「နောက်ထပ် နှစ်ရက်အကြာတွင်!」 ယန်မြို့ရှိ ဒဏ်ရာရစစ်သည်စခန်းအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။ ကျောက်ဖုန်းသည် စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လန်ထျန်စခန်း၏ အဓိက စစ်ဆေးဆရာကြီး ဆရာကြီးချိန်နှင့်အတူ ပုခုံးချင်းယှဉ်ကာ ရပ်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဆရာကြီးချိန်သည် အပ်နှင့် ချည်မျှင်ကို အသုံးပြု၍ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားသော စစ်သားတစ်ဦး၏ ဒဏ်ရာကို ချုပ်ပေးနေသည်။
ချုပ်ပြီးသွားသည်နှင့် ကျောက်ဖုန်းက ချက်ချင်းပင် ထိုစစ်သည်၏ ဒဏ်ရာပေါ်သို့ ဆေးထည့်ပေးကာ ပတ်တီးစည်းပေးလိုက်သည်။
"ဒဏ်ရာရစစ်သည်တစ်ဦးကို ကုသပေးသည့်အတွက် စစ်မှုထမ်းရမှတ် ၁ မှတ် ရရှိပါသည်။" ဟု စနစ်ဇယားက အချက်ပေးသည်။
"ဆရာကြီးချိန်... အခုဆိုရင် ဆရာကြီးက ချုပ်တဲ့ပညာကို အကုန်လုံး တတ်မြောက်သွားပြီဆိုတော့ ကျန်တဲ့သူတွေကို လက်ဆင့်ကမ်းသင်ပေးဖို့ပဲ လိုပါတော့တယ်။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ချင်စစ်သည်တွေ ပိုပြီး အသက်ရှင်နိုင်ကြမှာပါ" ဟု ကျောက်ဖုန်းက ဆရာကြီးချိန်ကို ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ဟားဟား" ဆရာကြီးချိန်က ရယ်မောရင်း "မင်းက ဆရာကောင်းတစ်ယောက်မို့လို့ပါ။ မင်းရဲ့ ပါရမီကလည်း တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲ။ လူနာကုတဲ့ မင်းရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုက တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပြီး တိုးတက်လာတယ်"
ချုပ်သည့်ပညာကို အပြည့်အဝ တတ်မြောက်သွားသဖြင့် ဆရာကြီးချိန်မှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာနေမိသည်။ ထိုစဉ် ကျောက်ဖုန်းက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ "ဆရာကြီး... ကျွန်တော် စစ်မြေပြင် ဆေးတပ်ဖွဲ့ ထဲ ဝင်ချင်တဲ့ တောင်းဆိုချက်ကရော ဘာထူးလဲခင်ဗျ?"
ပေါင်ယွမ်နှင့် ဟန်စစ်သားများစွာကို သတ်ခဲ့ပြီးနောက် ကျောက်ဖုန်းသည် ယခင်ထက် များစွာ ပိုမိုသန်မာလာခဲ့သည်။ ထိုတိုက်ပွဲအပြီးတွင် အထက်လူကြီးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို သူ သေချာပေါက် ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ကျောက်ဖုန်း သိထားသည်။ ရန်သူအမြောက်အမြား သတ်ခဲ့သည်ကပင် အံ့သြစရာဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ရန်သူစစ်သူကြီးချုပ်ကိုပါ သတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းက ကြီးမားသော စစ်မှုထမ်းကောင်းမှု ဖြစ်သည်။ သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အရ သူ့ကို ထောက်ပို့တပ်ထဲမှာ ဒီအတိုင်း ပစ်ထားမည်မဟုတ်ကြောင်း ကျောက်ဖုန်း သေချာပေါက် သိသည်။ ထို့ကြောင့် ဆရာကြီးချိန်က သူ့ကို ဆေးတပ်ဖွဲ့ထဲ ဆွဲခေါ်ချင်သည်ဟု ကြားသောအခါ သူ အလွန် ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။
ဆေးတပ်ဖွဲ့ဆိုသည်မှာ စစ်မှုထမ်းရမှတ်များ စုဆောင်းရန် အကောင်းဆုံးနေရာဖြစ်သည့်အပြင် စစ်မြေပြင်နှင့်လည်း ဝေးကွာသဖြင့် အေးအေးဆေးဆေး နေရမည့် အလုပ်ကောင်းတစ်ခု မဟုတ်ပါလော။
လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်လုံးလုံး ကျောက်ဖုန်းသည် သူ၏ မူလတပ်စခန်းသို့ မပြန်ဘဲ ဆရာကြီးချိန်နောက် လိုက်ကာ ယန်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဒဏ်ရာရသူများကို ဆက်လက် ကုသပေးနေခဲ့သည်။ ယခုအခါ ကျောက်ဖုန်း၏ စစ်မှုထမ်းရမှတ်မှာ ၁၁၅ မှတ်အထိ ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ ဂုဏ်သတ္တိများ ရယူခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကုသခြင်းမှရသော စစ်မှုထမ်းရမှတ်များက သူ့အတွက် ပို၍ ကျေနပ်စရာ ကောင်းနေသည်။
