"ကျောက်မောင်..." ဝေချွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ရင်း အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ ဒီပွဲကနေ အသက်ရှင်ရက် လွတ်သွားရင် မင်းနဲ့အတူ အဝသောက်ကြမယ်ကွာ"
"ကောင်းပြီလေ" ကျောက်ဖုန်းက မကြောက်မရွံ့သော မျက်လုံးများဖြင့် ရယ်မောရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အဝသောက်ကြတာပေါ့။ ငါတို့နှစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒီမှာရှိတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေ အားလုံးပါမယ်"
"ညီအစ်ကိုတို့... ငါ့ဆီမှာ လူစုကြစမ်း!"
"တစ်ယောက်သတ်ရင် အရင်း၊ နှစ်ယောက်သတ်ရင် မြတ်တယ်ဟေ့!"
"ငါ့နောက်လိုက်ပြီး သတ်ကြ!" ကျောက်ဖုန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"ကျောက်မောင်နောက်ကို အသက်ပေးပြီး လိုက်ပါ့မယ်!"
"သတ်!"
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သားအားလုံးက တညီတညွတ်တည်း ဟိန်းဟောက်ထူးကြသည်။ ထိုသူများထဲတွင် သာမန်စစ်သားများသာမက ကျောက်ဖုန်းထက် ရာထူးကြီးသော တပ်မှူးများပင် ပါဝင်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့အားလုံးသည် ကျောက်ဖုန်းကိုသာ ယုံကြည်အားကိုးကြပြီး အတူတကွ သေအတူရှင်မတူ တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သည်။ စစ်မြေပြင်၏ ရဲဘော်ရဲဘက်စိတ်မှာ အထင်အရှားပင်။
"သတ်!"
ကျောက်ဖုန်း ရှေ့သို့ ပြန်လည်တိုးဝင်သွားသည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ ထက်လှသော ဓားသည် လျှပ်စစ်ကဲ့သို့ ဝေ့ယမ်းသွားပြီး သူ့ရှေ့မှ ဟန်စစ်သားအချို့ကို ချက်ချင်း လဲကျသွားစေသည်။
[ဟန်စစ်သားကို သတ်ဖြတ်သည်။ ခွန်အား ၅ မှတ် ကောက်ယူသည်။]
[ဟန်စစ်သားကို သတ်ဖြတ်သည်။ မြန်နှုန်း ၅ မှတ် ကောက်ယူသည်။]
[ဟန်စစ်သားကို သတ်ဖြတ်သည်။ သက်တမ်း ၅ မှတ် ကောက်ယူသည်။]
ကျောက်ဖုန်း ရန်သူတစ်ယောက် သတ်တိုင်း စနစ်ဇယားပေါ်တွင် အမှတ်များ တိုးလာကြောင်း အဆက်မပြတ် ပေါ်နေသည်။ အခြားစစ်သားများကလည်း သူ၏ စံနမူနာကို လိုက်၍ ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ဟန်စစ်တပ်ထဲသို့ အသက်စွန့် တိုးဝင်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။
အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင် ဟန်စစ်တပ်၏ နောက်ကျောဘက်မှ ပြင်းထန်သော မြင်းခွာသံများ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ချပ်ဝတ်နက် ဝတ်ဆင်ထားသော ချင်စစ်တပ်မတော်ကြီး နောက်မှ လိုက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရှေ့ဆုံးတွင် မြင်းတပ်တစ်ထောင်ခန့် ပါဝင်ပြီး နောက်တွင် လှံရှည်ကိုင် ခြေလျင်တပ် လေးထောင်ခန့် ပါလာသည်။
ဝမ်ယန့်သည် မြင်းပေါ်မှနေ၍ တပ်ကို ဦးဆောင်လာသည်။ ဟန်စစ်တပ်သည် သူမ၏ ထောက်ပို့တပ်နှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေပြီး နေရာအနှံ့တွင် ဟန်စစ်သားအလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်ရိပ်များ ပေါ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ သူမ မျှော်လင့်မထားသော ရလဒ်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ထောက်ပို့တပ်က ဟန်ပြည်နယ်၏ ထိပ်တန်းစစ်သည်များကို ခုခံထားနိုင်ရုံသာမက ရှေ့သို့ ဆက်မတိုးနိုင်အောင်ပါ ဟန့်တားထားနိုင်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"တပ်ဖွဲ့အားလုံး ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြ!"
