အခန်း ၅၃ - ကျန်းလျန်၏ ဖခင်အား သုတ်သင်ခြင်း

နောက်ဆုံးတွင် ဝန်ကြီးချုပ် ကျန်းဖိန်၏ စိတ်ဓာတ်လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် လက်နက်ချရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသော ဟန်စစ်သည် အများအပြားသည် သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ခုခံစစ်ကြောင်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ မြို့တော်တွင် ကျန်ရှိနေသော သောင်းနှင့်ချီသည့် ဟန်စစ်သည်များအနက် ငါးရာခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ တိုင်းပြည်တစ်ခု ပျက်သုဉ်းခါနီးအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် သစ္စာရှိပြီး တရားမျှတမှုကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ကြသည်မဟုတ်ကြောင်း ကျန်းဖိန်က ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သို့သော် ကျန်ရှိနေသည့် ဟန်စစ်သည်များကို ကြည့်ရင်း သူ စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သစ္စာရှိသူ ရာဂဏန်းလောက် ကျန်သေးသည်ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။

အချိန်တွေ ကုန်လွန်သွားပြီး အရုဏ်တက်ချိန်တွင် နေမင်းသည် တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ။ ဟန်မြို့တော်သည် တစ်နေ့နှင့် တစ်ညလုံး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲဒဏ်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။ မြို့ရိုးအတွင်းအပြင်တွင် အလောင်းပေါင်းများစွာ ပြန့်ကျဲနေပြီး တစ်မြို့လုံးတွင် သွေးညှီနံ့များ လွှမ်းနေသည်။ ကျန်းဖိန် ရပ်နေသည့် မြို့တွင်းပိုင်းသို့ ချင်စစ်သည် ထောင်ပေါင်းများစွာ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီသည် သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေကြပြီး ယင်းမှာ သူတို့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သော မရေမတွက်နိုင်သည့် ဟန်စစ်သည်များ၏ သက်သေပင် ဖြစ်သည်။ ချင်စစ်တပ်သည် ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုသေးဘဲ ခုခံရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ဟန်စစ်သည်များကို သားကောင်အား အကဲခတ်နေသည့်အလား သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ သို့သော်လည်း ရှေ့ဆုံးမှ စစ်သူကြီးက မည်သည့်စကားမျှ မဆိုသေးသလို တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်လည်း မပေးသေးသဖြင့် သူတို့သည် နေရာမပျက် ရပ်နေကြသည်။

လူသတ်ငွေ့များ ထွက်နေသည့် ချင်စစ်သည်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း ကျန်းဖိန်သည် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။ "ချင်စစ်သူကြီး... မင်းရဲ့ နာမည်ကို ပြောစမ်း" ဟု သူက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

ကျောက်ဖုန်းက သူ၏ ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး "ချင်တပ်မှူး ကျောက်ဖုန်း" ဟု အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ချောက်ရိ... သူက မင်းလက်ထဲမှာပဲ သေသွားတာလား" ကျန်းဖိန်၏ အကြည့်က ကျောက်ဖုန်း၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပြတ်တောက်နေသည့် ခေါင်းဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။ ထိုသူမှာ သူတို့ ဟန်ပြည်နယ်၏ အသစ်ခန့်အပ်ထားသော စစ်သေနာပတိချုပ် ဖြစ်သည်။

"သူ့နာမည်ကိုတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက ဟန်ပြည်မှာ ဩဇာရှိပုံရတယ်" ဟု ကျောက်ဖုန်းက ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ ငါက သူ့ထက် အရေးပါတဲ့လူတွေကိုတောင် သတ်ခဲ့ပြီးပြီ။ ပေါင်ယွမ်လည်း ငါ့လက်ထဲမှာပဲ သေသွားတယ်" ဟု သူက အရေးမစိုက်သလို ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သေခြင်းတရားအတွက် ပြင်ဆင်ထားပြီးသားဖြစ်သော ကျန်းဖိန်ပင်လျှင် မှင်တက်သွားရသည်။ ပေါင်ယွမ် သေဆုံးသွားခြင်း... သူက ဟန်ပြည်နယ်၏ နောက်ဆုံးသော စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသည့် စစ်သူကြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုက အောင်မြင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