"အကြောင်းပြန်စာတော့ မလာသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သေချာသလောက်ပါပဲ" ဟု ဆရာကြီးချိန်က ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြုံးကာ ပြောသည်။ "ငါ ဝမ်ကျန့်ဆီကနေ ဘာမှ တစ်ခါမှ မတောင်းဆိုဖူးဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ ငါ့ကို ငြင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
ထိုစဉ် ဝမ်ယန့်သည် ဒဏ်ရာရစစ်သည်စခန်းအတွင်းသို့ အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်။ "ဟော... ကြည့်၊ သတင်းရောက်လာပြီ ထင်တယ်" ဝမ်ယန့်ကို မြင်သည်နှင့် ဆရာကြီးချိန်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
'ဆေးတပ်ဖွဲ့ထဲမှာပဲ နေခွင့်ရပါစေ' ဟု ကျောက်ဖုန်းက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဆုတောင်းနေမိသည်။
ဝမ်ယန့်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာပြီး "ဆရာကြီးချိန်... ဒါက စစ်သူကြီးချုပ် စခန်းက ပေးပို့လိုက်တဲ့စာပါ" ဟု ဆိုကာ ဝါးစာချပ်များကို ဆရာကြီးချိန်ထံ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဆရာကြီးချိန်က ဝမ်းသာအားရ ယူကာ ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် စာပါအကြောင်းအရာများကို ဖတ်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာမှာ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲခင်ဗျ?" ဆရာကြီးချိန်၏ အမူအရာကို ကြည့်ကာ ကျောက်ဖုန်း တစ်ခုခု မှားနေပြီမှန်း သိလိုက်သည်။
"ဝမ်ကျန့်က မင်းကို ငါ့ရဲ့ ဆေးတပ်ဖွဲ့ထဲ ဝင်ခွင့် မပေးဘူးကွ။ မင်းမှာ ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ တာဝန်ရှိတယ်လို့ သူက ပြောထားတယ်။ ပြီးတော့ မင်းကို ပင်မတိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဆီ ပြောင်းဖို့ အရှင်မင်းကြီးဆီကိုတောင် အသနားခံစာ တင်လိုက်ပြီတဲ့" ဆရာကြီးချိန်က မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ကျောက်ဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ ဒါကို မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ 'ဝမ်ကျန့်က ငါ့ကို ပင်မတပ်ဆီ ပြောင်းဖို့ အရှင်မင်းကြီးဆီအထိ စာတင်လိုက်တယ် ဟုတ်လား? ငါ ချင်ရှီဟွမ်ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီပေါ့။ အရှင်မင်းကြီးကသာ တကယ် အမိန့်ထုတ်လိုက်ရင်တော့ ငါ မသွားလို့ မရတော့ဘူး'
"ဒီ ဝမ်ကျန့်ကတော့..." ဆရာကြီးချိန်က အလွန်အမင်း မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံရသည်။ "လန်ထျန်ကို လာပြီး ဆေးတပ်ဖွဲ့ကို တာဝန်ယူပေးပါလို့ ငါ့ကို လာတောင်းပန်တုန်းက သူပဲ။ အခု ငါက တစ်ခုလေး တောင်းဆိုတာကိုကျ ငြင်းတယ်။ မဖြစ်ဘူး၊ ငါကိုယ်တိုင် သူ့ဆီ သွားတွေ့မှ ဖြစ်မယ်"
"ဆရာကြီးချိန်..." ဘေးမှ ဝမ်ယန့်က ပြုံးစစဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာကြီးက ကျောက်ဖုန်းရဲ့ တကယ့်တန်ဖိုးကို မသိသေးလို့ နေမှာပါ"
"သူက ထောက်ပို့တပ်သား တစ်ယောက်ပဲလေ။ ဆေးပညာ တတ်တာကလွဲလို့ ကျန်တာ ဘာထူးခြားလို့လဲ?" ဆရာကြီးချိန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဆေးပညာနှင့် လူကယ်ဖို့ကိုသာ အာရုံစိုက်သူဖြစ်သဖြင့် ကျောက်ဖုန်း နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲတွင် ရရှိခဲ့သော ကောင်းမှုများကို ဘာမှ မသိသေးပေ။
"ကျောက်ဖုန်းသာ ထောက်ပို့တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြန်မတိုက်ခဲ့ရင် ကျွန်မတို့ တပ်တွေ အကုန်ပျက်စီးပြီး ရိက္ခာလမ်းကြောင်းကြီးလည်း ရန်သူ့လက်ထဲ ပါသွားမှာ။ ဒါ့အပြင် ပေါင်ယွမ်ဟာ သူ့လက်ချက်နဲ့ သေခဲ့တာလေ" ဟု ဝမ်ယန့်က ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဒီလောက် ရဲရင့်တဲ့ စစ်သူကြီးတစ်ယောက်ကို စစ်သူကြီးချုပ်က ဆေးဆရာအဖြစ်ပဲ ထားလိမ့်မယ်လို့ ဆရာကြီး တကယ် ထင်နေတာလား?"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆရာကြီးချိန်သည် ကျောက်ဖုန်းကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါ တကယ်လား?"
