လန်ခဲ့စစ်တုရင် အစွန်းတစ်ဖက်

အခန်း (၃၇) - ကိုယ်ခံပညာကို လေ့ကျင့်ခြင်း

"အုတ်အော်... အစ်အောက်... အုတ်အော်!"

အရုဏ်မတက်မီ ကြက်တွန်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျူအန်းဆောင်၏ ခြံဝင်းအတွင်း၌ စာဖတ်နေဆဲဖြစ်သော ကျိယွမ်သည် တစ်ညလုံးနီးပါး ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

ညဉ့်နက်ပိုင်းမှ အရုဏ်တက်ချိန်အတွင်း ကျိယွမ်သည် "ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လမ်းညွှန်အတတ်" ထဲမှ "လောကဓာတ် ပြောင်းလဲခြင်း" နည်းလမ်းကို ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး ၎င်းက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် အပြည့်အဝ အာဟာရဖြစ်စေခဲ့သည်။

ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်း ကျိယွမ်သည် စစ်တုရင်နယ်ရုပ်ကို အသုံးပြု၍ စွမ်းအင်စုဆောင်းရန်လည်း ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် စုဆောင်းထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံးကို အရင်ပြန်လည်ပျံ့နှံ့စေပြီးမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လမ်းညွှန်အတတ်ကို အသုံးပြု၍ ပြန်လည်စုပ်ယူခဲ့သည်။

ဤနည်းအားဖြင့် ခြံဝင်းငယ်လေးအတွင်း၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆ ပိုမိုမြင့်မားလာသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လမ်းညွှန်အတတ်၏ ထိရောက်မှုမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသော်လည်း ကျိယွမ်ကိုယ်တိုင်မှာမူ မည်သည့် နာကျင်မှု သို့မဟုတ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကိုမျှ မခံစားရပေ။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ဤနည်းလမ်းမှာလည်း အကန့်အသတ်ရှိနေပြီး၊ ထိုအကန့်အသတ်မှာ သူ၏ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်ပင်ဖြစ်သည်ဟု ကျိယွမ် ယုံကြည်သည်။

အရုဏ်တက်ခါနီးအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က လက်ခံနိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကျိယွမ် ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအသီးသီးတွင် စတင်စုပုံလာပြီး ထိရောက်မှု လျော့နည်းလာကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးနေသည်။

ဤအခြေအနေတွင် ကျိယွမ်မှာ ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။ သူ၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လမ်းညွှန်အတတ် တစ်ခုတည်းသာရှိပြီး စွမ်းအင်လေ့ကျင့်ခြင်းအတတ် လုံးဝမရှိသေးပေ။ သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ ဤမျှသာရှိသည်။ ဤသည်မှာပင် မိမိဘာသာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုဆောင်းခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေပြီဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဝါးပေလွှာများကို ပြန်ကောက်ယူကာ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော အခြားစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဆက်ဖတ်နေလိုက်သည်။

ဤဝါးပေလွှာမှာ မန္တန်အတတ်အချို့အကြောင်း ဖြစ်သည်။ စာသားအများစုမှာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး၊ ယင်နှင့်ယန်၊ မိုးကြိုးမန္တန်များ၊ လှည့်စားခြင်းအတတ်များ နှင့် အခြားသော အထူးနည်းစနစ်များဖြစ်သည့် အိပ်မက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း၊ ဝိညာဉ်ခေါ်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်များကို ချုပ်နှောက်ခြင်း စသည့် အသုံးများသော မန္တန်အမျိုးအစားများအကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ထို့အပြင် အမွှေးတိုင်ပူဇော်ခံနတ်ဘုရားများ၊ တောင်စောင့်နတ် သို့မဟုတ် မြစ်စောင့်နတ်များကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားများနှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာများကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

သို့သော် စာအုပ်မှာ ဝါးပေလွှာ နှစ်တွဲသာရှိသဖြင့် စာလုံးများ မည်မျှပင်သေးငယ်စေကာမူ ပါဝင်သောအကြောင်းအရာမှာ အကန့်အသတ်ရှိလှသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် အမျိုးမျိုးသော အယူအဆများကို အပေါ်ယံမျှသာ ခြုံငုံဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။

စာအုပ်၏အဆုံးတွင် အခြေခံမန္တန်အချို့ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ကိုယ်ဖျောက်အတတ် နှစ်မျိုး၊ မီးဓာတ်အောက်ရှိ အခြေခံမီးထိန်းချုပ်မှုအတတ် တစ်မျိုးနှင့် ရေဓာတ်အောက်ရှိ အခြေခံရေထိန်းချုပ်မှုအတတ် တစ်မျိုးတို့ ပါဝင်သည်။