"အဲ့ဒါ မင်းပဲကိုး!" ကျန်းဖိန်က ကျောက်ဖုန်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ငါပဲ" ကျောက်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ကောင်းပြီ... အရမ်းကောင်းတယ်!" ကျန်းဖိန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အနည်းဆုံးတော့ ငါမသေခင် ငါတို့ရဲ့ စစ်သေနာပတိချုပ်ကို ဘယ်သူသတ်လိုက်လဲဆိုတာ သိသွားရတာ တန်ပါတယ်" ဟု ပြောပြီးနောက် သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ သူ၏ ဓားရှည်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူက ကျောက်ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည် "ဟန်ပြည်နယ်ရဲ့ ဝန်ကြီးချုပ် ကျန်းဖိန် ဒီမှာရှိတယ်! မင်းလို လူယုတ်မာ... ငါနဲ့ ရင်ဆိုင်ရဲလား"

ကျောက်ဖုန်းက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူ၏ ဓားကို မြှောက်ကာ ကျန်းဖိန်ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"သတ်ကြ!" ကျန်းဖိန်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကျောက်ဖုန်းထံသို့ ဓားဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ သို့သော် ဓားကို ကိုင်စွဲထားသည့် စာပေပညာရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ သိုင်းပညာမှာ ကျောက်ဖုန်းအတွက် မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်စရာ မရှိပေ။ ကျောက်ဖုန်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အသာလေး တိမ်းရှောင်လိုက်ပြီး လုံချွမ်ဓား ဖြင့် အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ရွှပ်!

ဓားသွားသည် ကျန်းဖိန်၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် တိုးဝင်သွားသည်။

"ခင်ဗျားက စာပေပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ လက်နက်ကို ကိုင်စွဲလိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ စစ်သားတစ်ယောက်... ရန်သူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ" ဟု ကျောက်ဖုန်းက လေးလံသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားရဲ့ တိုင်းပြည်နဲ့အတူ သေပျော်အောင် နေထိုင်သွားတဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ သစ္စာတရားကိုတော့ ငါ လေးစားပါတယ်"

ကျန်းဖိန်၏ ပါးစပ် ဟသွားသည်။ သူသည် သူ၏ နောက်ဆုံး ခွန်အားကို စုစည်းပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည် "ကျန်းဖိန်နဲ့ ကျန်းမျိုးနွယ်စုဟာ ဟန်ပြည်နယ်အတွက် ဘယ်တော့မှ နောင်တရမှာ မဟုတ်ဘူး!"

ကျောက်ဖုန်းက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ လုံချွမ်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ကျန်းဖိန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အသက်မဲ့စွာ လဲကျသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် စနစ်၏ မြင်ကွင်းပေါ်၌ အကြောင်းကြားချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ဟန်ပြည်နယ်၏ ဝန်ကြီးချုပ် ကျန်းဖိန်အား သုတ်သင်ခြင်းကြောင့် အခြေခံအရည်အသွေး အားလုံးတွင် ၁၀ မှတ် ရရှိပြီး 'ပထမဆင့် ရတနာသေတ္တာ' တစ်လုံးကို ရရှိပါသည်။]

"ဝန်ကြီးချုပ်ကြီး... ကောင်းကောင်းသွားပါတော့!"

"ကျွန်တော်တို့လည်း ဝန်ကြီးချုပ်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါတော့မယ်!"

"ကျွန်တော်တို့ကို စောင့်နေပါဦး ဝန်ကြီးချုပ်ကြီး!"

"လာနေပါပြီ..."

ကျန်းဖိန် တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူနှင့်အတူ သေရန် သစ္စာဆိုထားသည့် ဟန်စစ်သည်များမှာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် လက်နက်များကို မြှောက်ကာ ကျောက်ဖုန်းထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ မည်သည့်ခေတ်၊ မည်သည့်နိုင်ငံတွင်မဆို သစ္စာရှိပြီး တရားမျှတသည့် လူသားများ အမြဲရှိနေတတ်သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အသက်ကို အချိန်မရွေး စတေးရန် အသင့်ရှိကြသည်။ တိုင်းပြည် ပျက်သုဉ်းခါနီးအချိန်တွင် သူတို့သည် တိုင်းပြည်နှင့်အတူ ပျက်သုဉ်းသွားတတ်ကြသည်။ ယင်းမှာ မျိုးချစ်စိတ်ရှိသူ တစ်ဦး၏ စင်ကြယ်သော နှလုံးသား ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"သတ်ကြ!" ကျန်းဟန်နှင့် ဝေချွမ်တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ လက်ရွေးစင် တပ်သားများကို ဦးဆောင်ကာ ပြေးဝင်လာသော ဟန်စစ်သည်များကို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