"ဟုတ်ပါတယ်" ကျောက်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် အလေးအနက် တောင်းဆိုလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ဆေးတပ်ဖွဲ့ထဲမှာ နေချင်တာပါ!"
"သွားစမ်းပါ!" ဆရာကြီးချိန်က တကယ် စိတ်ဆိုး၍ မဟုတ်ဘဲ ငေါက်လိုက်သည်။ "မင်းက ဒီလောက် ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့သူမှန်း ငါသာ သိရင် ငါ တောင်းရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ အရှင်မင်းကြီးက ရဲရင့်တဲ့ စစ်သူကြီးတွေကို ဘယ်လောက် တန်ဖိုးထားလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား? မင်းရဲ့ ရဲရင့်မှုအကြောင်း သိလျက်နဲ့ ဝမ်ကျန့်က မင်းကို ဆေးတပ်ဖွဲ့ထဲ ထည့်ထားရင် ဝမ်ကျန့်ပါ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အပြစ်ပေးတာ ခံရလိမ့်မယ်"
"ပင်မတပ်ဆီ ပြောင်းသွားရင်ရော နောက်ထပ် နှစ်နှစ်နေရင် အိမ်ပြန်ခွင့် ရဦးမလား?" ကျောက်ဖုန်းက လက်မလျှော့ဘဲ မေးသည်။
"သာမန် တိုက်ခိုက်ရေးစစ်သည် တွေက ၅ နှစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရတယ်။ ပြီးရင် အနည်းဆုံး အဆင့် ၁ ရှိတဲ့ ဘွဲ့တံဆိပ် ရမှာပါ" ဟု ဝမ်ယန့်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြသည်။ "အကယ်၍ ဒဏ်ရာရလို့ မသန်မစွမ်းဖြစ်သွားရင်တော့ စောစော ထွက်ခွင့်ရပြီး နေရပ်မှာ ရာထူးတစ်ခု ပေးအပ်ခံရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက တပ်ရင်းမှူး ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီထက် ရာထူးကြီးတဲ့ စစ်သူကြီး ဖြစ်သွားရင်တော့ အသက်ကြီးမှပဲ အနားယူခွင့် ရနိုင်ပြီး နန်းတွင်းမှာ ရာထူးတစ်ခု ဆက်ပေးထားမှာပဲ"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်ဖုန်း၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်ရိပ်များ ယှက်သန်းသွားသည်။
"ကျောက်ဖုန်း... ငါ တကယ် နားမလည်တော့ဘူး" ဆရာကြီးချိန်က ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောသည်။ "ထောက်ပို့တပ်သား တစ်ယောက်အတွက် ပင်မတပ်ဆီ ပြောင်းရတာက ဂုဏ်အရှိဆုံး ကိစ္စပဲ၊ လစာကလည်း ပိုရသေးတယ်။ ဒါ့အပြင် မင်းရထားတဲ့ ကောင်းမှုတွေအရ ချင်စစ်တပ်ရဲ့ စနစ်အရ ရာထူးတွေ အများကြီး တိုးမယ့်အပြင် ဘွဲ့တံဆိပ်နဲ့ မြေယာတွေလည်း အများကြီး ရမှာလေ။ ထောက်ပို့တပ်ထဲက ရာထူးတိုးတာနဲ့ ပင်မတပ်ထဲက ရာထူးတိုးတာက အဆင့်အတန်းချင်း လုံးဝ မတူဘူး။ ဒါကမှ တကယ့် စစ်မှန်တဲ့ တိုးတက်မှုပဲ မဟုတ်လား"
