ရရှိလေလေဖြစ်သည်။)

• စိတ်ဝိညာဉ် : ၉၂၃ (စိတ်ဝိညာဉ် အားကောင်းလေလေ၊ စိတ်ကြည်လင်ပြီး အတွေးအခေါ် ထက်မြက်လေလေဖြစ်သည်။ စိတ်စွမ်းအားကို ပြင်ပသို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားပါက သဘာဝတရား၏ စွမ်းအင်များကိုပါ အာရုံခံနိုင်သည်။)

• သက်တမ်း : ၈၇ နှစ် နှင့် ၆၇၈ ရက်

• သိုလှောင်မှုဟင်းလင်းပြင် : ၉ ကုဗမီတာ

• ကျင့်စဉ် : နဂါးဆင်ခွန်အားကျမ်းစာ

• ကိုယ်ခံပညာ : နဂါးနှိမ်လက်ဝါး ၊ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော လက်သီး ... (အဆင့် - အခြေခံကျွမ်းကျင်မှု။ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် မိမိခွန်အား၏ နှစ်ဆကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။)

ခွန်အားနဲ့ မြန်နှုန်းကတော့ စုပ်ယူဖို့ အလွယ်ဆုံး အရည်အချင်းတွေပဲ။ ဒီစစ်ပွဲကြီးကနေ ဒါတွေက ဒီလောက်တောင် တိုးလာတာပဲ။ ဒီလောကမှာ ငါ့ထက်သန်မာတဲ့သူ ရှိနိုင်ပါဦးမလား။ သက်တမ်းကိုတောင် တစ်နှစ်နီးပါးလောက် စုပ်ယူလိုက်နိုင်တယ်။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် အသက်ရှည်ဖို့ဆိုတာ အိပ်မက်မဟုတ်တော့ဘူး။

ကျောက်ဖုန်းသည် သူ၏အချက်အလက်များကို ကြည့်ရင်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ သူ၏ အရည်အချင်းများ တိုးတက်လာခြင်းမှာ တစ်နေ့တစ်ညလုံး အစွမ်းကုန် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ခြင်း၏ တိုက်ရိုက်ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ရတနာသေတ္တာ လေးလုံးလည်း ရှိသေးသည်။ အရည်အချင်းအားလုံး အမှတ် ၂၀၀ တိုးလာခြင်းအတွက် နှစ်လုံး၊ ဟန်ပြည်နယ်၏ စစ်သေနာပတိချုပ်ကို သတ်ခြင်းအတွက် တစ်လုံးနှင့် ကျန်းဖိန်ကို သတ်ခြင်းအတွက် တစ်လုံး ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးနှစ်ဦးမှာ ကံကြမ္မာအထောက်အပံ့ရှိသော အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သဖြင့် ကျောက်ဖုန်းအတွက် ရတနာသေတ္တာများ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ဘုရင်တစ်ပါးကို မသတ်နိုင်ခဲ့တာတော့ နှမြောစရာပဲ။ ငါသာ ဟန်ဘုရင်ကို သတ်နိုင်ခဲ့ရင် 'ဒုတိယဆင့် ရတနာသေတ္တာ' တစ်လုံးလောက် ရနိုင်မယ် ထင်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?

ကျောက်ဖုန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် လောဘစိတ်အချို့ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ထိုအတွေးကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်နှိမ်နင်းလိုက်သည်။ ဤခေတ်ကာလတွင် ဘုရင့်အာဏာမှာ အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး ရန်သူနိုင်ငံ၏ ဘုရင်ပင် ဖြစ်လင့်ကစား ချင်ဘုရင်၏ တိုက်ရိုက်အမိန့်မရှိဘဲ မည်သူမျှ ဘုရင်တစ်ပါးကို မသတ်ရဲပေ။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှာ စွမ်းဆောင်ရည်မဟုတ်ဘဲ ပြစ်မှုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် လီထန်၏ စစ်ရထား ချဉ်းကပ်လာသည်။ "စစ်သူကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်!" လီထန်၏ ပင်မတပ်စခန်းမှ ဝမ်ကျန်းတပ်မှူးများနှင့် ဒုတိယစစ်သူကြီးများသည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ထွက်ကာ ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကြသည်။

"အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ" လီထန်က စစ်ရထားပေါ်တွင် ခန့်ညားစွာရပ်လျက် တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးကို သတင်းပို့ပါတယ်" ဒုတိယစစ်သူကြီးတစ်ဦးက ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေသည်။ "ဟန်နန်းတော်ကို ကျွန်တော်တို့တပ်တွေက လုံးဝ ဝိုင်းရံထားပါပြီ။ အထဲကလူ တစ်ယောက်မှ ထွက်မပြေးနိုင်ပါဘူး။ နန်းတော်ထဲကနေ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိသေးပါဘူး။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ စစ်သူကြီးရဲ့ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်"