ကျိယွမ်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လမ်းညွှန်အတတ်ကို မကျင့်ကြံရသေးလျှင်ပင် သန့်စင်ခြင်းမရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ဤအခြေခံနည်းစနစ်များကို လုပ်ဆောင်ရန် လုံလောက်ပါသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရန် စဉ်းစားရုံသာ ရှိသေးသည်။ ကျိယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို သင်ယူပြီး ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်နေသေးသဖြင့် ချက်ချင်း စမ်းသပ်ကြည့်ရန် နည်းလမ်းမရှိသေးပေ။

ဤဝါးပေလွှာများသည် အခြေခံမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ကျိယွမ်အတွက် အမှန်တကယ် သစ်လွင်သော ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုသို့ တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သူ့ထံသို့ မကြုံစဖူး စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များကို ယူဆောင်လာပေးသည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျိယွမ်သည် မှော်အတတ်မျိုးစုံ တည်ရှိနေသော ဤကမ္ဘာကြီးကို အလွန်တောင့်တနေပြီး၊ သူငယ်စဉ်က အဘိုးနှင့် ဦးလေးဖြစ်သူတို့ကို သူတို့ကလေးဘဝပုံပြင်များ ပြောပြရန် ပူဆာနေသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

ပင်ပန်းနေသလား? တောင်းပန်ပါတယ်၊ အဲဒီလို ခံစားချက်မျိုး အခုလောလောဆယ် မရှိပါဘူး!

"အုတ်အော်... အစ်အောက်... အုတ်အော်!"

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကြက်တွန်သံမှာ ကျူအန်းဆောင်နှင့် အလွန်နီးကပ်နေသည်။ အနီးနားရှိ ကြက်ခြံများမှ ကြက်များလည်း စတင်တွန်နေကြပြီ ဖြစ်ဟန်တူသည်။

"ဟူး... ငါ စာဖတ်နေတာ တစ်ညလုံး ကုန်သွားတာကို မသိလိုက်ပါလား!"

လေညင်းက တိုက်ခတ်လာပြီး ကျိယွမ်ထံသို့ နွေဦးအစောပိုင်း၏ အေးမြမှုကို ယူဆောင်လာပေးသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အအေးနှင့် အပူဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရန် အလှမ်းဝေးသေးကြောင်း သူသိသည်။

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ဆီးသီးပင်အို၏ ကိုင်းများမှာ လေညင်းနှင့်အတူ တလှုပ်လှုပ်နှင့် ကခုန်နေကြသည်။

ကျိယွမ်သည် ဤဆီးသီးပင်အိုကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အသီးပေါ်ချိန်ရောက်လျှင် အသီးတွေ အများကြီး သီးမှာပဲ!

ဤကမ္ဘာတွင် သင်သည် အမှန်တကယ် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မရောက်မချင်း ရာသီမဟုတ်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် သစ်သီးဝလံများကို စားရန် မစဉ်းစားနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ကျိယွမ်သည် ဤလတ်ဆတ်ပြီး ချိုမြိန်သော ဆီးသီးများကို စားရန်လည်း မျှော်လင့်နေမိသည်။

"တစ်ညလုံး ငါနဲ့အတူ စာဖတ်ပေးတာ မင်းပဲ ရှိတာပဲ။ မဆိုးပါဘူး၊ ငါ သိပ်မပျင်းတော့ဘူး!"

ကျိယွမ်သည် မိမိကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်ရင်း ပြုံးလိုက်ကာ လက်ထဲမှ ဝါးပေလွှာများကို အသာအယာချ၍ ခြံဝင်းအတွင်း ကိုယ်လက်လှုပ်ရှား ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

သူသည် အရေးကြီးဆုံး စာအုပ်နှစ်အုပ်ကို တစ်ညတည်းနှင့် ဖတ်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အလုပ်နှင့် အနားယူမှုကို မျှတစေရန်အတွက် ကျိယွမ်သည် အခြား စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော စာအုပ်များကို ရှာရန် ကျန်ရှိသော စာအုပ်သေတ္တာများကို မွှေနှောက်ကြည့်လိုက်သည်။

