လန်ခဲ့စစ်တုရင် အစွန်းတစ်ဖက်

အခန်း (၃၃) - အံ့သြမှင်သက်ဖွယ် အိပ်မက်တစ်ခု

ဇာတ်လမ်းအစအဆုံးကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျိယွမ်က မနေနိုင်ဘဲ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ကတော့ ကျူအန်းဆောင်ရဲ့ နောက်ဆုံး ကံဆိုးသူပေါ့ဗျာ"

မြို့စောင့်နတ်မင်းအိုကလည်း လိုက်၍ ရယ်မောသည်။

"ဟားဟားဟားဟား... ဦးလေးကျိက နောက်နေပြန်ပြီ။ ဦးလေးနဲ့ တွေ့လိုက်ရတဲ့ အဲဒီမိစ္ဆာကမှ တကယ့် ကံဆိုးသူပါဗျာ!"

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် မြို့စောင့်နတ်မင်းအိုသည် ပဲယိုမုန့်ကို ဝါးစားနေသော ကျိယွမ်ကို ကြည့်ကာ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်။

"ဆရာကျိရဲ့ ဇာတိက ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိရသေးဘူး၊ ပြီးတော့ ဘာကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ နင်အန်းခရိုင်ကို ရောက်လာတာလဲဆိုတာ သိပါရစေ?"

ဤမေးခွန်းမှာ သူ့ဘဝအတွက် အကြီးမားဆုံးသော ဒဿနမေးခွန်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျိယွမ်သည် ဤမေးခွန်းကို အတော်ပင် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း မည်သို့ ပြန်ဖြေရမည်ကို လုံးဝ မသိပေ။ သူ၏ အရင်ဘဝက အကြောင်းအရာများကို ပြောပြ၍ မရသည်မှာ သေချာသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤဘဝမှ မူလသူတောင်းစားလေး ဘာဖြစ်သွားခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကို သိချင်နေမိသည်။ နင်အန်းခရိုင်သို့ အဘယ်ကြောင့် ရောက်လာသနည်း ဆိုသည်မှာလည်း ဤနေရာမှလွဲ၍ သူ သွားစရာ အခြားနေရာ မရှိသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ကျိယွမ်က ဘယ်ကစပြောရမှန်း မသိသဖြင့် အနေခက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဤမေးခွန်းမှာ သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် ဆက်စပ်နေသဖြင့် သူ တကယ် မပြောချင်ပေ။ မြို့စောင့်နတ်မင်းအိုသည် ကျိယွမ်က မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ ပြုံးနေသည်ကို မြင်သောအခါ တစ်ဖက်လူက မပြောပြလိုကြောင်း နားလည်သွားသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဆရာကျိ ဘာမှ ပြောစရာ မလိုပါဘူး။ ဆရာက သဘာဝအတိုင်း နှိမ့်ချယဉ်ကျေးသူဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ နင်အန်းခရိုင်အပေါ်မှာလည်း ကျေးဇူးရှိသူပါ။ ဒါနဲ့တင် လုံလောက်ပါပြီ"

ကျိယွမ်၏ အမြင်တွင်မူ ဤမြို့စောင့်နတ်မင်းက သူ့ကို ဖိတ်ကြားရခြင်းမှာ ကျေးဇူးတင်ရန် သက်သက်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ နောက်ကြောင်းနှင့် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း စုံစမ်းလိုခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ထင်သည်။

"ဒါနဲ့... ဦးလေးကျိက နင်အန်းခရိုင်မှာပဲ အခြေချဖို့ စိတ်ကူးရှိသလား?"

ဤမေးခွန်းကိုမူ ကျိယွမ် ဖြေနိုင်ပါသည်။

"တခြား ထူးထူးခြားခြား ကိစ္စမရှိရင်တော့ နင်အန်းခရိုင်မှာ ခဏလောက် နေသွားဖို့ စိတ်ကူးရှိပါတယ်"

ထို့နောက် ကျိယွမ်က အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု ယူဆသည်။ မြို့စောင့်နတ်မင်းကဲ့သို့ နတ်မျိုးမှာ သူ့ကို အတိုင်းသား မြင်နိုင်မည်ဟု ထင်သော်လည်း ကျိယွမ်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ကျွန်တော်က တရားဓမ္မလမ်းစဉ်မှာ ထူးချွန်တဲ့ အတတ်ပညာရှင် တစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီမိစ္ဆာကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာက တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု သက်သက်ပါ။ ကျွန်တော့်မှာ မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီးကို အကြံဉာဏ် တောင်းချင်တာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်"