"ငါ့အမိန့်ကို လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်" လီထန်၏ အသံမှာ လေးနက်လှသည်။ "ဟန်နန်းတော်ဆီကို ဒီလိုအော်ပြောလိုက် - ဟန်ဘုရင်ကို စဉ်းစားဖို့အတွက် 'အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်' ကုန်တဲ့အထိ အချိန်ပေးမယ်။ အကယ်၍ သူက အသက်ရှင်ချင်ပြီး သူ၏ဆွေမျိုးအနွယ်ဝင်တွေကို ကာကွယ်ချင်တယ်ဆိုရင် နန်းတော်တံခါးတွေကို ချက်ချင်းဖွင့်ပြီး ဟန်စစ်သည်တွေအားလုံး လက်နက်ချဖို့ အမိန့်ပေးရမယ်။

အမွှေးတိုင်ကုန်လို့မှ ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်သေးရင် ငါ့ရဲ့စစ်တပ်ဟာ ဟန်နန်းတော်ထဲက ကြက်နဲ့ခွေးတောင်မကျန် သွေးချောင်းစီးအောင် သတ်ဖြတ်ပစ်မယ်။"

သူပြောပြီးသည်နှင့် သတင်းပို့စစ်သည်တစ်ဦးသည် ဟန်နန်းတော်တံခါးဝသို့ ရှေ့တိုးသွားကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ချင်စစ်သူကြီးကြီးရဲ့ အမိန့်ကို နားထောင်လော့! ဟန်ဘုရင်ကို စဉ်းစားဖို့ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ပေးသည်! အမွှေးတိုင်ကုန်တဲ့အထိ နန်းတော်တံခါးဖွင့်ပြီး လက်နက်မချရင် ငါတို့စစ်တပ်က နန်းတော်ထဲကို ဝင်တိုက်ပြီး ကြက်နဲ့ခွေးတောင်မကျန် သတ်ပစ်လိမ့်မယ်!"

ထိုစကားအပြီးတွင် အခြားသော သတင်းပို့စစ်သည်များကလည်း ထပ်ဆင့်အော်ဟစ်ကြရာ သူတို့၏ အားပါသော အသံများသည် နန်းတော်အတွင်းပိုင်းအထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထိုအော်ဟစ်သံများကြောင့် နန်းတော်တံခါးကြီးမှာ လူတစ်ကိုယ်စာ ဝင်နိုင်ရုံမျှ အက်ကြောင်းလေးတစ်ခု ပွင့်လာသည်။ ဟန်နန်းတွင်းအမတ် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တည်ငြိမ်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။ အရေအတွက်မရေမတွက်နိုင်သော ချင်စစ်သည်များနှင့် သူတို့၏ လွှမ်းမိုးနေသော သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများကြားတွင် ထိုလူမှာ ပျာယာခတ်ခြင်း မရှိပေ။ ချင်လေးသည်တော်များက မြားဖြင့် ချိန်ထားကြသော်လည်း သူသည် မကြောက်မရွံ့ဘဲ မှန်မှန်ကန်ကန်ပင် ရှေ့သို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ ယခင်က ကျောက်ပြည်နယ်၏ သံတမန် 'လင်းရှန့်ရူ' ကဲ့သို့ပင် လည်ပင်းပေါ်သို့ ဓားတင်ထားလျှင်ပင် မတုန်လှုပ်မည့် ဂုဏ်သိက္ခာမျိုး ရှိသည်။

ဒီလူကတော့ သတ္တိရှိသားပဲ။ မြားတွေ အများကြီးနဲ့ ချိန်ထားသလို ငါတို့ ချင်စစ်သည်တွေက သူ့ကို သားကောင်ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ဝံပုလွေတွေလို စိုက်ကြည့်နေကြတာတောင် သူက နည်းနည်းလေးမှ မတုန်လှုပ်ဘူး။ တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့သူပဲ။

ထိုသူ ထွက်လာသည်ကို ကျောက်ဖုန်းက အံ့ဩစွာ ကြည့်နေမိပြီး သူ၏ သတ္တိနှင့် တည်ငြိမ်မှုကို ချီးကျူးမိသည်။ မကြာမီ ထိုသူသည် လီထန်၏ စစ်ရထားအနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်၍ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "စစ်သူကြီးလီ... ဂါရဝပြုပါတယ်။"

"ဟန်ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးမှာ ဒီလောက် တည်ငြိမ်မှုနဲ့ သတ္တိရှိတဲ့သူဆိုလို့ တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်" ဟု လီထန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါကတော့ နာမည်ကျော် 'မစ္စတာဖေး' ပဲ။ ခင်ဗျားက 'ဟန်ဖေး' ဖြစ်ရမယ်။"