စစ်တုရင်စာအုပ်များနှင့် စစ်တုရင်မှတ်တမ်းများကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး ကိုယ်ခံပညာစာအုပ် အချို့ကို တိုက်ရိုက်သွားကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်ရှိသော ဝါးပေလွှာ ၁၀ တွဲတွင် စစ်တုရင်စာအုပ် တစ်တွဲနှင့် စစ်တုရင်မှတ်တမ်း နှစ်တွဲမှလွဲ၍ ကျန် ၇ တွဲအတွင်း၌ ကိုယ်ခံပညာစာအုပ် နှစ်အုပ်သာ ရှိသည်။

တစ်ခုမှာ "သံမဏိ ပြစ်ဒဏ်ပေး တိုက်ပွဲလမ်းညွှန်" ဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် အတွင်းအား၊ စိတ်အာရုံနည်းလမ်းများ၊ ကကွက်များနှင့် တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုများ ပါဝင်ကာ ဝါးပေလွှာ ၆ တွဲ ရှိသည်။ အခြားတစ်ခုမှာ

"လင်းယုန်ခြေသည်းလက်" ဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် အသက်ရှူနည်းစနစ်များနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးကကွက်များသာ ပါဝင်သည်။

အမည်ကိုကြည့်ရုံဖြင့် ခန့်မှန်းရလွယ်ကူပြီး ကျန်ရှိသောအရာများကို စာအုပ်အညွှန်းတွင် ဖြေရှင်းထားသည်။

ဤကိုယ်ခံပညာ လျှို့ဝှက်ချက် နှစ်မျိုးစလုံးသည် အစိုးရရဲအရာရှိများနှင့် အာဏာပိုင်များ ကျင့်ကြံသည့် ကိုယ်ခံပညာများနှင့် ဆင်တူသည်။ စာသားများကို အပေါ်ယံကြည့်ရသလောက် ဤကျင့်စဉ်များသည် အလွန်လျှို့ဝှက်သော ကိုယ်ခံပညာများ မဟုတ်သော်လည်း လမ်းဘေးတွင် အလွယ်တကူ တွေ့နိုင်သောအရာများလည်း လုံးဝမဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် အလယ်အလတ်နှင့် အထက်တန်းစား ကိုယ်ခံပညာများတွင် ပါဝင်သည်။

ကိုယ်ခံပညာ နှစ်မျိုးစလုံးကို ထိုခေတ်က ပြည်နယ်ခြောက်ခု၏ "သံမဏိ ဖမ်းဆီးသူများ" ဟု လူသိများသော ယာမန် မှ သခင်ကြီးများက သူတို့၏ တစ်သက်တာလုံး အချိန်ပေး၍ ဖန်တီးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကျင့်စဉ်များ၏ ထူးခြားချက်မှာ သင်ယူရန် လွယ်ကူခြင်း၊ လေ့ကျင့်ရာတွင် မြန်ဆန်ခြင်းနှင့် ပြင်းထန်သော ကကွက်များ ရှိခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ အစိုးရဝန်ထမ်း အားလုံးနီးပါး ၎င်းတို့ကို သင်ယူကြသည်။

ထို့အပြင် အလယ်အလတ် သို့မဟုတ် အဆင့်မြင့်အဆင့်ဟု သတ်မှတ်ထားသော ကိုယ်ခံပညာများသည် သဘာဝအတိုင်း ရိုးရှင်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် သင်ယူရန် လွယ်ကူသော်လည်း ကျွမ်းကျင်ရန် ခက်ခဲပြီး စစ်မှန်သော သခင်တစ်ဦးဖြစ်လာရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

ကျိယွမ်မှာ ၎င်းကို ဖတ်ပြီးနောက် မရယ်ဘဲ မငိုဘဲ နေနိုင်တော့ပေ။

ဤကိုယ်ခံပညာ လျှို့ဝှက်ချက် စာအုပ်နှစ်အုပ်တွင် ရှည်လျားသော အကြောင်းအရာများစွာ ပါဝင်နေပြီး ၎င်းပမာဏမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံခြင်း စာအုပ်နှစ်အုပ်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။ သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ကျိယွမ်၏ မျက်လုံးထဲ၌ ၎င်းတို့မှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးနေသယောင် ခံစားရသည်။

"ကိုယ်ခံပညာ!"

ကျိယွမ်သည် လက်ထဲမှ ဝါးပေလွှာများကို အထက်အောက် ပစ်မြှောက်လိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် ပိုကောင်းသော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်း မရှိသေးသဖြင့် အနည်းဆုံးတော့ မိမိကိုယ်ကို ခုခံကာကွယ်ရန်အတွက် ကိုယ်ခံပညာကို လေ့ကျင့်ထားခြင်းက ကောင်းပေလိမ့်မည်။

. . .