"ရန်သူ တစ်ယောက်မှ အရှင်မထားနဲ့!"
"သတ်!"
ဝမ်ယန့်က အခွင့်အရေးကို လက်မလွှတ်ဘဲ ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ အစစ်အမှန် တိုက်ခိုက်ရေးစစ်သည် လေးထောင်ကျော်မှာ ဟန်စစ်တပ်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။
"စစ်သူကြီးချုပ်!"
"နောက်က ချင်တပ်တွေ ရောက်လာပြီ!" ဟန်အရာရှိတစ်ဦးက ထိတ်လန့်တကြား အစီရင်ခံသည်။
"သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်လာတာလဲ?"
"တောက်... ဒီအပုပ်ကောင် ချင်ထောက်ပို့တပ်တွေကြောင့်ပဲ။ သူတို့က ငါတို့တပ်ကို နှစ်နာရီကျော်တောင် ဟန့်တားထားခဲ့တာ"
'ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူးလား?' ပေါင်ယွမ်က သွားကြိတ်ရင်း မကျေမနပ်ဖြစ်နေမိသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ပေါင်ယွမ်၌ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
"သူတို့ကို ပြန်တိုက်ကြ!" ပေါင်ယွမ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
ထောက်ပို့တပ်ကို ဝိုင်းထားသော ဟန်စစ်သားများသည် နောက်မှ လိုက်လာသော ချင်စစ်သည်များကို ရင်ဆိုင်ရန် တပ်ခွဲလိုက်ကြသည်။ တပ်မတော်နှစ်ခု ထပ်မံ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြပြန်သည်။
ရန်သူများ နောက်တန်းကို လှည့်တိုက်သဖြင့် ဝိုင်းရံမှု လျော့ရဲသွားသည်ကို ကျောက်ဖုန်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။
"ညီအစ်ကိုတို့... ငါတို့ စစ်ကူတွေ ရောက်လာပြီ!"
"ငါ့နောက်လိုက်ပြီး သတ်ကြ!"
"ငါတို့ အသက်ရှင်ပြီဟေ့!" ကျောက်ဖုန်းက အားရပါးရ ရယ်မောရင်း ခုခံစစ်မှ တိုက်စစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
"အသက်ပေးပြီး လိုက်ပါ့မယ်!"
သေဖို့ ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်သော ထောက်ပို့စစ်သားများသည် ကျောက်ဖုန်းနောက်မှနေ၍ ပိုမို ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။
[ဟန်စစ်သားကို သတ်ဖြတ်သည်။ ခွန်အား ၅ မှတ် ကောက်ယူသည်။]
[ဟန်စစ်သားကို သတ်ဖြတ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ် ၅ မှတ် ကောက်ယူသည်။]
[ဂုဏ်ယူပါသည် အရှင်။ ဂုဏ်သတ္တိများအားလုံး ၅၀၀ ကျော်သွားပါပြီ။ ပထမအဆင့် ရတနာသေတ္တာ တစ်လုံး ရရှိပါသည်] ဟု စနစ်က အကြောင်းကြားလာသည်။
ကျောက်ဖုန်းသည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ပိုမို သန်မာလာပြီး တိုက်ပွဲကြောင့် ပင်ပန်းနေမှုများမှာလည်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် ဘယ်လက်တွင် ဒိုင်း၊ ညာလက်တွင် ဓားဖြင့် ရန်သူ့စစ်ကြောင်းထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ရူးသွပ်စွာ သတ်ဖြတ်တော့သည်။ ဟန်စစ်သားများသည် သူ့ရှေ့တွင် ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ပင်။
အခြားဂုဏ်သတ္တိများကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင် သူ၏ ခွန်အား တစ်ခုတည်းမှာပင် ၈၀၀ ကျော် သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ရရှိလာသော ဤစွမ်းအားမှာ မည်မျှ ကြီးမားမည်ကို မြင်ယောင်ကြည့်နိုင်ပါသည်။ ဤတိုက်ပွဲ တစ်ခုတည်းမှာတင် ကျောက်ဖုန်းလက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသော ဟန်စစ်သား အရေအတွက်မှာ မနည်းလှပေ။ ထို့ကြောင့်လည်း သူ၏ အမှတ်များမှာ ၃၀၀ ကျော်မှနေ၍ ၅၀၀ ကျော်သို့ တရှိန်ထိုး တက်လှမ်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျောက်ဖုန်း၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ဒဏ်ရာရထားသော ထောက်ပို့စစ်သား ရာဂဏန်းမှာလည်း အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြသည်။ စစ်ကူများနှင့် ပူးပေါင်းမိသွားသောအခါ သူတို့သည် ဟန်စစ်တပ်ကို မသိမသာ ဝိုင်းရံမိသွားကြသည်။ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားလေပြီ။
"စစ်သူကြီးချုပ်!"