"ဆရာကျိ မေးစရာရှိရင် အားမနာတမ်း မေးပါ"

မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီးသည် ကျိယွမ် စကား၏ ပထမပိုင်းကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ အပေါ်ယံတွင် ခွန်အား သို့မဟုတ် နတ်အလင်းရောင် ကင်းမဲ့နေခြင်းမှာ ဘာမှ အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။ တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်ဖြင့် မိစ္ဆာကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ဖို့ဆိုသည်မှာ အလွန် ခဲယဉ်းလှသည်။ ထို့ပြင် ထိုသတ္တဝါမှာ သာမန်ဝိညာဉ် မဟုတ်ဘဲ မြေအောက် မိစ္ဆာ၏စွမ်းအင်ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် သိချင်တာက... ဒီလောကမှာ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းတွေအကြောင်း မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီး သိပါသလား? အထူးသဖြင့် လူသားတွေ ကျင့်ကြံတဲ့ နည်းလမ်းမျိုးတွေကိုပါ!"

ကျိယွမ်က ဤမေးခွန်းကို မေးပြီးနောက် အတော်လေး ရင်ခုန်နေသဖြင့် ဒုတိယ စာကြောင်းကို ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။ ဤလောကတွင် သူ့ကို အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးအရာမှာ ဘာနည်း? ထိုမှော်ဆန်ပြီး ခမ်းနားလှသော စွမ်းအင်များ မဟုတ်ပါလား? ကောင်းကင်မှာ ပျံသန်းပြီး မြေလျှိုးနိုင်ချင်သည့် ဆန္ဒများ မဟုတ်ပါလား?

မြို့စောင့်နတ်မင်းအိုသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အလေးအနက် စဉ်းစားနေသည်။

"ကျွန်တော်က မြို့စောင့်နတ်မင်းလေး တစ်ပါးပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမွှေးတိုင် မီးခိုးနဲ့ ရွှေရောင်နတ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ်က သတ္တဝါအားလုံးရဲ့ ယုံကြည်မှု စွမ်းအင်ကို ငှားသုံးတာလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ သာမန် ဝိညာဥ်စွမ်းအင် ကျင့်စဉ်တွေ ကျွန်တော် မလိုအပ်သလို တန်ဖိုးရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်အစစ်အမှန်တွေလည်း ကျွန်တော့်မှာ မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော့်ဆီမှာ သိုင်းပညာ ကျင့်စဉ်တွေပဲ ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော့် လက်အောက်က ယင်ဌာနမှာ အဲဒီလို ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ရှိတာကိုး"

ကျိယွမ်မှာ ချက်ချင်း စိတ်ပျက်သွားသည်။ မှော်ပညာ မရှိဘူးလား။

"ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းတွေရဲ့ အခြေခံကတော့ လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်ပါဘူး။ သာမန် အသက်ရှူခြင်းနဲ့ စွမ်းအင်ထိန်းချုပ်တဲ့ နည်းလမ်းအချို့ကိုတော့ ကျွန်တော် အနည်းငယ် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေက အပေါ်ယံပဲ ရှိတာမို့ ဆရာကျိအတွက် အသုံးမဝင်မှာကို စိုးရိမ်မိတယ်"

အသုံးမဝင်ရမှာလား? ဘာမှမရှိတာထက်စာရင် အများကြီး တော်သေးတာပေါ့!

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီလို အပေါ်ယံ နည်းလမ်းတောင် မရှိပါဘူး။ အကယ်၍ မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီးအတွက် အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို ငှားကြည့်ခွင့်ပေးမလား? ပြီးတော့ အဲဒီ လူသားတွေရဲ့ သိုင်းပညာတွေကိုလည်း ကျွန်တော် လေ့လာချင်ပါတယ်!"

'ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အကူအညီ အကြီးကြီး ပေးထားတာပဲ။ ဒီလောက် တောင်းဆိုချက်လေးကိုတော့ ငြင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူးနော်?'

ကျိယွမ်မှာ မျက်စိကွယ်နေသော်လည်း မြို့စောင့်နတ်မင်းကို မလှုပ်မယှက် စိုက်ကြည့်နေသဖြင့် နောက်တစ်ယောက်မှာ အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အို...ဆရာကျိ၊ ကြည့်ရုံတင်မကပါဘူး။ ကျွန်တော် လူလွှတ်ပြီး အဲဒီစာအုပ်တွေကို ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။ ကျူအန်းဆောင်ကို လာပို့ပေးပါ့မယ်"

ကျိယွမ် အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။

"ကောင်းပါပြီ... တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီး!"