ငါသာ ကျန်းဖိန်နဲ့ ဒီဟန်စစ်သည်တွေလို အခြေအနေမျိုးမှာ ရှိနေခဲ့ရင်... ငါလည်း ဝန်လေးမှုမရှိဘဲ အသက်စတေးမိမှာပဲ ဟု ကျောက်ဖုန်းက သတ်ဖြတ်မှုများကို ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်မိသည်။ အင်အားကြီးသော ကျူးကျော်သူများကို မိမိ၏ အိမ်နှင့် တိုင်းပြည်အတွက် ကာကွယ်ခြင်းမှာ အမျိုးသားတိုင်း လုပ်သင့်သည့် အလုပ်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါ သူသည် သူစိမ်းမြေတွင် အခြားတိုင်းပြည်တစ်ခု၏ စစ်တပ်ကို သုတ်သင်နေရသည်။ ယင်းမှာ သမိုင်းကြောင်း၏ ရှောင်လွှဲ၍မရသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူ တစ်ချိန်က စိတ်ကူးခဲ့သည့် အရာတော့ မဟုတ်ပေ။

ဤခေတ်ကြီးတွင် လူ့အသက်သည် မြက်ပင်များကဲ့သို့ တန်ဖိုးနည်းလှပေစွ!

အဆုံး၌ သူသည် ချင်ပြည်နယ်၏ တိုင်းပြည်စည်းလုံးရေး ရေစီးကြောင်းကြီးထဲသို့ လုံးလုံးလျားလျား ဆွဲဝင်သွားခဲ့ပြီ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ ယခင်စိတ်ဓာတ်သည် သာမန်လူတစ်ယောက်၏ စိတ်နှလုံး ရှိနေသေးသဖြင့် ဤခေတ်ကာလနှင့် အံဝင်ခွင်ကျ မဖြစ်သေးခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ ယခုမှသာ သူသည် ဤခေတ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်ယန် ပြောခဲ့သည်မှာ မှန်ကန်သည်။ စစ်ပွဲများမရှိသော ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးရန်အတွက် တိုင်းပြည်အားလုံးကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ပြီး အခြားသော နိုင်ငံငယ်လေးများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမည်။ သို့မှသာ 'ဟွာရှ' လူမျိုးများအကြား အချင်းချင်း ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ရှီဟွမ် ဧကရာဇ် နတ်ရွာစံသွားသည်နှင့် ကမ္ဘာကြီးသည် တစ်ဖန် ပရမ်းပတာ ဖြစ်လာဦးမည် ဖြစ်ပြီး လူမျိုးအချင်းချင်း ပြန်လည် သတ်ဖြတ်ကြဦးမည် ဖြစ်ကြောင်း ကျောက်ဖုန်းက သမိုင်းကို သိနေသဖြင့် ထိုအရာများအားလုံး ဖြစ်လာတော့မည်ကို သိထားသည်။

ချင်ပြည်နယ်သည် ကျန်ရှိနေသည့် နိုင်ငံ ၆ နိုင်ငံကို ချေမှုန်းပြီး စိန်းကျိုး မြေကို အုပ်စိုးလိမ့်မည်။ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီအတွင်း ပထမဆုံးသော ဧကရာဇ်တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မင်းဆက်တစ်ခုကို ထူထောင်ပြီး ထာဝရ တည်တံ့မည့် အမွေအနှစ်တစ်ခုဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်း၏ ကံကြမ္မာမှာ မျိုးဆက်နှစ်ဆက်စာသာ တည်တံ့လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး ဧကရာဇ် နတ်ရွာစံသောအခါ ကမ္ဘာကြီးသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် ကွဲအက်သွားလိမ့်မည်။