"ချင်တပ်တွေက အရမ်းကြမ်းတယ်၊ ငါတို့လူတွေကလည်း ပင်ပန်းနေပြီ။ အခု စစ်ကူတွေပါ ထပ်ရောက်လာပြီ"
"ငါတို့ သူတို့ကို မယှဉ်နိုင်တော့ဘူး"
"ကျွန်တော်မျိုး စစ်သူကြီးချုပ်ကို ကာကွယ်ပြီး ဖောက်ထွက်သွားပါ့မယ်။ မြို့တော်ကို ပြန်သွားပြီး အစီအစဉ်အသစ် ဆွဲကြတာပေါ့" ဟု ဟန်စစ်သူကြီးတစ်ဦးက အော်ပြောလိုက်သည်။
ပေါင်ယွမ် စကားမပြောမီမှာပင် နောက်ထပ် ဟန်စစ်သူကြီးတစ်ဦးက အော်လိုက်သည်။ "ကိုယ်ရံတော်တပ်... ငါ့အမိန့်ကို နာခံ! စစ်သူကြီးချုပ်ကို ဒီကနေ ဘေးကင်းအောင် ခေါ်ထုတ်သွားကြ!"
ဟန်စစ်သား ရာဂဏန်းခန့်သည် ပေါင်ယွမ်ကို ခြံရံကာ အရှေ့ဘက်သို့ စတင် ဆုတ်ခွာကြတော့သည်။
"ပေါင်ယွမ်ကို အလွတ်မပေးနဲ့!"
"မြင်းတပ်တွေ... သူတို့ကို ဝိုင်းထားကြ!"
ပေါင်ယွမ် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ယန့်က လှံရှည်ကို ဝေ့ယမ်းရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ ကိုယ်တိုင် ရှေ့ဆုံးမှ မြင်းဖြင့် လိုက်သည်။ သူမ၏ ကိုယ်ရံတော်မြင်းတပ်ကလည်း ပေါင်ယွမ်နောက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကြသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်ကလည်း ထွက်ပြေးနေသော ပေါင်ယွမ်ကို မျက်စိကျနေပြီ ဖြစ်သည်။
'ယန်မြို့ထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့ စစ်သူကြီးပဲ။ ဒီလူက ရာထူးကြီးပုံရတယ်။ သူ့ကို သတ်နိုင်ရင် ဂုဏ်သတ္တိတွေ ပိုရမှာတင်မကဘူး၊ ရတနာသေတ္တာတောင် ရနိုင်တယ်'
ကျောက်ဖုန်းသည် မြင်းပေါ်မှ ထွက်ပြေးနေသော ပေါင်ယွမ်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် ရန်သူများကို ရှင်းလင်းရင်း ပေါင်ယွမ်နှင့် အကွာအဝေးကို တဖြည်းဖြည်း ချုံ့လာခဲ့သည်။
"ကောင်းကင်ကြီးက ငါ့ရဲ့ ဟန်ပြည်နယ်ကို ဖျက်ဆီးချင်နေတာပဲ! ငါ့ရဲ့ ဗျူဟာက ချင်ထောက်ပို့တပ်ကြောင့် ပျက်စီးခဲ့ရပြီ။ ငါ ဘယ်မျက်နှာနဲ့ ဘုရင်ကြီးကို ပြန်တွေ့ရတော့မှာလဲ?"
"ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ ငါ အသက်စွန့် တိုက်ပွဲဝင်တာကပဲ မှန်ကန်လိမ့်မယ်!"
ပေါင်ယွမ်သည် ရှုံးနိမ့်နေသော သူ၏ တပ်သားများကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုနှင့် နာကျင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ရုတ်တရက် ပေါင်ယွမ်သည် မြင်းဇက်ကြိုးကို ဆွဲလိုက်သည်။ သူ့ဆီသို့ တရှိန်ထိုး လာနေသော ဝမ်ယန့်ကို ကြည့်ရင်း ပေါင်ယွမ်သည် သူမကိုပါ သေတွင်းထဲ ဆွဲခေါ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ဟန်ပြည်နယ်ရဲ့ စစ်သည်တို့... ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြ!"