နေမင်းကြီး ထွက်လိုက်ဝင်လိုက်နှင့် ဆယ့်ငါးရက်ကျော် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ကျိယွမ်သည် သူ၏ယခင်ဘဝက ကွန်ပျူတာဂိမ်းများကို ပထမဆုံးအကြိမ် စတင်ကစားခဲ့စဉ်က အတွေ့အကြုံကို သတိရစေသည့် အပူအပင်ကင်းပြီး အေးဆေးသော ဘဝတစ်ခုတွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့်အခါ သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုဆောင်းရန်အတွက် 'တည်ငြိမ်သော ကိုယ်ဟန်အနေအထား' ကို အသုံးပြုပြီး၊ ထို့နောက် စွမ်းအင်များကို လမ်းညွှန်လှည့်ပတ်ရန် 'လောကဓာတ် ပြောင်းလဲခြင်း' ကို အသုံးပြုသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် ကိုယ်ခံပညာ စာအုပ်နှစ်အုပ်ရှိ လေ့ကျင့်ခန်းများကို လေ့ကျင့်ပြီး အားလပ်ချိန်များတွင် စစ်တုရင် မှတ်တမ်းများကို ဖတ်ရှုသည်။

ခြုံငုံပြောရလျှင် နေ့စဉ် အပြင်ထွက်စားခြင်းမှလွဲ၍ ကျိယွမ်သည် သူ၏ယခင်ဘဝကထက်ပင် ပို၍ အိမ်တွင်းအောင်းသော ဘဝဖြင့် နေထိုင်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ထျန်းနျူ ရင်ပြင်ရှိ သူ၏ အိမ်နီးနားချင်းများမှလွဲ၍ ကျိယွမ်ဆိုသူ ရှိနေကြောင်းကို ခေါက်ဆွဲဆိုင်သို့ မကြာခဏ သွားစဉ် တွေ့ရသူများမှအပ အခြားသူ မည်သူမျှ မသိကြပေ။

ဤနေ့တွင် ကျိယွမ်သည် သူ၏ အသက်ရှူခြင်းကို ချိန်ညှိလိုက်ပြီး ထင်းရှူးပင်ကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်ကာ ခြေဖျားကို အနည်းငယ် ကြွလိုက်သည်။

ရှူး~

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ဆီးသီးပင်ကို အသာအယာ နင်းလိုက်သည်။ ခြေလှမ်း ဆယ်ဂဏန်းခန့်အတွင်း သူသည် သစ်ပင်ထိပ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြေးတက်သွားပြီး ကျော့ရှင်းသော နောက်ပြန်ခုန်ချက်ဖြင့် နောက်ထပ် သုံးလှမ်းခန့် ခုန်လိုက်သည်။

လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုလုံးမှာ ချောမွေ့နေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ မည်သည့် လေးလံသော ပစ္စည်းကဲ့သို့မျှ အောက်သို့ ပြုတ်မကျသွားပေ။ ယင်းအစား အသက်တစ်ချက် ရှူလိုက်ရုံဖြင့် အတောင်ပံဖြန့်ထားသော ပျံလွှားငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူသည် ဆီးသီးပင်၏ သစ်ကိုင်းတစ်ခုပေါ်တွင် လျင်မြန်ပေါ့ပါးစွာ ရပ်လိုက်ရာ၊ သစ်ကိုင်းမှာ တကျွိကျွိအသံနှင့်အတူ ကွေးညွတ်သွားသည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် သစ်ကိုင်းပေါ်တွင် ခိုင်မြဲစွာ ဟန်ချက်ညီနေပြီး စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်ခုမှာ သစ်ကိုင်းများနှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၏ ဗဟိုချက်တို့ကြားတွင် ဆက်သွယ်ပေးထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပျောက်ကွယ်မသွားသရွေ့ သူ၏အလေးချိန်မှာ သစ်ကိုင်းများကို ကျိုးပျက်သွားစေမည် မဟုတ်ပေ။

'ငါ တကယ့်ကို ခန့်တာပဲ!'

ကျိယွမ်သည် သူ၏ စိတ်ထဲမှ မအော်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ!