ဤမြို့စောင့်နတ်မင်းမှာ စကားပြောရ အလွန်လွယ်ကူပြီး သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော စိုးရိမ်မှုကိုလည်း ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။ ကျိယွမ်သည် လူ့လောကတွင် မေးမြန်းရန် ခက်ခဲသော အခြားအရာများကိုလည်း ဆက်မေးချင်သေးသည်။

"မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီး... သင် သိသလောက်ဆိုရင် ဒီနေ့ခေတ်မှာ ဘယ်လို နတ်ဘုရား ဂိုဏ်းတွေ ဒါမှမဟုတ် မှော်ဆန်တဲ့ တောင်တွေ ရှိပါသလဲ? သူတို့ တပည့်လက်ခံဖို့ ဘယ်လို အရည်အချင်းတွေ လိုအပ်ပါသလဲ?"

ကျိယွမ်က နှိမ့်ချစွာ မေးလိုက်သည်။ မြို့စောင့်နတ်မင်းသည် ကျိယွမ်၏ စကားကြောင့် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။ ဘာကြောင့်ဆရာကျိက ဒီလောက် အခြေခံကျတဲ့ မေးခွန်းတွေကိုပဲ မေးနေရတာလဲ?

'ဒီလူက သူပြောသလိုပဲ တကယ့် ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်တာများလား?'

သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ကြောင်းက မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် နင်အန်းခရိုင်ကို ကူညီခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ရာ သူ၏ မေးခွန်းများမှာ မည်မျှပင် ထူးဆန်းနေပါစေ အရေးမကြီးပေ။

မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီးသည် စိတ်ကို လျှော့လိုက်ပြီး မုတ်ဆိတ်မွှေးကို သပ်ကာ ခဏ စဉ်းစားပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြေကြားသည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ နင်အန်းခရိုင်က သေးငယ်ပြီး လူသူနည်းပါးတာမို့ ပြင်ပက သတင်းအချက်အလက် အရမ်းနည်းပါတယ်။ ကျွန်တော် သိသလောက်ဆိုရင် နင်အန်းခရိုင် တည်ရှိတဲ့ တယ်စိန့်ပြည်နယ်မှာ ဘယ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျိပြည်နယ် တစ်ခုလုံးမှာ ဆိုရင်တော့ ယိဟွိုင်တောင် ဆိုတာပဲ ရှိပါတယ်။ အဲဒီမှာ တောင်စောင့်နတ်မင်းကို ခေါ်ယူနိုင်တဲ့ တောင်စောင့်နတ် အမိန့်တော်စာ ရှိတယ်လို့ သတင်းထွက်နေပေမဲ့ အမှန်လားဆိုတာတော့ ကျွန်တော် မသိပါဘူး။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျိပြည်နယ်ထဲမှာ မျိုးနွယ်စုငယ်လေးတွေက အစွန်းထွက် ကျင့်စဉ်သမားတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမဲ့ သူတို့ တပည့်ဘယ်လို လက်ခံသလဲ ဆိုတာကတော့ ကျွန်တော် မပြောနိုင်ပါဘူး။ တခြား ပြည်နယ်တွေ ဒါမှမဟုတ် တခြား နိုင်ငံတွေရဲ့ အကြောင်းကိုတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီတွေထဲမှာတော့ တိမ်တွေကြားထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ မဟာချန်းကျန့်တောင် ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားကျွန်းအကြောင်း ပြောလေ့ရှိကြတယ်..."

ကျိယွမ်သည် ယွိဟွိုင်တောင်နှင့် ပတ်သက်၍ ကြားလိုက်ရသည့် 'အမိန့်တော်စာ' နှင့် 'တောင်စောင့်နတ်' ဆိုသည့် စကားများကြောင့် အံ့သြမှင်သက်နေမိသည်။

"ဒါဆို... ကောင်းကင်နန်းတော်ကော?"