"တိုင်းပြည်ပျက်ရင် စစ်သားလည်း အသက်မရှင်နိုင်ဘူး"
"သွေးကြွေးကို သွေးနဲ့ ဆပ်ကြစမ်း!" ပေါင်ယွမ်က ဟိန်းဟောက်ရင်း ခါးမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် မြင်းကို လှည့်ကာ ဝမ်ယန့်ဆီသို့ တည့်တည့် ချီတက်သွားတော့သည်။
"စစ်သူကြီးချုပ်နောက်ကို အသက်ပေး လိုက်ပါ့မယ်!" သူ၏ ကိုယ်ရံတော်တပ်ကလည်း ချက်ချင်းပင် တိုက်ပွဲထဲသို့ လိုက်ပါလာကြသည်။
'အကယ်၍ ငါသာ ပေါင်ယွမ်ကို ဖမ်းနိုင်ရင် ယန်မြို့က ပြဿနာတွေ အကုန်ပြေလည်သွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါဆို ဖခင်ဆီကိုလည်း အောင်ပွဲသတင်း ပို့နိုင်ပြီ' ဟု ဝမ်ယန့်က တွေးနေမိသည်။
မြင်းတပ်နှစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြသည်။
"ပေါင်ယွမ်!"
"လက်နက်ချလိုက်၊ မင်းရဲ့ အသက်ကို ငါ ချမ်းသာပေးမယ်" ဝမ်ယန့်က လှံရှည်ကို ဝေ့ယမ်းရင်း ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။
"ချင်စစ်တပ်ထဲမှာ မိန်းကလေး တစ်ယောက်တောင် ပါနေပြီလား?" ပေါင်ယွမ်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။
"ငါက ဝမ်ယန့်... ချင်စစ်သူကြီးချုပ် ဝမ်ကျန့်ရဲ့ သမီးပဲ"
"မင်း လက်နက်မချရင် မင်းအသက်ကို ငါ ယူရလိမ့်မယ်" ဝမ်ယန့်က အေးစက်စွာ ပြောရင်း လှံဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။
ပေါင်ယွမ်က လှောင်ရယ်လိုက်သည်။ "ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်! ဝမ်ကျန့်ရဲ့ သမီးပေါ့! ငါသာ မင်းကို သတ်လိုက်ရင် ဝမ်ကျန့် ဘယ်လိုခံစားရမလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်သေးတယ်!"
"အားလုံးပဲ... ဒီစစ်သူကြီးကို သတ်ကြ!" ပေါင်ယွမ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ရံတော်မြင်းတပ်က ဝမ်ယန့်ဆီသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်လာကြသည်။
နှစ်ဖက် မြင်းတပ်များ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ စစ်သားများမှာ မြင်းပေါ်မှ တဖွဲဖွဲ လဲကျကုန်ကြသည်။ ပေါင်ယွမ်ကတော့ အခွင့်အရေးကို စောင့်နေခဲ့သည်။ ဝမ်ယန့်က မဆင်မခြင် သူ၏ စစ်ကြောင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် မြင်းကို အရှိန်မြှင့်ကာ ဓားဖြင့် တိုးဝင်လိုက်သည်။ သူမနှင့် နီးကပ်သွားသောအခါ လစ်ဟာနေသော နေရာကို ကြည့်၍ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။
"မကောင်းတော့ဘူး!"
ဝမ်ယန့်၏ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ သူမသည် လှံကို အားဖြင့် လွှဲကာ ဟန်စစ်သား အချို့၏ လှံများကို ကာကွယ်လိုက်ရပြီး နောက်သို့ လန်သွားသည်။ သူမသည် မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။
"သူ့ကို သတ်ပစ်!" ပေါင်ယွမ်က မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားသော ဝမ်ယန့်ကို ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ယခုအခန်းအတွက် ဗဟုသုတ:
ကျောက်ဖုန်း၏ ခွန်အား: ၈၀၀ ကျော်သွားခြင်းကြောင့် သာမန်လူထက် ၁၀ ဆခန့် ပိုမို သန်မာနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဝမ်ယန့်: သူမသည် ဝမ်ကျန့်၏ သမီးဖြစ်ပြီး သတ္တိရှိသော်လည်း စစ်မြေပြင် အတွေ့အကြုံ နုနယ်သေးကြောင်း တွေ့ရသည်။
_