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံခြင်းကို အချိန်အတော်ကြာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ လက်ရှိအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကျိယွမ်တွင် နှိုင်းယှဉ်စရာ မရှိသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ သင်ယူမှုမှာ စိတ်ကူးထားသည်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်ကြောင်း သူ ခံစားရသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်ခံပညာ လျှို့ဝှက်ချက် စာအုပ်များတွင် ခက်ခဲသော လေ့ကျင့်မှု ကာလကို နှစ်နှင့်ချီ၍ ရေတွက်လေ့ရှိသည်။

သူ၏ နောက်ဆုံး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်အရ သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်မှုတွင် ထိရောက်မှု မြင့်မားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခြေ များသည်။

သာမန်လောကတွင် ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်သူများအတွက် 'ရရှိလာသော အရည်အချင်း' မှ 'မွေးရာပါ အရည်အချင်း' သို့ ကူးပြောင်းခြင်းသည် အလွန်မြင့်မားသော အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ခံပညာ လျှို့ဝှက်ချက် စာအုပ်များထဲရှိ 'သဘာဝ နယ်ပယ်အဆင့်'၏ ဖော်ပြချက်မှာ အလွန်ပင် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လှသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကျယ်ပြောမှုကို ခံစားရခြင်းနှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများနှင့် အရိုးခြင်ဆီများအတွင်းရှိ အညစ်အကြေးများကို ဆေးကြောသန့်စင်ခြင်း ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ကျိယွမ်၏ နားလည်မှုအရ 'သဘာဝနယ်ပယ်အဆင့်' ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကူအညီဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် စတင် သန့်စင်နိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ သဘာဝနယ်မြေအဆင့်တွင် တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ အတွင်းအား အရည်အသွေး တိုးတက်လာခြင်းမှာ လောက၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် သက်ရှိစွမ်းအင်တို့ ရောနှောခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် အတွင်းအား နည်းစနစ်များကို အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သော ကျိယွမ်အတွက် ကိုယ်ခံပညာနှင့် အမျိုးမျိုးသော ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းများကို သင်ယူရန်မှာလည်း အလွန် လွယ်ကူနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကကွက်များမှာမူ အနည်းငယ် ပို၍ ဒုက္ခပေးသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်းတို့သည် အလေ့အကျင့် များစွာ လိုအပ်သော ကိုယ်ခံပညာများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အတွင်းအားနှင့် အပြင်ကကွက်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အထောက်အကူ ပြုကြသည်။ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နေသော အတွင်းအား၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ကိုယ်ခံပညာ ကကွက်များ၏ တိုးတက်မှုမှာလည်း သဘာဝအတိုင်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမို ကောင်းမွန်လာမည် ဖြစ်သည်။

စာအုပ်ထဲတွင် "သဘာဝနယ်မြေအဆင့်တွင် တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် အရာခပ်သိမ်းကြားတွင် ဆက်သွယ်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်သည်" ဟူသော စကားတစ်ခွန်း ရှိသည်။ ကျိယွမ်သည် ဤသည်မှာ အနည်းငယ် ချဲ့ကားထားသည်ဟု ထင်သော်လည်း ၎င်းသည် ထိရောက်မှုတွင် သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြနေသည်။

ထာဝရ ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ဤသည်မှာ အထင်အမြင်သေးစရာ ကောင်းသော သာမန်အတတ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်၊ သို့သော် ကျိယွမ်ကတော့ ဘယ်တော့မှ ငြီးငွေ့သွားမည် မဟုတ်ပေ!

သူ၏ အတွေးများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး သစ်ပင်ထိပ်တွင် ရပ်နေသော ကျိယွမ်သည် အောက်သို့ ခုန်ချလိုက်ကာ ကျောက်စားပွဲဘေးတွင် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ခြေထောက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ကျယ်ပြန့်သော စက်ဝိုင်းပုံစံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဆီးသီးကိုင်း တစ်ခုသည် သူ၏ခေါင်းပေါ်မှ ပျံသန်းသွားပြီး သူ၏ ညာဘက်ခြေထောက်ကို ကောင်းကင်သို့ ဆန့်ထုတ်ကာ ကန်လိုက်ပြီးနောက် ကျိယွမ်က ၎င်းကို ခိုင်မြဲစွာ ဖမ်းယူလိုက်သည်။

'မိုက်လိုက်တာ!'

ဒီလို လှုပ်ရှားမှုမျိုးက သူ့ရဲ့ အရင်ဘဝမှာဆိုရင် ပေါင်ကြားပြဲသွားလောက်ပေမယ့် အခုတော့ ရေသောက်သလိုပဲ ရိုးရှင်းနေပါတယ်။

ကျိယွမ် ခေတ္တ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် နောက်ကျောကျယ်သော ဓားရှည်အစား သစ်ကိုင်းတစ်ခုနှင့် အစားထိုးလိုက်ပြီး ခြံဝင်းအတွင်း၌ ကခုန်ကာ ရှူးရှူးရှဲရှဲ အသံမျိုးစုံ ထွက်ပေါ်လာစေတော့သည်။