"ဒါကတော့ ထိုက်တန်မှုမရှိတဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုပါပဲ" ဟု ဟန်ဖေးက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"မစ္စတာဖေး ထွက်လာပြီဆိုမှတော့ ဟန်ဘုရင်ရဲ့ အမိန့်ကို ယူလာတာ ဖြစ်ရမယ်။ ငါ လီထန်က စစ်သားတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတွက် စကားတွေကို ကွေ့ပတ်ပြောနေတာကို မကြိုက်ဘူး။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောပါ။ ဟန်ဘုရင်က တိုက်မှာလား၊ လက်နက်ချမှာလား"

လီထန်၏ အကြည့်မှာ စူးရှပြီး ခြိမ်းခြောက်မှု အရှိန်အဝါ ပါဝင်နေသည်။ သို့သော် ဟန်ဖေးသည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ခေါင်းကိုမော့ကာ လီထန်၏အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ "စစ်သူကြီးကို မေးပါရစေ၊ အကယ်၍ ကျွန်တော်မျိုးတို့ဘုရင်က လက်နက်ချမယ်ဆိုရင် ချင်ပြည်နယ်က သူ့ကို ဘယ်လိုဆက်ဆံမှာလဲ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ အမတ်အရာရှိတွေကိုရော ဘယ်လိုဆက်ဆံမှာလဲ"

"သူတို့ကို ဘယ်လိုဆက်ဆံမလဲဆိုတာ ငါတို့ ချင်ဘုရင်မင်းမြတ်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်" လီထန်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အကယ်၍ မင်းတို့ ဟန်ဘုရင်က ငါတို့ ချင်ရဲ့ လက်ရွေးစင်တပ်တွေ မင်းတို့မြို့တော်ကို စရောက်ကတည်းက ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မထားဘဲ မြို့တံခါးဖွင့်ပေးခဲ့ရင် ငါတို့ဘုရင်က သူ့ကို ကရုဏာသက်စွာ ဆက်ဆံမှာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ့စစ်တပ်က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နန်းတော်တံခါးဝကို ရောက်နေပြီ။ ဟန်ပြည်နယ်က လမ်းဆုံးနေပြီ။ ကရုဏာဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ ဒီအချိန်မှာ ငါအာမခံနိုင်တာက ခင်ဗျားတို့ အသက်ရှင်ခွင့်ရမယ် ဆိုတာပါပဲ။"

အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ ချင်စစ်တပ် စရောက်ကတည်းက လက်နက်ချခဲ့လျှင် ချင်စစ်သည်များ အကျအဆုံး သက်သာမည်ဖြစ်ပြီး သွေးမြေမကျဘဲ အောင်နိုင်ခြင်းက ချင်ပြည်နယ်အတွက် အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဟန်မြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးဖြစ်ကာ နန်းတော်တစ်ခုသာ ကျန်တော့သဖြင့် ဟန်ပြည်နယ်တွင် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရန် မည်သည့် အားသာချက်မျှ မရှိတော့ပေ။

လီထန်၏ စကားကို ကြားသော်လည်း ဟန်ဖေး၏ အမူအရာမှာ မပြောင်းလဲပေ။ သူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည် "အကယ်၍ ကျွန်တော်မျိုးတို့ဘုရင် လက်နက်ချမယ်ဆိုရင် သူ့ကို အကျဉ်းချတာကနေ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးနိုင်မလား။ သူ့ကို ချင်ပြည်နယ်ကို ခေါ်သွားမယ့်အစား တခြားနိုင်ငံတစ်ခုကို သွားခွင့်ပြုနိုင်မလား"

"မစ္စတာဖေး" လီထန်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါက တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်နေတာလား။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရအောင်။ ဟန်မြို့တော်က ကျဆုံးသွားပြီ။ ဟန်ဘုရင် လက်နက်ချသည်ဖြစ်စေ၊ မချသည်ဖြစ်စေ ငါ့အတွက် ဘာမှမထူးခြားဘူး။ အကယ်၍ သူက ငြင်းဆန်မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ချင်လက်ရွေးစင်တပ်တွေက ဒီနန်းတော်ကို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွင်းနိုင်တယ်။ သူလက်နက်ချရင်တော့ အနည်းဆုံးတော့ အသက်ရှင်နိုင်ဦးမယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် မစ္စတာဖေး... ခင်ဗျား နားလည်တယ် မဟုတ်လား"

ထိုစကားကြောင့် ဟန်ဖေး၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "စစ်သူကြီးလီ... ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဘုရင်ကို စဉ်းစားဖို့ အချိန်လေး နည်းနည်းလောက် ထပ်ပေးလို့ ရမလား။ 'တစ်နာရီ' လောက်ပါ။ ပြီးရင် ကျွန်တော်မျိုး အပြတ်အသတ် အဖြေပေးပါ့မယ်!"

တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေပြီ။ ကျောက်ဖုန်းသည် ဟန်ဖေးက တစ်နာရီ အချိန်တောင်းလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် တစ်စုံတစ်ခု ကြံစည်နေသည်ကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။