မြို့စောင့်နတ်မင်း ခေတ္တရပ်သွားစဉ် ကျိယွမ်က လွှတ်ခနဲ မေးလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်နန်းတော်? ဆရာကျိက ဘယ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ရည်ညွှန်းတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်မိတယ်"

မြို့စောင့်နတ်မင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ကောင်းကင်ကို အခြေပြုပြီး နန်းတော်ဟု အမည်ပေးဝံ့သည်ဆိုလျှင် ထိုဂိုဏ်းမှာ အလွန် အင်အားကြီးမားသော နောက်ခံရှိရမည်။

ကျိယွမ် ချက်ချင်း သတိထားလိုက်မိသည်မှာ - ဤလောကတွင် ကောင်းကင်နန်းတော် မရှိဘူးလား?

မူလက မြို့စောင့်နတ်မင်းက တောင်စောင့်နတ်နှင့် အမိန့်တော်စာအကြောင်း ပြောသောအခါ ကောင်းကင်နန်းတော် ရှိမည်ဟု သူထင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထိုကဲ့သို့ အရာမျိုး မရှိပုံရပေ။ သို့ဆိုလျှင် ဤလောကရှိ နတ်ဘုရားများမှာ သူထင်သကဲ့သို့ တကယ့် နတ်ဘုရားများ ဖြစ်ကြပါမည်လော?

မြို့စောင့်နတ်မင်း၏ မေးခွန်းကိုတော့ ပြန်ဖြေရပေဦးမည်။

"ဪ... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် အရင်က ကြားဖူးတဲ့ အင်အားကြီး နတ်ဘုရားဂိုဏ်းတစ်ခု အကြောင်းပါ။ သူတို့က တောင်စောင့်နတ်တွေနဲ့ မြစ်စောင့်နတ်တွေကို ခန့်အပ်နိုင်တယ်လို့ ကြားဖူးလို့ပါ။ မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီး မသိတာ မဆန်းပါဘူး..."

"နားလည်ပါပြီ၊ ကြည့်ရတာ အဲဒီဂိုဏ်းက တကယ်ကို ထူးခြားဆန်းကြယ်မှာပဲ!"

ဟုတ်ပါသည်၊ တကယ့်ကို ထူးခြားလှပါသည်။ အကယ်၍ ခင်ဗျားက ရှိတယ်လို့သာ ပြောလိုက်ရင် ကျွန်တော်တော့ ကြောက်လို့ သေမှာပဲ!

ကောင်းကင်နန်းတော် အကြောင်းကို ရှောင်ဖယ်လိုက်ပြီးနောက် ကျိယွမ်သည် မိစ္ဆာများ၊ သရဲတစ္ဆေများနှင့် ပတ်သက်၍ ကျင့်ကြံခြင်းလောက အကြောင်းကို အများကြီး မေးမြန်းခဲ့သည်။ ထိုသတင်းအချက်အလက်များအရ နေရာအသီးသီးရှိ မြို့စောင့်နတ်မင်းများ၏ ယင်ဌာနများမှလွဲ၍ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်သော ငရဲလောက ဆိုသည်မှာ မရှိကြောင်း သူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ နေရာဒေသအသီးသီးမှ မြို့စောင့်နတ်ဌာနများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်နွှယ်နေသော်လည်း ပတ်သက်မှုမှာ အလွန် အားနည်းပုံရသည်။

ခြုံငုံကြည့်လျှင် ဤသတင်းအချက်အလက်များကြောင့် ကျိယွမ်သည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကကို ပိုမိုနားလည်လာသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မေးခွန်းများ ပို၍ များလာခဲ့သည်။ မြို့စောင့်နတ်မင်းအို၏ ဗဟုသုတမှာလည်း အကန့်အသတ် ရှိနေပုံရသည်။

ကျိယွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ခဏတာ စဉ်းစားနေမိသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် ဤအရာများကို လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။ ဤအကြောင်းများကို တွေးနေခြင်းမှာ သူ့ကို ပို၍သာ စိုးရိမ်စေမည်ဖြစ်ရာ အခြားအရာများကို အရင် နားလည်အောင် လုပ်ခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။

စိတ်ငြိမ်သွားပြီးနောက် ကျိယွမ်က ထပ်မံ ပြောကြားသည်။

"ကျွန်တော် အသိဉာဏ်နည်းတဲ့ မေးခွန်းတချို့ကိုလည်း မေးချင်ပါသေးတယ်။ မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီး ကျွန်တော့်ကို ရယ်မချင်ပါနဲ့နဲ့"

"မေးပါဗျာ၊ ကျွန်တော် သိသမျှ အကုန်ပြောပြပါ့မယ်!"