ဧကရာဇ် ချင်ရှီဟွမ်၏ ကမ္ဘာကြီးကို စည်းလုံးစေခဲ့မှုမှာ နောက်ပိုင်းပေါ်ပေါက်လာမည့် ဟွာရှမင်းဆက်များအတွက် စည်းလုံးညီညွတ်မှု၏ ပြယုဂ်အဖြစ် စံနမူနာပြခဲ့သော ကြီးကျယ်သည့် အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် လူမျိုးစုများကို စုစည်းပေးသည့် စိတ်ဓာတ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ချင်မင်းဆက် ပျက်သုဉ်းမည့်နေ့ ရောက်လာခဲ့လျှင်၊ ဧကရာဇ် ချင်ရှီဟွမ် နတ်ရွာစံပြီး အရည်အချင်းမရှိသော ဟူဟိုက် က ဆက်ခံခဲ့လျှင်... ကမ္ဘာကြီးကို ပြန်လည် စည်းလုံးစေမည့်သူမှာ လျိုပန်း လည်း မဟုတ်၊ ရှန့်ယွီ လည်း မဟုတ်ပေ။ အဲ့ဒါ ငါ... ကျောက်ဖုန်းပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ချင်မင်းဆက် ပျက်သုဉ်းသွားမည့်နေ့ ရောက်လာခဲ့ရင် ငါ ကျောက်ဖုန်းဟာ ဧကရာဇ် ချင်ရှီဟွမ်ပြီးနောက် ကမ္ဘာကြီးကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်စည်းလုံးစေမယ့်သူ ဖြစ်လာစေရမယ်။

တိုက်ပွဲသံများ ဝန်းရံနေသည့်ကြားတွင် ကျောက်ဖုန်းသည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။ အတန်ကြာပြီးနောက် သူသည် အသိဉာဏ်အလင်း တစ်ခုကို ရရှိသွားပုံရသည်။

စနစ်၏ မြင်ကွင်းတွင် ရုတ်တရက် အကြောင်းကြားချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[အိမ်ရှင်သည် 'ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ နှလုံးသား' ကို ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ 'လက်အောက်ခံ အင်အားစု' ကဏ္ဍကို ယခု ဖွင့်လှစ်နိုင်ပါပြီ!]

[ဖွင့်လှစ်ရန် လိုအပ်ချက် - နောက်လိုက်များ စုဆောင်းရန်။]

ငါ မှန်ကန်တဲ့ လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်မိတာပဲ ဟု ကျောက်ဖုန်းက မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤလက်အောက်ခံ အင်အားစု ကဏ္ဍက ဘာတွေလုပ်ပေးနိုင်မလဲဆိုတာ သူ သိချင်နေမိသည်။

ထိုစဉ် ကျန်းဟန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြေးလာသည်။ "တပ်မှူးကို သတင်းပို့ပါတယ်! ဒီမှာရှိတဲ့ ဟန်စစ်သည်တွေကို အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းပြီးပါပြီ"

ချင်တပ်မတော်၏ ထိပ်တန်း လက်ရွေးစင် စစ်သည်များဖြစ်ပြီး အရေအတွက်အားဖြင့်လည်း အဆမတန် သာလွန်နေသဖြင့် အင်အား ရာဂဏန်းသာရှိသော ဟန်စစ်သည်များကို လျင်မြန်စွာ ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။

"နန်းတော်ဆီကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့တိုးကြမယ်" ဟု ကျောက်ဖုန်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "ဟန်စစ်တပ်က အရှုံးမပေးသေးဘူး။ အဲ့လောက်တော့ လွယ်မှာမဟုတ်ဘူး"

"နားလည်ပါပြီ" ဟု ကျန်းဟန်က ပြန်ပြောပြီး ဆုတ်ခွာသွားသည်။

ကျောက်ဖုန်းသည် ကျန်းဖိန်၏ အလောင်းကို ငုံ့ကြည့်နေစဉ် သမိုင်းမှတ်တမ်းတစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာသည်။

ကျန်းဖိန်သည်... ကျန်းခိုက်တီ၏ သားဖြစ်ပြီး ကျန်းလျန် ၏ ဖခင်ဖြစ်သည်။ ငါက အခု သမိုင်းမှာ 'ဗျူဟာနတ်မင်း' လို့ တင်စားကြတဲ့ လူသားရဲ့ ဖခင်ကို သတ်လိုက်မိတာပဲ။ မိဘကို သတ်တဲ့ ရန်ငြိုးကြောင့်... ကျန်းလျန်က ငါ့ကို အရိုးထဲထိအောင် မုန်းတီးတော့မှာ အသေအချာပဲ။

ဗျူဟာနတ်မင်း ကျန်းလျန်... လျိုပန်းကို မင်းဆက်တစ်ခု ထူထောင်နိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့တဲ့ ပါရမီရှင်ကြီး။ ဟုတ်တာပေါ့... သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ ကောင်းကောင်း သိတာပေါ့!