"ကျွန်တော့်အမေဟာ ကျွန်တော်နဲ့ ညီမလေးကို မွေးပြီးကတည်းက ကျန်းမာရေး သိပ်မကောင်းဘူး၊ အမြဲတမ်း ဖျားနာနေတာ။ ကျွန်တော် အိမ်ကို အမြန်ဆုံးပြန်ပြီး အမေကို ပြုစုချင်တာပါ။ ပြီးတော့... ကျွန်တော် အသက်ရှင်လျက်နဲ့လည်း အိမ်ပြန်ချင်တယ်!" ကျောက်ဖုန်းက သက်ပြင်းချရင်း အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆရာကြီးချိန်၏ မျက်နှာတွင် လေးစားရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ "လိမ္မာတဲ့ ကောင်လေးပဲ။ တကယ့်ကို သံယောဇဉ်ကြီးပြီး မိဘအပေါ် သိတတ်တဲ့ သားကောင်းတစ်ယောက်ပဲ"
"ဒါပေမဲ့..." ဆရာကြီးချိန်က ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည်။ "မင်းက မင်းအမေကို ပြုစုချင်တယ် ဆိုတာ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်တိုင် ပြုစုတာက အစေခံ မိန်းကလေးတွေ ပြုစုတာထက် ပိုကောင်းမယ်လို့ မင်း ထင်လို့လား?"
"ဆရာကြီး... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?" ကျောက်ဖုန်း နားမလည်ဘဲ မေးလိုက်သည်။
"မင်းက တကယ်ပဲ မသိတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဟန်ဆောင်နေတာလား?" ဆရာကြီးချိန်က ငေါက်လိုက်သည်။ "မင်းမှာ အာဏာနဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိနေသရွေ့ မင်းအမေကို ပြုစုပေးမယ့်သူအတွက် စိုးရိမ်စရာ လိုလို့လား? မင်း အခုရထားတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကောင်းမှုတွေကြောင့် အရှင်မင်းကြီးက မင်းကို ရက်ရက်ရောရော ဆုချမှာ သေချာတယ်။"
"ရန်သူကို သတ်ပြီး စစ်သူကြီးကို သတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ စစ်မြေပြင် အောင်မြင်မှုတွေတင် မကဘူးနော်။ မင်းရဲ့ ချုပ်တဲ့ပညာနဲ့ ဆေးပညာဆိုင်ရာ အကျိုးပြုမှုတွေကိုလည်း ငါ အကုန် အစီရင်ခံထားပြီးပြီ။"
"ဒီကောင်းမှုတွေကြောင့် မင်းက ရာထူးတိုးပြီး မြေယာတွေ ရရုံတင် မဟုတ်ဘူး။ အရှင်မင်းကြီးဟာ အကျိုးပြုတဲ့သူတွေကို ဆုချတဲ့နေရာမှာ အလွန် သဘောထားကြီးတယ်။ အစေခံတွေ ပေးတာကလည်း ဆုလာဘ်တစ်ခုပဲ။ မင်းမှာ အစေခံတွေ ရှိလာပြီဆိုရင် မင်းအမေကို ပြုစုဖို့ လူတွေ အများကြီး ရှိလာမှာပေါ့။ မင်း ဘာကို စိုးရိမ်နေသေးတာလဲ?"
ထိုစကားအားလုံးကို ကြားပြီးနောက် ကျောက်ဖုန်း အံ့သြသွားပုံရသည်။
"ကျောက်ဖုန်း..." ဆရာကြီးချိန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအဘိုးကြီးက ဒီနေ့ မင်းကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးပါရစေ။ လူတစ်ယောက်ဆိုတာ ဒီဘဝမှာ နာမည်ကျော်ကြားဖို့နဲ့ အောင်မြင်မှုရဖို့ ကြိုးစားသင့်တယ်။ ဒါဟာ ကိုယ့်အတွက်တင် မကဘူး၊ ကိုယ့်ရဲ့ မိသားစုနဲ့ နောင်လာနောက်သားတွေ အတွက်ပါပဲ။"
"မင်းမှာ အာဏာရှိလာပြီဆိုရင် မင်းလိုချင်တဲ့ အရာရာကို မင်း ရနိုင်လိမ့်မယ်။"
"ပြီးတော့ မင်းမှာ... အဲ့ဒီအရာအားလုံးကို ရယူနိုင်မယ့် အခြေခံအရည်အချင်းတွေ ရှိနေပြီးသားပဲ"