မေးခွန်းတွေ အများကြီး မေးပြီးနောက် မြို့စောင့်နတ်မင်းအိုမှာ အနည်းငယ် အံ့သြနေမိသည်။

"ကျွန်တော် သိချင်တာက... အခု ကျွန်တော်တို့က ဘယ်နိုင်ငံမှာ ရောက်နေတာလဲ? ဘယ်မင်းဆက်နဲ့ ဘယ်သက္ကရာဇ်လဲ? ပြီးတော့ တခြားနိုင်ငံတွေရဲ့ အခြေအနေကော ဘယ်လိုရှိသလဲ? မင်းဆက်တွေ အပြောင်းအလဲ ဘယ်နှစ်ကြိမ်လောက် ရှိခဲ့ဖူးသလဲ?"

ဒီမေးခွန်းကတော့...

မြို့စောင့်နတ်မင်းအိုသည် ထိုမေးခွန်းကြောင့် ခဏတာ မှင်သက်သွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာပေးမှာ သိသိသာသာ အလေးအနက် ဖြစ်သွားသည်။

အစောပိုင်းက ဤလူသည် ကျင့်ကြံခြင်း သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားလောကအကြောင်း ဘာမှမသိခြင်းမှာ နားလည်ပေးနိုင်သော်လည်း ယခုမူ သူသည် မင်းဆက်များနှင့် နိုင်ငံများကဲ့သို့ သာမန်ကိစ္စရပ်များကိုပင် မေးနေသည် မဟုတ်ပါလား?

ရှေ့ကမေးခွန်းများမှာ သာမန်လူသားများ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော အရာများ ဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းမေးခွန်းများမှာမူ အနည်းငယ် ဗဟုသုတရှိသူ သို့မဟုတ် အခြေခံ အသိပညာ ရှိသူတိုင်း သိကြသည့် အရာများ ဖြစ်သည်။

ကျိယွမ်တွင် အခြေခံ အသိပညာနှင့် ဗဟုသုတ မရှိဘူးလား? မြို့စောင့်နတ်မင်းအိုသည် သူ၏ စုံစမ်းမှုများအရ ဦးလေးကျိမှာ သာမန်လူ မဟုတ်ကြောင်း သိထားသည်။ သူ၏ စကားပြောပုံမှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး အပြုအမူမှာ ယဉ်ကျေးသည်။ သူတို့ ပြောဆိုခဲ့သော အကြောင်းအရာများအပေါ်တွင်လည်း သူ၌ ထူးခြားပြီး စူးရှသော အမြင်များ ရှိသည်။

ထိုကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်သည် စာအုပ်တစ်အုပ်မျှ မဖတ်ဖူးဟု ပြောရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကျိယွမ်၏ စကားပြောပုံမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေတတ်သည်။

ရုတ်တရက် မြို့စောင့်နတ်မင်းအိုသည် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို တွေးမိသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။

ဆုန့်ရှီချန် (မြို့စောင့်နတ်မင်း၏ လူဘဝအမည်) အသက်ရှင်စဉ် နန်းတွင်းအရာရှိ တစ်ဦး ဖြစ်နေချိန်က နတ်ဘုရားပုံပြင်များ အကြောင်း ရေးသားထားသော စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖတ်ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ သာမန်လူသားများ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်ဖြင့် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဇာတ်လမ်း၏ အနှစ်သာရမှာ အလွန် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသဖြင့် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ယခုတိုင် စွဲထင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုစာအုပ်ထဲရှိ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်မှာ အောက်ပါ စာကြောင်းဖြင့် စတင်ထားသည် - "သင်သည် ရယ်မောလျက် နိုးထလာပြီး ကစားပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲနေသော်လည်း သင်သည် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်တိုင်အောင် အိပ်မက်မက်နေခဲ့သည်ကို သင် ကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ပေ!"

"မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီး... မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီး?"

ကျိယွမ်က နှစ်ကြိမ်ခန့် ခေါ်လိုက်သည်။ ဘာကြောင့် ဤမြို့စောင့်နတ်မင်း မှင်သက်သွားရတာလဲ? သူ တကယ်ပဲ အသိဉာဏ်နည်းတဲ့ မေးခွန်းကို မေးလိုက်လို့လား?

"ဗျာ!? ဪ... ဆရာကျိ၊ ကျွန်တော် မေးခွန်းကို ဖြေပါရစေ!"

မြို့စောင့်နတ်မင်းအိုသည် သူ၏ စကားပြောလေသံကို မသိစိတ်က ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်ကိုပင် သတိမထားမိလိုက်ချေ။